ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਆਤ੍ਮਾ ਸ਼ਮ੍ਭੁਃ ਸ਼ਿਵਾ ਗੌਰੀ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸੁਰਗਣੈਃ ਸਹ । ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਯ੍ਯਾਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਸੈष ਆਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਸੀਦਤੁ ॥ ੨,੩੪.

ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਭੂ ਹੈ, ਸ਼ਿਵਾ ਗੌਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇਵਤੇਆਂ ਨਾਲ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਛੋਨਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਇਹ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।

ਆਚਾਰ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨੇ । ਗृਹੀਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੋऽਦਾਦਿਤਿ ਚ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ ॥ ੨,੩੪.

ਇਹ ਦਾਨ ਆਚਾਰਯ ਜਾਂ ਘਰੇਲੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਐਲਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, 'ਕੌਣ ਦੇਵੇਗਾ?'

ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਵੈ ਪਕ੍ਸ਼ਿਨ੍ ਦਾਨਮੇਕਸ੍ਯ ਦਾਪਯੇਤ੍ ॥ ੨,੩੪.

ਫਿਰ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਪੰਛੀ, ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਦਾਨ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਬਹੁਭ੍ਯੋ ਨ ਪ੍ਰਦੇਯਾਨਿ ਗੌਰ੍ਗृਹਂ ਸ਼ਯਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ । ਵਿਭਕ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਦਾਤਾਰਂ ਪਾਤਯਨ੍ਤਿ ਹਿ ॥ ੨,੩੪.

ਗਾਂ, ਘਰ, ਵਿਛੋਨਾ ਜਾਂ ਇਸਤਰੀ—ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀਆਂ; ਜੇ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਏਵਂ ਯੋ ਵਿਤਰੇਤ੍ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ृਣੁ ਤਸ੍ਯ ਚ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ । ਸਾਗ੍ਰਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ॥ ੨,੩੪.

ਹੇ ਤਾਰਕਸ਼, ਜੋ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣ: ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਸੌ ਦਿਵਯ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਨ੍ਤੁ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਮਯਨਦ੍ਵਯੇ । ਦ੍ਵਾਰਕਾਯਾਨ੍ਤੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹੇ ਤਥਾ ॥ ੨,੩੪.

ਵਿਆਤੀਪਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਕਾਰਤਿਕੀ ਵਿੱਚ, ਦੋਵੇਂ ਅਯਨਾਂ 'ਤੇ, ਜਾਂ ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਜੋ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—

ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਨੈਮਿषੇ ਯਚ੍ਚ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤਰ੍ਥਾਬੁਦੇ । ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਯਮੁਨਾਯਾਞ੍ਚ ਸਿਨ੍ਧੁਸਾਗਰਸਂਗਮੇ ॥ ੨,੩੪.

ਪ੍ਰਯਾਗ, ਨੈਮੀਸ਼, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਗੰਗਾ-ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ, ਜਾਂ ਸਿੰਧੁ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ 'ਤੇ—

ਤੇषੁ ਯਦ੍ਦੀਯਤੇ ਦਾਨਂ ਤਸ੍ਮਾਦਪ੍ਯਧਿਕਨ੍ਤ੍ਵਿਦਮ੍ । ਏਤਚ੍ਛਯ੍ਯਾਪ੍ਰਦਾਨਸ੍ਯ ਨਾਪ੍ਨੋਤਿ षੋਡਸ਼ੀਂ ਕਲਾਮ੍ ॥ ੨,੩੪.

ਉਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜੋ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਵਿਛੋਨਾ ਦੇਣ ਦਾ ਪੂਣ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ; ਇਸ ਦਾ ਸੋਲਾਂਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਹੋਰ ਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।

ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਜਾਯਤੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਤ੍ਫਲਮ੍ । ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯੇ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਯਾਤਿ ਮਾਨੁषਃ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਨਃ ॥ ੨,੩੪.

ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਜੀਵ ਜੰਮਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਉਹ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁਭ ਦਿਖਾਈ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਮਹਾਧਨੀ ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ । ਪੁਨਃ ਸ ਯਾਤਿ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਮृਤੋऽਸੌ ਨਰਪੁਙ੍ਗਵਃ ॥ ੨,੩੪.

ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨਵਾਨ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੁੜ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਿਮਾਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਸਮਾਵृਤਃ । ਅਹੋऽਸੌ ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯੇषੁ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ ॥ ੨,੩੪.

