एकः पापात् शुद्धिं इच्छन् चान्द्रायणं व्रतम् आचरितुं शक्नोति, अथवा त्रिमासपर्यन्तं वेदसंहितायाः पाठं कुर्यात्। गोशालायाम् शयानः, गावः अनुयन्, गोदानं कृत्वा शुद्धिं लभते। अन्यथा, मासमेकं केवलं क्षीरं वा लाजान्नं भुक्त्वा पुनः शुद्धिं प्राप्नोति। ब्रह्महत्या-व्रतम् अपि त्रिवर्षपर्यन्तं आचरितव्यं। शूद्रहत्यायाः षण्मासपर्यन्तं प्रायश्चित्तं विहितम्, अथवा दशगवां दानं दद्यात्। शृगाल-गोधा-नकुल-पशु-मण्डूकहत्यायाः पृथग् प्रायश्चित्तानि निर्दिष्टानि। गजस्य पञ्च कृष्णवृषभान् दद्यात्, शुकस्य द्विवर्षीयं वत्सं। वृक्ष-गुल्म-लता-वीरुधां छेदने शतं ऋचां जपः विधीयते। गर्दभं पशुं कृत्वा, दक्षिणपश्चिमदिशि हविर्दानेन शुद्धिः सिध्यति। यदि प्रेषितः मृतः भवति, आचार्यः त्रिकृच्छ्रं प्रायश्चित्तं कुर्यात्। शत्रून् प्रति धान्यदानादिना, स्नेहादिना च उपायेन गच्छेत्। यो महापातकं लघुपातकं वा मिथ्याभिशस्तः भवति, स सर्वतोऽपि दोषं प्राप्नोति। अननुज्ञातः भ्रातुः भार्यां उपगच्छन् चान्द्रायणं व्रतम् आचरितुम् अर्हति। ब्रह्मचारिणः मासमेकं गोशालायां वसतः क्षीरव्रतम् आचर्यम्। पतितयाजनेऽपि यजमानः त्रिकृच्छ्रं प्रायश्चित्तं कुर्यात्। गर्दभं वा उष्ट्रं आरोहन् त्रिप्राणायामं समाचरेत्। गुरुम् अवमन्, "हुम्" इति वदन्, ब्राह्मणं विवादे जयन्, दण्डेन ब्राह्मणं त्रासयन् वा ताडयन्, सः कृच्छ्रं वा अतिकृच्छ्रं प्रायश्चित्तं कुर्यात्। यत्र यथान्यायं प्रायश्चित्तं निर्दिष्टं, तत्र तदाचरेत्। ग्रहसमीपे दोषः स्यात्, तस्मात् तादृशं दूतं त्यजेत्। यदि दोषः न प्रसिद्धः, रहसि व्रतम् आचरितव्यं। शुद्धे जले, दुग्धदायिनीं गाम् दत्त्वा, जले मन्त्रान् जप्त्वा, घृतस्य चत्वारिंशत् होमान् दद्यात्। सुरापानं, सुवर्णचौर्यं, वा जलान्ते रुद्रपाठं कृत्वा, शतप्राणायामं समाचरेत् सर्वपापक्षयाय। द्विजातिः उपवासी, शुक्र-विष्टा-मूत्रस्य अल्पं स्वादयेत्। एकादशरुद्रपाठेन पापक्षयो द्विजस्य सिध्यति। एवं स्मरणेन पापानि न स्पृशन्ति, शीघ्रं च शुद्धिं लभते। ब्रह्मचर्यं, दया, क्षमा, ध्यानं, सत्यं, शौचं, स्नानं, मौनं, उपवासः, होमः, स्वाध्यायः, इन्द्रियसंयमः—एतानि सर्वाणि शुद्ध्यर्थं सन्ति। पञ्चगव्यम्—क्षीरं, दधि, मूत्रं, गोमयम्, घृतम्—इति। पृथक् पृथग् शुद्धिकरद्रव्यैः षडहं उपवासेन सह पिबेत्। उदुम्बर-अश्वत्थ-पद्म-बिल्व-कुशजलैः संयुज्य, प्रतिदिनं तप्तक्षीरं, घृतं, जलं च पिबेत्। एकाहारं रात्रौ, याचितेन च, यथाशक्ति, त्रिप्रजापत्यं प्रायश्चित्तम् इत्युच्यते। अतिकृच्छ्रं प्रायश्चित्तं एकविंशतिदिनानि क्षीरसेवनम्। तैलपिष्टं, मुद्गं, अम्लोदनं, सक्तुं च प्रतिदिनं पृथक् पिबेत्। एतानि त्रिरात्रं क्रमशः आचर्य, तिथिपिण्डदानं शुक्यण्डसंख्यया शुक्लपक्षे वर्धयित्वा दद्यात्। एवं विधया प्रायश्चित्तविधिना, धर्ममार्गे स्थातव्यं, आत्मनः शुद्धिं च साधयेत्।