ਵਨਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਕੇਤੁਭੂਤਮਿਵੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮ੍ । ਤਂ ਮਹਾਤਰੁਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਿषਸਾਦ ਮਹੀਪਤਿਃ ॥ ੨,੨੭.
ਉਹ ਵੱਡਾ ਦਰੱਖਤ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਉਸ ਦਰੱਖਤ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਅਥ ਪ੍ਰੇਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਸੌ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤृष੍ਣਾਵ੍ਯਾਕੁਲੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍ । ਉਤ੍ਕਚਂ ਮਲਿਨਂ ਕੁਬ੍ਜਂ (ਰੂਕ੍ਸ਼ਂ) ਨਿਰ੍ਮਾਂਸਂ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ॥ ੨,੨੭.
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਤ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਇੰਦਰੇ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਬੇਚੈਨ ਸਨ: ਵਿੱਖੜਾ, ਗੰਦਾ, ਕੁਬੜਾ, ਸੁੱਕਾ, ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ।
ਸ੍ਨਾਯੁਬਦ੍ਧਾਸ੍ਥਿਚਰਣਂ ਧਾਵਮਾਨਮਿਤਸ੍ਤਤਃ । ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਃ ਪ੍ਰੇਤੈਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਿਵਾਰਿਤਮ੍ ॥ ੨,੨੭.
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਨਸਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਦੌੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਕृਤਂ ਘੋਰਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਬਭ੍ਰੁਵਾਹਨਃ । ਪ੍ਰੇਤੋऽਪਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਘੋਰਾਮਟਵੀਮਾਗਤਂ ਨृਪਮ੍ ॥ ੨,੨੭.
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਵਿਅੰਗੀ ਪ੍ਰੇਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬਭਰੁਵਾਹਨ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਪ੍ਰੇਤ ਨੇ ਵੀ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਤਦਾ ਹृष੍ਟਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤਿਕਮੁਪਾਗਤਃ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸ ਤਦਾ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰੇਤਰਾਜੋ ਨृਪਂ ਵਚਃ ॥ ੨,੨੭.
ਫਿਰ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਤਾਰਕਸ਼।
ਪ੍ਰੇਤਭਾਵੋ ਮਯਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਤ੍ਵਤ੍ਸਂਯੋਗਾਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਨਾਸ੍ਤਿਧਨ੍ਯਤਰੋ ਮਮ ॥ ੨,੨੭.
ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲੀ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਮਿਲਣ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ।
ਨृਪਤਿਰੁਵਾਚ । ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣਃ ਕਰਾਲਾਸ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰੇਤ ਇਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ । ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਮ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਯਥੈਵਂ ਚਾਸਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ॥ ੨,੨੭.
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰਾ ਰੰਗ ਕਾਲਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਤੇਂ ਭੂਤ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਸਚ ਸਚ ਦੱਸ ਕਿ ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ ਤੇ ਐਸਾ ਕਿਉਂ ਹੈਂ।
ਤਥਾ ਪृष੍ਟਃ ਸ ਵੈ ਰਾਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਕਲਂ ਸ੍ਵਕਮ੍ ॥ ੨,੨੭.
ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰੇਤ ਉਵਾਚ । ਕਥਯਾਮਿ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਮੇਵਾਦਿਤਸ੍ਤਵ । ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵੇ ਕਾਰਣਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਯਾਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਮਮਾਰ੍ਹਸਿ ॥ ੨,੨੭.
ਭੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਮੇਰੀ ਭੂਤ ਬਣਨ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵੈਦਿਸ਼ਂ ਨਾਮ ਨਗਰਂ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਤ੍ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਨਾਨਾਜਨਪਦਾਕੀਰ੍ਣਂ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਸਮਾਕੁਲਮ੍ । ਨਾਨਾਪੁਣ੍ਯਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਨਾਨਾਵृਕ੍ਸ਼ਸਮਾਕੁਲਮ੍ ॥ ੨,੨੭.
ਵੈਦਿਸ਼ਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨੇਕੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਨ੍ਯਵਸਂ ਭੂਯੋ ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਰਤਃ ਸਦਾ । ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਜਾਤ੍ਯਾ ਸੁਦੇਵੋऽਹਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਦਿਤਮਸ੍ਤੁ ਤੇ ॥ ੨,੨੭.
