गरुडपुराणम्

गयायां भगवतः जनार्दनस्य देवदेवस्वरूपं पितृरूपेण स्थितमस्ति। तत्र गयातीर्थे रुद्रशैलाद्युपेतं रथमार्गं दृष्ट्वा, पितामहम् ईश्वरं दृष्ट्वा सर्वपापविमुक्तिर्भवति। तथैव गदाधरं माधवं पुरुषोत्तमं दृष्ट्वा, मौनमाचरन् महात्मानं सुवर्णसूर्यं विशेषेण प्राप्नोति। ब्रह्माणं पूजयित्वा ब्रह्मलोकमवाप्नोति। सायं संध्योपासनां यत्नेन कुर्वन् सर्ववेदफलमवाप्नोति। सायंतने सरस्वतीं दृष्ट्वा दानफलमवाप्नोति। धर्मवनं धर्मनाथं च दृष्ट्वा ऋणक्षयो भवति। गवां वने गामेकां दृष्ट्वा पितॄन् ब्रह्मलोकं नयति। कोटीश्वरं चाश्वमेधं दृष्ट्वा ऋणक्षयो भवति। रामेश्वरं यत्र गदा वर्तते तं दृष्ट्वा स्वर्गप्राप्तिर्भवति। मुंडपृष्ठे महाचण्डीं दृष्ट्वा सर्वकामसिद्धिर्भवति। गोमकं गोपतिं देवमेकं दृष्ट्वा पितृऋणात् विमुच्यते। मार्कण्डेयेश्वरं दृष्ट्वा अपि पितृऋणात् विमुच्यते। किमत्र पुण्यकर्मिणां न पर्याप्तम्? यावन्ति पृथिव्यां तीर्थानि समुद्राः सरांसि च, सर्वेषां मध्ये गयायां पवित्रं गयाशिरः स्थितम्। तत्रोत्तरदिशि सुवर्णनद्यां मध्ये नाभितीर्थं दृश्यते। कूपे पिण्डप्रदानं कृत्वा पितृऋणविमुक्तिर्भवति। हंसतीर्थे स्नानं कृत्वा सर्वपापविमोचनं लभ्यते। एकविंशतिपुरुषाणां श्राद्धं कृत्वा तान् ब्रह्मलोकं नयति। रामसरोवरात् श्राद्धकृते पितृवंशः ब्रह्मलोकं गच्छति। दक्षिणे मानससरोवरात् श्राद्धं कृत्वा पितॄन् ब्रह्मलोकं नयति; कूटे भीष्मं तर्पयित्वा पितॄन् मोचयति। धेनुकवने श्राद्धं कृत्वा अपि पितॄन् ब्रह्मलोकं नयति। इन्द्रतीर्थे, नरतीर्थे, वासवतीर्थे, वैष्णवतीर्थे, गायत्रीतीर्थे, सावित्रतीर्थे, सारस्वततीर्थे वा यत्र कुत्रापि श्राद्धं कृत्वा, पितृवंशं ब्रह्मलोकं नयति। पितॄन् देवांश्च तर्पयित्वा दुःखयोनौ न जायते। धर्मारण्ये मतङ्गस्य वा सरसि श्राद्धं कृत्वा स्वर्गलाभो भवति। एषा सत्यमेव—देवास्सर्वे लोकपालाश्च साक्षिणः सन्तु। रामतीर्थे स्नात्वा, प्रभासे श्राद्धं कृत्वा, स्वस्थले श्राद्धं कुर्वन् सप्तत्रिंशद्वंशानुद्धरति। गयायां नास्ति यत्र तीर्थं न स्यात्। अत्र अक्षयफलमवाप्य पितॄन् ब्रह्मलोकं नयति। एषः पिण्डः मया तव हस्ते जनार्दनाय समर्पितः। सः नूनं पितृभिः सहितः ब्रह्मलोकं गच्छति। गयाशिरसि अक्षयवटमूले पितृभ्यः यत् दत्तं तदक्षयमेव। एतानि सर्वाणि दृष्ट्वा विंशतिपुरुषान् कुलं च उद्धरति। पूर्वदिशि ब्रह्मास्यासनं, सर्पशैलः, भरताश्रमश्च स्थितानि।