ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਪ੍ਰੇਤ ਉਵਾਚ । ਦੇਵਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਬਾਲਧਨਸਞ੍ਚਯਮ੍ । ਯੇ ਹਰਨ੍ਤਿ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪ੍ਰੇਤਯੋਨਿਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ ॥ ੨,੨੭.

ਭੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਲੋਕ ਮੰਦਰ ਦੀ ਵਸਤੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸਮਪਤੀ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤਾਪਸੀਂ ਚ ਸਗੋਤ੍ਰਾਂ ਚ ਅਗਮ੍ਯਾਂ ਯੇ ਭਜਨ੍ਤਿ ਹਿ । ਭਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਮਹਾਪ੍ਰੇਤਾ ਅਮ੍ਬੁਜਾਨਿ ਹਰਨ੍ਤਿ ਯੇ ॥ ੨,੨੭.

ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੋਤ ਦੀ ਤਪਸਵੀ ਔਰਤ ਜਾਂ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਭੂਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਜੋ ਕਮਲ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਪ੍ਰਵਾਲਵਜ੍ਰਹਰ੍ਤਾਰੋ ਯੇ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਪਹਾਰਕਾਃ । ਤਥਾ ਹਿਰਣ੍ਯਹਰ੍ਤਾਰਃ ਸਂਯੁਗੇऽਸਨ੍ਮੁਖਾਗਤਾਃ ॥ ੨,੨੭.

ਜੋ ਲੋਕ ਛਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਪੜੇ, ਵਜਰ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਪੜੇ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—

ਕृਤਘ੍ਨਾ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾ ਰੌਦ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾ ਸਾਹਸਿਕਾ ਨਰਾਃ । ਪਞ੍ਚਯਜ੍ਞਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਦਾਨਰਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ॥ ੨,੨੭.

ਜੋ ਲੋਕ ਅਹਿਸਾਨਫਰਾਮੋਸ਼, ਨਾਸਤਿਕ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪੰਜ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—

ਸ੍ਵਾਮਿਦ੍ਰੋਹਕਰਾ ਮਿਤ੍ਰਬ੍ਰਾਹ੍ਮਦ੍ਰੋਹਕਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਤੀਰ੍ਥਪਾਪਕਰਾ ਰਾਜਞ੍ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਯੋਨਯਃ । ਏਵਮਾਦ੍ਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਯੋਨਯਃ ॥ ੨,੨੭.

ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਘਾਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਐਸੇ ਹੀ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ, ਮਹਾਰਾਜ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਰਾਜੋਵਾਚ । ਕਥਂ ਮੁਕ੍ਤਾ ਭਵਨ੍ਤੀਹ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਤੇऽਪਿ ਚ । ਕਥਂ ਚਾਪਿ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਮੌਰ੍ਧ੍ਵਦੈਹਿਕਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਵਿਧਿਨਾ ਕੇਨ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ ॥ ੨,੨੭.

ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਇਹ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਉਪਰੰਤ ਕ੍ਰਿਆ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ।

ਪ੍ਰੇਤ ਉਵਾਚ । ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਦ੍ਵਿਧਿਂ ਨਾਰਾਯਣਾਤ੍ਮਕਮ੍ । ਸਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਰਵਣਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪੂਜਾ ਸਜ੍ਜਨਸਂਗਤਿਃ ॥ ੨,੨੭.

ਪ੍ਰੇਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਮੂਲ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਸੁਣੋ—ਸੱਚੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ।

ਪ੍ਰੇਤਯੋਨਿਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਭਵਨ੍ਤੀਤਿ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਅਤੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ॥ ੨,੨੭.

ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰੇਤ-ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪ੍ਰੇਤ-ਹੋਣ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਸੁਵਰ੍ਣਦ੍ਵਯਮਾਹृਤ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਭੂਪ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਮ੍ ॥ ੨,੨੭.

ਦੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਵੇ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।

ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਾਚ੍ਛਨ੍ਨਾਂ ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਚਰ੍ਚਿਤਾਮ੍ । ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤੋਯੈਰਧਿਵਾਸ੍ਯ ਯਜੇਤ੍ਤਤਃ ॥ ੨,੨੭.

ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਦੋ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਾ ਕੇ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰੂ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।

ਪੂਰ੍ਵੇ ਤੁ ਸ਼੍ਰੀਧਰਂ ਦੇਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍ । ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵਾਨਮਂ ਦੇਵਮੁਤ੍ਤਰੇ ਚ ਗਦਾਧਰਮ੍ ॥ ੨,੨੭.

ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਾਨਮ ਦੀ, ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਗਦਾਧਰ ਦੀ।

ਮਧ੍ਯੇ ਪਿਤਾਮਹਂ ਪੂਜ੍ਯ ਤਥਾ ਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਵਿਧਾਨੇਨ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦਿਭਿਃ ਪृਥਕ੍ ॥ ੨,੨੭.

ਮੱਧ ਵਿਚ ਪਿਤਾਮਹ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਅਗ੍ਨੌ ਸਨ੍ਤਰ੍ਪ੍ਯ ਦੇਵਤਾਃ । ਘृਤੇਨ ਦਧ੍ਨਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਥਾ ਨृਪ ॥ ੨,੨੭.

ਫਿਰ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਵਿਚ ਘੀ, ਦਹੀਂ, ਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰੋ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ।

ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤੋ ਵਿਨੀਤਾਤ੍ਮਾ ਯਜਮਾਨਃ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਨਾਰਾਯਣਾਗ੍ਰੇ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸ੍ਵਕ੍ਰਿਯਾਮੌਰ੍ਧ੍ਵਦੈਹਿਕੀਮ੍ ॥ ੨,੨੭.

ਫਿਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਯਜਮਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਉਪਰੰਤ ਕ੍ਰਿਆ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ।

ਆਰਭੇਤ ਵਿਨੀਤਾਤ੍ਮਾ ਕ੍ਰੋਧਲੋਭਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵृषਸ੍ਯੋਤ੍ਸਰ੍ਜਨਂ ਤਥਾ ॥ ੨,੨੭.

ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਲੋਭ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ੍ਰਾਦਧ ਕਰਮ ਤੇ ਵੱਛਾ ਛੱਡਣ ਦੀ ਰਸਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇ।

ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਨਾਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਚ੍ਛਤ੍ਰਾਣ੍ਯੁਪਾਨਹੌ । ਅਙ੍ਗੁਲੀਯਕਮੁਕ੍ਤਾਨਿ ਭਾਜਨਾਸਨਭੋਜਨੈਃ ॥ ੨,੨੭.

ਤੇਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਕਪੜੇ, ਛਤਰੀਆਂ, ਜੁੱਤੇ, ਉੰਗਲੀਆਂ ਦੇ ਛਲੇ, ਮੋਤੀ, ਭਾਂਡੇ, ਆਸਣ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।

ਸਾਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਸੋਦਕਾ ਦੇਯਾ ਘਟਾਃ ਪ੍ਰੇਤਹਿਤਾਯ ਵੈ । ਸ਼ਯ੍ਯਾਦਾਨਮਥੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਘਟਂ ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍ ॥ ੨,੨੭.

ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਣੀ, ਘੜੇ ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ; ਪਲੰਗ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰੇਤ ਲਈ ਘੜਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।

ਨਾਰਾਯਣੇਤਿ ਸਨ੍ਨਾਮ ਸਂਪੁਟਸ੍ਥਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ । ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾਥ ਵਿਧਿਵਚ੍ਛੁਭਾਸ਼ੁਭਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ ॥ ੨,੨੭.

‘ਨਾਰਾਇਣ’ ਨਾਮ ਘੜੇ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਇਹ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮਾੜੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਰਾਜੋਵਾਚ । ਕਥਂ ਪ੍ਰੇਤਘਟਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕੇਨ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਾਨੁਕਮ੍ਪਾਰ੍ਥਂ ਘਟਂ ਪ੍ਰੇਤਵਿਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍ ॥ ੨,੨੭.

ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਪ੍ਰੇਤ-ਘੜਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ? ਸਭ ਦੀ ਦਇਆ ਲਈ, ਪ੍ਰੇਤ-ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।

ਪ੍ਰੇਤ ਉਵਾਚ । ਸਾਧੁ ਪृष੍ਟਂ ਮਹਾਰਾਜ ਕਥਯਾਮਿ ਨਿਬੋਧ ਤੇ । ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਨ ਭਵੇਦ੍ਯੇਨ ਦਾਨੇਨ ਸੁਦृਢੇਨ ਚ ॥ ੨,੨੭.