ਦਿਵਯ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅष੍ਟਕਾਸੁ ਕृਤਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਦਿਨੇ ਤਥਾ । ਮਘਾਸੁ ਪਿਤृਪਰ੍ਵਾਣਿ ਯਾਨਿਯਾਨਿ ਚ ਤੇषੁ ਚ ॥ ੨,੩੪.

ਅਮਾਵੱਸ ਦੀਨ ਤੇ ਅਸ਼ਟਕਾ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ, ਮਘਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਪਿਤਰ ਪਰਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਦਿਨ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ृਣੁ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵੇ ਪਿਤਰੋ ਯਦਿ । ਨੋਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਂ ਵਿਨਾ ॥ ੨,੩੪.

ਸੁਣੋ ਤਾਰਕਸ਼, ਜੇ ਪਿਤਰ ਪ੍ਰੇਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਦੀ ਰੀਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਉਹ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੀ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਆਦ੍ਯਨ੍ਤੁ ਸ਼ਵਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚੈਵਾਕ੍ਸ਼ षੋਡਸ਼ੀਮ੍ ॥ ੨,੩੪.

ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਦੀ ਰੀਤ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਪਹਿਲਾਂ, ਮ੍ਰਿਤਕ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਸੋਲਾਂ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਪਿਤृਪਾਙ੍ਕ੍ਤਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਧ੍ਯਂ ਸ਼ਤਾਰ੍ਧੇਨ? ਤੁ ਯੋਜਯੇਤ੍ । ਵृਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਗ੍ਰਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛੂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਵਚ੍ਛਯੈਵ ਹਿ ॥ ੨,੩੪.

ਪਿਤਰ ਪਾਂਕਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਪੰਜਾਹ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਵਾਧਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੂਦਰ ਲਈ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਸਾਗ੍ਨਿਕੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹੇ ਸਪਿਣ੍ਡਨਮ੍ । ਨ ਚਾਸੌ ਕੁਰੁਤੇ ਯਾਵਤ੍ਪ੍ਰੇਤ ਏਵ ਸ ਵਹ੍ਨਿਮਾਨ੍ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹੇ ਤਤਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਾਗ੍ਨਿਕੇਨ ਸਪਿਣ੍ਡਨਮ੍ ॥ ੨,੩੪.

ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਸਾਗਨਿਕ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਬਾਰਹਵੇਂ ਦਿਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰੇਤ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਬਾਰਹਵੇਂ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਗਨਿਕ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

ਅਸ੍ਥਿਪੋਕ੍ਸ਼ੇ ਗਯਾਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਞ੍ਚਾਪਰਪਕ੍ਸ਼ਿਕਮ੍ । ਅਬ੍ਦਮਧ੍ਯੇ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਂ ਵਿਨਾ ॥ ੨,੩੪.

ਅਸਥੀਪਕਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਗਯਾ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਕਸ਼ ਦਾ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ, ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਸਪਤ੍ਨ੍ਯੋ ਯਦਿ ਬਹ੍ਵ੍ਯਃ ਸ੍ਯੁਰੇਕਾ ਪੁਤ੍ਰਵਤੀ ਭਵੇਤ੍ । ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਯਃ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤੇਨੈਕੇਨਾਤ੍ਮਜੇਨ ਹਿ ॥ ੨,੩੪.

ਜੇ ਕਈ ਸਹਪਤਨੀਆਂ ਹੋਣ ਤੇ ਇੱਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਉਸ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪੁੱਤਰਵਤੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਨਾਸਪਿਣ੍ਡੋਗ੍ਨਿਮਾਨ੍ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤृਯਜ੍ਞਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਸਮਾਚਾਰਾਦ੍ਭਵੇਤ੍ਪਾਪੀ ਪਿਤृਹਾ ਚਾਪਿ ਜਾਯਤੇ ॥ ੨,੩੪.

ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਸਪੀੰਡਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਤਰ ਯਜਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਜੇ ਕਰੇ ਤਾਂ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਿਤਰ-ਹੰਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਮृਤੇ ਭਰ੍ਤਰਿ ਯਾ ਨਾਰੀ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍ । ਭਰ੍ਤ੍ਰੈਵ ਹਿ ਸਮਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸਪਿਣ੍ਡਨਮ੍ ॥ ੨,੩੪.

