गरुडपुराणम्

सर्वे देवाः स्वस्वस्थानार्थं स्वधामानि प्रत्यागच्छन्तु इति आदौ निर्दिष्टम्। ततः वासुदेवः चतुर्भुजः, षष्ठः तु प्रद्युम्नः, अनिरुद्धः द्वादशरूपः, तथा अनन्तकः उपरि स्थितः इति वर्णितम्। सः चक्रलक्षणैः पूजितः, सदा गृहं रक्षति दैत्येभ्यः। एवं द्वारका-चक्रस्य पूजा गृहे शुभरक्षणं जनयति। अथ अहं शुभं वैष्णवं आवरणं वर्णयिष्यामि। पूर्वदिशि विष्णोः शरणं गत्वा रक्षां याचामि। दक्षिणदिशि विष्णोः शरणं गत्वा रक्षां याचामि। पश्चिमदिशि विष्णोः शरणं गत्वा रक्षां याचामि। उत्तरदिशि जगन्नाथस्य शरणं गत्वा रक्षां याचामि। उर्ध्वं दैत्यनाशाय नमः, ईशानदिशि शरणं गत्वा रक्षां याचामि। आग्नेयदिशि विष्णुः मां गृहीत्वा रक्षतु, वराहरूपेण रक्षां याचामि। नैऋत्यदिशि दिव्यरूपेण नरसिंहः रक्षां याचामि। वायव्यदिशि हयग्रीवः रक्षां याचामि, नमः तस्मै। सदा अजितः रक्षतु, नमः अविजिताय। नमः अकूपाराय, नमः महामीनाय। रूपं धृत्वा विष्णुः रक्षतु, नमः परमात्मने। पूर्वं ईशानदिशि रक्षार्थं, वृषध्वजधारिणं, कात्यायनी द्वारा, रक्तबीजादि दैत्यपीडनं कृतम्। अथ अहं परमं योगं वर्णयिष्यामि, यः भोगमोक्षदायकः। हे महेश्वर, शृणु, यः सर्वपापनाशकः। वासुदेवः जगन्नाथः ब्रह्मात्मा—सः अहं एव। अहं देहधर्मरहितः, नाशवान् च अनाशवान् च मुक्तः। अहं सृजिता, धर्मरहितः, नामगोतिरहितः। अहं मनोधर्मरहितः, ज्ञानस्वरूपः, चेतनस्वरूपः। अहं बुद्धिधर्मरहितः, सर्वं, सर्वव्यापी मनः। अहं प्राणस्य प्राणः, परमशान्तः, भयातीतः। अहं तस्य साक्षी, तस्य नियन्ता, परमसुखस्वरूपः। चतुर्थः परमसृजिता, चैतन्यरूपः, सर्वधर्मरहितः। एवं यः मानवः एतद् ज्ञात्वा भगवतः परमपदं ध्यानं कुर्यात्—सः परमं लभते। हे शङ्कर महाव्रतधर, एतत् ध्यानं तव वर्णितम्। अथ शरणं गत्वा, किं जपेन भीषणसंसारसागरात् मुक्तिः भवति? परमेश्वरः, परमब्रह्म, अक्षरपरमात्मा—तं जपं वक्ष्यामि। ॐ वासुदेवः, महाविष्णुः, वामनः, वासवः, वसु—बलिबन्धनः, सृजिता, श्रेष्ठः, वेदवित्, विद्वान्—वेदाङ्गवित्, वेदेशः, बलाधारः, बलनाशः—वीरहन्ता, महावीरः, पूजितः, परमेश्वरः—पद्मनाभः, पद्मनिधिः, पद्महस्तः, गदाधरः—पद्मजङ्घः, पद्मनेत्रः, पद्ममाल्यः, प्रियः—इति। एवं शास्त्रवाक्येभ्यः एकीभूतः कथा समाप्ता।