ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਸਰ੍ਵਗਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਗਤੋऽਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ 32.
ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਹੀ ਆਸਰੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਵਿਸ਼ਨੂ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਵੀਤ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਕ੍ਲੇਸ਼ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ 32.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਤਤ੍ਤ੍ਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਧ੍ਯਾਯੋਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਨਰੋ ਹृਦਿ 32.
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰ 32.
ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਦਂ ਚ ਯਃ ਪਠੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰ ਪਞ੍ਚਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਚਨਂ ਨਰਃ 32.
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲੀ ਅਰਚਨਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਯ ਪੂਜਾਂ ਮੇ ਵਦ ਸ਼ਙ੍ਖਗਦਾਧਰ 33.
ਹੇ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸੋ।
ਹਰਿਰੁਵਾਚ ਸ੍ਨਾਨਮਾਦੌ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਹਰਿਂ ਤਤ ।। 33.
ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵੈ ਨ੍ਯਾਸਂ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵ ਚ 33.
ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਨਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਸੁਣ।
ਕਥਿਤਃ ਸਰ੍ਵਦੁष੍ਟਾਨਾਂ ਨਾਸ਼ਕੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਭੇਦਕਃ 33.
ਇਹ ਸਭ ਦੁਸ਼ਟਾਈਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਙ੍ਕਚਕ੍ਰਗਦਾਪਦ੍ਮਧਰਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਕਿਰੀਟਿਨਮ੍ 33.
ਉਹ ਨਰਮ ਸੁਭਾਉ ਵਾਲਾ, ਮਸਤਕ ਉੱਤੇ ਮੁਕੁਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਕਮਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦ੍ਯੈਰੁਪਚਾਰੈਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ 33.
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਂਇਸ਼ਵਰ।
ਏਵਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ! ਚਕ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਚਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ 33.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰੁਦਰ, ਜੋ ਕੋਈ ਚੱਕਰ ਦੀ ਇਹ ਉੱਤਮ ਅਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਏਤਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਜਪੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ 33.
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਯ ਸਹਸ੍ਰਾਰਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ 33.
ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਅੱਖ ਵਾਂਗੂ,
ਸੁਚਕ੍ਰਾਯ ਵਿਚਕ੍ਰਾਯ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਭੇਦਿਨੇ 33.
ਉਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਚੱਕਰ ਨੂੰ, ਅਜੋਕੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪਾਲਨਾਰ੍ਥਾਯ ਲੋਕਾਨਾਂ ਦੁष੍ਟਾਸੁਰਵਿਨਾਸ਼ਿਨੇ 33.
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਮਾੜੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਸਂਸਾਰਭਯਭੇਦਿਨੇ 33.
ਉਸ ਅੱਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਾਤਿਗ੍ਰਹਰੂਪਾਯ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ 33.
ਜੋ ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਦਾਤ੍ਰੇ ਚ ਭਕ੍ਤਗੋਪ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮੋਨਮਃ 33.
ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਯ ਚਕ੍ਰਾਯ ਨਮੋ ਭੂਯੋ ਨਮੋਨਮਃ 33.
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ ਸ ਪਾਪਂ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਾਯ ਕਲ੍ਪਤੇ ।। 33.
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਪਰਮ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਪੂਜਾਵਿਧਿਰ੍ਨਾਮ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਾਰੁੜ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਭਾਗ ਦੇ ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ 'ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀ' ਨਾਮਕ ਤੈਂਤੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਪੁਨਰ੍ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਗਦਾਧਰ 34.
ਮੈਂਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ਾ, ਗਦਾ ਧਾਰੀ।
ਹਰਿਰੁਵਾਚ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਯੇਨ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਤੁष੍ਯਤਿ ।। 34.
ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੁ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਦੇਵ ਹਯਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਵਾਚਕਮ੍ 34.
ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ, ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਾ, ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਬਾਣੀ ਹੈ।
ੴ ਸੌਂ ਕ੍ਸ਼ੌਂ ਸ਼ਿਰਸੇ ਨਮਃ ਇਤਿ ਪ੍ਰਣਵਸਂਯੁਤਃ 34.
“ਓਂ ਸੌਂ ਕ੍ਸ਼ੌਂ, ਸਿਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ” — ਪ੍ਰਣਵ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਅਸ੍ਯਾਙ੍ਗਾਨਿ ਮਹਾਦੇਵ ਤਾਞ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵृषਧ੍ਵਜ ੴ ਕ੍ਸ਼ੀਂ ਸ਼ਿਰਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾਸ਼ਿਰਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੂਂ ਵषਟ੍ ਤਥਾ ।। 34.
ਇਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੁਣੋ, ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ: “ਓਂ ਕ੍ਸ਼ੀਂ, ਸਿਰ ਲਈ, ਸਵਾਹਾ” ਸਿਰ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ “ਕ੍ਸ਼ੂਂ, ਵਸ਼ਟ” ਵੀ।
ੴ ਕਾਰਯੁਕ੍ਤਾ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਿਖਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਵृषਧ੍ਵਜ 34.
“ਓਂ” ਕ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ, ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਚੋਟੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ੴ ਕ੍ਸ਼ੌਂ ਨੇਤ੍ਰਤ੍ਰਯਾਯ ਵੌषਟ੍ ਨੇਤ੍ਰਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ 34.
“ਓਂ ਕ੍ਸ਼ੌਂ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਲਈ, ਵਉਸ਼ਟ” — ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਅੱਖ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਆਦੌ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਥਾਚਮ੍ਯ ਤਤੋ ਯਾਗਗृਹਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ।। 34.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਪਹਿਲਾਂ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਯਾਗ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਓ।