गरुडपुराणम्

शुक्लवस्त्रधारी, केशदाढिनखच्छेदितः, शुचिः सततं भवेत्। ब्रह्मचारिणः संयमिनः यज्ञोपवीतधारिणः, कदाचित् अप्रियं वचनं न वदेत्। नद्याः छायायां, भस्मनि, गोशालायां, जलयुक्तपथे च मूत्रं न कुर्यात्। नग्नायाः स्त्रियाः, अग्नेः, सूर्यस्य, मैथुनरतजनस्य च दर्शनं न कुर्यात्। जलमध्ये श्लेष्म, रुधिर, मल, मूत्र, विषं च न विसृजेत्। अञ्जलिना जलं पिबेत्, शयानं जनं न जागारयेत्। निषिद्धं, श्मशानधूमं, तीरं च वर्जयेत्। दुग्धयन्तीं गोः दर्शनं न कुर्यात्, मुख्यद्वारे प्रवेशं कदाचित् न कुर्यात्। अध्ययनारम्भः श्रावणमासे वा श्रवणनक्षत्रे वा कर्तव्यः। अथवा पौषमासे रोहिण्यां वा अष्टका विधौ कर्तव्यः। शिष्यस्य, ऋत्विजः, आचार्यस्य, बान्धवस्य मृत्युना त्रिदिनं अध्ययनविरामः। सन्ध्याकाले, विद्युत्पाते, भूमिकम्पे, उल्कापाते च अध्ययनं न कुर्यात्। पंचदशी, चतुर्दशी, अष्टमी तिथिषु, सूर्यग्रहणे, चन्द्रग्रहणे च अध्ययनं निषिद्धम्। गो, मेंढक, नकुल, अश्व, सर्प, बिल्ली, वराहादिभिः सहिते अध्ययनं वर्जयेत्। श्वा, शृगाल, गर्दभ, उलूक, बाणनिनादे च अध्ययनं न कुर्यात्। अशुचिस्थले, स्वशरीरे, विद्युत्पाते च अध्ययनं न कुर्यात्। दिशिदाहे, धूलिवर्षे, सन्ध्याकाले, भयकाले च अध्ययनं वर्जयेत्। गर्दभ, ऊष्ट्र, वाहन, गज, अश्व, नौका, वृक्ष, पर्वतारोहणसमये अध्ययनं न कुर्यात्। वेदविधिं, आचार्यवाक्यं, राजछायां, परस्त्रियं च कदाचित् न तिरस्कुर्यात्। ब्राह्मण, भिक्षुक, क्षत्रियात्मानं कदाचित् न तिरस्कुर्यात्। श्रुतिस्मृत्युक्ताचारं आचरन्, प्राणस्थानं न स्पृशेत्। धर्मानुसारं सदा आचरेत्, धर्मविरुद्धं न कुर्यात्। पञ्चपिण्डान् अपाकृत्य परजलमध्ये स्नानं न कुर्यात्। परशय्या वर्जयेत्, अनावश्यकं न उपयोगयेत्। ये राजदण्डिताः, वृद्धाः, वेश्यासु, पाखण्डप्रवेशितेषु—एवं क्रूर, उग्र, पतित, चाण्डाल, कपटी, उच्छिष्टभक्षेषु—नृहत्या, राजहत्या, स्त्रीहत्या, जीवहत्या, सूत, सुवर्णकारेभ्यः अन्नं न गृह्णीयात्। स्थलं, दूषितं, श्वा स्पृष्टं, भूमिपतितं अन्नं अशुद्धम्। गोः गन्धितं, पक्षिणा अवशिष्टं, पादेन स्पृष्टं अन्नं वर्जयेत्। भक्ष्यं, नापितं, आत्मनं समर्पितं च वर्जयेत्। तैलवर्जितं, गोधूम, यव, गोदुग्धं च तद्विकारान् वर्जयेत्। मांसं—मांसाहारीजन्तु, पक्षी, दात्यूह, शुक—एतत् वर्जयेत्। नष्टं, कृसर, रस, सम्याव, पायस, अपूप, शष्कुली च वर्जयेत्। यः कामेन चाष, मत्स्य, रक्तपादजन्तु भक्षयेत्—लशुनं, पलाण्डुं च—सः चान्द्रायणं प्रायश्चित्तं कुर्यात्। सः, ऋषिभिः उक्तम्, घोरनरके बहुदिनं वसति; मांसत्यागेन कामार्थं यत्नतः हरेः प्राप्तिं लभते। एवं याज्ञवल्क्येन श्राद्धवर्णनं समाप्यते, एतत् गरुडमहापुराणस्य पूर्वखण्डस्य आचारकाण्डे षण्णवतितमं अध्यायः। अधुनाऽहं द्रव्यशुद्धिं वर्णयिष्यामि; शृणुत उत्तमाः। पात्रासनयोः शुद्धिः जलैः संपद्यते।