ਪੂਜਯੇਦ੍ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦ੍ਯੈਰੁਪਚਾਰੈਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ 33.
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਂਇਸ਼ਵਰ।
ਏਵਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ! ਚਕ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਚਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ 33.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰੁਦਰ, ਜੋ ਕੋਈ ਚੱਕਰ ਦੀ ਇਹ ਉੱਤਮ ਅਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਏਤਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਜਪੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ 33.
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਯ ਸਹਸ੍ਰਾਰਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ 33.
ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਅੱਖ ਵਾਂਗੂ,
ਸੁਚਕ੍ਰਾਯ ਵਿਚਕ੍ਰਾਯ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਭੇਦਿਨੇ 33.
ਉਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਚੱਕਰ ਨੂੰ, ਅਜੋਕੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪਾਲਨਾਰ੍ਥਾਯ ਲੋਕਾਨਾਂ ਦੁष੍ਟਾਸੁਰਵਿਨਾਸ਼ਿਨੇ 33.
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਮਾੜੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਸਂਸਾਰਭਯਭੇਦਿਨੇ 33.
ਉਸ ਅੱਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਾਤਿਗ੍ਰਹਰੂਪਾਯ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ 33.
ਜੋ ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਦਾਤ੍ਰੇ ਚ ਭਕ੍ਤਗੋਪ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮੋਨਮਃ 33.
ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਯ ਚਕ੍ਰਾਯ ਨਮੋ ਭੂਯੋ ਨਮੋਨਮਃ 33.
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ ਸ ਪਾਪਂ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਾਯ ਕਲ੍ਪਤੇ ।। 33.
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਪਰਮ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਪੂਜਾਵਿਧਿਰ੍ਨਾਮ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਾਰੁੜ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਭਾਗ ਦੇ ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ 'ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀ' ਨਾਮਕ ਤੈਂਤੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਪੁਨਰ੍ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਗਦਾਧਰ 34.
ਮੈਂਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ਾ, ਗਦਾ ਧਾਰੀ।
ਹਰਿਰੁਵਾਚ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਯੇਨ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਤੁष੍ਯਤਿ ।। 34.
ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੁ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਦੇਵ ਹਯਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਵਾਚਕਮ੍ 34.
ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ, ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਾ, ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਬਾਣੀ ਹੈ।
ੴ ਸੌਂ ਕ੍ਸ਼ੌਂ ਸ਼ਿਰਸੇ ਨਮਃ ਇਤਿ ਪ੍ਰਣਵਸਂਯੁਤਃ 34.
“ਓਂ ਸੌਂ ਕ੍ਸ਼ੌਂ, ਸਿਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ” — ਪ੍ਰਣਵ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਅਸ੍ਯਾਙ੍ਗਾਨਿ ਮਹਾਦੇਵ ਤਾਞ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵृषਧ੍ਵਜ ੴ ਕ੍ਸ਼ੀਂ ਸ਼ਿਰਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾਸ਼ਿਰਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੂਂ ਵषਟ੍ ਤਥਾ ।। 34.
ਇਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੁਣੋ, ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ: “ਓਂ ਕ੍ਸ਼ੀਂ, ਸਿਰ ਲਈ, ਸਵਾਹਾ” ਸਿਰ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ “ਕ੍ਸ਼ੂਂ, ਵਸ਼ਟ” ਵੀ।
ੴ ਕਾਰਯੁਕ੍ਤਾ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਿਖਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਵृषਧ੍ਵਜ 34.
“ਓਂ” ਕ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ, ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਚੋਟੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ੴ ਕ੍ਸ਼ੌਂ ਨੇਤ੍ਰਤ੍ਰਯਾਯ ਵੌषਟ੍ ਨੇਤ੍ਰਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ 34.
“ਓਂ ਕ੍ਸ਼ੌਂ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਲਈ, ਵਉਸ਼ਟ” — ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਅੱਖ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਆਦੌ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਥਾਚਮ੍ਯ ਤਤੋ ਯਾਗਗृਹਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ।। 34.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਪਹਿਲਾਂ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਯਾਗ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਓ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਂ ਸ਼ੋषਣਾਦਿਕਮ੍ 34.
ਫਿਰ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਸੁਕਾਉਣ ਆਦਿ ਕੰਮ ਕਰੋ।
ਅਣ੍ਡਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਚ ਤਤਃ ੴ ਕਾਰੇਣੈਵ ਭੇਦਯੇਤ੍ 34.
ਫਿਰ, ਅੰਡਾ ਬਣਾਕੇ, ਕੇਵਲ “ਓਂ” ਉਚਾਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੋੜੋ।
ਸ਼ਙ੍ਖਕੁਨ੍ਦੇਨ੍ਦੁਧਵਲਂ ਮृਣਾਲਰਜਤਪ੍ਰਭਮ੍ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਚਕ੍ਰਂ ਗਦਾਂ ਪਦ੍ਮਂ ਧਾਰਯਨ੍ਤਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍ ।। 34.
ਸ਼ੰਖ, ਚੰਨਣ ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸਫ਼ੈਦ, ਕਮਲ ਦੀ ਡੰਡੀ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰਾ, ਗਦਾ ਤੇ ਕਮਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕਿਰੀਟਿਨਂ ਕੁਣ੍ਡਲਿਨਂ ਵਨਮਾਲਾਸਮਂਨ੍ਵਿਤਮ੍ 34.
ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ, ਕੰਨ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲ, ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ।
ਭਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ 34.
ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਨ੍ਮੁਦ੍ਰਾਂ ਸ਼ਙ੍ਖਪਦ੍ਮਾਦਿਕਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ 34.
ਫਿਰ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਕਮਲ ਆਦਿ ਸ਼ੁਭ ਮুদ্রਾ ਦਿਖਾਓ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਵਾਹਯੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰ ਦੇਵਤਾ ਆਸਨਸ੍ਯ ਯਾਃ 34.
ਫਿਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਆਸਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਵਾਹਨ ਕਰੋ।
ਆਵਾਹ੍ਯ ਮਣ੍ਡਲੇ ਤਾਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਾਦਿਕੇ 34.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਆਵਾਹਨ ਕਰਕੇ, ਸਵਸਤਿਕ ਤੇ ਹੋਰ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਸਮਸ੍ਤਪਰਿਵਾਰਾਯ ਅਚ੍ਯੁਤਾਯ ਨਮ ਇਤਿ 34.
ਅਚ੍ਯੁਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਮੁਨਾਂ ਚ ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਸ਼ਙ੍ਖਪਦ੍ਮਨਿਧਈ ਤਥਾ 34.
ਯਮੁਨਾ ਮਹਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।