ਜਦੋਂ ਪਤੀ ਮਰ ਜਾਵੇ ਤੇ ਜੋ ਨਾਰੀ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ, ਉਸ ਲਈ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਸ੍ਥਾਨਿਕਾਪਿ ਯਾ ਵ੍ਯੂਢਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਾਪਿ ਵਾ । ਯਾਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯੋ ਵੈ ਪਿਤੁਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਪਿਣ੍ਡਨਮ੍ ॥ ੨,੩੪.

ਚਾਹੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਵਿਆਹੀ ਹੋਵੇ, ਵੈਸ਼ ਜਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੋਵੇ, ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੀ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ, ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਵਿਪ੍ਰੇਣੈਵ ਯਦਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਪਰਿਣੀਤਾ ਪ੍ਰਮਾਦਤਃ । ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਨ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧ ਸਾ ਤੁ ਤੇਨੈਵ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ॥ ੨,੩੪.

ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਦਰ ਨਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਹੀ ਜੋੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਅਨ੍ਯੇ ਤੁ ਦਸ਼ ਯੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਜਾਤਾ ਵਰ੍ਣ ਚਤੁष੍ਟਯੇ । ਤੇ ਤਾਸੁਤਾਸੁ ਯੋਕ੍ਤ੍ਵਯਾਃ ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣੇ ਸਦਾ ॥ ੨,੩੪.

ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਹੋਰ ਦਸ ਪੁੱਤਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਵਿੱਚ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਨ੍ਵष੍ਟਕਾਸੁ ਯਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧ ਯਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵृਦ੍ਧਿਹੇਤੁਕਮ੍ । ਪਿਤੁਃ ਪृਥਕ੍ਪ੍ਰਦਾਵ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਪਿਣ੍ਡਂ ਸਪਿਣ੍ਡਨੇ ॥ ੨,੩੪.

ਅਨਵਅਸ਼ਟਕਾ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੇ ਵਾਧਾ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਪਿਤਾ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਨਾਰੀ ਦਾ ਪਿੰਡ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਵਿੱਚ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪਿਤਾਮਹ੍ਯਾ ਸਮਂ ਮਾਤੁਃ ਪਿਤੁਃ ਸਹਪਿਤਾਮਹੈਃ । ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਂ ਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਤਂ ਮਮ ॥ ੨,੩੪.

ਪਿਤਾਮਹੀ ਨੂੰ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਿਤਾਮਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤਾਰਕਸ਼, ਇਹ ਮੇਰਾ ਮਤ ਹੈ।

ਅਪੁਤ੍ਰਾਯਾਂ ਮृਤਾਯਾਂ ਤੁ ਪਤਿਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਪਿਣ੍ਡਨਮ੍ । ਮਾਤ੍ਰਾਦਿਤਿਸृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਮੇਵਂ ਧਰ੍ਮੇਣ ਯੋਜਯੇਤ੍ ॥ ੨,੩੪.

ਜੇ ਕਿਸੇ ਨਾਰੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਦੋ ਨਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋੜ ਕੇ।

ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨ ਭਰ੍ਤਾ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਪਿਣ੍ਡਨਮ੍ । ਕਾਰਯੇਦ੍ਵृਦ੍ਧਿਸਮਯੇ ਭ੍ਰਾਤृਦਾਯਾਦਦੇਵਰੈਃ ॥ ੨,੩੪.

ਜੇ ਨਾਰੀ ਦਾ ਨਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ ਤੇ ਨਾ ਪਤੀ, ਤਾਰਕਸ਼, ਵਾਧਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਭਰਾ, ਵਾਰਸ ਜਾਂ ਦੇਵਰ ਨੂੰ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪਤਿਪੁਤ੍ਰਵਿਹੀਨਾਨਾਂ ਗੋਤ੍ਰੀ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨ ਦੇਵਰਃ । ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟੇਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਪਰੇਣ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ॥ ੨,੩੪.

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਰੀਆਂ ਦਾ ਪਤੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਗੋਤਰੀ ਜਾਂ ਦੇਵਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ਵਿਘ੍ਨਤੋ ਵਾਪਿ ਨ ਕृਤਞ੍ਚੇਤ੍ਸਪਿਣ੍ਡਨਮ੍ । ਨਵਕਂ षੋਡਸ਼ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਬ੍ਦਿਕਂ ਕਾਰਯੇਤ੍ਤਤਃ ॥ ੨,੩੪.

ਜੇ ਅਣਜਾਣੀ ਜਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਕਰਕੇ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਨਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨੌਂ, ਸੋਲਾਂ ਤੇ ਸਾਲਾਨਾ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਬਾਅਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।