ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਗੋਭੂਮਿਪਿਣ੍ਡਦਾਨਾਦ੍ਯੈਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੇਤਂ ਸ੍ਮਰਂਸ਼੍ਚ ਤਮ੍ । ਤਿਲੈਸ੍ਤਿਲਾਂਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਰ੍ਭਯੁਕ੍ਤੇषੁ ਪਾਣਿषੁ ॥ ੨,੪੪.

ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗਾਂ, ਜਮੀਨ, ਪਿੰਡੇ ਆਦਿ ਦਾਨ ਕਰੋ; ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਤਿਲ ਰੱਖੋ।

ਦਦ੍ਯਾਦਨ੍ਨਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਚ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤਥਾ । ਏਵਂ ਸ਼ਿष੍ਟਤਮਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਹਰਿਣ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਦੋਵਾਂ ਜਾਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਨ, ਤਾਂਬੂ ਤੇ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੋ; ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ।

ਨਾਮ ਗੋਤ੍ਰਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰੀਤੋਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ । ਅਨੁਵ੍ਰਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਮ੍ਭੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਃ ॥ ੨,੪੪.

ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, 'ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ' ਕਹਿ ਕੇ ਦਾਨ ਦੋ; ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਪਾਣੀ ਛੱਡੋ।

ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਨਾਮਗੋਤ੍ਰੇ ਤੁ ਭੁਵਿ ਪ੍ਰੀਤੋਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਮਿਤ੍ਰਬਨ੍ਧੁਜਨੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼ੇषਂ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ । ਪ੍ਰਤਿਸਂਵਤ੍ਸਰਾਦਿ ਸ੍ਯਾਦੇਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਵਿਧਾਨਤਃ ॥ ੨,੪੪.

ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ ਉਚਾਰ ਕੇ, 'ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ' ਕਹਿ ਕੇ ਸੁੱਟੋ; ਮਿਤਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਓ; ਇਹ ਰਸਮ ਹਰ ਸਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਏਵਂ ਕृਤੇ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਿਣਃ । ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਾਦੌ ਤੁ ਕृਤੇ ਚੈਵਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿਤੇ ॥ ੨,੪੪.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਸਪੀੰਡੀਕਰਣ ਆਦਿ ਰਸਮਾਂ ਕਰਕੇ ਵੀ ਉਹ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਅਥ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਮਾਦੇਨ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਹ੍ਯੁਦਕਾਦਿਭਿਃ । ਸਂਸਾਰਪ੍ਰਮੁਖਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ ॥ ੨,੪੪.

ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੌਤ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਅਚਾਨਕ ਕਾਰਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਮੁਖੀ ਉਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੇ.

ਪ੍ਰਮਾਦਾਦਿਚ੍ਛਯਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਨ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਪਸਂਮੁਖਃ । ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰ੍ਨਾਗਂ ਪਞ੍ਚਮੀषੁ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇੱਛਾ, ਸੱਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਪੰਜਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਦਿਨ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਸੱਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.

ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਿष੍ਟਮਯੀਂ ਲੇਖਾਂ ਨਾਗਾਨਾਮਾਕृਤਿਂ ਭੁਵਿ । ਅਰ੍ਚਯੇਤ੍ਤਾਂ ਸਿਤੈਃ ਪੁष੍ਪੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧੈਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨੇਨਚ ॥ ੨,੪੪.

ਉਹ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਪੀਠ ਦੇ ਆਟੇ ਨਾਲ ਸੱਪ ਦੀ ਆਕਰਤੀ ਬਣਾਏ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜੇ.

ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੂਪਦੀਪਨ੍ਤੁ ਤਣ੍ਡੁਲਾਂਸ਼੍ਚ ਸਿਤਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਆਮਪਿष੍ਟਂ ਤਥੈਵਾਨ੍ਨਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਞ੍ਚ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਉਹ ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲ ਛਿੜਕੇ, ਆਟੇ ਦਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਤੇ ਦੂਧ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਰੱਖੇ.

ਉਪਸ੍ਥਾਯ ਵਦੇਦੇਵਂ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਮੁਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਕਾਨਿ ਚ । ਮਧੁਰਂ ਤਦ੍ਦਿਨੇऽਸ਼੍ਰੀਯਾਦ੍ਦੇਵਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮਾਪਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਨਜ਼ਦੀਕ ਜਾ ਕੇ, ਠੀਕ ਬੋਲ ਉਚਾਰੇ, ਮੋਹਰਾਂ ਤੇ ਕਪੜੇ ਭੇਟ ਕਰੇ, ਉਸ ਦਿਨ ਮਿੱਠਾ ਖਾਏ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਪੂਰਾ ਕਰੇ.

ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਨਾਗਂ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੇ । ਧੇਨੁਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਨਾਗਰਾਡਿਤਿ ॥ ੨,੪੪.

ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸੱਪ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇ; ਗਾਂ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 'ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ' ਕਹੇ.

ਯਥਾਵਿਭਵ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ । ਸ੍ਵਸ਼ਾਖੋਕ੍ਤਵਿਧਾਨੇਨ ਇਤ੍ਥਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਤਥਮ੍ । ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਨ੍ਮੋਚਯੇਤ੍ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਰ੍ਗਂ ਨਯੇਤ੍ਚ ॥ ੨,੪੪.

ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ ਸੁਰਗ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੪੫ ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਦਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮੇਵਂ ਤੇ ਕਥਯਾਮਿ ਖਗੇਸ਼੍ਵਰ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਦਂ ਪਾਰ੍ਵਣੇਨੈਵ ਕੁਰ੍ਯਾਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜੋਰਸੌ ॥ ੨,੪੫.

ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਖਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਲਾਨਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਹਰ ਸਾਲ, ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਪਾਵਣ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰੇ.

ਵਿਧਿਨਾਚੇਤਰੈਰੇਵਮੇਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਨ ਪਾਰ੍ਵਣਮ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਾਵਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ.

ਅਨਗ੍ਨੇਸ਼੍ਚ ਸੁਤੌ ਸ੍ਯਾਤਾਮਨਗ੍ਨੀ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜੋਰਸੌ । ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਦਂ ਤੌ ਤੁ ਪਾਰ੍ਵਣਮ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੋਵੇਂ ਅਗਨਿ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਸਾਲਾਨਾ ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਨਾ ਕਰੇ, ਪਰ ਪਾਵਣ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰੇ.

ਯਦਾ ਤ੍ਵਨ੍ਯਤਰਃ ਸਾਗ੍ਨਿਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਾਪ੍ਯਥਵਾ ਪਿਤਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਦਂ ਪਾਰ੍ਵਣਂ ਤਤ੍ਰ ਕੁਰ੍ਯਾਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜੌਰਸੌ ॥ ੨,੪੫.

ਪਰ ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਅਗਨਿ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਸਾਲਾਨਾ ਪਾਵਣ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰੇ.

ਅਨਗ੍ਨਯਃ ਸਾਗ੍ਨਯੋ ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਾ ਵਾ ਪਿਤਰੋऽਪਿ ਵਾ । ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਸੁਤੈਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਯਾਹ ਇਤਿ ਕੇਚਨ ॥ ੨,੪੫.

ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਚਾਹੇ ਅਗਨਿ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪਿਤਾ, ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੰਦ ਦੀ ਘਟਣ ਵੇਲੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਦਰ੍ਸ਼ਕਾਲੇ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇਤਪਕ੍ਸ਼ੇऽਥ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਦਂ ਪਾਰ੍ਵਣਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੁਤੈਰਪਿ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਘਟਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਾਲਾਨਾ ਪਾਵਣ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਮਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪੁਂਸਾਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੋਪਿਤਾਮਪਿ । ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟੇ ਕੁਸ਼ਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਃ ਸਮੂਲਾ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਣਿ । ਬਹਿਰ੍ਲੂਨਾਃ ਸਕृਲ੍ਲਨਾਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵृਦ੍ਧਿਮृਤੇ ਸਦਾ ॥ ੨,੪੫.

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਪਤਨੀ ਜੀਵਤ ਹੋਵੇ, ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ; ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ ਲਈ, ਜੜ੍ਹ ਸਮੇਤ ਦੂਬ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਆਮ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਾਹਰੋਂ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਵਾਧੇ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਛੱਡ ਕੇ.

ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੇ ਪਾਰ੍ਵਣੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਆਸ਼ੌਚਂ ਯਦਿ ਜਾਯਤੇ । ਆਸ਼ੌਚਾਵਗਮੇ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਹਿ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਪਾਵਣ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਮੁਕਣ 'ਤੇ, ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਤੁਰੰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟੇ ਤੁ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਯਦਿ ਵਿਘ੍ਨਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ । ਮਾਸੇਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਤਿਥੌ ਤਸ੍ਯਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤਦੈਵ ਹਿ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਮਹੀਨੇ, ਉਸੇ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਤੂष੍ਣੀਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਤੁ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾਸ੍ਤਤ੍ਸੁਤਸ੍ਯ ਚ । ਕਨ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਮਨੁਪੇਤਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਚ ॥ ੨,੪੫.

ਚੁੱਪ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਸ਼ੂਦਰ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ, ਕੁੜੀ, ਤੇ ਉਹ ਦਵਿਜ ਜੋ ਸੰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਲਈ ਹੈ.

ਏਕਕਾਲੇ ਗਤਾ ਸੂਨਾਂ ਬਹੂਨਾਮਥ ਵਾ ਦ੍ਵਯੋਃ । ਤਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਰਪਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਕਈ ਜਾਂ ਦੋ ਔਰਤਾਂ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਮਰ ਗਈਆਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਭੇਟ ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੀਏ, ਪਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰੀਏ.

ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਮृਤਸ੍ਯਾਦੌ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਯ ਤਤਃ ਪੁਨਃ । ਤृਤੀਯਸ੍ਯ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਨਿਪਾਤੇ ਤ੍ਵਯਂ ਵਿਧਿਃ (ਕ੍ਰਮਃ) ॥ ੨,੪੫.

ਜਦੋਂ ਕਈ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ, ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਸ ਦਾ ਮਰਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਦੂਜੇ ਲਈ, ਤੇ ਫਿਰ ਤੀਜੇ ਲਈ। ਇਹੀ ਕ੍ਰਮ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਦਮੇਵਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਤਥਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ । ਤਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਜੋ ਹਰ ਸਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕੇ, ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਨ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਮृਤਾਹਸ਼੍ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਦਿਨਮੇਵ ਚ । ਮਾਸਸ਼੍ਚੇਤ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਰਿਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ੇ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮृਤਾਹਿਕਮ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਮਰਨ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਜਾਂ ਜਾਣ ਦੀ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਪਰ ਮਹੀਨਾ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਯਦਾ ਮਾਸੋ ਨ ਵਿਜ੍ਞਾਤੋ ਵਿਜ੍ਞਾਤਂ ਦਿਨਮੇਵ ਚ । ਤਦਾ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ਿਰੇ ਮਾਸਿ ਮਾਘੇ ਵਾ ਤਦ੍ਦਿਨਂ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਮਹੀਨਾ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਪਰ ਦਿਨ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਿਨ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਜਾਂ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਵੇ।

ਦਿਨਮਾਸਾਵਵਿਜ੍ਞਾਤੌ ਮਰਣਸ੍ਯ ਯਦਾ ਪੁਨਃ । ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਦਿਨਮਾਸੌ ਤੁ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯੌ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਮਯੋਦਿਤੌ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਨਾ ਦਿਨ ਤੇ ਨਾ ਮਹੀਨਾ ਮਰਨ ਦਾ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਣ ਦਾ ਦਿਨ ਤੇ ਮਹੀਨਾ ਸ੍ਰਾਦ ਲਈ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਸ੍ਯਾਪਿ ਨ ਜ੍ਞਾਤੌ ਦਿਨਮਾਸੌ ਯਦਾ ਪੁਨਃ । ਮृਤਵਾਰ੍ਤਾਸ਼੍ਰੁਤੌ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯੌ ਪੂਰ੍ਵਪ੍ਰੋਕ੍ਤਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਨਾ ਜਾਣ ਦਾ ਦਿਨ ਤੇ ਮਹੀਨਾ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਿਰਫ ਮਰਨ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।