ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਗृਹੇ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨ੍ਯੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਮ੍ । ਦਸ੍ਯੁਭਿਰ੍ਮੇ ਹਤੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਧਨਮਾਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਵੈ ਪਥਿ ॥ ੨,੭.

ਉਹ ਸਭ ਘਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਰਾਹ ਵਿਚ ਡਾਕੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਧਨ ਲੈ ਲਿਆ।'

ਪ੍ਰਜਾਵਤਿ ਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤੋऽਹਂ ਮਾ ਰੋਦੀਤ੍ਯੇਵਮਬ੍ਰਵਮ੍ । ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਾ ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਕਾਲਂ ਮਮਤ੍ਵਂ ਗृਹਬਨ੍ਧੁषੁ ॥ ੨,੭.

ਜਦ ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਲੋਂ ਫੜਿਆ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਆਖਿਆ, 'ਰੋ ਨਾ।' ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਮਤਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।

ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਤਿ ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਪ੍ਰਾਣਾਞ੍ਜੁਹਾਵਾਗ੍ਨੌ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਤਤੋ ਨਿष੍ਕਣ੍ਟਕਂ ਤਦ੍ਧਿ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਹृष੍ਟੋ ਗਤੋ ਗृਹਮ੍ ॥ ੨,੭.

ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਜਿੰਦ ਵੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਥਾਂ ਹੁਣ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।

ਅਭੁਞ੍ਜਂ ਸਰ੍ਵਮਾਗਤ੍ਯ ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਂ ਤੁ ਤਦ੍ਧਨਮ੍ । ਮਿਤ੍ਰਂ ਪੂਰੇ ਹਿ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਯਦਹਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਗਤਃ ॥ ੨,੭.

ਘਰ ਆ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਭਰ ਉਹ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਧਨ ਇਕ ਮਿੱਤਰ ਕੋਲ ਰੱਖ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਤ੍ਪ੍ਰੇਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗੋऽਹਂ ਤੁ ਨਾਮਤਃ । ਰੋਧਕ ਉਵਾਚ । ਅਹਨ੍ਤੁ ਸ਼ੂਦ੍ਰਜਾਤੀਯਃ ਪੁਰਾਭੂਵਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ ॥ ੨,੭.

ਇਸ ਕਾਰਨ, ਮੈਨੂੰ 'ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰੇਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਤ ਦਾ ਸੀ।

ਰਾਜਪ੍ਰਸਾਦਾਪ੍ਤਮਹਾਸ਼ਤਗ੍ਰਾਮਾਧਿਕਾਰਵਾਨ੍ । ਵृਦ੍ਧੌ ਮੇ ਪਿਤਰਾਵਾਸ੍ਤਾਂ ਲਘੁਰੇਕਃ ਸਹੋਦਰਃ ॥ ੨,੭.

ਰਾਜਾ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸੌ ਵੱਡੇ ਪਿੰਡਾਂ 'ਤੇ ਹਕ ਮਿਲਿਆ। ਵਧਾਪੇ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਰਹਿ ਗਏ, ਤੇ ਇਕ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸੀ।

ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ ਚ ਮਯਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਲੁਬ੍ਧੇਨੈਕਃ ਪृਥਕ੍ਕृਤਃ । ਆਪ੍ਤਵਾਨ੍ਪਰਮਂ ਦੁਃਖਂ ਸੋਨ੍ਨਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ॥ ੨,੭.

ਮੈਂ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਘਾਟ ਸੀ।

ਅਦਤ੍ਤਾਂ ਪਿਤਰੌ ਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਚ । ਤਸ੍ਮੈ ਪਿਤृਭ੍ਯਾਂ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਮਾਪ੍ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤਨ੍ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ॥ ੨,੭.

ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਪ ਚਾਪ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮੈਂ ਭਰੋਸੇ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਦਿੱਤਾ।

ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪਿਤ੍ਰੋ ਰੋਧਮਕਾਰਯਮ੍ । ਸ਼ੂਨ੍ਯਮਨ੍ਦਿਰ ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਨਿਗਡੈਰ੍ਦृਢੈਃ ॥ ੨,੭.

ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇਕ ਖਾਲੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।

ਤਤਸ੍ਤੌ ਜਹਤੁਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਦੁਃਖਿਤੌ ਵਿषਪਾਨਤਃ । ਸੋਸੌ ਬਾਲੋऽਪਿ ਬਭ੍ਰਾਮ ਪਿਤृਭ੍ਯਾਂ ਰਹਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜ ॥ ੨,੭.

ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਜ਼ਹਿਰ ਪੀ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਗਏ। ਉਹ ਮੁੰਡਾ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਇधर-ਉਧਰ ਭਟਕਦਾ ਰਿਹਾ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।

ਪੁਰਃ ਪਤ੍ਤਨਖਰ੍ਵਾਟਾਨ੍ ਖੇਟਾਨਪਿ ਮृਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ । ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਤਕਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰ ਮृਤਃ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਮਾਗਤਃ ॥ ੨,੭.

ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਪਿੰਡ, ਨਗਰ ਤੇ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਮਰ ਗਿਆ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਮਰ ਗਿਆ ਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਗਿਆ।

ਰੁਦ੍ਧੌ ਤੁ ਪਿਤਰੌ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾਹਂ ਰੋਧਕਸ੍ਤਤਃ । ਲੇਖਕ ਉਵਾਚ । ਅਹਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪੁਰਾਭੂਵਮਵਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ ॥ ੨,੭.

ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ 'ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ' ਨਾਮ ਮਿਲਿਆ। ਲਿਖਣ ਵਾਲਾ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਵੰਤਿ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ।

ਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੂਜਨੇऽਧਿਕृਤੋ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਬਹ੍ਵ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬਭੂਵੁਰ੍ਬਹੁਨਾਮਿਕਾਃ ॥ ੨,੭.

ਚੰਗੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਸੀ। ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਮ ਸਨ।

ਹੇਮ੍ਨਸ੍ਤਦਙ੍ਗੇषੁ ਬਹੁ ਰਤ੍ਨਜਾਤਂ ਬਭੂਵ ਹ । ਤਾਸਾਂ ਮੇ ਕੁਰ੍ਵਤਃ ਪੂਜਾਂ ਪਾਪਾ ਮਤਿਰਜਾਯਤ ॥ ੨,੭.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਸਨ। ਜਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਆਈ।

ਅਖਿਲਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਲੋਹੇਨ ਤਾਸਾਮਙ੍ਗਂ ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਯ ਚ । ਉਲ੍ਲੇਖਨਞ੍ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਨੇਤ੍ਰਾਦਿਭ੍ਯਃ ਕृਤਂ ਮਯਾ ॥ ੨,੭.

ਤਿੱਖੀ ਲੋਹੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਰਤਨ ਕੱਢ ਲਏ।

ਤਥਾਕृਤਾਨ੍ਯਥਾਙ੍ਗਾਨਿ ਪ੍ਰਤਿਮਾਨਾਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ । ਨੇਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਵਿਰਤ੍ਨਾਨਿ ਨृਪਸ਼੍ਚੁਕ੍ਰੋਧ ਵਹ੍ਨਿਵਤ੍ ॥ ੨,੭.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੇ ਅੰਗ ਬਦਲ ਕੇ, ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਰਤਨ-ਰਹਿਤ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਬਦਲੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਵੇਖੀਆਂ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।

ਪ੍ਰਤਿਜਜ੍ਞੇ ਨृਪਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦੇष ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਆਭ੍ਯੋ ਰਤ੍ਨਂ ਸੁਵਰ੍ਣਞ੍ਚ ਹृਤਂ ਯੇਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ॥ ੨,੭.

ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ: 'ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਤੋਂ ਰਤਨ ਤੇ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾਇਆ—ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—'

ਜ੍ਞਾਤਸ਼੍ਚ ਸ ਹਿ ਮੇ ਵਧ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਅਹਂ ਤਤ੍ਸਕਲਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰਾਵਸਿਧਰੋ ਗृਹਮ੍ ॥ ੨,੭.

'ਜਦ ਉਹ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।' ਇਹ ਸਭ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਰਹਿਆ।

ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਰਾਜਾਨਂ ਪਸ਼ੁਮਾਰਮਮਾਰਯਮ੍ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾਥ ਮਣੀਨ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਨਿਸ਼ੀਥੇऽਹਂ ਗਤੋऽਨ੍ਯਤਃ ॥ ੨,੭.

ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਯਜਨ ਵਾਲਾ ਪਸ਼ੂ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਰਤਨ ਤੇ ਸੋਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੇਣ ਮਹਾਤਾਰਣ੍ਯੇ ਨਖਟਙ੍ਕੈਰ੍ਵਿਟਙ੍ਕਿਤਃ । ਲੇਖਨਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾ ਯਨ੍ਮਯਾ ਲੋਹੇਨ ਕਰ੍ਤਿਤਮ੍ ॥ ੨,੭.

ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਾਘ ਦੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਲੋਹੇ ਨਾਲ ਉਹ ਚਿੱਤਰ ਉਕਰੇਆ ਜੋ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਤਕਾਤ੍ਪ੍ਰੇਤੋ ਲੇਖਕੋ ਨਾਮਤੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍ । ਆਸੀਨ੍ਨਰਕਭੋਗਾਨ੍ਤੇ ਨਃ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਮਿਦਂ ਦ੍ਵਿਜ ॥ ੨,੭.