ਉਥੇ ਮੈਂ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਿਹਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਜਾਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵਪਾਰੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਸੁਦੇਵ ਹੈ—ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇ।
ਹਵ੍ਯੇਨ ਤਰ੍ਪਿਤਾ ਦੇਵਾਃ ਕਵ੍ਯੇਨ ਪਿਤਰਸ੍ਤਥਾ । ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦਾਨਯੋਗੈਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਨ੍ਤਰ੍ਪਿਤਾ ਮਯਾ ॥ ੨,੨੭.
ਮੈਂ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਕਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ।
ਆਵਾਹਾਸ਼੍ਚ ਵਿਵਾਹਾਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਵੈ ਸੁਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾਃ । ਦੀਨਾਨਾਥਵਿਸ਼ਿष੍ਟੇਭ੍ਯੋ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਮਨੇਕਧਾ ॥ ੨,੨੭.
ਮੈਂ ਆਮੰਤ੍ਰਣ ਤੇ ਵਿਆਹ ਵੀ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਵਾਏ। ਮੈਂ ਗਰੀਬਾਂ, ਅਨਾਥਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਫਲਂ ਤਾਤ ਮਮ ਦੈਵਾਦੁਪਾਗਤਮ੍ । ਯਥਾ ਮੇ ਨਿष੍ਫਲਂ ਜਾਤਂ ਸੁਕृਤਂ ਤਦ੍ਵਦਾਮਿ ਤੇ ॥ ੨,੨੭.
ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਏ।
ਨ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤਤਿਸ੍ਤਾਤ ਨ ਸੁਹृਨ੍ਨ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਃ । ਨ ਚ ਮਿਤ੍ਰਂ ਹਿ ਮੇ ਤਾਦृਗ੍ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦੌਰ੍ਧ੍ਵਦੈਹਿਕਮ੍ ॥ ੨,੨੭.
ਮੇਰੇ ਕੋਈ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਕੋਈ ਦੋਸਤ, ਨਾ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਰਨ ਮਗਰੋਂ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਸੁਸ੍ਥਿਰਂ ਤੇਨ ਮਮ ਜਾਤਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਏਕਾਦਸ਼ਂ ਤ੍ਰਿਪਕ੍ਸ਼ਂ ਚ षਾਣ੍ਮਾਸਿਕਮਥਾਬ੍ਦਿਕਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿਮਾਸ੍ਯਾਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਏਵਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ षੋਡਸ਼ ॥ ੨,੨੭.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰਾ ਭੂਤ ਬਣਨ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਕਾਦਸ਼ੀ, ਪੱਖਵਾਰਾ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ, ਸਾਲਾਨਾ ਤੇ ਹੋਰ ਮਹੀਨੇਕ ਕਰਮ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਲਾਂ ਸ੍ਰਾਦ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯੈਤਾਨਿ ਨ ਦੀਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਭੂਪਤੇ । ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਸੁਸ੍ਥਿਰਂ ਤਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤੈਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਸ਼ਤੈਰਪਿ ॥ ੨,੨੭.
ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰਾਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ, ਉਸ ਦਾ ਭੂਤ ਬਣਨ ਪੱਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਹੋਰ ਲੋਕ ਸੌਂ-ਸੌਂ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰ ਦੇਣ।
ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਦੁਦ੍ਧਰਸ੍ਵ ਮਾਮ੍ । ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਰਾਜਾ ਬਨ੍ਧੁਰਿਹੋਚ੍ਯਤੇ ॥ ੨,੨੭.
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਭੂਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਾਂ ਤਾਰਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਣਿਰਤ੍ਨਂ ਦਦਾਮਿ ਤੇ । ਯਥਾ ਮਮ ਸ਼ੁਭਾਵਾਪ੍ਤਿਰ੍ਭਵੇਨ੍ਨृਪਵਰੋਤ੍ਤਮ ॥ ੨,੨੭.
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਤਾਰ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਰਤਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਮਿਲੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਥਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕृਪਾ ਯਦਿ ਮਯੀष੍ਯਤੇ । ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵੌਰ੍ਧ੍ਵੇਦੈਹਿਕਮ੍ ॥ ੨,੨੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਆਈ। ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਰਨ ਮਗਰੋਂ ਦੇ ਕਰਮ ਜਲਦੀ ਕਰ।
ਨृਪਤਿਰੁਵਾਚ । ਕਥਂ ਪ੍ਰੇਤਾ ਭਵਨ੍ਤੀਹ ਕृਤੈਰਪ੍ਯੌਰ੍ਧ੍ਵਦੈਹਿਕੈਃ । ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਭਵਨ੍ਤੀਹ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਕੈਸ਼੍ਚ ਤਦ੍ਵਦ ॥ ੨,੨੭.
