ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਿ ਸਤਿਲਾਨ੍ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਂ ਯਮਂ ਤਥਾ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖਸ੍ਤੂष੍ਣੀਮੇਕੈਕਂ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍ਤੁਤਾਨ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਯਜਨੋਪਵੀਤ ਪਾ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਯਮ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਪਿੰਡਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਮਿਸ਼੍ਰਿਤਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇऽਭ੍ਮਃ ਸੁ ਵਿਨਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ ਸਂਕੀਰ੍ਤਯੇਨ੍ਨਾਮ ਗੋਤ੍ਰਂ ਚ ਮृਤਕਸ੍ਯ ਚ ॥ ੨,੪੪.

ਫਿਰ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਪਿੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੁੱਟਦੇ ਸਮੇਂ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪੁਨਰਪ੍ਯਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਯਮਂ ਕੁਸੁਮਚਨ੍ਦਨੈਃ । ਧੂਪਦੀਪੈਃ ਸਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ ॥ ੨,੪੪.

ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਯਮ ਨੂੰ ਫੁੱਲ, ਚੰਦਨ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਤੇ ਭੋਜਨ-ਪਾਣੀ ਦੇ ਨੈਵੇਦ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਪਵਸੇਦਹ੍ਨਿ ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚੇਵ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍ । ਕੁਲਵਿਦ੍ਯਾਤਪੋਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ ਸਾਧੁਸ਼ੀਲਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਉਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰੀਤ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਨਵ ਸਪ੍ਤਾਥਵਾ ਪਞ੍ਚ ਸ੍ਵਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਾਨੁਸਾਰਤਃ । ਅਪਰੇऽਹਨਿ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਯਮਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਨੌ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਪੰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੱਦੋ; ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਯਮ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਉਦਙ੍ਮੁਖਾਂਸ੍ਤਥਾ ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਸਮ੍ਯਗੁਪਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ । ਆਵਾਹਨਾਰ੍ਘਦਾਨਾਦੌ ਵਿष੍ਣੁਂ ਯਮਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬਠਾਓ, ਤੇ ਆਵਾਹਨ, ਅਰਘ ਆਦਿ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਯਮ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤੀ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪ੍ਰੇਤਨਾਮ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ । ਪ੍ਰੇਤਂ ਯਮਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਂ ਚ ਸ੍ਮਰਨ੍ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮਾਪਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਯਜਨੋਪਵੀਤ ਪਾ ਕੇ, ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰੋ, ਤੇ ਉਸ, ਯਮ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਰਾਧ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।

ਅਨ੍ਯੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਦਾਨਾਰ੍ਥਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ । ਪृਥਗ੍ਵਾ ਦਸ਼ ਪਿਣ੍ਡਾਂਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ ॥ ੨,੪੪.

ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਪਿੰਡੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਸਤੇ, ਦਸ ਪਿੰਡੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੁੱਕੋ, ਤੇ ਪੰਜ ਪਿੰਡੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਪ੍ਰਥਮਂ ਵਿष੍ਣਵੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਚ ਸ਼ਿਵਾਯ ਚ । ਸਭृਤ੍ਯਾਯ ਸ਼ਿਵਾਯਾਥ ਪ੍ਰੇਤਾਯਾਪਿ ਚ ਪਞ੍ਚਮਮ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਪਹਿਲਾ ਪਿੰਡਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਪਿੰਡਾ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਨਾਮ ਗੋਤ੍ਰਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਬ੍ਦਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ । ਨਮਸ੍ਕਾਰਸ਼ਿਰਸ੍ਕਨ੍ਤੁ ਪਞ੍ਚਮਂ ਪਿਣ੍ਡਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, 'ਵਿਸ਼ਨੂੰ' ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰੋ, ਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਪੰਜਵਾਂ ਪਿੰਡਾ ਚੁੱਕੋ।

ਗੋਭੂਮਿਪਿਣ੍ਡਦਾਨਾਦ੍ਯੈਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੇਤਂ ਸ੍ਮਰਂਸ਼੍ਚ ਤਮ੍ । ਤਿਲੈਸ੍ਤਿਲਾਂਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਰ੍ਭਯੁਕ੍ਤੇषੁ ਪਾਣਿषੁ ॥ ੨,੪੪.

ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗਾਂ, ਜਮੀਨ, ਪਿੰਡੇ ਆਦਿ ਦਾਨ ਕਰੋ; ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਤਿਲ ਰੱਖੋ।

ਦਦ੍ਯਾਦਨ੍ਨਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਚ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤਥਾ । ਏਵਂ ਸ਼ਿष੍ਟਤਮਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਹਰਿਣ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਦੋਵਾਂ ਜਾਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਨ, ਤਾਂਬੂ ਤੇ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੋ; ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ।

ਨਾਮ ਗੋਤ੍ਰਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰੀਤੋਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ । ਅਨੁਵ੍ਰਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਮ੍ਭੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਃ ॥ ੨,੪੪.

ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, 'ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ' ਕਹਿ ਕੇ ਦਾਨ ਦੋ; ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਪਾਣੀ ਛੱਡੋ।

ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਨਾਮਗੋਤ੍ਰੇ ਤੁ ਭੁਵਿ ਪ੍ਰੀਤੋਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਮਿਤ੍ਰਬਨ੍ਧੁਜਨੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼ੇषਂ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ । ਪ੍ਰਤਿਸਂਵਤ੍ਸਰਾਦਿ ਸ੍ਯਾਦੇਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਵਿਧਾਨਤਃ ॥ ੨,੪੪.

ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ ਉਚਾਰ ਕੇ, 'ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ' ਕਹਿ ਕੇ ਸੁੱਟੋ; ਮਿਤਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਓ; ਇਹ ਰਸਮ ਹਰ ਸਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਏਵਂ ਕृਤੇ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਿਣਃ । ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਾਦੌ ਤੁ ਕृਤੇ ਚੈਵਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿਤੇ ॥ ੨,੪੪.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਸਪੀੰਡੀਕਰਣ ਆਦਿ ਰਸਮਾਂ ਕਰਕੇ ਵੀ ਉਹ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਅਥ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਮਾਦੇਨ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਹ੍ਯੁਦਕਾਦਿਭਿਃ । ਸਂਸਾਰਪ੍ਰਮੁਖਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ ॥ ੨,੪੪.

ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੌਤ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਅਚਾਨਕ ਕਾਰਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਮੁਖੀ ਉਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੇ.

ਪ੍ਰਮਾਦਾਦਿਚ੍ਛਯਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਨ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਪਸਂਮੁਖਃ । ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰ੍ਨਾਗਂ ਪਞ੍ਚਮੀषੁ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇੱਛਾ, ਸੱਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਪੰਜਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਦਿਨ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਸੱਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.

ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਿष੍ਟਮਯੀਂ ਲੇਖਾਂ ਨਾਗਾਨਾਮਾਕृਤਿਂ ਭੁਵਿ । ਅਰ੍ਚਯੇਤ੍ਤਾਂ ਸਿਤੈਃ ਪੁष੍ਪੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧੈਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨੇਨਚ ॥ ੨,੪੪.

ਉਹ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਪੀਠ ਦੇ ਆਟੇ ਨਾਲ ਸੱਪ ਦੀ ਆਕਰਤੀ ਬਣਾਏ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜੇ.

ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੂਪਦੀਪਨ੍ਤੁ ਤਣ੍ਡੁਲਾਂਸ਼੍ਚ ਸਿਤਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਆਮਪਿष੍ਟਂ ਤਥੈਵਾਨ੍ਨਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਞ੍ਚ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਉਹ ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲ ਛਿੜਕੇ, ਆਟੇ ਦਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਤੇ ਦੂਧ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਰੱਖੇ.

ਉਪਸ੍ਥਾਯ ਵਦੇਦੇਵਂ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਮੁਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਕਾਨਿ ਚ । ਮਧੁਰਂ ਤਦ੍ਦਿਨੇऽਸ਼੍ਰੀਯਾਦ੍ਦੇਵਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮਾਪਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਨਜ਼ਦੀਕ ਜਾ ਕੇ, ਠੀਕ ਬੋਲ ਉਚਾਰੇ, ਮੋਹਰਾਂ ਤੇ ਕਪੜੇ ਭੇਟ ਕਰੇ, ਉਸ ਦਿਨ ਮਿੱਠਾ ਖਾਏ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਪੂਰਾ ਕਰੇ.

ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਨਾਗਂ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੇ । ਧੇਨੁਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਨਾਗਰਾਡਿਤਿ ॥ ੨,੪੪.

ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸੱਪ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇ; ਗਾਂ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 'ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ' ਕਹੇ.

ਯਥਾਵਿਭਵ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ । ਸ੍ਵਸ਼ਾਖੋਕ੍ਤਵਿਧਾਨੇਨ ਇਤ੍ਥਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਤਥਮ੍ । ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਨ੍ਮੋਚਯੇਤ੍ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਰ੍ਗਂ ਨਯੇਤ੍ਚ ॥ ੨,੪੪.

ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ ਸੁਰਗ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੪੫ ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਦਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮੇਵਂ ਤੇ ਕਥਯਾਮਿ ਖਗੇਸ਼੍ਵਰ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਦਂ ਪਾਰ੍ਵਣੇਨੈਵ ਕੁਰ੍ਯਾਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜੋਰਸੌ ॥ ੨,੪੫.

ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਖਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਲਾਨਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਹਰ ਸਾਲ, ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਪਾਵਣ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰੇ.

ਵਿਧਿਨਾਚੇਤਰੈਰੇਵਮੇਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਨ ਪਾਰ੍ਵਣਮ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਾਵਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ.

ਅਨਗ੍ਨੇਸ਼੍ਚ ਸੁਤੌ ਸ੍ਯਾਤਾਮਨਗ੍ਨੀ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜੋਰਸੌ । ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਦਂ ਤੌ ਤੁ ਪਾਰ੍ਵਣਮ੍ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੋਵੇਂ ਅਗਨਿ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਸਾਲਾਨਾ ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਨਾ ਕਰੇ, ਪਰ ਪਾਵਣ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰੇ.

ਯਦਾ ਤ੍ਵਨ੍ਯਤਰਃ ਸਾਗ੍ਨਿਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਾਪ੍ਯਥਵਾ ਪਿਤਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਦਂ ਪਾਰ੍ਵਣਂ ਤਤ੍ਰ ਕੁਰ੍ਯਾਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜੌਰਸੌ ॥ ੨,੪੫.

ਪਰ ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਅਗਨਿ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਸਾਲਾਨਾ ਪਾਵਣ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰੇ.

ਅਨਗ੍ਨਯਃ ਸਾਗ੍ਨਯੋ ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਾ ਵਾ ਪਿਤਰੋऽਪਿ ਵਾ । ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਸੁਤੈਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਯਾਹ ਇਤਿ ਕੇਚਨ ॥ ੨,੪੫.

ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਚਾਹੇ ਅਗਨਿ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪਿਤਾ, ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੰਦ ਦੀ ਘਟਣ ਵੇਲੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਦਰ੍ਸ਼ਕਾਲੇ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇਤਪਕ੍ਸ਼ੇऽਥ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਦਂ ਪਾਰ੍ਵਣਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੁਤੈਰਪਿ ॥ ੨,੪੫.

ਜੇ ਘਟਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਾਲਾਨਾ ਪਾਵਣ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਮਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪੁਂਸਾਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੋਪਿਤਾਮਪਿ । ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟੇ ਕੁਸ਼ਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਃ ਸਮੂਲਾ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਣਿ । ਬਹਿਰ੍ਲੂਨਾਃ ਸਕृਲ੍ਲਨਾਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵृਦ੍ਧਿਮृਤੇ ਸਦਾ ॥ ੨,੪੫.

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਪਤਨੀ ਜੀਵਤ ਹੋਵੇ, ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ; ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ ਲਈ, ਜੜ੍ਹ ਸਮੇਤ ਦੂਬ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਆਮ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਾਹਰੋਂ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਵਾਧੇ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਛੱਡ ਕੇ.