नारदेनोक्तं धर्मशास्त्रं श्रृणु, यत्र जात्यन्धस्य वा जन्मबधिरस्य वा मूकस्य वा निधनस्य उद्घोषणे दोषो न विद्यते। यदि पतिः नष्टः, मृतः, त्यक्तवान्, क्लिबः, पतितो वा भवति, तदा स्त्रीणां अशौचं सम्प्रसूतम्। पंचसु आपत्तिषु पतिं नष्टं प्राप्य, स्त्रियाः अन्यः पतिः विधानतः निर्दिष्टः। या स्त्री स्वपतिना सह मृत्युमुपैति, सा स्वशरीरस्य रोमसंख्यया संवत्सराणि स्वर्गे वसति। यदि पुरुषः श्वया वा तद्वत् पशुना दष्टः स्यात्, सः गायत्रीमन्त्रस्य जपेन शुद्धिं प्राप्नोति। यदि ब्राह्मणः लौकिकाग्निना दग्धो वा चाण्डालादिभिः हतः स्यात्, सः अग्निमान् भवति। तस्य अस्थीनि क्षीरैः प्रक्षालयित्वा, स्वाग्निना मन्त्रैः दाहयेत्। यदि विदेशे निधनं स्यात्, तदा कुशकृतं पुरुषं निर्माय तं दाहयेत्। कृष्णाजिनं विस्तार्य षट् शतानि पलाशपत्राणि स्थापयेत्। शमीदण्डं लिङ्गे स्थापयित्वा, अधस्तनं अरणिं वृषणयोः स्थापयेत्। मुसलं दक्षिणहस्ते, उखां वामहस्ते स्थापयेत्; उखा पार्श्वे, मुसलं पृष्ठे स्थापनीयं। वक्षसि शिलां स्थापयेत्, मुखे तण्डुलं घृतं तिलांश्च। कर्णयोः प्रक्षेपणीं चमसं स्थापयेत्, नेत्रयोः घृतचमसं स्थापयेत्। कर्णे, नेत्रयोः, मुखे, नासायां सुवर्णखण्डानि स्थापनीयानि। अग्निहोत्रोपकरणैः ब्रह्मलोकमार्गः लभ्यते। घृताहुतिं कृत्वा "सुवर्गलोकाय स्वाहा" इति एकवारं उच्चारयेत्; हंस, सारस, क्रौञ्च, चक्रवाक, कुक्कुटपक्षिणां च नामानि जपेत्। मयूरं, मेषं, अजं वा हत्वा एकरात्रेण शुद्धिः; पक्षिणां वधेनापि एकरात्रेण शुद्धिः। चतुष्पदां वधेन एकरात्रं जपः, शूद्रवधे कृत्च्रं, वैश्यवधे अतिकृत्च्रं, क्षत्रियवधे चान्द्रायणं, ब्राह्मणवधे द्वाविंशति वा त्रयस्त्रिंशद् अह्नां प्रायश्चित्तं विधानम्। सूत उवाच—धर्मस्य सारं ते वक्ष्यामि, यदर्थशास्त्रादिषु संगृहीतम्, यत् राज्ञां चान्येषां हितकरं पुण्यं च, दीर्घायुष्यम्, स्वर्गदं च। यः पुरुषः सिद्धिं इच्छति, सः सदा साधुभिः सह वर्तेत; दुष्टसंगेन निहितं किञ्चित् शुभं न भवति, नास्मिन्लोके न परत्र। असारं संवादं, दुष्टदर्शनं, मित्रविग्रहं, शत्रुसेवकसंगतिं च त्यजेत्। पण्डितोऽपि मूर्खशिष्योपदेशेन, पापपत्नीपालनात्, दुष्टसंगतिना नश्यति। दूरतो बालब्राह्मणं, रणपराङ्मुखं क्षत्रियं, मूर्खवैश्यं, शूद्रं चाक्षरविदं परिहरेत्। काले शत्रुणा सन्धिं कुर्यात्, काले मित्रेण विग्रहम्; यथा यथाकालं बुद्धिमन्तः वर्तन्ते। कालः सर्वाणि भूतानि पचति, कालः सर्वाणि प्राणिनः ग्रसति; सर्वे शयानेषु अपि कालः जागर्ति, कालः हि दुस्तरः। काले बलं हरति, काले गर्भे स्थितं भवति; कालः