ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਤੋ ਬਾਲਨਰਸ੍ਯਾਪਿ ਨਾਪਰਾਧੋ ਨ ਪਾਤਕਮ੍ । ਰਾਜਦਣ੍ਡੋ ਨ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ॥ ੨,੪੩.

ਇਸ ਲਈ, ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਨਾ ਕੋਈ ਅਪਰਾਧ ਹੈ, ਨਾ ਪਾਪ; ਉਹ ਰਾਜ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਵੀ ਨਹੀਂ।

ਰਕ੍ਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਦष੍ਟੇ ਆਤੁਰਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਭਵੇਦ੍ਯਦਿ । ਚਤੁਰ੍ਥੇऽਹ੍ਨਿ ਪਦਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ ॥ ੨,੪੩.

ਜੇ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਖੂਨ ਦੇਖਣ ਜਾਂ ਡੱਸਣ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਪੈਰ ਆਦਿ ਛੱਡ ਕੇ ਨ੍ਹਾ ਲੈਣ ਨਾਲ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਆਤੁਰੇ ਸ੍ਨਾਨ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੇ ਦਸ਼ਕृਤ੍ਵੋ ਹ੍ਯਨਾਤੁਰਃ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਸ੍ਪृਸ਼ੇਦੇਨਂ ਤਤਃ ਸ਼ੁਧ੍ਯੇਤ੍ਸ ਆਤੁਰਃ ॥ ੨,੪੩.

ਜਦੋਂ ਬਿਮਾਰ ਉਠੇ, ਤੰਦਰੁਸਤ ਵਿਅਕਤੀ ਦਸ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਚਾਹੇ ਨ੍ਹਾਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਵੇ; ਫਿਰ ਬਿਮਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੪੪ ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ । ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਰਣਂ ਸ਼ृਙ੍ਗਿਦਂष੍ਟ੍ਰਿਸਰੀਸृਪਃ । ਚਾਣ੍ਡਾਲਾਦ੍ਯਾਤ੍ਮਘਾਤੈਸ਼੍ਚ ਵਿषਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤਾਡਨੈਸ੍ਤਥਾ ॥ ੨,੪੪.

ਹੇ ਤਾਰਕਸ਼, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਰਨ, ਸਿੰਗ ਜਾਂ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਸਰਪਾਂ ਤੋਂ, ਚੰਡਾਲ ਜਾਂ ਆਤਮ-ਹੱਤਿਆ, ਜ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਮਾਰ-ਪਿੱਟ ਨਾਲ ਮਰਨ—

ਜਲਾਗ੍ਨਿਪਾਤਵਾਤੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰਾਹਾਰਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ । ਯੇषਾਮੇਵ ਭਵੇਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਪਾਪਕਰ੍ਮਿਣਃ ॥ ੨,੪੪.

ਜਲ, ਅੱਗ, ਡਿੱਗਣ, ਹਵਾ, ਉਪਵਾਸ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਰਨ—ਇਹ ਸਿਰਫ ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪਾषਡ੍ਯਨਾਸ਼੍ਰਮਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਪਾਤਕਿਨਸ੍ਤਥਾ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਭਿਚਾਰਿਣ੍ਯ ਆਰੂਢਪਤਿਤਾਸ੍ਤਥਾ ॥ ੨,੪੪.

ਚਾਰ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ, ਪਰ-ਮਰਦ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਔਰਤਾਂ, ਤੇ ਪਤਿਤ ਹੋਏ—

ਨ ਤੇषਾਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਵ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਨ ਸਂਸ੍ਕਾਰਃ ਸਪਿਣ੍ਡਨਮ੍ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ षੋਡਸ਼ੋਕ੍ਤਾਨਿ ਨ ਭਵਨ੍ਤਿ ਚ ਤਾਨ੍ਯਪਿ ॥ ੨,੪੪.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨੌ ਰੀਤਾਂ ਵਾਲਾ ਸ੍ਰਾਦਧ, ਕੋਈ ਸੰਸਕਾਰ ਜਾਂ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਸੋਲਾਂ ਸ੍ਰਾਦਧ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।

ਵੇਤਨਂ ਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦਪ੍ਸੁ ਗृਹ੍ਯਾਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਚਤੁष੍ਪਥੇ । ਪਾਤ੍ਰਾਣਿਨਿਰ੍ਦਹੇਦਗ੍ਨੌ ਸਾਗ੍ਨਿਕੇ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਿ ॥ ੨,੪੪.

