ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਕ੍ਸ਼ੀਸ਼ ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਮਾਮ੍ । ਤੇऽਪਿ ਤੇਪੁਸ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰੇਤਾ ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਚਕ੍ਸ਼ੁषਃ ॥ ੨,੭.

ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ; ਪ੍ਰੇਤ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਖੁੱਲ ਗਈਆਂ।

ਪ੍ਰਣਯੇਨ ਸ੍ਖਲਦ੍ਵਾਚਃ ਖਗ ਨੋਚੁਃ ਕਿਮਪ੍ਯੁਤ । ਰਜਸਾ ਗੋਰਚਿਤ੍ਤਾਨਾਂ ਤਮਸਾ ਮੂਢਚੇਤਸਾਮ੍ । ਕृਪਯਾ ਯਃ ਸਮੁਦ੍ਧਾਰਂ ਕੁਰੁषੇ ਵੈ ਨਮੋऽਸ੍ਤ ਤੇ ॥ ੨,੭.

ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੇ ਹੌਲੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਰਜ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਦਇਆ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਏਵਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤੌ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਪ੍ਰਭੂ ਤਪ੍ਰਭੈਸ਼੍ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਂਬਰਚਾਰਿਯੁਕ੍ਤੈਃ । ਤਦਾ ਮਦਿਚ੍ਛਾਪ੍ਰਭਵੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਃ षਡ੍ਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ਰੁਰੁਚੇ ਗਿਰਿਃ ਸਃ ॥ ੨,੭.

ਜਦੋਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਇੰਝ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਪਹਾੜ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਛੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਸੰਗਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਿਆ।

ਇਤ੍ਥਂ ਵਿਮਾਨੇਨ ਮਦੀਯਲੋਕਂ ਗਤੋ ਦ੍ਵਿਜਰਸੋऽਪ੍ਯਥ ਪਞ੍ਚਮਿਸ੍ਤੈਃ । ਪ੍ਰੇਤਾ ਯਯੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਗਣ੍ਯਪੁਣ੍ਯਂ ਸਤ੍ਸਙ੍ਗਸਂਸਰ੍ਗਵਸ਼ਾਤ੍ਸੁਪਰ੍ਣਮ੍ ॥ ੨,੭.

ਇੰਝ, ਵਿਸ਼ਵ ਰਥ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪੰਜ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ; ਪ੍ਰੇਤ ਨੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਅਣਗਣੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਸੁਪਰਨ।

ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਸਂਗਵਸ਼ੇਨ ਨਾਕਮਵਨ੍ਸਨ੍ਤਪ੍ਤਕੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਿष੍ਵਕ੍ਸਨ ਇਤਿ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਵਿਭਵੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਗਣੇ ਮੇऽਭਵਤ੍ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਕਲਂ ਮਯਾ ਨਿਗਾਦਿਤਂ ਯਸ਼੍ਚੈਤਦੁਤ੍ਕੀਰ੍ਤਯੇਦ੍ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨ ਸੋऽਪਿ ਪੁਰੁषਃ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਹਿ ॥ ੨,੭.

ਸੰਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਪ੍ਰੇਤ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹ ਗਏ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਗਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਜੋ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰੇ ਜਾਂ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੮ ਗਰੁਡ ਉਵਾਚ । ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਕਸ੍ਯਾਧਿਕਾਰੋऽਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵ ਏਵੌਰ੍ਧ੍ਵਦੇਹਿਕੇ । ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਕਤਿਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਵਦੈਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਮੇ ॥ ੨,੮.

ਸ਼੍ਰੀ ਗਰੁੜ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ 8 ਗਰੁੜ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਥੇ ਉਰਧਵ ਦੇਹੀਕ ਮਾਮਲਿਆਂ 'ਤੇ ਕਿਸ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ? ਕਿੰਨੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ? ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ।

ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ । ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੌਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਪੌਤ੍ਰੋ ਵਾ ਤਦ੍ਭ੍ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤृਸਨ੍ਤਤਿਃ । ਸਪਿਣ੍ਡਸਨ੍ਤਤਿਰ੍ਵਾਪਿ ਕ੍ਰਿਯਾਰ੍ਹਾਃ ਖਗ ਜ੍ਞਾਤਯਃ ॥ ੨,੮.

ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤ, ਪਰਪੌਤ, ਭਰਾ, ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਜਾਂ ਇੱਕੋ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਪੰਛੀ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।

ਤੇषਾਮਭਾਵੇ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਮਾਨੋਦਕਸਨ੍ਤਤਿਃ । ਕੁਲਦ੍ਵਯੇऽਪਿ ਚੋਚ੍ਛਿਨ੍ਨੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਕਾਰ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਖਗ ॥ ੨,੮.

ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਰਿਵਾਜ ਸਭ ਲਈ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਇਹ ਰਸਮਾਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਖਗ।

ਇਚ੍ਛਯੋਚ੍ਛਿਨ੍ਨਬਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਕਾਰਯੇਦਵਨੀਪਤਿਃ । ਪੂਰ੍ਵਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾ ਮਧ੍ਯਮਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਚੈਵੋਤ੍ਤਰਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ॥ ੨,੮.

ਜੇ ਰਿਸ਼ਤਾ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਹਿਲੀਆਂ, ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਆਖਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਕਰਵਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਪ੍ਰਤਿਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਨ੍ਨੇਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਵਿਧਾਨਤਃ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮੇ ॥ ੨,੮.

ਹਰ ਸਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣੋ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਰੁਦ੍ਰਨਾਸਤ੍ਯਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਵਸੁਮਾਰੁਤਾਨ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤृ ਗਣਾਨ੍ਵਯਾਂਸਿ ਮਨੁਜਾਨ੍ਪਸ਼ੂਨ੍ ॥ ੨,੮.

ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਵਸੁ, ਮਾਰੁਤ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਵੰਸ਼, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਜਾਨਵਰ—

ਸਰੀਸृਪਾਨ੍ਮਾਤृਗਣਾਨ੍ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਭੂਤਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਨ੍ਵਿਤਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਪ੍ਰੀਣਯਤ੍ਯਖਿਲਂ ਜਗਤ੍ ॥ ੨,੮.

ਸੱਪ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਭੂਤ ਜਿਹੇ ਜੀਵ—ਭਾਵ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਤੇ ਤृਪ੍ਤਾਸ੍ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਤ੍ਯੇਨਂ ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਧਨੈਸ੍ਤਥਾ । ਅਧਿਕਾਰਃ ਕ੍ਰਿਯਾਭੇਦਃ ਸਮਾਸਾਤ੍ਤੇ ਨਿਰੂਪਿਤਃ ॥ ੨,੮.

ਜਦ ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਰਾਜੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਧਿਕਾਰ, ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਤੇ ਸੰਖੇਪ ਇੱਥੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਗਰੁਡ ਉਵਾਚ । ਉਕ੍ਤੇष੍ਵੇਕੋऽਪਿ ਚੇਨ੍ਨ ਸ੍ਯਾਦਧਿਕਾਰੀ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ । ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਿਂ ਤਦਾ ਵਿष੍ਣੋ ਪੁਰੁषੇਣ ਵਿਜਾਨਤਾ ॥ ੨,੮.

ਗਰੁੜ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਸੁੱਰਸ਼੍ਰੇਠ, ਤਾਂ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਕੀ ਕਰੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ?

ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ । ਅਧਿਕਾਰੋ ਯਦਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਯਦਿ ਨਾਸ੍ਤਿ ਚ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ । ਜੀਵਿਤੇ ਸਤਿ ਜੀਵਾਯ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂਸ੍ਵਯਂ ਨਰਃ ॥ ੨,੮.

ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਤੇ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਜਿੰਨਾ ਜੀਵਨ ਰਹੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਪ ਜੀਵਿਆਂ ਲਈ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕृਤੋਪਵਾਸਃ ਸੁਸ੍ਨਾਤਃ ਕृष੍ਣਾਸਙ੍ਗਃ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਕਰ੍ਤਾਰਮਥ ਭੋਕ੍ਤਾਰਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਯਜੇਤ੍ ॥ ੨,੮.

ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਕਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੂੰ ਕਰਤਾ ਤੇ ਭੋਗਤਾ ਵਜੋਂ ਪੂਜੇ।

ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼੍ਚ ਸਤਿਲਾਸ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਜਲਧੇਨਵਃ । ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ਪਿਤृਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਧੇਤਿ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ॥ ੨,੮.

ਠੀਕ ਦਾਨ, ਤਿਲ ਤੇ ਤਿੰਨ ਜਲ-ਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ 'ਸਵਧਾ' ਕਹਿ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰੇ।

ਅਗ੍ਨਯੇ ਕਵ੍ਯਵਾਹਨਾਯ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮ ਇਤਿ ਸ੍ਮਰਨ੍ । ਸੋਮਾਯਤ੍ਵਾ ਪਿਤृਮਤੇ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮ ਇਤਿ ਸ੍ਮਰਨ੍ ॥ ੨,੮.

ਅੱਗ, ਕਵ੍ਯਵਾਹਨ ਨੂੰ 'ਸਵਧਾ ਨਮ:' ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਸੋਮ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ 'ਸਵਧਾ ਨਮ:' ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ।

ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਤृਤੀਯਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯੁਤਾਮ੍ । ਯਮਾਯਾਙ੍ਗਿਰਸੇ ਚਾਥ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮ ਇਤਿ ਸ੍ਮਰਨ੍ ॥ ੨,੮.

ਤੀਜੀ ਭੇਟ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਦਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵੇ। ਯਮ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ 'ਸਵਧਾ ਨਮ:' ਕਹਿ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰੇ।

ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਨਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਭੋ ਜਯੇਤ੍ । ਪ੍ਰਥਮਾਮੁਤ੍ਤਰੇ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ ॥ ੨,੮.

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਭੋਜਨ ਲਈ ਬੁਲਾਏ। ਪਹਿਲੀ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰੱਖੇ, ਦੂਜੀ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੱਖੇ।

ਮਧ੍ਯੇ ਤृਤੀਯਾਂ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਵਾਹਨਾਦਿਕਮ੍ । ਆਵਾਹਨਾਦਿਨਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਨ੍ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯਚ ॥ ੨,੮.

ਤੀਜੀ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਵਾਹਨ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਵਾਹਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕਰੇ।

ਵਸੁਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਵਿਪ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਤਤਃ । ਸੂਰ੍ਯੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਵਿਪ੍ਰ ਭੋਜਯਾਮੀਤਿ ਤਾਨ੍ਵਦੇਤ੍ ॥ ੨,੮.

ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਹੇ: 'ਵਸੁਆਂ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਲਈ; ਸੂਰਿਆਂ ਲਈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।'

ਆਵਾਹਨਾਦਿਕਂ ਸ਼ੇषਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਪਿਤृਸ਼ੇषਵਤ੍ । ਸਾਮ੍ਯਾਂ ਧੇਨੁਂ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਸੂਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਤੁ ॥ ੨,੮.

ਬਾਕੀ ਆਵਾਹਨ ਆਦਿ ਪਿਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਗਾਂ ਸਾਂਝੀ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਵਸੁਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ।

ਆਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਚਾਥ ਰੌਦ੍ਰਾਯ ਯਾਮ੍ਯਾਂ ਸੂਰ੍ਯਦ੍ਵਿਜਾਯ ਤੁ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਥ ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ੍ਤਿਲਪਾਤ੍ਰਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ॥ ੨,੮.

ਅਗਨਿਆ, ਰੌਦਰ, ਯਾਮਿਆ ਤੇ ਸੂਰਜ-ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ। ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਪਾਤਰ ਭੇਟ ਕਰੇ।

ਸ੍ਵਸ੍ਤੀਤ੍ਯੇਵ ਤਥਾਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਂ ਜਲਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਥ ਤਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ । ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ਸ੍ਮਰਨ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਦੇਵਮष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਵਿਭੁਮ੍ ॥ ੨,੮.

ਸੁਭਕਾਮਨਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਅਖੁੱਟ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੇ। ਵਿਸ਼ਨੂ, ਅਠ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ।

ਤਤਃ ਕਾਮਂ ਕੁਲੇਸ਼ਾਨੀਂ ਸ਼ਿਵਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ । ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯਥਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾਮ੍ ॥ ੨,੮.

ਫਿਰ, ਮਨ ਚਾਹੀਏ ਤਾਂ ਘਰ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਵਧੀਆ ਦਰਿਆ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਲੋਹਖਣ੍ਡਾਨਿ ਜਿਤਂ ਤ ਇਤਿ ਸਂਜਪਨ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖੋ ਵਹ੍ਨਿਂ ਜ੍ਵਾਲਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਚ ਸ੍ਵਯਮ੍ ॥ ੨,੮.

ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ 'ਇਹ ਜਿੱਤ ਲਈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਖੁਦ ਜਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤਾ ਕੁਸ਼ੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਕृਤਿਂ ਦਹੇਤ੍ । ਹੁਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਮਾਸ਼ਾਨਿਕਂ ਹੋਮਂ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤ੍ਯਨ੍ਤਮੇਵ ਹਿ ॥ ੨,੮.

ਪੰਜਾਹ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ ਉਸਨੂੰ ਸਾੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਨਿਰਗ੍ਰਿਮਥ ਵਾ ਭੂਮਿਂ ਯਮਂ ਰੁਦ੍ਰਞ੍ਚ ਸਂਸ੍ਮਰੇਤ੍ । ਹੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਧਾਨਿਕੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਵਾਹਯੇਚ੍ਚ ਤਮ੍ ॥ ੨,੮.

ਜੇ ਅੱਗ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਯਮ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੁੱਖ ਥਾਂ ਤੇ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਆਵਾਹਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।