गरुडपुराणम्

मम पितृवंशे जन्माः ये च मातृवंशे तद्वत्, ये च मम कुलस्य अपाकृत्य-यज्ञाः, पुत्रपत्नीहीनाः, ये च विकलाङ्गाः, अशुद्धयोनि-सम्भूताः, ज्ञाताः अज्ञाताः च मम वंशे, तेषां कृते देवाः साक्षिणः सन्तु—ब्रह्मा, ईशानः, अन्ये च। अहं गयां आगतः अस्मि, हे गदाधर प्रभो, पितृयज्ञार्थम्। महानदी, ब्रह्मसरोवरः, अक्षयवटः, प्रभातसूर्यः, गयाशिखरः—एते सर्वे पवित्रस्थलानि सन्ति। एवं गयामाहात्म्यनाम अष्टपञ्चाशदधिकं अध्यायः आचारकाण्डे प्रथमभागे पूज्ये गरुडमहापुराणे समाप्तः। गयायां यः शिलाख्यातः प्रेतशिला अस्ति, सा त्रिविधा स्थापिता। सा शिला सर्वैः देवैः व्यापिता, धर्मेण समृद्धये धृताः। तेषां उद्धरणाय शुभा प्रेतशिला अस्ति। यः तत्र श्राद्धादिकं कर्म करोति, स ब्रह्मलोकं प्राप्नोति। अतः तद् शिखरशिला पर्वतः सर्वैः देवैः व्याप्यते। तत्र कमलवनं विशेषतया प्रसिद्धम्। क्रौञ्चपादशिखरः पर्वतः पितृणां ब्रह्मलोकदायकः। सा शिला देवैः व्यापिता, अदृश्यरूपेण शिला रूपेण स्थिताः। कालक्रमेण आदिगदाधरः प्रकटः तत्र स्थितवान्। धर्मरक्षणाय, अधर्मनाशाय च, कूर्मः, वराहः, नरसिंहः, वामनः, महाबलरामः च—एवं आदिगदाधरः साकारनिराकाररूपेण प्रकटः। तस्मात् आदिगदाधरः पाद्यादिभिः, गन्धपुष्पैः, अर्घ्यपात्रैः, जलैः, गन्धैः, पुष्पैः, धूपैः, वस्त्रैः, मुकुटेन, घंटया, चामरैः, मनोहरवस्तुभिः पूजनीयः। तस्मात् पूजायाः फलरूपेण धनधान्यं, दीर्घायुः, सर्वसमृद्धिः लभ्यते। पत्नी, स्वर्गवासः, स्वर्गात् प्रतिनिवृत्य राज्यं च प्राप्यते। हिंसाबन्धनात् मुक्त्वा, अन्ते मोक्षः प्राप्तिः। ये जगन्नाथं, सुभद्रां, बलभद्रं पूजयन्ति, परमपुरुषं, राजानं, सूर्यं, देवसमूहं च पूजयन्ति, कपर्दिनं विघ्नेश्वरं नमन्ति—ते सर्वविघ्नात् मुक्ताः स्युः। द्वादशादित्यपूजनात् सर्वरोगनाशः। रेवन्तपूजनात् उत्तमान् अश्वान् लभ्यते। सरस्वतीपूजनात् विद्यालाभः, लक्ष्मीपूजनात् समृद्धिः। क्षेत्रपालपूजनात् ग्रहपीडानिवृत्तिः। अष्टनागपूजनात् सर्पदंशात् मुक्ति। बलभद्रपूजनात् बलस्वास्थ्यलाभः। परमपुरुषपूजनात् सर्वकामफलप्राप्तिः। नरसिंहस्पर्शनं नमस्करणं च युद्धविजयदायकम्। मालाधरविद्याधरस्पर्शनात् विद्याधरतुल्यत्वम्। सोमनाथपूजनात् शिवलोकप्राप्तिः। रामेश्वरनमस्करणात् रामभक्तेषु प्रियत्वम्। कालेश्वरपूजनात् मृत्युविजयः। एवं गयायाः पुण्ये, प्रेतशिलायां, विविधदेवतापूजनात्, श्राद्धादिकं कर्मणि, अनुग्रहः, मोक्षः, समृद्धिः च प्राप्तिः भवति।