गरुडपुराणम्

एवं शङ्कर महाव्रतिन्, एषा ध्यानविधिः तव सम्यक् निरूपिता। ततो भगवन्तं शङ्करं प्रति प्रश्नमकरोत्—“कस्य नाम जपेन मनुष्यः संसारस्य घोरतरं सागरं तरति?” इत्युक्ते, स भगवान् परमब्रह्मा, अक्षरः परात्मा, सर्वोत्कृष्टः स एव, शङ्करं वृषध्वजं प्रति प्रोवाच—“शृणु, शुद्धं परं च मन्त्रं वक्ष्यामि, येन जपेन मुच्यते जनः। ॐ! वासुदेवः, महाविष्णुः, वामनः, वासवः, वसुः, बन्धनकर्ता बलेः, सृष्टिकर्ता, श्रेष्ठः, वेदविद्, प्राज्ञः, वेदाङ्गवित्, वेदपतिर्भवति, बलस्य आधारः, बलविनाशकः, वीरहन्ता, महावीर्यः, पूज्यः, परमेश्वरः, पद्मनाभः, पद्मनिधिः, पद्महस्तः, गदाधरः, पद्मोरूः, पद्मनेत्रः, पद्ममाल्यविभूषितः, प्रियः, अनन्तः, परमपुरुषार्थवान्, परेषां परः प्रभुः, शुद्धः, ज्योतिर्मयः, पुण्यः, रक्षकः, प्रमुखः, भूमिपद्मः, पद्मनाभः, स्नेहदः, सर्वलोकाधारः, सर्वदृष्टा, सर्वपालकः, सर्वपूज्यः, सर्वप्रथमः, सर्वदेववन्दितः, सर्वरक्षकः, सर्वश्रयः, कारणानां कारणम्। स एव सर्वसंवेत्ता, देवेशः, सुरासुरैः पूजितः, सत्यपालकः, नाभिजः, सिद्धनाथः, सिद्धैः पूजितः, जगदाश्रयः, कल्याणदः, अभयदः, सत्यवर्ती, सत्यसंकल्पः, सत्यज्ञः, सत्यवक्ता, कर्ता, कर्म, क्रिया, क्रियाफलम्, स एव देवेशः, वृष्णीनां पतिरिति कीर्तितः, पशूनां पतिः, वसूनां पतिः, वृक्षपतिः, वायुपतिः, कुबेरपतिः, नक्षत्रपतिः, सर्पपतिः, सूर्यपतिः, दक्षपतिः, गन्धर्वपतिः, असूनां परमेश्वरः, सुरश्रेष्ठः, कपिलपतिः, मुनिपतिः, सूर्यस्य परमेश्वरः, ग्रहपतिः, राक्षसपतिः, नद्यः पतिः, सागरस्यान् च पतिः, वेतालपतिः, कूष्माण्डपतिः, महात्मा, शुभः, पूज्यः, मन्दरः, मन्दरनाथः, माल्यधारी, महादेवः, महादेवेन पूजितः, महाबलः, महाप्राणः, मर्कण्डेयमुनिना पूजितः, मुनिभिः स्तुतः, स्वयम् मुनिः, मैत्रः, महाशक्तिमान्, महाजठरः, महावक्त्रः, महात्मा, महाकायः, महोदरः, महागतिर्विभुः, महायशाः, महारूपः, महाप्रभुः, यज्ञेषु पूज्यः, यज्ञरूपः, पूज्यः, यज्ञपतिः, मानवः, मनुः, मानवानन्ददायकः। एवं श्रीभगवान् विष्णुः, अनन्तरूपधारी, सर्वस्याधारः, सर्वेश्वरः, सर्वपूज्यः, सर्वलोकहितकारी च, एष मन्त्रः जपनीयः, येन संसारसागरात् मुच्यते जीवः।