ਜੋ ਮਜਦੂਰੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੀ ਜਾਂ ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ ਜਾਂ ਚੌਰਾਹੇ ਤੇ ਪਾਈ ਜਾਂ ਬਰਤਨ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਜੇ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸਾੜ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਪੂਰ੍ਣੇ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਤੇषਾਮਿਤ੍ਥਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਦਯਾਲੁਭਿਃ । ਏਕਾਦਸ਼ੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਕਾਸ਼੍ਯਪ ॥ ੨,੪੪.

ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਹੋ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਦਇਆਲੂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਜੀ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਣ 'ਤੇ ਇਹ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਵਿष੍ਣੁਂ ਯਮਂ ਚ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਦਿਭਿਃ । ਦਸ਼ ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ ਘृਤਾਕ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਦਰ੍ਭੇषੁ ਮਧੁਸਂਯੁਤਾਨ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਯਮ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਫੁੱਲ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਦਸ ਪਿੰਡੇ ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਤੇ ਰੱਖਣੇ ਹਨ।

ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਿ ਸਤਿਲਾਨ੍ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਂ ਯਮਂ ਤਥਾ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖਸ੍ਤੂष੍ਣੀਮੇਕੈਕਂ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍ਤੁਤਾਨ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਯਜਨੋਪਵੀਤ ਪਾ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਯਮ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਪਿੰਡਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਮਿਸ਼੍ਰਿਤਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇऽਭ੍ਮਃ ਸੁ ਵਿਨਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ ਸਂਕੀਰ੍ਤਯੇਨ੍ਨਾਮ ਗੋਤ੍ਰਂ ਚ ਮृਤਕਸ੍ਯ ਚ ॥ ੨,੪੪.

ਫਿਰ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਪਿੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੁੱਟਦੇ ਸਮੇਂ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪੁਨਰਪ੍ਯਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਯਮਂ ਕੁਸੁਮਚਨ੍ਦਨੈਃ । ਧੂਪਦੀਪੈਃ ਸਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ ॥ ੨,੪੪.

ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਯਮ ਨੂੰ ਫੁੱਲ, ਚੰਦਨ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਤੇ ਭੋਜਨ-ਪਾਣੀ ਦੇ ਨੈਵੇਦ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਪਵਸੇਦਹ੍ਨਿ ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚੇਵ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍ । ਕੁਲਵਿਦ੍ਯਾਤਪੋਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ ਸਾਧੁਸ਼ੀਲਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਉਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰੀਤ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਨਵ ਸਪ੍ਤਾਥਵਾ ਪਞ੍ਚ ਸ੍ਵਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਾਨੁਸਾਰਤਃ । ਅਪਰੇऽਹਨਿ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਯਮਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਨੌ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਪੰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੱਦੋ; ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਯਮ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਉਦਙ੍ਮੁਖਾਂਸ੍ਤਥਾ ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਸਮ੍ਯਗੁਪਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ । ਆਵਾਹਨਾਰ੍ਘਦਾਨਾਦੌ ਵਿष੍ਣੁਂ ਯਮਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬਠਾਓ, ਤੇ ਆਵਾਹਨ, ਅਰਘ ਆਦਿ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਯਮ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤੀ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪ੍ਰੇਤਨਾਮ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ । ਪ੍ਰੇਤਂ ਯਮਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਂ ਚ ਸ੍ਮਰਨ੍ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮਾਪਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਯਜਨੋਪਵੀਤ ਪਾ ਕੇ, ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰੋ, ਤੇ ਉਸ, ਯਮ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਰਾਧ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।

ਅਨ੍ਯੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਦਾਨਾਰ੍ਥਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ । ਪृਥਗ੍ਵਾ ਦਸ਼ ਪਿਣ੍ਡਾਂਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ ॥ ੨,੪੪.

ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਪਿੰਡੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਸਤੇ, ਦਸ ਪਿੰਡੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੁੱਕੋ, ਤੇ ਪੰਜ ਪਿੰਡੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਪ੍ਰਥਮਂ ਵਿष੍ਣਵੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਚ ਸ਼ਿਵਾਯ ਚ । ਸਭृਤ੍ਯਾਯ ਸ਼ਿਵਾਯਾਥ ਪ੍ਰੇਤਾਯਾਪਿ ਚ ਪਞ੍ਚਮਮ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਪਹਿਲਾ ਪਿੰਡਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਪਿੰਡਾ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਨਾਮ ਗੋਤ੍ਰਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਬ੍ਦਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ । ਨਮਸ੍ਕਾਰਸ਼ਿਰਸ੍ਕਨ੍ਤੁ ਪਞ੍ਚਮਂ ਪਿਣ੍ਡਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, 'ਵਿਸ਼ਨੂੰ' ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰੋ, ਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਪੰਜਵਾਂ ਪਿੰਡਾ ਚੁੱਕੋ।

ਗੋਭੂਮਿਪਿਣ੍ਡਦਾਨਾਦ੍ਯੈਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੇਤਂ ਸ੍ਮਰਂਸ਼੍ਚ ਤਮ੍ । ਤਿਲੈਸ੍ਤਿਲਾਂਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਰ੍ਭਯੁਕ੍ਤੇषੁ ਪਾਣਿषੁ ॥ ੨,੪੪.

ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗਾਂ, ਜਮੀਨ, ਪਿੰਡੇ ਆਦਿ ਦਾਨ ਕਰੋ; ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਤਿਲ ਰੱਖੋ।

ਦਦ੍ਯਾਦਨ੍ਨਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਚ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤਥਾ । ਏਵਂ ਸ਼ਿष੍ਟਤਮਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਹਰਿਣ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਦੋਵਾਂ ਜਾਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਨ, ਤਾਂਬੂ ਤੇ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੋ; ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ।

ਨਾਮ ਗੋਤ੍ਰਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰੀਤੋਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ । ਅਨੁਵ੍ਰਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਮ੍ਭੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਃ ॥ ੨,੪੪.

ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, 'ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ' ਕਹਿ ਕੇ ਦਾਨ ਦੋ; ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਪਾਣੀ ਛੱਡੋ।

ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਨਾਮਗੋਤ੍ਰੇ ਤੁ ਭੁਵਿ ਪ੍ਰੀਤੋਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਮਿਤ੍ਰਬਨ੍ਧੁਜਨੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼ੇषਂ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ । ਪ੍ਰਤਿਸਂਵਤ੍ਸਰਾਦਿ ਸ੍ਯਾਦੇਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਵਿਧਾਨਤਃ ॥ ੨,੪੪.

ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ ਉਚਾਰ ਕੇ, 'ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ' ਕਹਿ ਕੇ ਸੁੱਟੋ; ਮਿਤਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਓ; ਇਹ ਰਸਮ ਹਰ ਸਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਏਵਂ ਕृਤੇ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਿਣਃ । ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਾਦੌ ਤੁ ਕृਤੇ ਚੈਵਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿਤੇ ॥ ੨,੪੪.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਸਪੀੰਡੀਕਰਣ ਆਦਿ ਰਸਮਾਂ ਕਰਕੇ ਵੀ ਉਹ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਅਥ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਮਾਦੇਨ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਹ੍ਯੁਦਕਾਦਿਭਿਃ । ਸਂਸਾਰਪ੍ਰਮੁਖਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ ॥ ੨,੪੪.

ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੌਤ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਅਚਾਨਕ ਕਾਰਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਮੁਖੀ ਉਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੇ.

ਪ੍ਰਮਾਦਾਦਿਚ੍ਛਯਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਨ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਪਸਂਮੁਖਃ । ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰ੍ਨਾਗਂ ਪਞ੍ਚਮੀषੁ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇੱਛਾ, ਸੱਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਪੰਜਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਦਿਨ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਸੱਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.

ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਿष੍ਟਮਯੀਂ ਲੇਖਾਂ ਨਾਗਾਨਾਮਾਕृਤਿਂ ਭੁਵਿ । ਅਰ੍ਚਯੇਤ੍ਤਾਂ ਸਿਤੈਃ ਪੁष੍ਪੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧੈਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨੇਨਚ ॥ ੨,੪੪.

ਉਹ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਪੀਠ ਦੇ ਆਟੇ ਨਾਲ ਸੱਪ ਦੀ ਆਕਰਤੀ ਬਣਾਏ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜੇ.

ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੂਪਦੀਪਨ੍ਤੁ ਤਣ੍ਡੁਲਾਂਸ਼੍ਚ ਸਿਤਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਆਮਪਿष੍ਟਂ ਤਥੈਵਾਨ੍ਨਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਞ੍ਚ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ॥ ੨,੪੪.

ਉਹ ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲ ਛਿੜਕੇ, ਆਟੇ ਦਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਤੇ ਦੂਧ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਰੱਖੇ.