गरुडपुराणम्

वैश्वदेवकर्म नित्यमेव कर्तव्यमिति श्रुयते—एष एव देवतानां यज्ञः संज्ञायते। तत्र श्वभ्यः श्वभक्षकाणां पतितादीनां च सर्वेषां यथायोग्यं दानं कर्तव्यम्। तत्र श्रेष्ठः पितृभ्यः समर्प्य एकं ब्राह्मणं भोजयेत्। अथवा यथाशक्ति मनःसंयम्य यावदन्नं सम्भवेत् तावत् निवेदयेत्। अतिथिं सदा सत्कुर्यात्, द्विजातीन् च सन्मान्य पूजयेत्। यद् आलम्भनं कथ्यते, तदेकग्रासमात्रं; तत् चतुर्गुणं दातव्यम्। गोदोहनेन यावत्तावद् अतिथिं प्रतीक्षेत्। यथाविधि ब्रह्मचर्ये स्थितं याचकं दानं दद्यात्। स्वबन्धुभिः सहोपवेश्य, अन्नदोषं न निर्दिशेत्। यदि केवलं स्वयमेव खादति, स मोहात् तिर्यग्योनौ पतति। देवपूजनाद् आशु पापानि नश्यन्ति। यदि विपरीतं भुङ्क्ते, नरकं गच्छति, शूकरयोनि च प्राप्नोति। संसर्गात् मलः जायते, असंसर्गात् शौचम्। हे द्विजश्रेष्ठ, मृतकेषु जातमात्रेषु च ब्राह्मणानां—उपनयनानन्तरं त्रिरात्रं अशौचं, ततः परं दशरात्रम्। शूद्रः मासे शुद्धिं प्राप्नोति, यतिनां तु पापं नास्ति। अथातः दानधर्मस्य परमं स्वरूपं प्रवक्ष्यामि। दानं हि, यथाविद्वांसः वदन्ति, भोगमोक्षफलप्रदं भवति। उपदेशनं, यजनं, जीविका, प्रतिग्रहः—एतानि चतुर्विधानि उक्तानि। पात्रे दत्तं यत् तद्दानं सत्यम्। प्रतिदानं विना प्रतिदिनं यद् दीयते, तद्धि श्रेष्ठम्। पाण्डित्याय पापक्षयाय च पण्डितेभ्यः यद्दत्तम्। सन्ततिप्राप्तये, विजयाय, धनाय, स्वर्गाय वा यद्दत्तम्। ब्रह्मविद्भ्यः भगवत्प्रीत्यर्थं यद्दत्तम्। इक्षुयवगोधूमशालिप्रयुक्तं भूमिदानं—तस्मात् भूमिदानात् श्रेष्ठं किञ्चिदपि नास्ति, न भविष्यति च। स्वहस्तेन श्रद्धया प्रतिदिनं ब्रह्मचारिणे दद्यात्। वैशाखपूर्णिमायां सप्त वा पञ्च ब्राह्मणान्, धूपादिभिः पूज्य, स्वयम् वा तैः श्लोकान् पठयेत्। तदनन्तरं जन्मजन्मान्तरे कृतं पापं तत्क्षणात् विनश्यति। ब्राह्मणाय यः ददाति, स सर्वपापानि तरति। धर्मेश्वराय समर्प्य ब्राह्मणदानेन भयात् मुच्यते। सः सर्वपापेभ्यः सम्यक् विमुक्तो भवति—एष निःश्रेयसः। ब्राह्मणान् सत्कारपूर्वकं दानैः पूजयेत्, स्त्रियः देवांश्च भोजयेत्। ब्रह्मतेजः इच्छन् दृढनिश्चयेन ब्राह्मणान् पूजयेत्। कर्मसिद्ध्यर्थी विनायकं पूजयेत्। संसारमुक्तिम् इच्छन् हरिं सम्यग् अर्चयेत्। जलदातृ सन्तोषं प्राप्नोति, अन्नदातृ अनन्तसुखम्। भूमिदातृ सर्वं प्राप्नोति, सुवर्णदातृ दीर्घायुष्यम्। वसनदाताः सोमलोकं प्राप्नोति, अश्वदातृ अश्विन्यलोकम्। एवं धर्मनिष्ठः सत्कृत्य वैश्वदेवकर्मादीनि कृत्वा, दानस्य माहात्म्यं च विज्ञाय, जनः स्वर्गमपि, मोक्षमपि, सर्वसौख्यं च प्राप्नोति।