सर्वे देवाः विष्णुना ध्वजं कण्ठमालां च दत्तां प्राप्तवन्तः। ततः विष्णोः आज्ञया वासुकेः अनुजः सर्पः उवाच—"हरिणा दत्ता या कण्ठमाला, सा मम नाम्ना प्रसिद्धा भविष्यति। ये मानवाः वर्षाकाले पवित्रैः पूजनं न कुर्वन्ति, तेषां हितार्थं सर्वेषां देवतानां पवित्रारोपणं कर्तव्यम्।" शुक्लपक्षे वा कृष्णपक्षे वा द्वादश्यां विष्णवे पवित्रारोपणं कार्यम्, हे हर। विष्णोः वृद्धौ तथा गुरु आगमने अपि तद् कर्तव्यम्। तत्र रेश्मी, वस्त्रसूत्रं, कर्पासः, अथवा क्षौमं उपयुज्येत। वैश्येषु क्षौमं, शूद्रेषु शणच्छदवस्त्रं, ब्राह्मणस्त्रियाः कृत्तत्रि-त्रिसूत्रं योज्येत। गणेशः विष्णुश्च, एते देवताः सूत्रेषु प्रतिष्ठिताः। सुवर्ण, रजत, ताम्र, वैष्णव, अथवा मृद्भाण्डे तद् स्थाप्येत। अल्पं तस्यार्धं; सूत्राणि शतमष्ट च स्यात्। उत्तमं अङ्गुष्ठमितं, मध्यमं मध्याङ्गुलिमितं। वेदीपीठयोः सामान्यनियमः। सूत्रं हृदय, नाभि, ऊरू, जानु यावत् लम्बेत। गाठाः षट्त्रिंशत्, चतुर्विंशत्, द्वादश वा विकल्पेन। कुङ्कुमेन, हरिद्रया, चन्दनेन च तद् लेपनीयम्। अश्वत्थपत्रपुटे स्थाप्य, अष्टदिशासु विन्यस्य। पीतवर्णेन कुङ्कुमेन च, दक्षिणे प्रद्युम्नेन। नीलचन्दनसंयुक्तं, तिल, भस्म, अक्षतान् च योज्येत। पवित्रं वासुदेवेन पुनःपुनः संस्कार्यम्। देवस्य पुरतः वा प्रतिमामण्डले स्थाप्येत। ब्रह्मादिदेवतान् स्थाप्य, घटं अपि पूजयेत। त्रिसूत्रं वा नवसूत्रं संस्कृत्य। अग्निकुण्ड, वेदी, मण्डप, गृहं अपि। दत्त्वा, महेश्वरं पूज्य, मन्त्रं जपेत्। प्रातः पूजनं करिष्यामि; आवश्यकद्रव्यैः सन्निहितः भव। रात्रौ जागर्य, प्रातः केशवं पूज्येत। धूपार्पणं कृत्वा, मन्त्रेण पवित्रं संस्कार्येत। गायत्र्या देवतां पूज्य, तस्मै तदर्पयेत्। शुद्धं, सुविनिर्मितं, शोभनं, महापापनाशकं सूत्रं भवेत्। धूपादिभिः पूज्य, मध्यमादिसूत्रं दद्यात्। धर्मकामार्थप्राप्त्यर्थं, तद् स्वकण्ठे धारयामि। विविधैः खाद्यैः दत्त्वा, पुष्पादिभिः बलिं दद्यात्। शतमष्ट सूत्रैः एकं पवित्रं दद्यात्। विष्वक्सेनं पूज्य, तस्मै पाद्यादिसम्मानं दद्यात्। यत् पूजनं मया कृतं, ज्ञात्वा अज्ञात्वा वा, तत् सर्वं। मणिमुक्ताफलहारैः, मन्दारपुष्पैः च पूजितम्। हे प्रभो, कौस्तुभमणिवत् वनमाला हृदि नित्यं तिष्ठतु।