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਥੇ ਲੋਕ ਕਿਵੇਂ ਭੂਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਮਰਨ ਮਗਰੋਂ ਦੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਤੇ ਕਿਸ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਪਿਸਾਚ ਬਣਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਵੀ ਦੱਸ।
ਪ੍ਰੇਤ ਉਵਾਚ । ਦੇਵਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਬਾਲਧਨਸਞ੍ਚਯਮ੍ । ਯੇ ਹਰਨ੍ਤਿ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪ੍ਰੇਤਯੋਨਿਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ ॥ ੨,੨੭.
ਭੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਲੋਕ ਮੰਦਰ ਦੀ ਵਸਤੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸਮਪਤੀ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਪਸੀਂ ਚ ਸਗੋਤ੍ਰਾਂ ਚ ਅਗਮ੍ਯਾਂ ਯੇ ਭਜਨ੍ਤਿ ਹਿ । ਭਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਮਹਾਪ੍ਰੇਤਾ ਅਮ੍ਬੁਜਾਨਿ ਹਰਨ੍ਤਿ ਯੇ ॥ ੨,੨੭.
ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੋਤ ਦੀ ਤਪਸਵੀ ਔਰਤ ਜਾਂ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਭੂਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਜੋ ਕਮਲ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਵਾਲਵਜ੍ਰਹਰ੍ਤਾਰੋ ਯੇ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਪਹਾਰਕਾਃ । ਤਥਾ ਹਿਰਣ੍ਯਹਰ੍ਤਾਰਃ ਸਂਯੁਗੇऽਸਨ੍ਮੁਖਾਗਤਾਃ ॥ ੨,੨੭.
ਜੋ ਲੋਕ ਛਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਪੜੇ, ਵਜਰ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਪੜੇ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਕृਤਘ੍ਨਾ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾ ਰੌਦ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾ ਸਾਹਸਿਕਾ ਨਰਾਃ । ਪਞ੍ਚਯਜ੍ਞਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਦਾਨਰਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ॥ ੨,੨੭.
ਜੋ ਲੋਕ ਅਹਿਸਾਨਫਰਾਮੋਸ਼, ਨਾਸਤਿਕ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪੰਜ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—
ਸ੍ਵਾਮਿਦ੍ਰੋਹਕਰਾ ਮਿਤ੍ਰਬ੍ਰਾਹ੍ਮਦ੍ਰੋਹਕਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਤੀਰ੍ਥਪਾਪਕਰਾ ਰਾਜਞ੍ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਯੋਨਯਃ । ਏਵਮਾਦ੍ਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਯੋਨਯਃ ॥ ੨,੨੭.
ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਘਾਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਐਸੇ ਹੀ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ, ਮਹਾਰਾਜ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜੋਵਾਚ । ਕਥਂ ਮੁਕ੍ਤਾ ਭਵਨ੍ਤੀਹ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਤੇऽਪਿ ਚ । ਕਥਂ ਚਾਪਿ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਮੌਰ੍ਧ੍ਵਦੈਹਿਕਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਵਿਧਿਨਾ ਕੇਨ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ ॥ ੨,੨੭.
ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਇਹ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਉਪਰੰਤ ਕ੍ਰਿਆ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ।
ਪ੍ਰੇਤ ਉਵਾਚ । ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਦ੍ਵਿਧਿਂ ਨਾਰਾਯਣਾਤ੍ਮਕਮ੍ । ਸਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਰਵਣਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪੂਜਾ ਸਜ੍ਜਨਸਂਗਤਿਃ ॥ ੨,੨੭.
ਪ੍ਰੇਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਮੂਲ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਸੁਣੋ—ਸੱਚੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ।
ਪ੍ਰੇਤਯੋਨਿਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਭਵਨ੍ਤੀਤਿ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਅਤੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ॥ ੨,੨੭.
ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰੇਤ-ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪ੍ਰੇਤ-ਹੋਣ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਦ੍ਵਯਮਾਹृਤ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਭੂਪ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਮ੍ ॥ ੨,੨੭.
ਦੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਵੇ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।