ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਦੇਸ਼ਂ ਕਾਲਂ ਤਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਪ੍ਰਯਾਜਨਮ੍ । ਉਪਪਤ੍ਤਿਂਵ੍ਮਵਸ੍ਥਾਞ੍ਚ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਂ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ॥ ੨,੩੯.

ਥਾਂ, ਸਮਾਂ, ਆਪਣਾ ਆਪ, ਵਸਤੂ, ਵਸਤੂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ, ਹਾਲਾਤ ਅਤੇ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਗੁਹਾਵਹ੍ਨਿਪ੍ਰਵੇਸੇ ਚ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਤਰਮृਤੇषੁ ਚ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਚੇਲਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼ੌਚਂ ਵਿਧੀਯਤੇ ॥ ੨,੩੯.

ਜਦੋਂ ਗੁਫਾ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਪਰਦੇਸੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਂ, ਤਾਂ ਕਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਆਮਗਰ੍ਭਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਜੀਵਾ ਯੇ ਚ ਗਰ੍ਭਾਦ੍ਵਿਨਿਃ ਸृਤਾਃ । ਨ ਤੇषਾਮਗ੍ਨਿਸਂਸ੍ਕਾਰੋ ਨਾਸ਼ੌਚਂ ਨੋਦਕਕ੍ਰਿਯਾ ॥ ੨,੩੯.

ਜੋ ਜੀਵ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਾ ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ, ਨਾ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਨਾ ਹੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰਸਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਃ ਕਾਰਵੋ ਵੈਦ੍ਯਾ ਦਾਸੀਦਾਸਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਰਾਜਾਨਃ ਸ਼੍ਰੋਤਿਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼ੌਚਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ ॥ ੨,੩੯.

ਕਾਰੀਗਰ, ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਡਾਕਟਰ, ਨੌਕਰ-ਨੌਕਰਨੀਆਂ, ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸਭ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸਤ੍ਰੀ ਚ (ਵ੍ਰਤੀ) ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਤਸ਼੍ਚ ਆਹਿਤਾਗ੍ਨਿਰ੍ਨृਪਸ੍ਤਥਾ । ਏਤੇषਾਂ ਸੂਤਕਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਯਸ੍ਯ ਚੇਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ॥ ੨,੩੯.

ਵਰਤ ਵਾਲੀ ਔਰਤ, ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਜੇ ਰਾਜੇ ਚਾਹੁਣ।

ਪ੍ਰਸਵੇ ਚ ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਙ੍ਕਰਂ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਦਸ਼ਾਹਾਚ੍ਛ੍ਰੁਧ੍ਯਤੇ ਮਾਤਾ ਅਵਗਾਹ੍ਯ ਪਿਤਾ ਸ਼ੁਚਿਃ ॥ ੨,੩੯.

ਜਨਮ ਵੇਲੇ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਾ ਕਰੇ; ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਮਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਵਾਹੋਤ੍ਸਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਅਨ੍ਤਰਾ ਮृਤਸੂਤਕੇ । ਪੂਰ੍ਵਸਙ੍ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਤਨ੍ਮਨੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ ॥ ੨,੩੯.

ਵਿਆਹ, ਤਿਉਹਾਰ ਜਾਂ ਯਜਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜੇ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਧਨ ਤੇ ਭੋਜਨ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਮਨੂ ਨੇ ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵਮਾਸ਼ੌਚਂ ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ੍ਤੁ ਸੂਤਕਮ੍ । ਸੂਕਤਂ ਮਾਤੁਰੇਵਸ੍ਯਾਦੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਪਿਤਾ ਸ਼ੁਚਿਃ ॥ ੨,੩੯.

ਸਭ ਲਈ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਐਸੇ ਹੀ ਹੈ; ਪਰ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਮਾਂ ਅਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਨ੍ਤਰ੍ਦਸ਼ਾਹੇ ਸ੍ਯਾਤਾਞ੍ਚੇਤ੍ਪੁਨਰ੍ਮਰਣਜਨ੍ਮਨੀ । ਤਾਵਤ੍ਸ੍ਯਾਦਸ਼ੁਚਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਯਾਵਤ੍ਤਤ੍ਸ੍ਯਾਦਨਿਰ੍ਦਸ਼ਮ੍ ॥ ੨,੩੯.

