श्रूयतां, धर्मनिष्ठाः मुनयः, गृहीणां कर्तव्यविधिं यथोक्तं। ब्रह्मचर्याश्रमं समाप्य, गुणसम्पन्नां स्त्रीं विवाहयेत्। सा स्त्री आरोग्ययुक्ता स्यात्, भ्रातृवती च, न तु मातुल्या पितृवांश्च कुलसम्बद्धा। दशपुरुषप्रसिद्धविद्यावद्गौरवकुले जाता स्यात्। द्विजातीनां शूद्रकुलात् स्त्रीग्रहणमपि शास्त्रे निर्दिष्टम्। तत्र वर्णानुसारं क्रमशः त्रयः, द्वौ, एकश्च स्वीकर्तव्याः। ब्राह्मविवाहः तु, आमन्त्र्य, यथाशक्ति भूषितां कन्यां दत्वा यः क्रियते, स उच्यते। दैवविवाहः तु, यज्ञकर्त्रे दानम्; आर्षविवाहः तु, गवां युगलं गृह्णाति। यं विवाहं धर्मसहधर्मिण्यै वराय ददाति, स स्मृतः। असुरविवाहः तु, वित्तग्रहणेन; गान्धर्वः तु, परस्परसंमतेन। एतेषां विवाहानां चतुर्विधाः ब्राह्मणस्य, गान्धर्वः राक्षसश्च अपि योग्यौ। स्ववर्णस्य स्त्रियं पाणिं गृह्णीयात्; क्षत्रियः धनुष्कमपि गृह्णीयात्। पितरौ, पितामहः, भ्राता, बान्धवः, मातरश्च—यः कश्चन तेषां विवाहे कन्यां न ददाति, स गर्भहत्या-पातकं लभते, इह च परत्र च। कन्या एकवारमेव दातव्या; यः तां बलात् नयति, स चौरदण्डं अर्हति। यदि स्त्री पुत्ररहितायाः ज्येष्ठैः अनुमता, तर्हि देवरः तस्यां गर्भाधानपर्यन्तं पुत्रजननं कुर्यात्; अन्यथा तौ पतितौ भवेताम्। या स्त्री अधिकारच्युताः, दूषिता, केवलं च पिण्डोदकभोजिनी—तासां शौचं सोमेन दत्तम्, मधुरवाक्यता च गन्धर्वेण। परस्त्रीगमनात्, अस्मिन्लोके शौचं नश्यति, गर्भे च परित्यागः भवति। या स्त्री सुरापानिनी, व्याधिता, द्वेषिणी, वन्ध्या, गर्भघातिनी, अमधुरभाषिणी—सा त्याज्या। या यत्र पतिपत्न्योः कलहाभावः, तत्र धर्मार्थकामाः सम्यग्वर्धन्ते। तत्रैव कीर्तिं लभते, पार्वत्या सह रमते च। स्त्रियः पतिवचनं अनुतिष्ठेयुः; एषा परमा धर्म्यता स्त्रीणाम्। ब्रह्मचारी आदौ उत्सवादिकं वर्जयेत्। शुभलक्षणयुक्तं, व्याधिरहितं पुत्रमेव जनयेत्। स्वपत्नीपरायणः, सदा स्त्रीणां रक्षां कुर्यात्। स्त्रियः स्वजनैः भूषणवस्त्रभोज्यैः पूजनीयाः। श्वशुरश्वश्वश्रीयोः पादयोः सदा नमः कार्यम्। या स्त्री पतिना प्रेषिता, हास्यं परगृहगमनं च वर्जयेत्। वृद्धावस्थायां पुत्रः रक्षति; अन्यथा बान्धवाः। धर्मकर्मणि ज्येष्ठः नियुक्तव्यः; कदापि न तु कनिष्ठः। विधिवत् कन्यां गृह्णीयात्, अग्निं च शीघ्रं प्रज्वालयेत्। एवं श्रीयाज्ञवल्क्यप्रणीतं गृहीधर्मनिरूपणं पञ्चनवतितमं अध्यायं श्रीगरुडमहापुराणे आचारकाण्डे समाप्तम्। अथ मिश्रवर्णानां गृहीधर्मणां च परमं नियमं वक्ष्यामि। शूद्रस्त्रिजातायां जातः अम्बष्ठः कथ्यते; निषादायां जातः पर्वतः। वैश्यात् शूद्रायां जातः करणः स्मृतः। शूद्रयोः जातः चाण्डालः, सर्ववर्णैः तिरस्कृतः। या वैश्यस्त्री शूद्रसंयोगं विना पुत्रं जनयति। प्रतिलोमानुलोमानां जातयः अपवित्राः शुद्धाश्च विज्ञेयाः। इति।