ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ । ਪ੍ਰੇਤੀਭੂਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਸਮ੍ਭੂਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਵੈਕृਤੇ । ਤੇषਾਂ ਮਾਰ੍ਗਗਤਿਸ੍ਥਾਨਂ ਵਿਧਾਨਂ ਕਥਯਾਮ੍ਯਹਮ੍

ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਦੁਜਾਤੀ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਮੌਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਯਾਤਰਾ, ਠਿਕਾਣਾ ਤੇ ਕਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਸ਼ृਣੁ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਰਂ ਗੋਪ੍ਯਂ ਜਾਤੇ ਦੁਰ੍ਮਰਣੇ ਸਤਿ । ਲਙ੍ਘਨੈਰ੍ਯੇ ਮृਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ਚਾਭਿਘਾਤਿਤਾਃ

ਸੁਣੋ ਤਾਰਕਸ਼, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਬਾਰੇ ਹੈ ਜੋ ਅਣਨੈਚਰਲ ਮੌਤ ਮਰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਡਿੱਗ ਕੇ ਜਾਂ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਜੰਤੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਕਣ੍ਠਗ੍ਰਾਹ ਵਿਮਗ੍ਨਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਨਾਂ ਤੁਣ੍ਡਘਾਤਿਨਾਮ੍ । ਵਿषਾਗ੍ਨਿਵृषਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵਿषੂਚ੍ਯਾ ਚਾਤ੍ਮਘਾਤਕਾਃ

ਜੋ ਗਲੇ ਘੁੱਟਣ, ਡੁੱਬਣ, ਮੂੰਹ ਤੇ ਵੱਜਣ, ਜ਼ਹਿਰ, ਅੱਗ, ਬਲਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੈਜ਼ਾ ਜਾਂ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਰਦੇ ਹਨ—

ਪਤਨੋਦ੍ਵਨ੍ਧਨਜਲੈਰ੍ਮृਤਾਨਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਿਮ੍ । ਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ ਨਰਕੇ ਘੋਰੇ ਯੇ ਚ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਦਿਭਿਰ੍ਹਤਾਃ

ਜੋ ਡਿੱਗਣ, ਫਾਂਸੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਸੁਣੋ; ਜੋ ਚੁੱਕਿਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅਜਿਹਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਵਸ਼ृਗਾਲਾਦਿਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਾ ਅਦਗ੍ਧਾਃ ਕृਮਿਸਂਙ੍ਕੁਲਾਃ । ਉਲ੍ਲਙ੍ਘਿਤਾ ਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਮਹਾਰੋਗੈਸ਼੍ਚ ਪੀਡਿਤਾਃ

ਜੋ ਕੁੱਤੇ, ਗਿੱਦੜ ਆਦਿ ਵੱਲੋਂ ਛੂਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੜੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਜੋ ਉੱਤੇ ਲੰਘ ਕੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ—

ਅਭਿਸਸ੍ਤਾਸ੍ਤਥਾਵ੍ਯਙ੍ਗਾ ਯੇ ਚ ਪਾਪਾਨ੍ਨਪੋषਿਤਾਃ । ਚਣ੍ਡਾਲਾਦੁਦਕਾਤ੍ਸਰ੍ਪਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦ੍ਵੈਦ੍ਯੁਤਾਗ੍ਨਿਤਃ

ਜੋ ਸ਼ਾਪਿਤ, ਅੰਗ-ਵਿਕਲ, ਪਾਪੀ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਸੱਪ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬਿਜਲੀ ਜਾਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—

ਦष੍ਟ੍ਰਿਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਸ਼ੁਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਦਿਪਤਨਾਨ੍ਮृਤਾਃ । ਉਦਕ੍ਯਾਮੂਤਕੀਸ਼ੂਦ੍ਰਾਰਜਕੀਸਙ੍ਗਦੂषਿਤਾਃ

ਜੋ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਜੰਤੂਆਂ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਰੱਖਤ ਆਦਿ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਣੀ, ਪੇਸ਼ਾਬ, ਸ਼ੂਦਰ, ਧੋਬੀ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—

ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਨਰਕਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਭਾਗਿਨਃ । ਨ ਤੇषਾਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਦਾਹਂ ਸੂਤਕਂ ਨੋਦਕਕ੍ਰਿਯਾਮ੍

ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਨਰਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਾ ਸੜਾਈ, ਨਾ ਸੂਤਕ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਨ ਵਿਧਾਨਂ ਮृਤਾਦ੍ਯਂ ਚ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦੌਰ੍ਧ੍ਵਦੈਹਿਕਮ੍ । ਤੇषਾਂ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਾਰਾਯਣਬਲਿਕ੍ਰਿਯਾਮ੍

ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਦੀ ਰਸਮ ਜਾਂ ਉਪਰੰਤ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ, ਤਾਰਕਸ਼; ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਪਭਯਾਪਹਾਮ੍ । षਣ੍ਮਾਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਦਾਹਸ੍ਤ੍ਰਿਮਾਸਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯੇ ਮਤਃ

ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਪਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੁਣੋ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੜਾਈ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਦੀ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸਾਰ੍ਧ ਮਾਸਂ ਤੁ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇ ਵਿਧੀਯਤੇ । ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਯਮੁਨਾਯਾਞ੍ਚ ਨੈਮਿषੇ ਪੁष੍ਕਰੇऽਥ ਚ

ਵੈਸ਼ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਤੇ ਅੱਧ ਮਹੀਨਾ, ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਸੜਾਈ ਤੁਰੰਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਨੈਮੀਸ਼, ਪੁਸ਼ਕਰ—

ਤਡਾਗੇ ਜਲੂਪੂਰ੍ਣੇ ਵਾ ਹ੍ਰਦੇ ਵਾ ਵਿਮਲੋਦਕੇ । ਵਾਪ੍ਯਾਂ ਕੂਪੇ ਗਵਾਂ ਗੋष੍ਠੇ ਗृਹੇ ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾਲਯੇ

ਤਲਾਬ, ਪੂਰਾ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਝੀਲ, ਸੁੱਚਾ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਝੀਲ, ਸਰੋਵਰ, ਕੂਆਂ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ, ਘਰ ਜਾਂ ਮੰਦਰ—

ਕृष੍ਣਾਗ੍ਰੇ ਕਾਰਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰ ਬਲਿਂ ਨਾਰਾਯਣਾਹ੍ਵਯਮ੍ । ਪ੍ਰੇਤਾਯ ਤਰ੍ਪਣਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪੌਰਾਣਵੈਦਿਕੈਃ

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਮ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪ੍ਰੇਤ ਲਈ ਪੁਰਾਣ ਤੇ ਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵੌषਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤੈਰ੍ਮਿਸ਼੍ਰੈਰ੍ਵਿष੍ਣੁਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ । ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਸੂਕ੍ਤੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਵੈष੍ਣਵੈਰਪਿ

ਸਭ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੇ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਤਂ ਵਿष੍ਣੁਰਿਤਿ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ । ਅਨਾਦਿਨਿਧਨੋ ਦੇਵਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ

ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰੇਤ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਮਝ ਕੇ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਆਦਿ-ਅੰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਅਵ੍ਯਯਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰੇਤਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍ । ਤਰ੍ਪਣਸ੍ਯਾਵਸਾਨੇ ਚ ਵੀਤਰਾਗੋ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ

ਅਵਿਨਾਸੀ, ਕੰਵਲੇ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਤ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਤਰਪਣ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰਾਗ-ਵੈਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ—

ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਪ੍ਮਾਨ੍ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਪਰਃ । ਦਾਨਧਰ੍ਮਰਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ

ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ, ਦਾਨ-ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਨਮ ਸਕਦਾ, ਬੋਲਣ ਤੇ ਕਾਬੂ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ—

ਯਜਮਾਨੋ ਭਬੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਵਨ੍ਧੁਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਤ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ

ਉਥੇ, ਜੇੜਾ ਯਜਮਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਗਿਆਰਾਂ ਵਾਰੀ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰੇ।

ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਏਕੈਕਾਗ੍ਰੇ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਤੋਯਵ੍ਰੀਹਿਯਵਾਨ੍ षष੍ਟ੍ਯਾ ਗੋਧੂਮਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗੁਕਾਨ੍

ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ, ਚਾਵਲ, ਜੌ, ਗੇਹੂੰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਅੰਗੂ ਦੇ ਦਾਣੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਸਠ-ਸਠ ਗਿਣਤੀ ਦੇਵੇ।

ਹਵਿष੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਸ਼ੁਭਂ ਮੁਦ੍ਰਾਂ ਛਤ੍ਰੋष੍ਣੀषੇ ਚ ਚਲੇਕਮ੍ । ਦਾਪਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਯੁਤਾਨਿ ਚ

ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਸਿੱਕੇ, ਇੱਕ ਛਤਰੀ ਤੇ ਪੱਗ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ, ਅਤੇ ਦੁੱਧ-ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਦਾਣੇ ਦੇਵੇ।