ਜੇ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਮੌਤ ਜਾਂ ਜਨਮ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਆਖਰੀ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਦਸ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।

ਉਦਿਤੇ ਨਿਯਮੇ ਦਾਨੇ ਆਰ੍ਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਤਥੈਵ ऋषਿਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਯਥਾਕਾਲਂ ਨ ਦੁष੍ਯਤਿ ॥ ੨,੩੯.

ਜਦੋਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਨਿਯਮ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸਮੇਂ ਤੇ ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਮृਨ੍ਮਯੇਨ ਤੁ ਪਾਤ੍ਰੇਣ ਤਿਲੈਰ੍ਮਿਸ਼੍ਰਜਲੈਃ ਸਹ । ਮृਤ੍ਤਿਕਯਾ ਤਥਾਨ੍ਤੇ ਚ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ ॥ ੨,੩੯.

ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦਾਨਂ ਪਰਿषਦੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਗੋਵृषਂ ਦ੍ਵਿਜੇ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਚੈਵ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਤਥਾ ॥ ੨,੩੯.

ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਬਲਦ; ਛੱਤਰੀ ਦੋ ਗੁਣਾ, ਅਤੇ ਵੈਸ਼ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।

ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਨ੍ਤੁ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇਣ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਧਨਮ੍ । ਏਵ ਮਨੁਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ ॥ ੨,੩੯.

ਸ਼ੂਦਰ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਧਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇ; ਮਨੂ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਚਾਰੋ ਵਰਣ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸਪ੍ਤਾष੍ਟਮਾਨ੍ਤਰੈ ਸ਼ੀਰ੍ਣੇ ਗृਹ੍ਯਸਂਸ੍ਕਾਰਵਰ੍ਜਿਤੇ । ਅਹਸ੍ਤੁ ਸੂਤਕਂ ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਬ੍ਦਾਨਾਂ ਸਂਖ੍ਯਯਾ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ॥ ੨,੩੯.

ਜਦੋਂ ਸੱਤਵੇਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਅੰਤਰਾਲ ਤੇ ਘਰ ਦੀ ਰਸਮ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿਣੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਰ੍ਥੇ ਵਿਪਨ੍ਨਾ ਯੇ ਨਾਰੀਣਾਂ ਗੋਗ੍ਰਹੇषੁ ਚ । ਆਹਵੇषੁ ਵਿਪਨ੍ਨਾਨਾਮੇਕਰਾਤ੍ਤ੍ਰਮਸ਼ੌਚਕਮ੍ ॥ ੨,੩੯.

ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਔਰਤਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਰਾਤ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਨ ਤੇषਾਮਸ਼ੁਭਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਣਿ । ਅਨਾਥਪ੍ਰੇਤਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ ॥ ੨,੩੯.

ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਅਨਾਥ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਨ ਤੇषਾਮਸ਼ੁਭਙ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਸਹਕਾਰਿਣਾ । ਜਲਾਵਗਾਹਨਾਤ੍ਤੇषਾਂ ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰੁਦਾਹृਤਾ ॥ ੨,੩੯.

ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ; ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤਾ ਯਦਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਉਦਕਾਨ੍ਤਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਤਦਾਵਿਪ੍ਰੇਣਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਇਤਿ ਵੇਦਵਿਦੋਵਿਦੁਃ ॥ ੨,੩੯.

ਜਦੋਂ ਸ਼ੂਦਰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਆ ਕੇ ਹਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ—ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਐਸਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੪੦ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ ਉਵਾਚ । ਭਗਵਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕੇਚਿਦਪਮृਤ੍ਯੁਵਸ਼ਂ ਗਤਾਃ । ਕਥਂ ਤੇषਾਂ ਭਵੇਨ੍ਮਾਰ੍ਗਃ ਕਿਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕਾ ਗਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍

ਤਾਰਕਸ਼ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਥਾਂ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੰਜਿਲ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?

ਕਿਞ੍ਚ ਯੁਕ੍ਤਂ ਭਵੇਤ੍ਤੇषਾਂ ਵਿਧਾਨਂ ਵਾਪਿ ਕੀਦृਸ਼ਮ੍ । ਤਦਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਮਧੁਸੂਦਨ

ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਰਸਤਾ ਠੀਕ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਢੰਗ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਮਧੁਸੂਦਨ।

ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ । ਪ੍ਰੇਤੀਭੂਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਸਮ੍ਭੂਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਵੈਕृਤੇ । ਤੇषਾਂ ਮਾਰ੍ਗਗਤਿਸ੍ਥਾਨਂ ਵਿਧਾਨਂ ਕਥਯਾਮ੍ਯਹਮ੍

ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਦੁਜਾਤੀ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਮੌਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਯਾਤਰਾ, ਠਿਕਾਣਾ ਤੇ ਕਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਸ਼ृਣੁ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਰਂ ਗੋਪ੍ਯਂ ਜਾਤੇ ਦੁਰ੍ਮਰਣੇ ਸਤਿ । ਲਙ੍ਘਨੈਰ੍ਯੇ ਮृਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ਚਾਭਿਘਾਤਿਤਾਃ

ਸੁਣੋ ਤਾਰਕਸ਼, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਬਾਰੇ ਹੈ ਜੋ ਅਣਨੈਚਰਲ ਮੌਤ ਮਰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਡਿੱਗ ਕੇ ਜਾਂ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਜੰਤੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਕਣ੍ਠਗ੍ਰਾਹ ਵਿਮਗ੍ਨਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਨਾਂ ਤੁਣ੍ਡਘਾਤਿਨਾਮ੍ । ਵਿषਾਗ੍ਨਿਵृषਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵਿषੂਚ੍ਯਾ ਚਾਤ੍ਮਘਾਤਕਾਃ

ਜੋ ਗਲੇ ਘੁੱਟਣ, ਡੁੱਬਣ, ਮੂੰਹ ਤੇ ਵੱਜਣ, ਜ਼ਹਿਰ, ਅੱਗ, ਬਲਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੈਜ਼ਾ ਜਾਂ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਰਦੇ ਹਨ—

ਪਤਨੋਦ੍ਵਨ੍ਧਨਜਲੈਰ੍ਮृਤਾਨਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਿਮ੍ । ਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ ਨਰਕੇ ਘੋਰੇ ਯੇ ਚ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਦਿਭਿਰ੍ਹਤਾਃ

ਜੋ ਡਿੱਗਣ, ਫਾਂਸੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਸੁਣੋ; ਜੋ ਚੁੱਕਿਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅਜਿਹਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਵਸ਼ृਗਾਲਾਦਿਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਾ ਅਦਗ੍ਧਾਃ ਕृਮਿਸਂਙ੍ਕੁਲਾਃ । ਉਲ੍ਲਙ੍ਘਿਤਾ ਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਮਹਾਰੋਗੈਸ਼੍ਚ ਪੀਡਿਤਾਃ

ਜੋ ਕੁੱਤੇ, ਗਿੱਦੜ ਆਦਿ ਵੱਲੋਂ ਛੂਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੜੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਜੋ ਉੱਤੇ ਲੰਘ ਕੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ—

ਅਭਿਸਸ੍ਤਾਸ੍ਤਥਾਵ੍ਯਙ੍ਗਾ ਯੇ ਚ ਪਾਪਾਨ੍ਨਪੋषਿਤਾਃ । ਚਣ੍ਡਾਲਾਦੁਦਕਾਤ੍ਸਰ੍ਪਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦ੍ਵੈਦ੍ਯੁਤਾਗ੍ਨਿਤਃ

ਜੋ ਸ਼ਾਪਿਤ, ਅੰਗ-ਵਿਕਲ, ਪਾਪੀ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਸੱਪ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬਿਜਲੀ ਜਾਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—

ਦष੍ਟ੍ਰਿਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਸ਼ੁਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਦਿਪਤਨਾਨ੍ਮृਤਾਃ । ਉਦਕ੍ਯਾਮੂਤਕੀਸ਼ੂਦ੍ਰਾਰਜਕੀਸਙ੍ਗਦੂषਿਤਾਃ

ਜੋ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਜੰਤੂਆਂ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਰੱਖਤ ਆਦਿ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਣੀ, ਪੇਸ਼ਾਬ, ਸ਼ੂਦਰ, ਧੋਬੀ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—

ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਨਰਕਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਭਾਗਿਨਃ । ਨ ਤੇषਾਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਦਾਹਂ ਸੂਤਕਂ ਨੋਦਕਕ੍ਰਿਯਾਮ੍

ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਨਰਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਾ ਸੜਾਈ, ਨਾ ਸੂਤਕ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਨ ਵਿਧਾਨਂ ਮृਤਾਦ੍ਯਂ ਚ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦੌਰ੍ਧ੍ਵਦੈਹਿਕਮ੍ । ਤੇषਾਂ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਾਰਾਯਣਬਲਿਕ੍ਰਿਯਾਮ੍

ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਦੀ ਰਸਮ ਜਾਂ ਉਪਰੰਤ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ, ਤਾਰਕਸ਼; ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।