वसन्तकाले षोडशवर्षाणि पितृयज्ञे तृप्तिं करोत्येष स्तोत्रम्। यदि पितृयज्ञः अपूर्णः स्यात्, तर्हि यथायथं स्तोत्रस्य पाठेन तृप्तिः सम्पद्यते। शरद्काले अपि यदा पठ्यते, तदा पितृयज्ञे तृप्तिं ददाति। यत्र गृहे एतत् स्तोत्रं लिखितं च स्थापितं च सर्वदा भवति, तत्र विशेषं पुण्यम्। अतः श्राद्धकाले ब्राह्मणानां समक्षं भोजनसमये एतत् स्तोत्रं समर्पयितव्यं। एवं समाप्तो नव्योनशित्युत्तरश्च नवत्यधिकः अध्यायः—‘पितृस्तोत्ररुचिनिर्मितम्’—श्रीगर्वुडमहापुराणस्य आचारकाण्डे। ततः नदीमध्ये दिव्यरूपा कन्या उत्पन्ना। सा मधुरस्वरेण महात्मनं रुचिं संबोधयामास। सा कन्या अतिशयसुन्दरी मम प्रसादात् वररूपेण प्राप्ता। अहं तां तुभ्यं ददामि—सौन्दर्यसम्पन्नां पत्नीं त्वं गृहाण। मार्कण्डेयः उवाच—तदा स रुचिः तां मानिनीं नाम कन्यां स्वीकृतवान्। तस्य नदीतीरे स ऋषिः, ऋषिसत्तमः, निवसति स्म। तस्याः गर्भात् वीर्यसम्पन्नः तेजस्वी पुत्रः जातः। एवं समाप्तो नव्योनशित्युत्तरश्च नवत्यधिकः अध्यायः—‘प्रम्लोचागमनम्’—श्रीगर्वुडमहापुराणस्य आचारकाण्डे। स्वायम्भुवादयः ऋषयः कर्मणा हरिं ध्यायन्ति। स देहशून्यः, इन्द्रियशून्यः, मनःशून्यः, बुद्धिशून्यः, प्राणशून्यः, अहंकारशून्यः च। स जलरहितः, सर्वधर्मरहितः। स प्राणिनां निरीक्षकः, बन्धनकर्ता, ईश्वरः, सर्वव्यापी च। सासक्तिरहितः, महेश्वरः, सर्वदेवपूजितः। स सर्वदा रागरहितः, त्रिगुणातीतः। स कामरहितः, शुद्धः, दोषरहितः। स जरामरणरहितः, अव्ययः, मोहरहितः। स सत्यमेव, आचाररहितः, अखण्डः, परमेश्वरः। स जाग्रत्स्वप्नाद्यवस्थाव्यापकः, शान्तस्वरूपः, देवेशः। सर्वैः दृश्यः, देहवान्, सूक्ष्मः, अतिसूक्ष्मः, परमः। स विश्वरहितः, तेजोरहितः। सर्वरक्षकः, सर्वनाशकः, सर्वभूतात्मा च। स विकाररहितः, केवलं वेदान्तेन ज्ञेयः। स शब्दरहितः, रसवर्जितः। स रूपरहितः, गन्धरहितः। एवं ज्ञात्वा, इन्द्रियनिग्रही योगी महादेवम् अनुद्यानम् कुर्यात्। अश्वस्य ध्यानं मया तवोक्तम्। एवं समाप्तो एकोननवत्युत्तरश्च नवत्यधिकः अध्यायः—‘हरिध्यानम्’—श्रीगर्वुडमहापुराणस्य आचारकाण्डे। पुनः विष्णोर्ध्यानं शङ्खचक्रगदाधरस्य वर्णय। अहं हरिध्यानं वक्ष्यामि, यत् मायाजालं नाशयति। निराकाररुद्रः पूर्वं उक्तः, अधुनातनं साकारं वक्ष्यामि। हरिः कुङ्कुमपुष्पदुग्धस्निग्धश्वेतः मोक्षकामैः ध्यातव्यः। तस्य रूपं सहस्रसूर्यप्रभं ज्वालात्तीकं। तस्य महत् रत्नमुकुटं, मणिस्फुरितम्। तस्य वनमाल्या विभूषितः, कान्तः, सुवर्णकान्तिभूषितकन्धरः। एवं श्रीगर्वुडमहापुराणस्य आचारकाण्डे, अनुक्रमेण पितृस्तोत्रस्य महात्म्यं, प्रम्लोचायाः आगमनम्, हरिध्यानं, विष्णुध्यानं च वर्णितम्।