ਵਸ੍ਤ੍ਰੋਪਾਨਹਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦਦ੍ਯਾਦष੍ਟਵਿਧਂ ਪਦਮ੍ । ਦਾਪਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਬਨ੍ਧਨਮ੍

ਕਪੜੇ ਤੇ ਜੁੱਤੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਅੱਠ ਕਿਸਮ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇਵੇ; ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਬਿਠਾਏ।

ਭੂਮੌ ਸ੍ਥਿਤੇषੁ ਪਿਣ੍ਡੇषੁ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਸ਼ਙ੍ਖਪਾਤ੍ਰੇ ਤਥਾ ਤਾਮ੍ਰੇ ਤਰ੍ਪਣਞ੍ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍

ਜਦੋਂ ਪਿੰਡ ਭੂਮਿ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਅੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੰਖ ਤੇ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰਪਣ ਕਰੇ।

ਧ੍ਯਾਨਧਾਰਣਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਮਵਨਿਂ ਗਤਃ । ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਧਾਨਤਃ

ਧਿਆਨ ਤੇ ਧਾਰਨਾ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਗੋਡਿਆਂ 'ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।

ऋਚਾ ਵੈ ਦਾਪਯੇਦਰ੍ਘ੍ਯਮੇਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟੇ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਆਪੋਦੇਵੀਰ੍ਮਧੁਮਤੀਰਾਦਿਪੀਠੇ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਮ੍

ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਰਘ ਦੇਵੇ; ਮਿੱਠੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਅਸਨ 'ਤੇ ਰੱਖੇ।

ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋऽਸਿ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇऽਰ੍ਘਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਯੇਨਾਪਾਵਕਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਤृਤੀਯੇ ਚ ਸਕਲ੍ਪਿਤਮ੍

ਉਹ ਕਹੇ, 'ਤੁਸੀਂ ਸਵਾਗਤ ਹੋ', ਤੇ ਦੂਜਾ ਅਰਘ ਦੇਵੇ; ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਹਨ, ਉਸ ਲਈ ਤੀਜਾ ਅਰਘ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇਵੇ।

ਯੇ ਦੇਵਾਸਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਤੁ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛ ਪਞ੍ਚਮੇ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿ ਸ੍ਤਥਾ षष੍ਠੇ ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਃ ਸਪ੍ਤਮੇ

ਚੌਥੇ ਅਰਘ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਪੰਜਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ, ਛੇਵੇਂ ਅੱਗ ਤੇ ਜੋਤ ਨੂੰ, ਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।

ਯਮਾਯ ਤ੍ਵਾष੍ਟਮੇ ਜ੍ਞੇਯਂ ਯਜ੍ਜਗ੍ਰਨ੍ਨਵਮੇ ਤਥਾ । ਦਸ਼ਮੇ ਯਾਃ ਫਲਿਨੀਤਿ ਪਿਣ੍ਡੇ ਚੈਕਾਦਸ਼ੇ ਤਤਃ

ਅੱਠਵੇਂ ਯਮ ਨੂੰ, ਨੌਵੇਂ ਜੋ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਸਵੇਂ ਫਲ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੇ।

ਭਦ੍ਰਂ ਕਰ੍ਣੇਭਿਰਿਤਿ ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਿਣ੍ਡਵਿਸਰ੍ਜਨਮ੍ । ਕृਤ੍ਵੈਕਾਦਸ਼ਦੇਵਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਰੇऽਹਨਿ

‘ਭਲਾਈ ਸਾਡੀਆਂ ਕੰਨੀਂ ਆਵੇ’ ਪਾਠ ਕਰਕੇ, ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਵਿਸਰਜਨਾ ਕਰੇ; ਗਿਆਰਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰ ਕੇ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਦਾ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰੇ।

ਵਿਪ੍ਰਾਨਾਵਾਹਯੇਤ੍ਪਞ੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਵੇਦਵਿਸ਼ਾਰਦਾਨ੍ । ਵਿਦ੍ਯਾਸ਼ੀਲਗੁਣੋਪੇਤਾਨ੍ਸ੍ਵ ਕੀਯਾਞ੍ਛੀਲਸਤ੍ਤਮਾਨ੍ । ਅਬ੍ਯਙ੍ਗਾਨ੍ਸਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਨ ਤ੍ਵਰ੍ਜ੍ਯਾਨ੍ਕਦਾਚਨ

ਉਹ ਪੰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਏ, ਜੋ ਚਾਰੋਂ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਣ, ਵਿਦਿਆ, ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਸਰਾਹਣਯੋਗ ਹੋਣ, ਕਦੇ ਵੀ ਨਕਾਰੇ ਨਾ ਜਾਣ।