सृष्टिं करोति, पुनः काल एव ताम् आपोहति। कालः सूक्ष्मेण सदा चरति, अत्र सः द्विविधः—स्थूलगतिना च सूक्ष्मगतिना च। बृहस्पतिना देवानां नाथाय नीतिसारं उक्तम्, येन इन्द्रः सर्वज्ञत्वं प्राप्य दानवान् हत्वा स्वर्गं गतः। राजानः, ऋषयः, ब्राह्मणाश्च देवान् विदुषश्च आचार्यांश्च पूजयन्ति; अश्वमेधयज्ञं च कुर्युः, यः महापापं नाशयति। यः श्रेष्ठैः सह संगच्छति, विदुषां संवादं करोति, लोभशून्यैः मित्रं करोति, सः कदापि नश्यति न। कदापि न परनिन्दां कुर्यात्, न परार्थं कर्म, न परिहासं सेवेत, न परदारकामयेत, न परगृहे वसेत्। परोपकारी अपि अपरिचितः मित्रं भवति, हानिकारकः बान्धवः अपि परः; शरीरे जातरोगः शत्रुः, आरण्ये प्राप्तौषधिं मित्रम्। यः हितकरं करोति सः मित्रम्, यः पोषणं करोति सः पिता; यस्मिन विश्वासः सः सखा, या भूमिः तत्र वासः। यः आज्ञाकारी सः दासः, यत् बीजं स्फुटति तत् बीजम्; या सुमधुरा भाषते सा पत्नी, यः जीवति सः पुत्रः। यः गुणवान् स जीवति, यः धर्मयुक्तः स जीवति; गुणहीनः धर्महीनः तस्य जीवितं निष्फलम्। या गृहे कुशलवती, सुमधुरा भाषमाणा, पतिं प्राणवत् मन्यते, पतिसंयुक्ता सा भार्या। या सदा स्नाता, सुरभिः, सदा सुमधुरा, अल्पभाषिणी, अल्पभोजिनी, सदा शुभलक्षणयुक्ता। या सदा गुणसम्पन्ना, पतिसंयुक्ता, सदा सुमधुरा, काले संयोगमिच्छन्ती। एतेषां गुणानां युक्ता या भार्या, सा सर्वसमृद्धिं वर्धयति; यस्य भार्या एवंविधा, सः मनुष्येषु इन्द्रवत् भवति। या दुर्ग्राहदृष्टिः, अशुचिः, कलहप्रियः, सदा वादिनी, सा जरातुल्या; न केवलं जरा, किन्तु साक्षात् जरा। या परपुरुषगृहनिष्ठा, दुष्टकर्मणा, निरलज्जा, सा अपि जरा एव। या धर्मज्ञा, पतिसंयुक्ता, अल्पसन्तुष्टा, सा प्रिया; न केवलं प्रिया, किं तु साक्षात् प्रिया। दुष्टभार्या, छद्ममित्रं, प्रत्युत्तरदासः, गृहे सर्पः—एते निश्चितं मृत्युः। दुष्टसंगं परिहरेत्, साधुसंगं सेवेत्, पुण्यकर्माणि अहर्निशं कुर्यात्, नित्यं अनित्यता स्मरेत्। या स्त्री सर्पवत् तीक्ष्णा, कृष्णवर्णा, विक्षिप्ता, रक्तलोचना, व्याघ्रवदना, क्रूरा, तीक्ष्णजिह्वा, परगृहगामिनी, चपला, अनुरक्ता न स्यात्, तां सेवेत न कदापि। कदाचित् बालके बलं, कृतघ्ने पुण्यं, सुवर्णे शतगुणाग्निः भवति; दैवयोगात् वेश्यासु रागः जायते, कदाचित् न जायते। कः स्थिरः भवेत्, यदि गृहे सर्पः दृश्यते, रोगः निवार्यते, वयस्य वा बाल्यं वा जरा शरीरे उपस्थिते, सर्वं नियतकालसमये? एवं धर्मशास्त्रे निर्दिष्टानि विधानानि, आचार्येण सूतेन कथितानि, श्रुत्वा च मानवः धर्ममार्गे स्थित्वा श्रेयः प्राप्नुयात्।