ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਚਤੁਰ੍ਵਿਧੈਃ ਪ੍ਰਾਣਿਗਣੈਰ੍ਦृष੍ਟਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾ ਮਹਾਨਦੀ । ਤਰਨ੍ਤਿ ਗੋਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਤ੍ਵਨ੍ਯਥਾ ਚ ਪਤਨ੍ਤਿ ਤੇ ॥ ੨,੪੭.

ਉਹ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਚਾਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਗੋ-ਦਾਨ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਮਾਂ ਨਰਾ ਯੇऽਵਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚਾਚਾਰ੍ਯਂ ਗੁਰੁਮੇਵ ਚ । ਵृਦ੍ਧਾਨਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮੂਢਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਾਸਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ॥ ੨,੪੭.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਗੁਰੂ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਅਦਬ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਉੱਥੇ ਹੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।

ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਂ ਸਾਧੁਸ਼ੀਲਾਮੂਢਾਂ ਧਰ੍ਮੇषੁ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾਮ੍ । ਪਰਿਤ੍ਯਜਨ੍ਤਿ ਯੇ ਮੂਢਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਾਸਸ੍ਤੁ ਸਨ੍ਤਤਮ੍ ॥ ੨,੪੭.

ਜੋ ਮੂਰਖ ਪਤਿਵਰਤਾ, ਚੰਗੀ ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਾਸ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਥੇ ਹੀ ਹੈ।

ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨਾਨਾਂ ਸ੍ਵਾਮਿਮਿਤ੍ਰਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਬਾਲਵਿਕਲਾਦੀਨਾਂ ਵਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਤਨ੍ਤਿ ਹਿ । ਪਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਕ੍ਰਨ੍ਦਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਪਾਪਿਨਃ ॥ ੨,੪੭.

ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋੜਦੇ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ, ਦੋਸਤ, ਤਪਸਵੀ, ਔਰਤਾਂ, ਬੱਚਿਆਂ, ਲਾਚਾਰਾਂ ਜਾਂ ਦੁਖੀ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਨਦੀ ਵਿਚ ਪਾਪੀ ਰੋ-ਰੋ ਕੇ ਉਬਲਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂਯੋ ਵਿਘ੍ਨਾਯੋਪਸਰ੍ਪਤਿ । ਕ੍ਰਿਮਿਭਿਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ ॥ ੨,੪੭.

ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਭੁੱਖੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਜਾਂ ਵਿੱਘਾ ਪਾਉਣ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਕੀੜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਜਗਤ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦੀ।

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਪ੍ਰਤੀਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਯਮਾਰ੍ਥਂ ਨ ਦਦਾਤਿ ਤਮ੍ । ਆਹੂਯ ਨਾਸ੍ਤਿ ਯੋ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾਸਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ॥ ੨,੪੭.

ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕੁਝ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕਹੇ ਕਿ 'ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ', ਉਹ ਇਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਅਗ੍ਨਿਦੋ ਗਰਦਸ਼੍ਚੈਵ ਕੂਟਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਮਦ੍ਯਪਃ । ਯਜ੍ਞਵਿਧ੍ਵਂਸਕਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਜ੍ਞੀਗਾਮੀ ਚ ਪੈਸ਼ੁਨਃ ॥ ੨,੪੭.

ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਰਾਬੀ, ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਚੁਗਲਖੋਰ—

ਕਥਾਭਙ੍ਗਕਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਯਨ੍ਦਤ੍ਤਾ ਪਹਾਰਕਃ । ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸੇਤੁਵਿਭੇਦੀ ਚ ਪਰਦਾਰਪ੍ਰਧਰ੍षਕਃ ॥ ੨,੪੭.

ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਦਿੱਤੀ ਚੀਜ਼ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਖੇਤ ਦੀ ਹੱਦ ਜਾਂ ਬਾਂਧ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਰਸਵਿਕ੍ਰੇਤਾ ਤਥਾ ਯੋ ਵृषਲੀਪਤਿਃ । ਗੋਧਨਸ੍ਯ ਤृषਾਰ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾਪ੍ਯਾ ਭੇਦਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ ॥ ੨,੪੭.

ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਸ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਨੀਚ ਜਾਤ ਦੀ ਔਰਤ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਗਾਂ ਪਿਆਸੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪੋਖਰ ਤੋੜ ਦੇਵੇ—

ਕਨ੍ਯਾਵਿਦੂषਕਸ਼੍ਚੈਵ ਦਾਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਨੁਤਾਪਕਃ । ਸ਼ੂਬਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਕਪਿਲਾਪਾਯੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਮਾਂਸਭੋਜਨਃ ॥ ੨,੪੭.

ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਪਛਤਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਖੋਪੜੀ ਤੋਂ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—

ਏਤੇ ਵਸਨ੍ਤਿ ਸਤਤਂ ਮਾ ਵਿਚਾਰਂ ਕृਥਾਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਕृਪਣੋ ਨਾਸ੍ਤਿਕਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਃ ਸ ਤਸ੍ਯਾਂ ਨਿਵਸੇਤ੍ਖਗ ॥ ੨,੪੭.

ਇਹ ਸਭ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰ। ਕੰਜੂਸ, ਨਾਸਤਿਕ, ਤੇ ਛੋਟਾ ਮਨ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਵੀ ਇਥੇ ਹੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਪੰਛੀ।

ਸਦਾਮਰ੍षੋ ਸਦਾ ਕ੍ਰੋਧੀ ਨਿਜਵਾਕ੍ਯਪ੍ਰਮਾਣਕृਤ੍ । ਪਰੋਕ੍ਤ੍ਯੁਚ੍ਛੇਦਕੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵੈਤਰਣ੍ਯਾ ਵਸੇਚ੍ਚਿਰਮ੍ ॥ ੨,੪੭.

ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਿਸ਼ਤਿਆ ਰਹਿੰਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ, ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਹੀ ਸੱਚ ਮੰਨਦਾ, ਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਵੱਢਦਾ—ਉਹ ਵੈਤਰਨੀ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

ਯਸ੍ਤ੍ਵਹਙ੍ਕਾਰਵਾਨ੍ਪਾਪੀ ਸ੍ਵਵਿਕਤ੍ਥਨਕਾਰਕਃ । ਕृਤਘ੍ਨੋ ਗਰ੍ਭਸਨ੍ਤਾਪੀ ਵੈਤਰਣ੍ਯਾਂ ਸ ਮਜ੍ਜਤਿ ॥ ੨,੪੭.

ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪਾਪੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਹੈ, ਤੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪੀੜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ—ਉਹ ਵੈਤਰਨੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਦਾਪਿ ਭਾਗ੍ਯਯੋਗੇਨ ਤਰਣੇਚ੍ਛਾ ਭਵੇਦ੍ਯਦਿ । ਸਾਨੁਕੂਲਾ ਭਵੇਦ੍ਯੇਨ ਤਦਾਕਰ੍ਣਯ ਕਾਸ਼੍ਯਪ ॥ ੨,੪੭.

ਜੇ ਕਦੇ ਭਾਗ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਗੇ, ਤੇ ਸਹੀ ਸਮਾਂ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਸੁਣ, ਕਸ਼ਯਪ।

ਅਯਨੇ ਵਿषੁਵੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ਦਿਨੋਦਯੇ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇ ਵਾ ਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤੌ ਦਰ੍ਸ਼ਵਾਸਰੇ ॥ ੨,੪੭.

ਉੱਤਰ-ਦੱਖਣ ਦੀ ਘੜੀ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣ, ਗ੍ਰਹਣ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ, ਚੰਦ-ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ, ਸੰਕਰਾਂਤੀ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ—

ਅਨ੍ਯੇषੁ ਪੁਣ੍ਯਕਾਲੇषੁ ਦੀਯਤੇ ਦਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਦਾ ਤਦਾ ਭਵੇਦ੍ਵਾਪਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾ ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ॥ ੨,੪੭.

ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ, ਜਦੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਦਾਨ ਪੂਰਨ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਤਦੈਬ ਦਾਨਕਾਲਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਤਃ ਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਰਸ੍ਥਿਰਾ । ਅਨਿਤ੍ਯਾਨਿ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਵਿਭਵੋ ਨੈਵ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ ॥ ੨,੪੭.

ਉਹੀ ਦਾਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਨ ਅਸਥਿਰ ਹੈ; ਸਰੀਰ ਵੀ ਸਦਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ, ਤੇ ਦੌਲਤ ਕਦੇ ਸਥਿਰ ਨਹੀਂ।

ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਸਂਗਹਃ । ਕृष੍ਣਾਂ ਵਾ ਪਾਟਲਾਂ ਵਾਪਿ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵੈਤਰਣੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ ॥ ੨,੪੭.

ਮੌਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੇੜੇ ਹੈ; ਧਰਮ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਾਲੀ ਜਾਂ ਲਾਲ ਵੈਤਰਨੀ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ।

ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗੀਂ ਰੌਪ੍ਯਖੁਰਾਂ ਕਾਂਸ੍ਯਪਾਤ੍ਰੋਪਦੋਹਨੀਮ੍ । ਕृष੍ਣਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਾਚ੍ਛਨ੍ਨਾਂ ਸਪ੍ਤਧਾਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ॥ ੨,੪੭.

ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰ, ਕਾਂਸ ਦੇ ਦੁੱਧ ਪਿਆਲੇ, ਕਾਲੇ ਕਪੜੇ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਤੇ ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ—

ਕਾਰ੍ਪਾਸਦ੍ਰੋਣਸ਼ਿਖਰੇ ਆਸੀਨਂ ਤਾਮ੍ਰਭਾਜਨੇ । ਯਮਂ ਹੈਮਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਲੋਹਦਣ੍ਡਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਇਕ੍ਸ਼ੁਦਣ੍ਡਮਯਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪ੍ਲਵਂ ਸੁਦृਢਬਨ੍ਧਨੈਃ ॥ ੨,੪੭.

ਕਪਾਹ ਦੇ ਢੇਰ 'ਤੇ ਬੈਠਾ, ਤਾਮੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ, ਯਮ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਲੋਹੇ ਦੀ ਲਾਟੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਗੰਨੇ ਦੀ ਬਾਂਸ ਨਾਲ ਪੱਕੀ ਰਾਫ਼ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।

ਉਡੁਪੋਪਰਿ ਤਾਂ ਧੇਨੁਂ ਸੂਰ੍ਯਦੇਹਸਮੁਦ੍ਭਵਾਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਸ਼੍ਛਤ੍ਰੋਪਾਨਹਸਂਯੁਤਮ੍ ॥ ੨,੪੭.

ਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਗਾਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਛਤਰੀ ਤੇ ਜੁੱਤੀ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।

ਅਙ੍ਗੁਲੀਯਕਵਾਸਾਂਸਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਇਮਮੁਚ੍ਚਾਰਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਸਜਲਾਨ੍ਕੁਸ਼ਾਨ੍ ॥ ੨,੪੭.

ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ, ਜਲ ਭਾਂਡਾ ਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ।

ਯਮਦ੍ਵਾਰੇ ਮਹਾਘੋਰੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੈਤਰਣੀਂ ਤਦੀਮ੍ । ਤਰ੍ਤੁਕਾਮੋ ਦਦਾਮ੍ਯੇਨਾਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵੈਤਰਣੀਂ ਨਮਃ ॥ ੨,੪੭.

ਯਮ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਵੈਤਰਨੀ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਵੈਤਰਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਗਾਵੋ ਮੇ ਅਗ੍ਰਤਃ ਸਨ੍ਤੁ ਗਾਵੋ ਮੇ ਸਨ੍ਤੁ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ । ਗਾਵੋ ਮੇ ਹृਦਯੇ ਸਨ੍ਤੁ ਗਵਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵਸਾਮ੍ਯਹਮ੍ ॥ ੨,੪੭.

ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਾਂਵਾਂ ਹੋਣ, ਮੇਰੇ ਪਾਸੇ ਗਾਂਵਾਂ ਹੋਣ; ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਗਾਂਵਾਂ ਵੱਸਣ—ਮੈਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।

ਵਿष੍ਣੁਰੂਪ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ ਮਹੀਸੁਰ । ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵੈਤਰਣੀਨਮਃ ॥ ੨,੪੭.

ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਰੂਪ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਹੀ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀ ਹੈ—ਵੈਤਰਣੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਧਰ੍ਮਰਾਜਞ੍ਚ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਵੈਤਰਣ੍ਯਾਖ੍ਯਧੇਨੁਕਾਮ੍ । ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੭.

ਧਰਮਰਾਜ, ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਤੇ ਵੈਤਰਣੀ ਨਾਮ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ।

ਪੁਚ੍ਛਂ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਧੇਨ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਅਗ੍ਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੈ ਵ੍ਦਿਜਮ੍ । ਧੇਨੁਕੇ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਯਮਦ੍ਵਾਰੇ ਮਹਾਭਯੇ ॥ ੨,੪੭.

ਗਾਂ ਦੀ ਪੂੰਛ ਫੜ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੈਤਰਣੀ ਗਾਂ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਉਡੀਕ ਕਰ।

ਉਤ੍ਤਾਰਣਾਯ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਵੈਤਰਣ੍ਯੇ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਅਨੁਵ੍ਰਜੇਤ੍ਤੁ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਗृਹਂ ਨਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੭.

ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਵੈਤਰਣੀ, ਤਾਰਣ ਲਈ; ਜੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾ।

ਏਵਂ ਕृਤੇ ਵੈਨਤੇਯ ਸਾ ਸਰਿਤ੍ਸੁਤਰਾ ਭਵੇਤ੍ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭੁਵਿ ਮਾਨਵਃ ॥ ੨,੪੭.

ਹੇ ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਜਦ ਇਹ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਰਿਆ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਭ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।