ਆਵਾਹ੍ਯ ਮਣ੍ਡਲੇ ਦੇਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਾਸਂ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਚ 32.
ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਨਿਆਸਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥਾਚਾਮਂ ਗਨ੍ਧਂ ਪੁष੍ਪਂ ਚ ਧੂਪਕਮ੍ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਛਙ੍ਕਰ ਮੂਲੇਨ ਜਪਂ ਚਾਪਿ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ ।। 32.
ਸਨਾਨ, ਕੱਪੜਾ, ਆਚਮਨ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਕੇ ਉਹ ਵੀ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਜਪੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਾਸੁਦੇਵਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ 32.
ਫਿਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਯਾਦਿਦੇਵਾਯਾਨਿਰੁਦ੍ਧਾਯ ਨਮੋਨਮਃ 32.
ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਆਦਿ ਦੇਵ ਅਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪ੍ਰਣਾਮ।
ਨਰਪੂਜ੍ਯਾਯ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਾਯ ਸ੍ਤੁਤ੍ਯਾਯ ਵਰਦਾਯ ਚ 32.
ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਅਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੈ ਹੈ।
ਸृष੍ਟਿਸਂਹਾਰਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਤਯੇ ਨਮਃ 32.
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਲਿਕਲ੍ਮषਹਰ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਸੁਰੇਸ਼ਾਯ ਨਮੋਨਮਃ 32.
ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਬਹੁਰੂਪਾਯ ਤੀਰ੍ਥਾਯ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਯਾਗੁਣਾਯ ਚ 32.
ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੀਰਥ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਾਰਾਯ ਧਰ੍ਮਾਯ ਨਿਰ੍ਮਾਣਾਯ ਨਮੋਨਮਃ 32.
ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਘੋਰੇ ਨਿਮਗ੍ਨਂ ਮਾਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰ 32.
ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਡਰਾਉਣੀ ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਸਰ੍ਵਗਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਗਤੋऽਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ 32.
ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਹੀ ਆਸਰੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਵਿਸ਼ਨੂ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਵੀਤ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਕ੍ਲੇਸ਼ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ 32.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਤਤ੍ਤ੍ਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਧ੍ਯਾਯੋਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਨਰੋ ਹृਦਿ 32.
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰ 32.
ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਦਂ ਚ ਯਃ ਪਠੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰ ਪਞ੍ਚਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਚਨਂ ਨਰਃ 32.
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲੀ ਅਰਚਨਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਯ ਪੂਜਾਂ ਮੇ ਵਦ ਸ਼ਙ੍ਖਗਦਾਧਰ 33.
ਹੇ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸੋ।
ਹਰਿਰੁਵਾਚ ਸ੍ਨਾਨਮਾਦੌ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਹਰਿਂ ਤਤ ।। 33.
ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵੈ ਨ੍ਯਾਸਂ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵ ਚ 33.
ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਨਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਸੁਣ।
ਕਥਿਤਃ ਸਰ੍ਵਦੁष੍ਟਾਨਾਂ ਨਾਸ਼ਕੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਭੇਦਕਃ 33.
ਇਹ ਸਭ ਦੁਸ਼ਟਾਈਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਙ੍ਕਚਕ੍ਰਗਦਾਪਦ੍ਮਧਰਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਕਿਰੀਟਿਨਮ੍ 33.
ਉਹ ਨਰਮ ਸੁਭਾਉ ਵਾਲਾ, ਮਸਤਕ ਉੱਤੇ ਮੁਕੁਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਕਮਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦ੍ਯੈਰੁਪਚਾਰੈਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ 33.
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਂਇਸ਼ਵਰ।
ਏਵਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ! ਚਕ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਚਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ 33.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰੁਦਰ, ਜੋ ਕੋਈ ਚੱਕਰ ਦੀ ਇਹ ਉੱਤਮ ਅਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਏਤਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਜਪੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ 33.
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਯ ਸਹਸ੍ਰਾਰਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ 33.
ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਅੱਖ ਵਾਂਗੂ,
ਸੁਚਕ੍ਰਾਯ ਵਿਚਕ੍ਰਾਯ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਭੇਦਿਨੇ 33.
ਉਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਚੱਕਰ ਨੂੰ, ਅਜੋਕੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪਾਲਨਾਰ੍ਥਾਯ ਲੋਕਾਨਾਂ ਦੁष੍ਟਾਸੁਰਵਿਨਾਸ਼ਿਨੇ 33.
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਮਾੜੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਸਂਸਾਰਭਯਭੇਦਿਨੇ 33.
ਉਸ ਅੱਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਾਤਿਗ੍ਰਹਰੂਪਾਯ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ 33.
ਜੋ ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਦਾਤ੍ਰੇ ਚ ਭਕ੍ਤਗੋਪ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮੋਨਮਃ 33.
ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਯ ਚਕ੍ਰਾਯ ਨਮੋ ਭੂਯੋ ਨਮੋਨਮਃ 33.
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।