एवं प्रार्थ्य, द्विजातिभ्यः अन्नं दद्यात्, तेषां च दानानि दद्यात्। एवं सम्यग् वार्षिकं पूजनं कृत्वा, यः पवित्रसूत्रादिभिः सम्यक् पूजां कृतवान्, स ब्रह्मणि ध्यानं कृत्वा, हरिर् एव भवति। ज्ञानी वाचं च मनश् च निगृह्य, स्वस्मिन् एव तद् विज्ञानं पूजयेत्। यः शरीरेंद्रियमनोबुद्धिप्राणाहंकारैः विमुक्तः, स स्वयंज्योतिः, निराकारः, नित्यः, स्वसंयमादिगुणनिधिः, स एव विज्ञेयः। चतुर्थं अक्षरं ब्रह्म अक्षयम्—तदहं परं पदमिति। आत्मानं सारथिं विद्धि, शरीरं तु रथं, इन्द्रियाणि हि अश्वान्, विषयाः तेषां गच्छस्थानि। ज्ञानी मनसैव संयुक्तः आत्मानं भोक्तारं विदुः। स तं पदं प्राप्य, पुनर्जन्म न यान्ति। स तु दिव्यनद्याः पारं याति, तद् विष्णोः परमं पदम्। पद्मासनाद्यैः आसनैः स्थित्वा, वायोः निग्रहः प्राणायामः स्मृतः। मनः धारणा धारणा, ब्रह्मणि स्थितिः समाधिः। हृदयकमलमध्ये, स शंखचक्रगदापद्मधारी दृश्यते। स नित्यः, शुद्धः, तेजस्वी, सत्यानन्दस्वरूपः, परः। स चतुर्विंशति-रूपधारी, शालग्रामशिलायां स्थितः। यः मनसः कामं लब्ध्वा, भक्तः दिव्यत्वं प्राप्नोति। एवं श्रीगुरुडमहापुराणे आचारकाण्डे चतुश्चत्वारिंशोऽध्यायः "ब्रह्मणः स्वरूपध्यानवर्णनं" नाम समाप्तः। अनुवर्त्य, शालग्रामस्य लक्षणानि वर्णयिष्यामि। यः शंखचक्रगदापद्मधारी (केशवः), गदायुधः, चक्रशंखपद्मगदाधरः (माधवः), गदायुधः, विष्णुरूपधारी, पद्मशंखमुरद्विष् च, तस्मै नमः। गदायुधः, गदावैरिन्, शंखपद्मधारी, त्रिविक्रमाय नमः। श्रीधररूपाय, चक्रपद्मशंखगदाय नमः। पद्मचक्रगदाशंखचिह्नाय (पद्मनाभरूपाय) नमः। बाणशंखगदापद्मधारिणे (वासुदेवाय) नमः। शुभशंखगदापद्मधन्विनं (प्रद्युम्नरूपं) नमः। परमपुरुषाय, पद्मशंखगदाचक्रधारिणे नमः। नरसिंहरूपाय, पद्मगदाशंखधन्विनं नमः। शंखचक्रपद्मगदाधर जनार्दन, मां पातु। हरिरूपाय, शुभचक्रपद्मगदाशंखधारिणे नमः। द्विचक्रचिह्नधारिणं, शालग्रामद्वारे स्थितम्। द्विचक्रयुक्तं, रक्तवर्णं, पूर्वदिग्भागपूर्णं। दीर्घं, शिरःकाक्रान्तविवरयुक्तं, अनिरुद्धं वर्तुलाकृतिं। मध्ये खटकरेखा, नाभिचक्रं, उन्नतं च। अथवा पञ्चबिन्दुयुक्तं—एवं ब्रह्मचारिणः पूजनम्। नीलं, त्रिरेखायुक्तं, स्थूलं—एवं कूर्मरूपं, बिन्दुलेखितम्। श्रीधरः पञ्चरेखायुक्तः; द्वनमाली खटकरेखायुक्तः। नानावर्णं, नानारूपं, नागाभरणं—एवं अनन्तकः स्मृतः। सुकुमारविवरयुक्तं, अतीव रक्तं ब्रह्मा रक्षतु।