ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਬਹੂਨ੍ਯਬ੍ਦਾਨਿ ਵਿਜਨੇ ਵਨੇ ਤਸ੍ਯ ਗਤਾਨਿ ਵੈ । ਤਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਤੋ ਜਾਤਾ ਤੀਰ੍ਥਾਨੁਗਮਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ॥ ੨,੨੨.

ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਦੇ ਇਕੱਲੇਪਣ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰੇ; ਫਿਰ ਉਸਦਾ ਮਨ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ।

ਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ਤੀਰ੍ਥਜਲੈਰੇਵ ਸ਼ੋषਯਿष੍ਯੇ ਕਲੇਵਰਮ੍ । ਸ ਤੀਰ੍ਥੇਤ੍ਵਰਿਤਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਪਸ੍ਵੀ ਭਾਸ੍ਕਰੋਦਯੇ । ਕृਤਜਾਪ੍ਯਨਮਸ੍ਕਾਰੋ ਹ੍ਯਧ੍ਵਾਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ ॥ ੨,੨੨.

ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਇਹ ਸਰੀਰ ਘਿਸ ਦੇਵਾਂਗਾ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਜਪ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।

ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵਸੇ ਵਿਪ੍ਰੋ ਮਾਰ੍ਗਭ੍ਰष੍ਟੋ ਮਹਾਤਪਾਃ । ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਧ੍ਵਨਿ ਗਚ੍ਛਨ੍ਸ ਪਞ੍ਚ ਪ੍ਰੇਤਾਨ੍ ਸੁਦਾਰੁਣਾਨ੍ ॥ ੨,੨੨.

ਇੱਕ ਦਿਨ, ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਗਿਆ; ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦਿਆਂ ਉਸਨੇ ਪੰਜ ਡਰਾਉਣੇ ਪ੍ਰੇਤ ਵੇਖੇ।

ਅਰਣ੍ਯੇ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਦੇਸ਼ੇ ਸਂਕਟੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਵਰ੍ਜਿਤੇ । ਪਞ੍ਚੈਤਾਨ੍ਵਿਕृਤਾਕਾਰਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵੈ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ । ਈषਤ੍ਸਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਹृਦਯੋऽਤਿष੍ਠਦੁਨ੍ਮੀਲ੍ਯ ਲੋਚਨੇ ॥ ੨,੨੨.

ਜੰਗਲ ਦੇ ਸੁੰਨੇ, ਇਕੱਲੇ ਤੇ ਔਖੇ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਉਸਨੇ ਉਹ ਪੰਜ ਵਿਅੰਗੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪ੍ਰੇਤ ਵੇਖੇ; ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਡਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।

ਅਵਲਮ੍ਬ੍ਯ ਤਤੋ ਧੈਰ੍ਯਂ ਭਯਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਦੂਰਤਃ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮਧੁਰਾਭਾषੀ ਕੇ ਯੂਯਂ ਵਿਕृਤਾਨਨਾਃ ॥ ੨,੨੨.

ਫਿਰ, ਹੌਸਲਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਦੂਰੋਂ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ: 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਇੰਨੇ ਵਿਅੰਗੀ ਹਨ?'

ਕਿਞ੍ਚਾਸ਼ੁਭਂ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਥ ਵੈਕृਤਮ੍ । ਕਥਂ ਵਾ ਚੈਕਤਃ ਕਰ੍ਮ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਃ ਕੁਤ੍ਰ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ ॥ ੨,੨੨.

'ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਹਾਲਤ ਹੋਈ? ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਕਿਵੇਂ ਹੋਏ, ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?'

ਪ੍ਰੇਤਰਾਜ ਉਵਾਚ । ਸ੍ਵੈਃ ਸ੍ਵੈਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਹਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਪਰਦ੍ਰੋਹਰਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਪਮृਤ੍ਯੁਵਸ਼ਂ ਗਤਾਃ ॥ ੨,੨੨.

ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ, ਪਾਪੀ ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ।'

ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਰ੍ਦਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਸਮੁਪਾਗਤਾਃ । ਹਤਵਾਕ੍ਯਾ ਹਤਸ਼੍ਰੀਕਾ ਹਤ ਸਂਜ੍ਞਾ ਵਿਚੇਤਸਃ ॥ ੨,੨੨.

ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ; ਬੋਲਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ, ਸੋਭਾ, ਤੇ ਹੋਸ਼ ਖੋ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਮਨ ਵੀ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਨ ਜਾਨੀਮੋ ਦਿਸ਼ਂ ਤਾਤ ਵਿਦਿਸ਼ਂ ਚਾਤਿਦੁਃ ਖਿਤਾਃ । ਕ੍ਵ ਨੁ ਗਚ੍ਛਾਮਹੇ ਮੂਢਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਃ ਕਰ੍ਮਜਾ ਵਯਮ੍ ॥ ੨,੨੨.

