ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਵੈਸ਼੍ਯਜਾਤਿਃ ਸੁਦੇਵੋऽਹਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਦਿਤਮਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਹਵ੍ਯੇਨ ਤਰ੍ਪਿਤਾ ਦੇਵਾਃ ਕਵ੍ਯੇਨ ਪਿਤਰੋ ਮਯਾ ॥ ੨,੯.

ਮੈਂ ਵੈਸ਼ ਜਾਤੀ ਦਾ ਸੁਦੇਵ ਹਾਂ, ਇਹ ਨਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਹਵਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਕਵਨ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦਾਨਯੋਗੈਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਨ੍ਤਰ੍ਪਿਤਾ ਮਯਾ । ਆਹਾਰਸ਼੍ਚ ਵਿਹਾਰਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਵੈ ਸੁਨਿਵੇਸ਼ਿਤਃ ॥ ੨,੯.

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਆਪਣਾ ਖਾਣਾ ਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਵੀ ਮੈਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਸੀ।

ਦੀਨਾਨਾਥਵਿਸ਼ਿष੍ਟੇਭ੍ਯੋ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਮਨੇਕਧਾ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਜਾਤਂ ਮਮ ਦੈਵਾਦੁਪਾਗਤਮ੍ ॥ ੨,੯.

ਗਰੀਬਾਂ, ਅਨਾਥਾਂ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਗਿਆ।

ਨ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤਤਿਸ੍ਤਾਤ ਨ ਸੁਹृਨ੍ਨ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ । ਨ ਚ ਮਿਤ੍ਰਂ ਹਿਤਸ੍ਤਾਦृਗ੍ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦੌਰ੍ਧ੍ਵਦੈਹਿਕਮ੍ ॥ ੨,੯.

ਮੇਰੇ ਕੋਈ ਵੰਸ਼ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਦੋਸਤ ਹਨ, ਨਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ। ਕੋਈ ਸੱਚਾ ਸਾਥੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਅੰਤਿਮ ਕਰਮ ਕਰੇ।

ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਸੁਸ੍ਥਿਰਂ ਤੇਨ ਮਮ ਜਾਤਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਏਕਾਦਸ਼ਂ ਤ੍ਰਿਪਕ੍ਸ਼ਞ੍ਚ षਾਣ੍ਮਾਸਿਕਮਥਾਬ੍ਦਿਕਮ੍ ॥ ੨,੯.

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਪੱਕੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਇਕਾਦਸ਼ੀ, ਪੱਖਵਾਰਾ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਸਾਲਾਨਾ ਕਰਮ—

ਪ੍ਰਤਿਮਾਸ੍ਯਾਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾ ਨਿ ਹ੍ਯੇਵਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ षੋਡਸ਼ । ਯਸ੍ਯੈਤਾਨਿ ਨ ਦੀਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਭੂਪਤੇ ॥ ੨,੯.

—ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਕਰਮ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੱਲ ਸੋਲਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਅੰਤਿਮ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ—

ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਸੁਸ੍ਥਿਰਂ ਤਸ੍ਯਃ ਦਤ੍ਤੈਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਸ਼ਤੈਰਪਿ । ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਦੁਦ੍ਧਰਸ੍ਵ ਮਾਮ੍ ॥ ੨,੯.

—ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਤ ਹਾਲਤ ਪੱਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਸੈਂਕੜੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਹੋਣ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰੇਤ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਛੁਡਾਓ।

ਵਰ੍ਣਾਨਾਞ੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਰਾਜਾ ਬਨ੍ਧੁਰਿਹੋਚ੍ਯਤੇ । ਤਨ੍ਮਾਂ ਤਾਰਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਣਿਰਤ੍ਨਂ ਦਦਾਮਿ ਤੇ ॥ ੨,੯.

ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਇੱਥੇ ਸਬੰਧੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਤਾਰੋ—ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਮਣੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਯਥਾ ਮਮ ਸ਼ੁਭਾਵਾਪ੍ਤਿਰ੍ਭਵੇਨ੍ਨृਪਵਰੋਤ੍ਤਮ । ਤਥਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਹੀਪਾਲ ਦਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਯਿ ਪ੍ਰਭੋ ॥ ੨,੯.

ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਐਸਾ ਕਰੋ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਮਿਲੇ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ।

ਸਪਿਣ੍ਡੈਰ੍ਵਾ ਸਗੋਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਨਿष੍ਟੁਰੈਰ੍ਨ ਕृਤੋ ਹਿਮੇ । ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਸ੍ਤਤੋ ਦੁष੍ਟਂ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਹਮ੍ ॥ ੨,੯.

ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਛਾ ਛੱਡਣ ਦਾ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਮਾੜੀ ਪ੍ਰੇਤ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।

ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤृषਾਵਿष੍ਟਦੇਹਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਪਾਨਂ ਨ ਚਾਪ੍ਨੁਯਾਮ੍ । ਅਤੋ ਵਿਕृਤਿਰੇषਾ ਵੈ ਕृਸ਼ਾਤ੍ਵਾਦਿਰਮਾਂਸਕਾ ॥ ੨,੯.

ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਖਾਣਾ-ਪੀਣਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਵਿਗਾੜ ਆਈ ਹੈ—ਦੁਬਲਾਪਣ ਤੇ ਮਾਸ ਦੀ ਘਾਟ।

ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤृਡ੍ਜਨ੍ਯਂ ਮਹਾਦੁਃ ਖਮਨੁਭਵਾਮਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਅਕਲ੍ਯਾਣਂ ਹਿ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਵਿਨਾ ਕृਤਮ੍ ॥ ੨,੯.

ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਕਰਕੇ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਹਾਰਦਾ ਹਾਂ। ਵੱਛਾ ਛੱਡਣ ਦੇ ਕਰਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪ੍ਰੇਤ ਹਾਲਤ ਮਾੜੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਦਯਾਸਿਨ੍ਧੋ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ । ਰਾਜੋਵਾਚ । ਵਰ੍ਤਤੇ ਮਤ੍ਕੁਲੇ ਪ੍ਰੇਤ ਇਤਿ ਜ੍ਞੇਯਂ ਕਥਂ ਨਰੈਃ ॥ ੨,੯.

ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ— ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਤ ਹੈ, ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗੇ?

ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਹਿ ਪ੍ਰੇਤ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕਥਮ੍ । ਪ੍ਰੇਤ ਉਵਾਚ । ਲਿਙ੍ਗੇਨ ਪੀਡਯਾ ਪ੍ਰੇਤੋऽਨੁਮਾਤਵ੍ਯੋ ਨਰੈਃ ਸਦਾ ॥ ੨,੯.

ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪ੍ਰੇਤ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੀੜਾ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਤ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੀਡਾਸ੍ਤਾ ਰਾਜਨ੍ਯਾ ਵੈ ਪ੍ਰੇਤਕृਤਾ ਭੁਵਿ । ऋਤੁਃ ਸ੍ਯਾਦਫਲਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਯਦਾ ਵਂਸ਼ੋ ਨ ਵਰ੍ਧਤੇ ॥ ੨,੯.

ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਤ ਵਲੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਜਦੋਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਫਲਦਾਇਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਜਦੋਂ ਵੰਸ਼ ਨਹੀਂ ਵਧਦਾ—

ਮ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਚਾਲ੍ਪਵਯਸਃ ਸਾ ਪੀਡਾ ਪ੍ਰੇਤਸਮ੍ਭਵਾ । ਅਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵृਤ੍ਤਿਹਰਣਮਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਜਨੇषੁ ਵੈ ॥ ੨,੯.

—ਜਦੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਪ੍ਰੇਤ ਦੀ ਪੀੜਾ ਹੈ; ਅਚਾਨਕ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਖੋ ਜਾਣਾ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਥਿਰਤਾ—

ਅਕਸ੍ਮਾਦ੍ਗृਹਦਾਹਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਾ ਪੀਡਾ ਪ੍ਰੇਤਸਮ੍ਭਵਾ । ਸ੍ਵਗੇਹੇ ਕਲਹੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚ ਮਿਥ੍ਯਾਭਿਸ਼ਂਸਨਮ੍ ॥ ੨,੯.

—ਅਚਾਨਕ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਲੱਗ ਜਾਣਾ, ਇਹ ਪ੍ਰੇਤ ਦੀ ਪੀੜਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਝਗੜਾ, ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਲਗਣਾ।

ਰਾਜਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਦਿਸਮ੍ਭੂਤਿਃ ਸਾ ਪੀਡਾ ਪ੍ਰੇਤਸਮ੍ਭਵਾ । ਅਪਿ ਸ੍ਵਯਂ ਧਨਂ ਮੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਦਨਵੇ ਪਥਿ ॥ ੨,੯.

ਰਾਜ ਯਕਸ਼ਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਪੀੜਾ, ਇਹ ਦੁੱਖ ਪ੍ਰੇਤ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਧਨ ਉੱਦਮ ਨਾਲ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਵੀ, ਉਹ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ।

ਨੈਵ ਲਭ੍ਯੇਤ ਨਸ਼੍ਯੇਤਃ ਸਾ ਪੀਡਾ ਪ੍ਰੇਤਸਂਮਵਾ । ਸੁਵृष੍ਟੌ ਕृषਿਨਾਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਾਣਿਜ੍ਯਾਦ੍ਵृਤ੍ਤਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ॥ ੨,੯.