ਪ੍ਰੇਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ, ਮਹਾਰਾਜ; ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ—ਕਿਹੜਾ ਪੱਕਾ ਦਾਨ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਤ-ਅਵਸਥਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।

ਦਾਨਂ ਪ੍ਰੇਤਘਟਂ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਾਸ਼ੁਭਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਦੁਰ੍ਗਤਿਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਕਮ੍ ॥ ੨,੨੭.

ਪ੍ਰੇਤ-ਘੜਾ ਨਾਮਕ ਦਾਨ ਸਾਰੇ ਅਸ਼ੁਭ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਰਲਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸਨ੍ਤਪ੍ਤਹਾਟਕਮਯਂ ਤੁ ਘਟਂ ਵਿਧਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਸ਼ਕੇਸ਼ਵਯੁਤਂ ਸਹ ਲੋਕਪਾਲੈਃ । ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਜ੍ਯਪੂਰ੍ਣਵਿਵਰਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦੇਹਿ ਤਵ ਦਾਨਸ਼ਤੈਃ ਕਿਮਨ੍ਯੈਃ ॥ ੨,੨੭.

ਸਾਫ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗੜਵੀ ਬਣਾਕੇ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੋਣ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਹੋਣ, ਉਸ ਗੜਵੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਭਾਵ ਨਾਲ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ। ਹੋਰ ਦਾਨਾਂ ਦੀ ਸੈਂਕੜੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਧ੍ਯੇ ਤਥਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰੋऽਵ੍ਯਯਃ । ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਦਿषੁ ਚ ਤਤ੍ਕਣ੍ਠੇ ਲੋਕਪਾਲਾਨ੍ਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ ॥ ੨,੨੭.

ਉਸ ਗੜਵੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੇ ਅਟੱਲ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਰੱਖੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਲਾਂ 'ਚ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖੋ।

ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਰਾਜਨ੍ਧੂਪੈਃ ਕੁਸੁਮਚਨ੍ਦਨੈਃ । ਤਤੋ ਦੁਗ੍ਧਾਜ੍ਯਸਹਿਤਂ ਘਟਂ ਦੇਯਂ ਹਿਰਣ੍ਮਯਮ੍ ॥ ੨,੨੭.

ਮਹਾਰਾਜ, ਧੂਪ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗੜਵੀ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਦਾਨ ਕਰ।

ਸਰ੍ਵਦਾਨਾਧਿਕਞ੍ਚੈਤਨ੍ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਵਿਨਿਵृਤ੍ਤਯੇ ॥ ੨,੨੭.

ਇਹ ਦਾਨ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।

ਸ਼੍ਰੀਭਾਗਵਾਨੁਵਾਚ । ਏਵਂ ਸਂਜਲ੍षਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇਤੇਨ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਨਃ । ਸੇਨਾਜਗਾਮਾਨੁਪਦਂ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸਂਕੁਲਾ ॥ ੨,੨੭.

ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਪ੍ਰੇਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸਥਿਰ ਸੀ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੈਰ-ਪੈਰ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ।

ਤਤੋ ਬਲੇ ਸਮਾਯਾਤੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞੇ ਮਹਾਮਣਿਮ੍ । ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਪ੍ਰੇਤੋऽਦਰ੍ਸ਼ਨਮੀਯਿਵਾਨ੍ ॥ ੨,੨੭.

ਫੌਜ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਮਣੀ ਦਿੱਤਾ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰੇਤ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।

ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਨਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਰਾਜਾਪਿ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਯਯੌ । ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਸ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰੇਤਭਾषਿਤਮ੍ ॥ ੨,੨੭.

ਉਸ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਪ੍ਰੇਤ ਨੇ ਦੱਸੀਆਂ ਸਨ।

ਚਕਾਰ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ਿਨ੍ਨੌਰ੍ਧ੍ਵਦੇਹਾਦਿਕਂ ਵਿਧਿਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਪ੍ਰੇਤੋ ਮੁਕ੍ਤੋ ਦਿਵਂ ਯਯੌ ॥ ੨,੨੭.

ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਛੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਉਰਧਵ ਦੇਹ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ। ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਪ੍ਰੇਤ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ।