ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਚਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥਂ ਨੈਮਿषਞ੍ਚ ਸ਼ਿਵਤੀਰ੍ਥਮਨਨ੍ਤਕਮ੍ । ਗੋਪ੍ਰਤਾਰਕਨਾਗੇਸ਼ਮਯੋਧ੍ਯਾਬਿਨ੍ਦੁਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ ॥ ੨,੬.

'ਚਕ੍ਰਤੀਰਥ, ਨੈਮਿਸ਼, ਅੰਤਹੀਣ ਸ਼ਿਵ ਤੀਰਥ, ਗੋਪ੍ਰਤਾਰ, ਨਾਗੇਸ਼, ਅਯੋਧਿਆ ਤੇ ਬਿੰਦੂ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਥਾਂ।'

ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤ ਮੁਕ੍ਤਿਦਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਰਾਮੋ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਃ । ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਵਾਯੁਕੌਬੇਰਂ ਕੌਮਾਰਂ ਭੂਰੁਹਾਂ ਪੁਨਃ ॥ ੨,੬.

'ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ, ਕੰਵਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਿੱਧਾ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅੱਗ, ਵਾਯੂ, ਕੁਬੇਰ, ਕੁਮਾਰ ਤੇ ਫਿਰ ਭੂਰੁਹਾ ਦੇ ਤੀਰਥ।'

ਸੌਕਰਂ ਮਥੁਰਾ ਯਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਨ੍ਨਿਹਤੋ ਹਰਿਃ । ਪੁष੍ਕਰਂ ਸਤ੍ਯਤੀਰ੍ਥਞ੍ਚ ਜ੍ਵਾਲਤੀਰ੍ਥਂ ਦਿਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ॥ ੨,੬.

'ਸੌਕਰ, ਜਿੱਥੇ ਮਥੁਰਾ ਵਿਚ ਹਰੀ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਪੁਸ਼ਕਰ, ਸਤ੍ਯਤੀਰਥ, ਜ੍ਵਾਲਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਦਿਨੇਸ਼ਵਰ।'

ਇਨ੍ਦ੍ਰਤੀਰ੍ਥਂ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਚੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਤਾਪੀ ਪਯੋष੍ਣੀ ਨਿਰ੍ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਾ ਮਲਯਃ ਕृष੍ਣਵੇਣਿਕਾ ॥ ੨,੬.

'ਇੰਦਰ ਤੀਰਥ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਜਿੱਥੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈ; ਤਾਪੀ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ, ਨਿਰਵਿੰਧਿਆ, ਮਲਯ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਵੇਣਿਕਾ।'

ਗੋਦਾਵਰੀ ਦਣ੍ਡਕਞ੍ਚ ਤਾਮ੍ਰਚੂਡਂ ਸਦੋਦਕਮ੍ । ਦ੍ਯਾਵਾਭੂਮੀਸ਼੍ਵਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲਃ ਪਰ੍ਵਤੇਸ਼੍ਵਰਃ ॥ ੨,੬.

'ਗੋਦਾਵਰੀ, ਦੰਡਕ, ਤਾਮ੍ਰਚੂੜ ਜਿੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਦਿਆਵ-ਭੂਮੀਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਤੇ ਪਰਵਤੇਸ਼ਵਰ।'

ਅਸਂਖ੍ਯਲਿਙ੍ਗਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਯਤ੍ਰ ਸਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਮੁਨੇ । ਵੇਙ੍ਕਟਾਦ੍ਰੌ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼੍ਰੀਰਙ੍ਗਾਖ੍ਯਃ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਿਃ ॥ ੨,੬.

'ਮੁਨੇ, ਜਿੱਥੇ ਅਣਗਿਣਤ ਲਿੰਗ ਤੀਰਥ ਸਦਾ ਹਨ; ਵੈਂਕਟ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ, ਆਪ ਹੀ ਹਰੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੀਰੰਗ ਹੈ।'

ਵੇਙ੍ਕਟੀ ਨਾਮ ਤਤ੍ਰੈਵ ਦੇਵੀ ਮਹਿषਮਰ੍ਦਿਨੀ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਤੀਰ੍ਥਂ ਭਦ੍ਰਵਟਃ ਕਾਵੇਰੀਕੁਟਿਲਾਚਲੌ ॥ ੨,੬.

'ਉਥੇ ਹੀ ਵੈਂਕਟੀ ਨਾਮ ਦੀ, ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਹੈ; ਚੰਦ੍ਰਤੀਰਥ, ਭਦਰਵਟ, ਤੇ ਕਾਵੇਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਕਰੇ ਪਹਾੜ ਹਨ।'

ਅਵਟੋਦਾ ਤਾਮ੍ਰਪਰ੍ਣੋ ਤ੍ਰਿਕृਟਃ ਕੋਲ੍ਲਕੋ ਗਿਰਿਃ । ਵਾਸਿष੍ਠਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੀਰ੍ਥਞ੍ਚ ਜ੍ਞਾਨਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹੋਦਧਿਃ ॥ ੨,੬.