ਇਹ ਪੀੜਾ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਤ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਿਟਦੀ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਵਾਰਸ਼ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ ਕਿਸਾਨ ਦੀ ਫਸਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਵਪਾਰੀ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕਲਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਾ ਪੀਡਾ ਪ੍ਰੇਤਸਮ੍ਭਵਾ । ਏਵਨ੍ਤੁ ਪੀਡਯਾ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰੇਤਜ੍ਞਾਨਂ ਭਵੇਨ੍ਨृਣਾਮ੍ ॥ ੨,੯.

ਪਤਨੀ ਵੀ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਦੁੱਖ ਵੀ ਪ੍ਰੇਤ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਤ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗੋ ਯਦਿ ਭਵੇਤ੍ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਤਦਾ । ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨृਪ ਤ੍ਵਮਪ੍ਯੇਵਂ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਭੋ ॥ ੨,੯.

ਜੇਕਰ ਵੱਛਾ ਛੱਡਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰੇਤ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਵੱਛਾ ਛੱਡਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰੋ।

ਮਾਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਨृਪੇऽਪ੍ਯਤ੍ਰਾਧਿਕਾਰੋऽਤ੍ਯਨੁਕਮ੍ਪਯਾ । ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਹਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਯੈਵਾਪ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਮਯਾ ॥ ੨,੯.

ਇੱਥੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੀ, ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ। ਕੋਈ ਰਾਜਪੁਤ ਜੋ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਆ ਗਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਇਆ ਹਾਂ।

ਕੁਰੁष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਮੇ ਤਦ੍ਧਨੇਨ ਵृषੋਤ੍ਸਵਮ੍ । ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਵਾऽਸ਼੍ਵਯੁਙ੍ਮਧ੍ਯੇऽਥਵਾ ਨृਪ ॥ ੨,੯.

ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਧਨ ਲੈ ਕੇ ਵੱਛਾ ਛੱਡਣ ਦਾ ਉਤਸਵ ਕਰੋ, ਕਾਤਿਕ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਜਾਂ ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ।

ਰੇਵਤੀਯੁਕ੍ਤਦਿਵਸੇ ਕृषੀष੍ਠਾ ਮੇ ਵृषੋਤ੍ਸਵਮ੍ । ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਸਮਾਹੂਯ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵਿਧਾਨਤਃ ॥ ੨,੯.

ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਛਾ ਛੱਡਣ ਦਾ ਉਤਸਵ ਕਰੋ; ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।

ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਹੋਮਸ੍ਤਥਾ ਕਾਰ੍ਯਃ षਡ੍ਭਿਰ੍ਨृਪ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਬਹੂਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਭੋਜਯੇਥਾਸ੍ਤਦ੍ਰਤ੍ਨਾਪ੍ਤਧਨੇਨ ਵੈ । ਏਵਂ ਕृਤੇ ਮਹੀਪਾਲ ਮਮ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ॥ ੨,੯.

ਛੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਉਸ ਮਣੀ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਧਨ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੀ ਮੁਕਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।

ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ । ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਮਣਿਂ ਰਾਜਾ ਤਤਃ ਖਗ ॥ ੨,੯.

ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ', ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਣੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਖਗ।

ਕ੍ਰਿਯਾਧਿਕਾਰਸ੍ਤਸ੍ਯੈਵ ਯੋ ਧਨਗ੍ਰਾਹਕੋ ਭਵੇਤ੍ । ਕੁਰ੍ਵਤੋਸ੍ਤੁ ਤਯੋਰ੍ਵਾਰ੍ਤਾਮੇਵਂ ਪ੍ਰੇਤਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋਃ ॥ ੨,੯.

ਕਰਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੇਤ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਗੱਲ ਹੋਈ।

ਝਣਤ੍ਕਾਰਸ੍ਤੁ ਘਣ੍ਟਾਨਾਂ ਭੇਰੀਣਾਂ ਭਾਙ੍ਕृਤਿਸ੍ਤਥਾ । ਜਾਤਸ੍ਤਦਾ ਰਾਜਸੇਨਾ ਚਤੁਰਙ੍ਗਾ ਸਮਾਪਤਤ੍ ॥ ੨,੯.

ਫਿਰ ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਡੋਲਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਜਸੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ।

ਤਸ੍ਯਾਮਾਗਤਮਾਤ੍ਰਾਯਾਂ ਪ੍ਰੇਤਸ਼੍ਚਾਦृਸ਼੍ਯਤਾਂ ਗਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਨਾਦ੍ਵਿਨਿਃਸृਤ੍ਯ ਰਾਜਾਪਿ ਪੁਰਮਾਗਮਤ੍ ॥ ੨,੯.

ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਈ, ਪ੍ਰੇਤ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਸ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਵੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਆ ਗਿਆ।