गरुडपुराणम्

शृणु भूयः, मनूनां वंशक्रमस्य पावनां कथां संप्रवक्ष्यामि। भविष्यतः सावर्णेः मनोः पुत्रान् अहं प्रकाशयामि। तेषां नामानि—वरिष्ठः, गरिष्ठः, वाचः, संगतिः च, ऋष्यशृङ्गः, रामः, सप्तर्षयश्च—एते मनोः सावर्णेः सुपुत्राः कीर्त्यन्ते। तेषां देवगणाः प्रतिमनुं विंशतिः स्मृताः। यः त्रिभिः पदैः विष्णवे दत्तवान्, स एवात्र प्रसिद्धः। अथ शृणु वारुणस्य मनोः, दक्षसावर्णेः, नवमस्य पुत्रान्—पृथुश्रवा, बृहदूद्युम्न, ऋचीत, बृहतो, गुणः, मेधातिथि, द्युति, सबल, वसु, परः, मारीचिगर्भः, सुदर्माणः इति। तत्र देवगणाः द्वादशद्वादश स्मृताः। धर्मपुत्रस्य दशमस्य मनोः पुत्राः—शतानिकः, निरमित्रः, वृषसेनः, जयद्रथः, अयःमूर्ति, हविष्मान्, सुकृतिः, अव्ययः च। तत्र देवगणः प्राणाख्यः, शतसंख्या, भविष्यति। बलेः शत्रुः हरिणा गदया हन्यते स्म। रुद्रसुतस्य एकादशमनोः पुत्रान् अहं वदामि—क्षेत्रवर्णः, दृढेषुः, आर्द्रकः, विष्णुः, अग्नितेजाः, सप्तर्षयश्च। तेषां गणाः त्रिंशत् त्रिंशत्, इन्द्रः च वृषाख्यः। द्वादशमनोः, दक्षसुतस्य, पुत्राः—मित्रवान्, मित्रदेवः, मित्रबिन्दुः, वीर्यवान्। स तपस्वी, महातपाः, तपस्वरूपः, तपसि रमते। हरितः, रोहितः च तेषां स्वधर्मनिष्ठौ, महातपस्विनौ। तत्र धर्मनिलयः इन्द्रः, तस्य शत्रुः तारकः नाम। रौच्यमनोरपि त्रयोदशस्य पुत्रान् शृणु—सुनेत्रः, क्षेत्रवृत्तिः, सुनयः, धर्मपः, दृढः। निर्मोहः, तत्त्वदर्शी च सप्तर्षयः प्रसिद्धाः। तत्र त्रयस्त्रिंशद् विभागाः, त एव देवगणा इति। माधवः मयूररूपेण तं हन्ति। भौत्यस्य मनोः पुत्राः—उरुः, गभीरः, धृष्टः, तरस्वी, ग्रहः, तेजस्वी, दुर्लभः। अग्नीध्रः, अग्निबाहुः, मागधः, शुचिः च। चाक्षुषः, कर्मनिष्ठः, शुचिः, पापरहितः च। शुचिन्द्रः, महादैत्यः, शत्रुघ्नः, स एव हरिः। तदा पुराणानि रचितानि, अष्टादश विद्यानां शाखाः अपि। पुराणम्, धर्मशास्त्रम्, आयुर्वेदः, अर्थशास्त्रं च तत्र प्रवर्तितम्। एवं श्रीगरुडमहापुराणस्य पूर्वखण्डे, आचारखण्डे, सप्ताशीतितमे अध्याये 'मनुवंशवर्णनं' नाम अध्यायः समाप्तः। हरिः ब्रह्मणे, हराय, अन्येभ्यश्च मन्वन्तराणि कथितवान्। मार्कण्डेय उवाच—सः निर्भयः, अनन्तमायः, पृथिव्याम् अविचारयत्। सः अनलः, अचलः, एकभोजनः, आश्रमरहितः आसीत्। पितरः ऊचुः—स्वर्गमुक्त्योरपि त्वयि आश्रित्य, वयं निरन्तरं बद्धाः, क्षणमपि न विमुच्यामहे। गार्हस्थ्यः एव सर्वेषां देवानां पितॄणां च यथोचितं पूजनं करोति। 'स्वाहा' इति उच्चार्य देवतान् तर्पयति, 'स्वधा' इति पितॄन्। जीवः देवऋषिपितृणां च स्वऋणेन च बध्यते इति। एवं मनूनां वंशक्रमस्य पुण्या कथा संक्षिप्त्या निवेदिता।