ਅਸੀਂ ਦਿਸ਼ਾ ਜਾਂ ਵਿਦਿਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਪਿਆਰੇ, ਇੰਨੇ ਦੁਖੀ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ, ਅਸੀਂ ਮੂਰਖ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪਿਸਾਚ ਹਾਂ।

ਨ ਮਾਤਾ ਨ ਪਿਤਾਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਸ੍ਵਕੈਃ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮ ਸਹਸਾ ਜਾਤਦੁਃ ਖੋਦ੍ਵੇਗਸਮਾਕੁਲਮ੍ ॥ ੨,੨੨.

ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਨਹੀਂ; ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਅਚਾਨਕ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਗਏ ਹਾਂ, ਨਵੇਂ ਦੁਖ ਤੇ ਉਲਝਣ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।

ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਚ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮੁਦਿਤਾਪ੍ਯਾਯਿਤਾ ਵਯਮ੍ । ਮੁਹੂਰ੍ਤਨ੍ਤਿष੍ਠ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਮਾਦਿਤਃ ॥ ੨,੨੨.

ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤਰੋਤਾਜ਼ਾ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ; ਥੋੜ੍ਹਾ ਰੁਕ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਅਹਂ ਪਰ੍ਯੁषਿਤੋ ਨਾਮ ਏष ਸੂਚੀਮੁਖਸ੍ਤਥਾ । ਸ਼ੀਘ੍ਰਗੋ ਰੋਘ (ਹ) ਕਸ਼੍ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਮੋ ਲੇਖਕਃ ਸ੍ਮਤृਤਃ ॥ ੨,੨੨.

ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਪਰਯੁਸ਼ਿਤਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੂਚੀਮੁਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੀਘਰਗਾ, ਰੋਧਕਾ, ਅਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਲੇਖਕਾ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਏਵਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰੇਤਤਾਂ ਵਯਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ । ਪ੍ਰੇਤਾਨਾਂ ਕਰ੍ਮਜਾਤਾਨਾਂ ਕਥਂ ਵੈ ਨਾਮਸਮ੍ਭਵਃ । ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕਾਰਣਮੁਦਿਸ਼੍ਯ ਯੇਨ ਬ੍ਰੂਯਾਃ ਸ੍ਵਨਾਮਕਾਨ੍ ॥ ੨,੨੨.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਹੋਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਮਾਂ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ? ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਰੱਖਿਆ, ਇਹ ਦੱਸੋ।

ਪ੍ਰੇਤਰਾਜ ਉਵਾਚ । ਮਯਾ ਸ੍ਵਾਦੁ ਸਦਾ ਭੁਕ੍ਤਂ ਦਤ੍ਤਂ ਪਰ੍ਯੁषਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜ ॥ ੨,੨੨.

ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਾਸੀ ਖਾਣਾ ਖਾਇਆ ਤੇ ਬਾਸੀ ਖਾਣਾ ਹੀ ਦਾਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।

ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਯਾਚਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੇਨ ਵੈ । ਏਤਤ੍ਕਾਰਣਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਨਾਮ ਪਰ੍ਯੁषਿਤਂ ਮਮ ॥ ੨,੨੨.

ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭੁੱਖਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੈਨੂੰ ਮੰਗਦਾ, ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਜਾਂਦਾ ਸੀ; ਇਸ ਕਾਰਨ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਪਰਯੁਸ਼ਿਤਾ ਪਿਆ।

ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਯਾਚਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੇਨ ਵੈ । ਏਤਤ੍ਕਾਰਣਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗੋऽਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ ॥ ੨,੨੨.

ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭੁੱਖਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਨੂੰ ਮੰਗਦਾ, ਇਹ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਜਾਂਦਾ ਸੀ; ਇਸ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੀਘਰਗਾ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।

ਸੂਚਿਤਾ ਬਹਵੋऽਨੇਨ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਨ੍ਨਾਧਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾ । ਏਤਤ੍ਕਾਰਣਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਏष ਸੂਚਿਮੁਖਃ ਸ੍ਮृਤਃ ॥ ੨,੨੨.

ਇਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣੇ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ; ਇਸ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਸੂਚੀਮੁਖਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਏਕਾਕੀ ਮਿष੍ਟਮਸ਼੍ਰਾਤਿ ਪੋष੍ਯਵਰ੍ਗਮृਤੇ ਸਦਾ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਮਭਾਵੇਨ ਰੋਧ (ਹ) ਕਸ੍ਤੇਨ ਚੋਚ੍ਯਤੇ ॥ ੨,੨੨.

ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠਾ ਖਾਣਾ ਇਕੱਲਾ ਖਾਂਦਾ ਸੀ, ਸਿਰਫ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜੋ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਰੋਧਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੁਰਾਯਂ ਮੌਨਮਾਸ੍ਥਾਯ ਯਾਚਿਤੋ ਵਿਲਿਖੇਦ੍ਭੁਵਮ੍ । ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਲੇਖਕੋ ਨਾਮ ਚੋਚ੍ਯਤੇ ॥ ੨,੨੨.

ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਮੰਗੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਖੁਰਚਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਇਹ ਲੇਖਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮਭਾਵੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਨਾਮਾਨਿ ਚ ਦ੍ਵਿਜ । ਮੇषਾਨਨੋ ਲੇਖਕੋऽਯਂ ਰੋਧ (ਹ) ਕਃ ਪਰ੍ਵਤਾਨਨਃ ॥ ੨,੨੨.

ਸਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨਾਮਾਂ ਮਿਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ: ਮੇਸ਼ਾਨਨ, ਲੇਖਕਾ, ਰੋਧਕਾ, ਤੇ ਪਰਵਤਾਨਨ।

ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਃ ਪੁਸ਼ੁਵਕ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੂਚਕਃ ਸੂਚਿਵਕ੍ਤ੍ਰਵਾਨ੍ । ਦੁਃਖਿਤਾ ਨਿਤਰਾਂ ਸ੍ਵਮਿਨ੍ਪਸ਼੍ਯ ਰੂਪਵਿਪਰ੍ਯਯਮ੍ ॥ ੨,੨੨.

ਸ਼ੀਘਰਗਾ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਭੇਡ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਪੁਸ਼ੁਵਕਤ੍ਰ; ਸੂਚਕਾ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੂਈ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਡੀ ਵਿਗੜੀ ਹੋਈ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵੇਖੋ।

ਕृਤ੍ਵਾ ਮਾਯਾਮਯਂ ਰੂਪਂ ਵਿਚਰਾਮੋ ਮਹੀਤਲੇ । ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਵਿਕृਤਾਕਾਰਾ ਲਮ੍ਬੋष੍ਠਾ ਵਿਕृਤਾਨਨਾਃ ॥ ੨,੨੨.

ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਰੇ ਹੀ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਅਕਾਰ ਵਾਲੇ, ਲਟਕਦੇ ਹੋਠ ਤੇ ਵਿਗੜੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਹਨ।

ਬृਹਚ੍ਛਰੀਰਿਣੋ ਰੌਦ੍ਰਾ ਜਾਤਾਃ ਸ੍ਵੇਨੈਵ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵੇ ਕਾਰਣਂ ਮਯਾ ॥ ੨,੨੨.

ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਜਨਮ ਲਏ ਹਾਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰੇਤ ਕਿਉਂ ਬਣੇ।

ਜ੍ਞਾਨਿਨੋऽਪਿ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਜਾਤਾਃ ਸ੍ਮ ਤਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ । ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਤਤ੍ਪृਚ੍ਛ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ ॥ ੨,੨੨.

ਅਸੀਂ ਸਭ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹਾਂ; ਜਿੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਨ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ, ਪੁੱਛ ਲੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ । ਯੇ ਜੀਵਾ ਭੁਵਿ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇऽਪ੍ਯਾਹਾਰਮੂਲਕਾਃ । ਯੁष੍ਮਾਕਮਪਿਚਾਹਾਰਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ॥ ੨,੨੨.

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਹੜੇ ਜੀਵ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜੀਵਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਖਾਣੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਖਾਣੇ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।

ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ । ਯਦਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਆਹਾਰਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਤੁ ਮਹੀਭਾਗ ਸ਼ृਣੁਤ੍ਵਂ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ॥ ੨,੨੨.

ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਸਾਡੇ ਖਾਣੇ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ।

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ । ਕਥਯਨ੍ਤੁ ਮਹਾਪ੍ਰੇਤਾ ਆਹਾਰਂ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨੇਮਮੂਚੁਃ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਪृਥਕਪृਥਕ੍ ॥ ੨,੨੨.

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵੱਡੇ ਪ੍ਰੇਤ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਖਾਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੱਸਣ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਇਹ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਪਣਾ ਖਾਣਾ ਦੱਸਿਆ।

ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ । ਸ਼ृਣੁ ਚਾਹਾਰਮਸ੍ਮਾਕਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਬਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍ । ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਰ੍ਹਸੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਭੂਯੋਭੂਯਸ਼੍ਚ ਗਰ੍ਹਿਤਮ੍ ॥ ੨,੨੨.

ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਸਾਡਾ ਖਾਣਾ ਸੁਣ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਵੀ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰੇਂਗਾ, ਤੇ ਇਹ ਵਾਸਤੇ ਬਹੁਤ ਨਫ਼ਰਤਯੋਗ ਹੈ।

ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषੋਤ੍ਥਂ ਸ਼ਰੀਰਾਣਾਂ ਮਲੈਃ ਸਹ । ਉਚ੍ਛਿष੍ਟੈਸ਼੍ਚੈਵ ਚਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੇਤਾਨਾਂ ਭੋਜਨਂ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੨,੨੨.

ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਕਫ਼, ਪਿਸ਼ਾਬ, ਗੂ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਮਲ ਨਾਲ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਹੋਰ ਐਸਾ ਹੀ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।