ਇਸ ਪਾਪ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਵਿੱਚ 'ਲੇਖਕ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਰਕ ਦੇ ਭੋਗ ਮੁਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਪ੍ਰੇਤ ਰੂਪ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ । ਸਂਜ੍ਞਾਸ੍ਤਾਦृਸ਼੍ਯ ਆਖ੍ਯਾਤਾ ਯਥੈਤਾ ਭਵਤਾ ਦਸ਼ਾਃ । ਵਦਨ੍ਤ੍ਵਾਚਾਰਮਾਤ੍ਰਂ ਮੇ ਪ੍ਰੇਤਾ ਆਹਾਰਮਪ੍ਯੁਤ ॥ ੨,੭.

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਤੇ ਹਾਲਤ ਦੱਸੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਲਣ-ਚਲਣ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪ੍ਰੇਤੋ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵੀ ਦੱਸੋ।

ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ । ਵੇਦਮਾਰ੍ਗਾਨੁਸਰਣਂ ਲਜ੍ਜਾ ਧਰ੍ਮੋ ਦਮਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ । ਧृਤਿਰ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਨੈਵ ਯਤ੍ਰ ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਵਸਾਮਹੇ ॥ ੨,੭.

ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿੱਥੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ, ਲਜਾ ਨਹੀਂ, ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਸੰਯਮ ਨਹੀਂ, ਧੀਰਜ ਨਹੀਂ, ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ, ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਹੀ ਵੱਸਦੇ ਹਾਂ।

ਤਸ੍ਯ ਪੀਡਾਂ ਵਪਂ ਕੁਰ੍ਮੋ ਨੈਵ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਨ ਤਰ੍ਪਣਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਤਦਙ੍ਗਾਤ੍ਤੁ ਮਾਂਸਞ੍ਚ ਰੁਧਿਰਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ॥ ੨,੭.

ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਨਾ ਤਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਹੋਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਤਰਪਣ; ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ, ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।

ਜਕ੍ਸ਼ਾਮਸ਼੍ਚ ਪਿਬਾਮਸ਼੍ਚ ਉਕ੍ਤ ਆਚਾਰ ਏष ਨਃ । ਸ਼ृਣੁ ਚਾਹਾਰਮਸ੍ਮਾਕਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍ ॥ ੨,੭.

ਅਸੀਂ ਇੰਝ ਖਾਂਦੇ ਤੇ ਪੀਂਦੇ ਹਾਂ; ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਚਲਣ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਖਾਣਾ ਸੁਣ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰੂਮੋਜ੍ਞਾਤਂ ਤ੍ਵਯਾਨਘ । ਵਮਨਂ ਵਿਡੂ ਦੂषਿਕਾ ਚ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਾ ਮੂਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰੁਣੀ ਤਥਾ ॥ ੨,੭.

ਤੂੰ ਕੁਝ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ: ਉਲਟੀ, ਗੰਦਾ, ਮਲ, ਕਫ਼, ਪਿਸ਼ਾਬ, ਤੇ ਅੰਸੂ ਵੀ।

ਏਤਦ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਞ੍ਚ ਪਾਨਞ੍ਚ ਮਾ ਪृਚ੍ਛਾਤਃ ਪਰਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਲਜ੍ਜਾ ਨੋ ਜਾਯਤੇ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਨਾਹਾਰਂ ਵਦਤਾਂ ਸ੍ਵਕਮ੍ ॥ ੨,੭.

ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਖਾਣਾ ਤੇ ਪੀਣਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਨਾ ਪੁੱਛ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ। ਮਾਲਕ, ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।

ਅਜ੍ਞਾਨਾਸ੍ਤਾਮਸਾ ਮਨ੍ਦਾ ਕਾਨ੍ਦਿਸ਼ੀਕਾ ਵਯਂ ਵਿਭੋ । ਅਕਸ੍ਮਾਜ੍ਜਨ੍ਮਨਾਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸ੍ਮृਤਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤੁ ਪੌਰ੍ਵਿਕੀ ॥ ੨,੭.

ਅਸੀਂ ਅਗਿਆਨ, ਆਲਸੀ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਾਡੀ ਪਿਛਲੀ ਜਨਮ ਦੀ ਯਾਦ ਅਚਾਨਕ ਆ ਗਈ ਹੈ।

ਵਿਨੀਤਤ੍ਵਾਵਿਨੀਤਤ੍ਵੇ ਜਾਨੀਮੋ ਨੈਵ ਨਃ ਪ੍ਰਭੋ । ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ । ਏਵਂ ਵਦਤ੍ਸੁ ਪ੍ਰੇਤੇषੁ ਤਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤਵਤਿ ਦ੍ਵਿਜੇ ॥ ੨,੭.

ਅਸੀਂ ਨਮਰਤਾ ਤੇ ਅਨਮਰਤਾ ਵਿਚ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੇਤ ਇੰਝ ਬੋਲ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ,