पूजकः गायत्रीमन्त्रेण देवतां सम्पूज्य, तस्मै यज्ञोपवीतं समर्पयेत्। तत् यज्ञोपवीतं शुद्धं सुविनिर्मितं रमणीयं च महापातकनाशनं भवेत्। एवं गन्धधूपादिभिः सम्पूज्य मध्ये चान्येषां सूत्राणां समर्पणं कुर्यात्। धर्मकामार्थसिद्धये स्वकण्ठे तद् धारयामि इति सङ्कल्प्य, विविधान्ननैवेद्यैः देवतां तर्पयित्वा पुष्पादिभिः बलिं दद्यात्। एकैकस्मै यज्ञोपवीताय शताष्टकं दद्यात्। ततः विष्वक्सेनं सम्पूज्य, तस्मै अर्घ्यपाद्यादिभिः सत्कारं विधाय, यत् किंचिद् मया ज्ञाताज्ञातपूर्वकं पूजनं कृतं, तत् सर्वं रत्नमालाभिः, प्रवालमालाभिः, मन्दारपुष्पैश्च समर्पितं भवतु। हे भगवन्, कौस्तुभमणिवत् सदा हृदि वनमाला तिष्ठतु इति प्रार्थ्य, ततः द्विजातिभ्यः भोजनदानं द्रव्यदानं च सम्यक् दद्यात्। एवं सम्यक् वार्षिकपूजनं कृत्वा, यज्ञोपवीतादिभिः सम्पूज्य, ब्रह्मणि ध्यानं कृत्वा, हरिरूपं लभते। तत्र पण्डितः वाचं मनश्च संयम्य, तद्विद्यां स्वात्मनि पूजयेत्। देहन्द्रियमनःबुद्धिप्राणाहङ्कारैः विमुक्तः, स्वप्रकाशः, अरूपः, नित्यः, दमादिगुणनिधिः, स एव ज्ञेयः। चतुर्थं अक्षरं ब्रह्म, तदहं परमं पदम् इति। आत्मानं सारथिं विद्यात्, शरीरं रथरूपं, इन्द्रियाणि अश्वान्, विषयान् तेषां गोचरान्। आत्मा मनसा च इन्द्रियैः संयुक्तः भोक्ता इति विद्वांसः वदन्ति। स तद् पदं प्राप्य, पुनर्जन्म न लभते। स दिव्यनद्याः पारं प्राप्नोति, यत् विष्णोः परमं पदम्। पद्मासनादिषु स्थित्वा, प्राणायामेन वायुनिग्रहम्, चित्तसंयमं धारणा, ब्रह्मणि स्थितिं समाधिं च कुर्यात्। हृदयपद्ममध्ये स शङ्खचक्रगदापद्मधरं ध्यायेत्। स नित्यः, शुद्धः, ऐश्वर्ययुक्तः, सत्यानन्दपरायणः। स चतुर्विंशतिरूपः, शालग्रामशिलायां स्थितः। यद् यत् मनसः काम्यं तद् लब्ध्वा भक्तः दिव्यत्वं प्राप्नोति। एवं श्रीगुरुडमहापुराणे आचारकाण्डे ब्रह्मस्वरूपध्यानवर्णनं नाम चतुश्चत्वारिंशोऽध्यायः समाप्तः। तदनन्तरं शालग्रामस्य लक्षणानि वर्ण्यन्ते। स यः शङ्खचक्रगदापद्मधारी केशवः, गदाधरः। चक्रशङ्खपद्मगदाधारी माधवः, श्रीमन् गदाधरः। नमो विष्णुरूपाय, पद्मशङ्खमुरारिचिह्नाय। गदाधराय, गदारये, शङ्खपद्मधराय, त्रिविक्रमाय च नमः। श्रीधररूपिणे चक्रपद्मशङ्खगदाधराय नमः। पद्मचक्रगदाशङ्खलक्षणाय पद्मनाभरूपिणे नमः। शरशङ्खगदापद्मधारिणे वासुदेवाय नमः। शुभशङ्खगदापद्मधन्विने प्रद्युम्नरूपाय नमः। परमात्मने पद्मशङ्खगदाचक्रधारिणे नमः। नृसिंहरूपिणे पद्मगदाशङ्खधन्विने नमः। जनार्दनाय शङ्खचक्रपद्मगदाधराय माम् अवतु इति। एवं शास्त्रविहितेन विधानक्रमेण पूजनं ध्यानं च कृत्वा, भक्तः विष्णोः परमं पदम् अवाप्नोति।