ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਮृਨ੍ਮਯੇਨ ਤੁ ਪਾਤ੍ਰੇਣ ਤਿਲੈਰ੍ਮਿਸ਼੍ਰਜਲੈਃ ਸਹ । ਮृਤ੍ਤਿਕਯਾ ਤਥਾਨ੍ਤੇ ਚ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ ॥ ੨,੩੯.

ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦਾਨਂ ਪਰਿषਦੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਗੋਵृषਂ ਦ੍ਵਿਜੇ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਚੈਵ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਤਥਾ ॥ ੨,੩੯.

ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਬਲਦ; ਛੱਤਰੀ ਦੋ ਗੁਣਾ, ਅਤੇ ਵੈਸ਼ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।

ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਨ੍ਤੁ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇਣ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਧਨਮ੍ । ਏਵ ਮਨੁਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ ॥ ੨,੩੯.

ਸ਼ੂਦਰ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਧਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇ; ਮਨੂ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਚਾਰੋ ਵਰਣ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸਪ੍ਤਾष੍ਟਮਾਨ੍ਤਰੈ ਸ਼ੀਰ੍ਣੇ ਗृਹ੍ਯਸਂਸ੍ਕਾਰਵਰ੍ਜਿਤੇ । ਅਹਸ੍ਤੁ ਸੂਤਕਂ ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਬ੍ਦਾਨਾਂ ਸਂਖ੍ਯਯਾ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ॥ ੨,੩੯.

ਜਦੋਂ ਸੱਤਵੇਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਅੰਤਰਾਲ ਤੇ ਘਰ ਦੀ ਰਸਮ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿਣੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਰ੍ਥੇ ਵਿਪਨ੍ਨਾ ਯੇ ਨਾਰੀਣਾਂ ਗੋਗ੍ਰਹੇषੁ ਚ । ਆਹਵੇषੁ ਵਿਪਨ੍ਨਾਨਾਮੇਕਰਾਤ੍ਤ੍ਰਮਸ਼ੌਚਕਮ੍ ॥ ੨,੩੯.

ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਔਰਤਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਰਾਤ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਨ ਤੇषਾਮਸ਼ੁਭਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਣਿ । ਅਨਾਥਪ੍ਰੇਤਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ ॥ ੨,੩੯.

ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਅਨਾਥ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਨ ਤੇषਾਮਸ਼ੁਭਙ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਸਹਕਾਰਿਣਾ । ਜਲਾਵਗਾਹਨਾਤ੍ਤੇषਾਂ ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰੁਦਾਹृਤਾ ॥ ੨,੩੯.

ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ; ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤਾ ਯਦਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਉਦਕਾਨ੍ਤਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਤਦਾਵਿਪ੍ਰੇਣਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਇਤਿ ਵੇਦਵਿਦੋਵਿਦੁਃ ॥ ੨,੩੯.

ਜਦੋਂ ਸ਼ੂਦਰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਆ ਕੇ ਹਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ—ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਐਸਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੪੦ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ ਉਵਾਚ । ਭਗਵਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕੇਚਿਦਪਮृਤ੍ਯੁਵਸ਼ਂ ਗਤਾਃ । ਕਥਂ ਤੇषਾਂ ਭਵੇਨ੍ਮਾਰ੍ਗਃ ਕਿਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕਾ ਗਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍

ਤਾਰਕਸ਼ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਥਾਂ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੰਜਿਲ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?

ਕਿਞ੍ਚ ਯੁਕ੍ਤਂ ਭਵੇਤ੍ਤੇषਾਂ ਵਿਧਾਨਂ ਵਾਪਿ ਕੀਦृਸ਼ਮ੍ । ਤਦਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਮਧੁਸੂਦਨ

ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਰਸਤਾ ਠੀਕ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਢੰਗ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਮਧੁਸੂਦਨ।

ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ । ਪ੍ਰੇਤੀਭੂਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਸਮ੍ਭੂਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਵੈਕृਤੇ । ਤੇषਾਂ ਮਾਰ੍ਗਗਤਿਸ੍ਥਾਨਂ ਵਿਧਾਨਂ ਕਥਯਾਮ੍ਯਹਮ੍

ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਦੁਜਾਤੀ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਮੌਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਯਾਤਰਾ, ਠਿਕਾਣਾ ਤੇ ਕਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਸ਼ृਣੁ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਰਂ ਗੋਪ੍ਯਂ ਜਾਤੇ ਦੁਰ੍ਮਰਣੇ ਸਤਿ । ਲਙ੍ਘਨੈਰ੍ਯੇ ਮृਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ਚਾਭਿਘਾਤਿਤਾਃ

ਸੁਣੋ ਤਾਰਕਸ਼, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਬਾਰੇ ਹੈ ਜੋ ਅਣਨੈਚਰਲ ਮੌਤ ਮਰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਡਿੱਗ ਕੇ ਜਾਂ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਜੰਤੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਕਣ੍ਠਗ੍ਰਾਹ ਵਿਮਗ੍ਨਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਨਾਂ ਤੁਣ੍ਡਘਾਤਿਨਾਮ੍ । ਵਿषਾਗ੍ਨਿਵृषਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵਿषੂਚ੍ਯਾ ਚਾਤ੍ਮਘਾਤਕਾਃ

ਜੋ ਗਲੇ ਘੁੱਟਣ, ਡੁੱਬਣ, ਮੂੰਹ ਤੇ ਵੱਜਣ, ਜ਼ਹਿਰ, ਅੱਗ, ਬਲਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੈਜ਼ਾ ਜਾਂ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਰਦੇ ਹਨ—

ਪਤਨੋਦ੍ਵਨ੍ਧਨਜਲੈਰ੍ਮृਤਾਨਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਿਮ੍ । ਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ ਨਰਕੇ ਘੋਰੇ ਯੇ ਚ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਦਿਭਿਰ੍ਹਤਾਃ

ਜੋ ਡਿੱਗਣ, ਫਾਂਸੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਸੁਣੋ; ਜੋ ਚੁੱਕਿਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅਜਿਹਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਵਸ਼ृਗਾਲਾਦਿਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਾ ਅਦਗ੍ਧਾਃ ਕृਮਿਸਂਙ੍ਕੁਲਾਃ । ਉਲ੍ਲਙ੍ਘਿਤਾ ਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਮਹਾਰੋਗੈਸ਼੍ਚ ਪੀਡਿਤਾਃ

ਜੋ ਕੁੱਤੇ, ਗਿੱਦੜ ਆਦਿ ਵੱਲੋਂ ਛੂਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੜੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਜੋ ਉੱਤੇ ਲੰਘ ਕੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ—

ਅਭਿਸਸ੍ਤਾਸ੍ਤਥਾਵ੍ਯਙ੍ਗਾ ਯੇ ਚ ਪਾਪਾਨ੍ਨਪੋषਿਤਾਃ । ਚਣ੍ਡਾਲਾਦੁਦਕਾਤ੍ਸਰ੍ਪਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦ੍ਵੈਦ੍ਯੁਤਾਗ੍ਨਿਤਃ

ਜੋ ਸ਼ਾਪਿਤ, ਅੰਗ-ਵਿਕਲ, ਪਾਪੀ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਸੱਪ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬਿਜਲੀ ਜਾਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—

ਦष੍ਟ੍ਰਿਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਸ਼ੁਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਦਿਪਤਨਾਨ੍ਮृਤਾਃ । ਉਦਕ੍ਯਾਮੂਤਕੀਸ਼ੂਦ੍ਰਾਰਜਕੀਸਙ੍ਗਦੂषਿਤਾਃ

ਜੋ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਜੰਤੂਆਂ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਰੱਖਤ ਆਦਿ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਣੀ, ਪੇਸ਼ਾਬ, ਸ਼ੂਦਰ, ਧੋਬੀ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—

ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਨਰਕਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਭਾਗਿਨਃ । ਨ ਤੇषਾਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਦਾਹਂ ਸੂਤਕਂ ਨੋਦਕਕ੍ਰਿਯਾਮ੍

ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਨਰਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਾ ਸੜਾਈ, ਨਾ ਸੂਤਕ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਨ ਵਿਧਾਨਂ ਮृਤਾਦ੍ਯਂ ਚ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦੌਰ੍ਧ੍ਵਦੈਹਿਕਮ੍ । ਤੇषਾਂ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਾਰਾਯਣਬਲਿਕ੍ਰਿਯਾਮ੍

ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਦੀ ਰਸਮ ਜਾਂ ਉਪਰੰਤ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ, ਤਾਰਕਸ਼; ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਪਭਯਾਪਹਾਮ੍ । षਣ੍ਮਾਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਦਾਹਸ੍ਤ੍ਰਿਮਾਸਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯੇ ਮਤਃ

ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਪਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੁਣੋ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੜਾਈ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਦੀ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸਾਰ੍ਧ ਮਾਸਂ ਤੁ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇ ਵਿਧੀਯਤੇ । ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਯਮੁਨਾਯਾਞ੍ਚ ਨੈਮਿषੇ ਪੁष੍ਕਰੇऽਥ ਚ

ਵੈਸ਼ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਤੇ ਅੱਧ ਮਹੀਨਾ, ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਸੜਾਈ ਤੁਰੰਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਨੈਮੀਸ਼, ਪੁਸ਼ਕਰ—

ਤਡਾਗੇ ਜਲੂਪੂਰ੍ਣੇ ਵਾ ਹ੍ਰਦੇ ਵਾ ਵਿਮਲੋਦਕੇ । ਵਾਪ੍ਯਾਂ ਕੂਪੇ ਗਵਾਂ ਗੋष੍ਠੇ ਗृਹੇ ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾਲਯੇ

ਤਲਾਬ, ਪੂਰਾ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਝੀਲ, ਸੁੱਚਾ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਝੀਲ, ਸਰੋਵਰ, ਕੂਆਂ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ, ਘਰ ਜਾਂ ਮੰਦਰ—

ਕृष੍ਣਾਗ੍ਰੇ ਕਾਰਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰ ਬਲਿਂ ਨਾਰਾਯਣਾਹ੍ਵਯਮ੍ । ਪ੍ਰੇਤਾਯ ਤਰ੍ਪਣਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪੌਰਾਣਵੈਦਿਕੈਃ

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਮ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪ੍ਰੇਤ ਲਈ ਪੁਰਾਣ ਤੇ ਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵੌषਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤੈਰ੍ਮਿਸ਼੍ਰੈਰ੍ਵਿष੍ਣੁਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ । ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਸੂਕ੍ਤੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਵੈष੍ਣਵੈਰਪਿ

ਸਭ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੇ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਤਂ ਵਿष੍ਣੁਰਿਤਿ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ । ਅਨਾਦਿਨਿਧਨੋ ਦੇਵਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ

ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰੇਤ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਮਝ ਕੇ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਆਦਿ-ਅੰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਅਵ੍ਯਯਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰੇਤਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍ । ਤਰ੍ਪਣਸ੍ਯਾਵਸਾਨੇ ਚ ਵੀਤਰਾਗੋ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ

ਅਵਿਨਾਸੀ, ਕੰਵਲੇ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਤ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਤਰਪਣ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰਾਗ-ਵੈਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ—

ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਪ੍ਮਾਨ੍ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਪਰਃ । ਦਾਨਧਰ੍ਮਰਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ

ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ, ਦਾਨ-ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਨਮ ਸਕਦਾ, ਬੋਲਣ ਤੇ ਕਾਬੂ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ—

ਯਜਮਾਨੋ ਭਬੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਵਨ੍ਧੁਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਤ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ

ਉਥੇ, ਜੇੜਾ ਯਜਮਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਗਿਆਰਾਂ ਵਾਰੀ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰੇ।

ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਏਕੈਕਾਗ੍ਰੇ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਤੋਯਵ੍ਰੀਹਿਯਵਾਨ੍ षष੍ਟ੍ਯਾ ਗੋਧੂਮਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗੁਕਾਨ੍

ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ, ਚਾਵਲ, ਜੌ, ਗੇਹੂੰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਅੰਗੂ ਦੇ ਦਾਣੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਸਠ-ਸਠ ਗਿਣਤੀ ਦੇਵੇ।