ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਨਾਗਂ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੇ । ਧੇਨੁਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਨਾਗਰਾਡਿਤਿ ॥ ੨,੪੪.

ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸੱਪ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇ; ਗਾਂ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 'ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ' ਕਹੇ.

ਯਥਾਵਿਭਵ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ । ਸ੍ਵਸ਼ਾਖੋਕ੍ਤਵਿਧਾਨੇਨ ਇਤ੍ਥਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਤਥਮ੍ । ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਨ੍ਮੋਚਯੇਤ੍ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਰ੍ਗਂ ਨਯੇਤ੍ਚ ॥ ੨,੪੪.

ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ ਸੁਰਗ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੪੫ ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਦਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮੇਵਂ ਤੇ ਕਥਯਾਮਿ ਖਗੇਸ਼੍ਵਰ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਦਂ ਪਾਰ੍ਵਣੇਨੈਵ ਕੁਰ੍ਯਾਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜੋਰਸੌ ॥ ੨,੪੫.

ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਖਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਲਾਨਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਹਰ ਸਾਲ, ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਪਾਵਣ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰੇ.

ਵਿਧਿਨਾਚੇਤਰੈਰੇਵਮੇਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਨ ਪਾਰ੍ਵਣਮ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਾਵਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ.

ਅਨਗ੍ਨੇਸ਼੍ਚ ਸੁਤੌ ਸ੍ਯਾਤਾਮਨਗ੍ਨੀ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜੋਰਸੌ । ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਦਂ ਤੌ ਤੁ ਪਾਰ੍ਵਣਮ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੋਵੇਂ ਅਗਨਿ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਸਾਲਾਨਾ ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਨਾ ਕਰੇ, ਪਰ ਪਾਵਣ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰੇ.

ਯਦਾ ਤ੍ਵਨ੍ਯਤਰਃ ਸਾਗ੍ਨਿਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਾਪ੍ਯਥਵਾ ਪਿਤਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਦਂ ਪਾਰ੍ਵਣਂ ਤਤ੍ਰ ਕੁਰ੍ਯਾਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜੌਰਸੌ ॥ ੨,੪੫.

ਪਰ ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਅਗਨਿ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਸਾਲਾਨਾ ਪਾਵਣ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰੇ.

ਅਨਗ੍ਨਯਃ ਸਾਗ੍ਨਯੋ ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਾ ਵਾ ਪਿਤਰੋऽਪਿ ਵਾ । ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਸੁਤੈਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਯਾਹ ਇਤਿ ਕੇਚਨ ॥ ੨,੪੫.

ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਚਾਹੇ ਅਗਨਿ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪਿਤਾ, ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੰਦ ਦੀ ਘਟਣ ਵੇਲੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਦਰ੍ਸ਼ਕਾਲੇ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇਤਪਕ੍ਸ਼ੇऽਥ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਦਂ ਪਾਰ੍ਵਣਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੁਤੈਰਪਿ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਘਟਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਾਲਾਨਾ ਪਾਵਣ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਮਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪੁਂਸਾਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੋਪਿਤਾਮਪਿ । ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟੇ ਕੁਸ਼ਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਃ ਸਮੂਲਾ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਣਿ । ਬਹਿਰ੍ਲੂਨਾਃ ਸਕृਲ੍ਲਨਾਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵृਦ੍ਧਿਮृਤੇ ਸਦਾ ॥ ੨,੪੫.

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਪਤਨੀ ਜੀਵਤ ਹੋਵੇ, ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ; ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ ਲਈ, ਜੜ੍ਹ ਸਮੇਤ ਦੂਬ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਆਮ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਾਹਰੋਂ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਵਾਧੇ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਛੱਡ ਕੇ.

ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੇ ਪਾਰ੍ਵਣੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਆਸ਼ੌਚਂ ਯਦਿ ਜਾਯਤੇ । ਆਸ਼ੌਚਾਵਗਮੇ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਹਿ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਪਾਵਣ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਮੁਕਣ 'ਤੇ, ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਤੁਰੰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟੇ ਤੁ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਯਦਿ ਵਿਘ੍ਨਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ । ਮਾਸੇਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਤਿਥੌ ਤਸ੍ਯਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤਦੈਵ ਹਿ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਮਹੀਨੇ, ਉਸੇ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਤੂष੍ਣੀਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਤੁ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾਸ੍ਤਤ੍ਸੁਤਸ੍ਯ ਚ । ਕਨ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਮਨੁਪੇਤਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਚ ॥ ੨,੪੫.

ਚੁੱਪ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਸ਼ੂਦਰ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ, ਕੁੜੀ, ਤੇ ਉਹ ਦਵਿਜ ਜੋ ਸੰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਲਈ ਹੈ.

ਏਕਕਾਲੇ ਗਤਾ ਸੂਨਾਂ ਬਹੂਨਾਮਥ ਵਾ ਦ੍ਵਯੋਃ । ਤਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਰਪਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਕਈ ਜਾਂ ਦੋ ਔਰਤਾਂ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਮਰ ਗਈਆਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਭੇਟ ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੀਏ, ਪਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰੀਏ.

ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਮृਤਸ੍ਯਾਦੌ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਯ ਤਤਃ ਪੁਨਃ । ਤृਤੀਯਸ੍ਯ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਨਿਪਾਤੇ ਤ੍ਵਯਂ ਵਿਧਿਃ (ਕ੍ਰਮਃ) ॥ ੨,੪੫.

ਜਦੋਂ ਕਈ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ, ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਸ ਦਾ ਮਰਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਦੂਜੇ ਲਈ, ਤੇ ਫਿਰ ਤੀਜੇ ਲਈ। ਇਹੀ ਕ੍ਰਮ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਦਮੇਵਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਤਥਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ । ਤਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਜੋ ਹਰ ਸਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕੇ, ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਨ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਮृਤਾਹਸ਼੍ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਦਿਨਮੇਵ ਚ । ਮਾਸਸ਼੍ਚੇਤ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਰਿਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ੇ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮृਤਾਹਿਕਮ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਮਰਨ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਜਾਂ ਜਾਣ ਦੀ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਪਰ ਮਹੀਨਾ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਯਦਾ ਮਾਸੋ ਨ ਵਿਜ੍ਞਾਤੋ ਵਿਜ੍ਞਾਤਂ ਦਿਨਮੇਵ ਚ । ਤਦਾ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ਿਰੇ ਮਾਸਿ ਮਾਘੇ ਵਾ ਤਦ੍ਦਿਨਂ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਮਹੀਨਾ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਪਰ ਦਿਨ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਿਨ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਜਾਂ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਵੇ।

ਦਿਨਮਾਸਾਵਵਿਜ੍ਞਾਤੌ ਮਰਣਸ੍ਯ ਯਦਾ ਪੁਨਃ । ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਦਿਨਮਾਸੌ ਤੁ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯੌ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਮਯੋਦਿਤੌ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਨਾ ਦਿਨ ਤੇ ਨਾ ਮਹੀਨਾ ਮਰਨ ਦਾ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਣ ਦਾ ਦਿਨ ਤੇ ਮਹੀਨਾ ਸ੍ਰਾਦ ਲਈ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਸ੍ਯਾਪਿ ਨ ਜ੍ਞਾਤੌ ਦਿਨਮਾਸੌ ਯਦਾ ਪੁਨਃ । ਮृਤਵਾਰ੍ਤਾਸ਼੍ਰੁਤੌ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯੌ ਪੂਰ੍ਵਪ੍ਰੋਕ੍ਤਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਨਾ ਜਾਣ ਦਾ ਦਿਨ ਤੇ ਮਹੀਨਾ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਿਰਫ ਮਰਨ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਵਾਸਮਨ੍ਤਰੇਣਾਪਿ ਸ੍ਯਾਤਾਂ ਤੌ ਵਿਸ੍ਮृਤੌ ਯਦਾ । ਤਦਾਨੀਮਪਿ ਤੌ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯੌ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਤੁ ਮृਤਾਹਿਕੇ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਘਰੋਂ ਦੂਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਦਿਨ ਤੇ ਮਹੀਨਾ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸ੍ਰਾਦ ਲਈ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਗृਹਸ੍ਥੇ ਪ੍ਰੋषਿਤੇ ਯਚ੍ਚ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੁ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਗृਹੇ । ਆਸੌਚਾਪਗਮੇ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਰਬ੍ਧੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਘਰ ਵਾਲਾ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਵੇ ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜਦੋਂ ਅਸੌਚ ਦੀ ਮਿਆਦ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ ਤੇ ਸ੍ਰਾਦ ਦੀ ਰਸਮ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇ,

ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤਸ਼੍ਚੇਜ੍ਜਾਨਾਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵृਤ੍ਤਂ ਗृਹੀ ਤਥਾ । ਆਸ਼ੌਚਂ ਗृਹਿਣਸ੍ਤੇषਾਂ ਨ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਦੇਸ੍ਤਦਾ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਘਰ ਵਾਲਾ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਮੱਗਰੀ ਉੱਤੇ ਅਸੌਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।

ਪੁਤ੍ਰਾਦਿਨਾ ਯਦਾਰਬ੍ਧਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਵਾਖਿਲਮ੍ । ਸਮਾਪਨੀਯਂ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਗृਹੀਤੁ ਦੂਰਤਃ ॥ ੨,੪੫.

ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਸ੍ਰਾਦ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਘਰ ਵਾਲਾ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸ੍ਰਾਦ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ।

ਦਾਤ੍ਰਾ ਬੋਕ੍ਤ੍ਰਾ ਚ ਨ ਜ੍ਞਾਤਂ ਸੂਤਕਂ ਮृਤਕਂ ਤਥਾ । ਉਭਯੋਰਪਿ ਤਦ੍ਦੋषਂ ਨਾਰੋਪਯਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਅਸੌਚ ਜਾਂ ਮਰਨ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।

ਯਦਾ ਤ੍ਵਨ੍ਯਤਰਜ੍ਞਾਤਂ ਸੂਤਕਂ ਮृਤਕਂ ਤਥਾ । ਭੋਕ੍ਤੁਰੇਵ ਤਦਾ ਦੋषੋ ਨਾਨ੍ਯੋ ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਦੁष੍ਯਤਿ ॥ ੨,੪੫.

ਪਰ ਜੇ ਦੋ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਸੌਚ ਜਾਂ ਮਰਨ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੋਸ਼ ਸਿਰਫ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਦਾਨੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮृਤਵਾਸਰਮ੍ । ਅਵਿਜ੍ਞਾਤਮृਤਾਹਸ੍ਯ ਸਤਤਂ ਤਾਰਯਤ੍ਯਸੌ ॥ ੨,੪੫.

ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਰਨ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦਾ ਮਰਨ ਦਿਨ ਮਨਾਉਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਨਿਤ੍ਯਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇऽਥ ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪਿਤृਗਣਾਨ੍ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਹੈਵੋਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯੋਜਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਨਿੱਤ ਸ੍ਰਾਦ ਵਿੱਚ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਉੱਤਸਰਜਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਆਵਾਹਨਂ ਸ੍ਵਧਾਕਾਰੋ ਪਿਣ੍ਡਾਗ੍ਨੌਕਰਣਾਦਿਕਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਦਿਨਿਯਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ॥ ੨,੪੫.

ਆਵਾਹਨ, ਸਵਧਾ ਦੀ ਅਰਪਣ, ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਆਦਿ ਨਿਯਮ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ — ਇਹ ਸਭ ਕਰਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਨਿਤ੍ਯਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਤ੍ਯਜੇਦੇਤਾਨ੍ ਭੋਜ੍ਯਮਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਮਸ੍ਕਾਰੈਰ੍ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਨਿੱਤ ਸ੍ਰਾਦ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਭੋਜਨਯੋਗ ਅੰਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।