गरुडपुराणम्

तदा भगवतः आज्ञया त्वं प्रजापतित्वं प्राप्य चतुर्विधाः प्रजाः सृजिष्यसि। यः कश्चन भक्त्या अस्मान् स्तोत्रेण तुष्ट्वा पूजयति, स दीर्घायुर्वान् आरोग्यवान् धनसम्पन्नश्च भवति; पुत्रान् पौत्रान् चापि प्राप्नोति। यः भक्त्या एतत् स्तोत्रं श्राद्धकाले पठति, सः पितृभिः सह श्रवणात् एव च प्रीतिं लभते। यदा पितरः संनिहिताः स्युः, तदा अस्य स्तोत्रस्य श्रवणात् पाठात् च तुष्टिम् आप्नुवन्ति। यदि श्राद्धकर्मा विदुषा विना, अपूर्णं वा भवेत्, अथवा अशुद्धद्रव्यैः, अयोग्यैः वा कृतं स्यात्, अथवा श्रद्धाविहीनैः मिथ्याचारिभिः कृतं स्यात्, तथापि यत्र कुत्रापि एषः स्तोत्रपाठः श्राद्धकाले भवति, तत्र सुखमवाप्यते। शीतकाले द्वादशवर्षाणि तृप्तिदायकं भवति, वसन्ते षोडशवर्षाणि पितृकर्मणि तुष्टिदायकं, शरदि अपि सम्यक् पाठे अपूर्णे श्राद्धे तुष्टिम् ददाति। यस्मिन् गृहे एषः स्तोत्रः लिखितः सदा रक्ष्यते, तत्र अपि पुण्यलाभः। अतः श्राद्धकाले विप्राणां समीपे भोजनसमये एतत् स्तोत्रं समर्पयेत्। एवं 'ऋचिना कृतं पितृस्तोत्रम्' इति नवत्युत्तराशीतितमः अध्यायः आचारकाण्डे श्रीगर्वडमहापुराणे समाप्तः। ततो नदीमध्यात् एकाः सुन्दरी कन्या समुत्थिता। सा महात्मानं ऋचिं मधुरया वाचा सम्बोध्य उवाच। सा कन्या परमसुन्दरी मम प्रसादात् वररूपेण प्रदत्ता। त्वं ताम् उत्तमवर्णां पत्नीत्वेन गृहाण। मार्कण्डेय उवाच— तदा स ऋचिः तां मानिनीति नाम्ना कन्यां पत्नीत्वेन स्वीकृतवान्। स ऋषिः तस्याः नदीतीरे महायशाः महर्षिभिः अग्रण्यः वसति स्म। तस्याः गर्भात् वीर्यवान् तेजस्वी पुत्रः जातः। एवं 'प्रम्लोचायाः आगमनम्' इति नवत्युत्तरनवतितमः अध्यायः आचारकाण्डे श्रीगर्वडमहापुराणे समाप्तः। तत्र स्वायम्भुवादयः ऋषयः कर्मणा हरिं ध्यायन्ति स्म। स हि देहवर्जितः इन्द्रियवर्जितः मनोबुद्धिप्राणाहङ्कारविहीनः च। स जलरहितः सर्वधर्मगुणवर्जितः, सत्त्वानां निरीक्षकः बद्धनियन्ता ईश्वरः सर्वव्यापी च। स सङ्गरहितः महेश्वरः सर्वैः देवैः पूजितः। स नित्यम् रागरहितः त्रिगुणातीतः। स सर्वकामरहितः शुद्धः सर्वदोषवर्जितः। स जरामरणरहितः अचलः मोहरहितः। स एव सत्यरूपः आचाररहितः अखण्डः परमेश्वरः। स जागरिताद्यवस्थानां निरीक्षकः शान्तस्वरूपः देवेशः। स सर्वदृश्यः साक्षात् साक्षिभूतः अणुः अणोरणीयः परमः। स विश्वातीतः तेजोवर्जितः। स सर्वरक्षकः सर्वसंहरः सर्वभूतात्मा च। स नित्यं निरविक्रियः केवलं वेदान्तवेद्यः। स शब्दरहितः, तथा च रसवर्जितः। स रूपरहितः गन्धवर्जितः च।