श्रद्द्धायाः विधानं याज्ञवल्क्येन उपदिष्टं यथाक्रमं प्रवक्ष्यामि। भोज्यवस्तूनि, सेवकः, आत्मनं समर्पयन्—एतान् यथाविधि ग्राह्यं मन्यन्ते। तथापि, तैलवर्जितानि, गोधूमयवदुग्धादीनि च त्याज्यानि स्यात्। मांसं च मांसभक्ष्यजन्तूनां, पक्षिणां, दात्यूहस्य, शुकस्य च भक्षणं वर्जयेत्। यानि च भोजनानि नष्टानि, कृसरं, रसः, संयावः, पायसं, अपूपः, शष्कुली च—एतानि सर्वाणि परिहर्तव्यानि। यदि कामात् चाषपक्षिणः, मत्स्यान्, रक्तपादजन्तून् वा भक्षयेत्, लशुनं, पलाण्डुं चान्यद्वा खादेत्, सः चान्द्रायणं प्रायश्चित्तं कुर्यात्। एवं कृतवान् नरः, मुनिभिः निर्दिष्टं, घोरनरके बहुदिनानि वसति; तु मांसत्यागेन, कामान् परित्यज्य, हरिं प्राप्नोति। एवं षण्णवतितमः अध्यायः, "याज्ञवल्क्यप्रोक्तं श्राद्धविधिवर्णनं" नाम, गरुडमहापुराणे पूर्वखण्डस्य प्रथमे भागे आचारकाण्डे समाप्तः। अथ पदार्थशुद्धिं प्रवक्ष्यामि, शृणुत श्रेष्ठाः। पात्राणां, आसनानां च शुद्धिः जलप्रक्षालनाद्भवति। दारुशृङ्गादिपात्रं तु क्षालयित्वा शुद्ध्यति। यदि याचमानः स्त्रीमुखं पश्येत्, भूमौ पुनः पक्तं भोजनं वा दृश्येत्, भस्मना प्रक्षालनं शुद्ध्यै कार्यम्। भूमिः जलादिना शुद्ध्यति। लोह, कांस्य, अज्ञातधातुपात्राणि सदा भस्मना शुद्ध्यन्ते। स्वाभाविकशुद्धं जलं, भूमिस्पृष्टं, शुद्धं पितृणां तृप्तिदायकं मन्यते। सूर्यकिरणः, अग्निः, रजः, छाया, श्वेताश्वः, पृथिवी, वायुः च शुद्धिदायकानि। स्नानानन्तरं, पानं, छींक, निद्रा, भोजनं, मार्गगमनं च—एतेषु कृत्येषु देवाः, अग्न्यादयः, ब्राह्मणस्य दक्षिणकर्णे स्थिताः स्युः। एवं सप्तनवतितमः अध्यायः, "याज्ञवल्क्यप्रोक्तं पदार्थशुद्धिवर्णनं" नाम, गरुडमहापुराणे पूर्वखण्डस्य प्रथमे भागे आचारकाण्डे समाप्तः। अथ दानविधानं प्रवक्ष्यामि, शृणुत धर्मिष्ठाः। ब्रह्मवित् तपस्वी च, तदधिकः पात्रत्वेन ग्राह्यः। ज्ञानतपोन्यूनात् दानं न ग्राह्यं। प्रतिदिनं, विशेषतः शुभकाले, पात्राय दातव्यं। सुवर्णशृङ्गा, रौप्यखुरा, सदाचारयुक्ता, वस्त्रालङ्कृता गौः दातव्या। दश सुवर्णैः कृतं शृङ्गं, सप्तमाषैः कृतं खुरं, सुवर्णपात्रेण वत्सः वा दद्यात्। वत्सस्य यावन्ति रोमाणि, तावन्तः संवत्सरान् स्वर्गं गच्छति दाता। यावत् द्वे पादौ मुखं च योनौ दृश्यते, तावता दानस्य फलम्। यथायथं गौः, दुग्धदा, वन्ध्या वा दद्यात्। श्रान्तसेवनं, रोगिणां परिचरणं, देवपूजनं च—एतानि सेवाविधानानि। द्विजाय यदिष्टं दद्यात्, स्वर्गं प्राप्नोति। गृहम्, धान्यं, छत्रं, मालां, वृक्षं, यानं, घृतं, जलं च दद्यात्। विद्यादानकर्ता ब्रह्मलोकं प्राप्नोति, यं देवा अपि दुर्लभं मन्यन्ते। विक्रयणेन, लेखनदानेन वा, ब्रह्मलोकप्राप्तिः स्यादिति। अतः सर्वयत्नेन वेदार्थसंग्रहो कर्तव्यः। विद्यादानसमं पुण्यं, द्विगुणं चोन्नतिं लभते। एतत् द्विजेन न श्रोतव्यम्, तेन सः पतति। कुश, शाकं, दुग्धं, गन्धाः वर्जनीयाः, जलं तु न कदापि। पतिताद्यपापिष्ठेभ्यः, शत्रुभ्यः च वर्जयित्वा, आत्मतृप्त्यर्थं सर्वेभ्यः ग्राह्यं। एवं अष्टनवतितमः अध्यायः, "याज्ञवल्क्यप्रोक्तं दानधर्मवर्णनं" नाम, गरुडमहापुराणे पूर्वखण्डस्य प्रथमे भागे आचारकाण्डे समाप्तः।