ਅਵਟੋਦਾ, ਤਾਮਰਪਰਨ, ਤ੍ਰਿਕ੍ਰਿਟ, ਕੋਲਕਾ ਪਹਾੜ, ਵਾਸਿਸ਼ਠ, ਬ੍ਰਹਮਤੀਰਥ, ਗਿਆਨਤੀਰਥ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ—

ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਵਿਰਾਜਞ੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਲਂ ਨੀਲਪਰ੍ਵਤਃ । ਭੀਮਕੂਟਃ ਸ਼੍ਵੇਤਗਿਰੀ ਰੁਦ੍ਰਤੀਰ੍ਥਮੁਮਾਵਨਮ੍ ॥ ੨,੬.

ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਵੀਰਾਜ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਨੀਲਾ ਪਹਾੜ, ਭੀਮਕੂਟ, ਸ਼ਵੇਤ ਪਹਾੜ, ਰੁਦਰਤੀਰਥ ਅਤੇ ਉਮਾ ਦਾ ਬਾਗ—

ਅਵਾਪ ਗਿਰਿਜਾ ਦੇਵੀ ਤਪਸਾ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ । ਵਾਰੁਣਂ ਸੂਰ੍ਯਤੀਰ੍ਥਞ੍ਚ ਹਂਸਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹੋਦਯਮ੍ ॥ ੨,੬.

ਜਿੱਥੇ ਗਿਰਿਜਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਵਾਰੁਣ, ਸੂਰਯਤੀਰਥ, ਹੰਸਤੀਰਥ ਅਤੇ ਮਹੋਦਯ—

ਨਿਮਜ੍ਜ੍ਯ ਯਤ੍ਰ ਕਾਕੋਲਾ ਰਾਜਹਂਸਤ੍ਵਮਾਯਯੁਃ । ਅਸੁਰੋ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਤ੍ਵਮਵਾਪ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰਤਃ ॥ ੨,੬.

ਜਿੱਥੇ ਕਾਗਾ ਨੇ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਰਾਜ ਹੰਸ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾਇਆ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਅਸੁਰ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਾ ਬਣਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕੀਤੀ—

ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਵਨ੍ਦਿਤੀਰ੍ਥਂ ਰਤ੍ਨੇਸ਼ਃ ਕੁਹਕਾਚਲਃ । ਨਰਨਾਰਾਯਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਪਕੋਟਿਭਿਃ ॥ ੨,੬.

ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ, ਵੰਦਿਤੀਰਥ, ਰਤਨੇਸ਼, ਕੁਹਕਾ ਪਹਾੜ, ਅਤੇ ਨਰ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਲੱਖਾਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—

ਸਰਸ੍ਵਤੀਦृषਦ੍ਵਤ੍ਯੌ ਨਰ੍ਮਦਾ ਸ਼ਰ੍ਮਦਾ ਨृਣਾਮ੍ । ਨੀਲਕਣ੍ਠਂ ਮਹਾਕਾਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਚਾਮਰਕਣ੍ਟਕਮ੍ ॥ ੨,੬.

ਸਰਸਵਤੀ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ, ਨਰਮਦਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਨੀਲਕੰਠ, ਮਹਾਕਾਲ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਮਰਕੰਠਕ—

ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾ ਵੇਤ੍ਰਵਤੀ ਵੀਰਭਦ੍ਰਂ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਗੋਕਰ੍ਣਂ ਬਿਲ੍ਵਤੀਰ੍ਥਞ੍ਚ ਕਰ੍ਮਕੁਣ੍ਡਂ ਸਤਾਰਕਮ੍ ॥ ੨,੬.

ਚੰਦਰਭਾਗਾ, ਵੈਤਰਵਤੀ, ਵੀਰਭਦਰ, ਗਣੇਸ਼ਵਰ, ਗੋਕਰਨ, ਬਿਲਵਤੀਰਥ, ਕਰਮਕੁੰਡ ਅਤੇ ਸਤਾਰਕ—

ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਰਾਸ਼ੁ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਮਬਨ੍ਧਨਾਤ੍ । ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕृਤਾਨਿ ਕृਪਯਾ ਤਵ ॥ ੨,੬.

ਜਿੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੁਰੰਤ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਤੀਰਥ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਏ ਹਨ।

ਉਤ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਸ਼ੁਭਾ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਾਧੂਨਾਂ ਯਦਨੁਗ੍ਰਹਃ । ਏਕਤਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕਰੁਣਾਃ ਸਾਧਵੋऽਨ੍ਯਤਃ ॥ ੨,੬.

ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਧੂਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦਇਆਵਾਨ ਸਾਧੂ।

ਅਨੁਗ੍ਰਹਾਯ ਭੂਤਾਨਾਂ ਚਰਨ੍ਤਿ ਚਰਿਤਵ੍ਰਤਾਃ । ਤ੍ਵਂ ਗੁਰੁਃ ਸਰ੍ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਵਯਸਾਧਿਕਃ ॥ ੨,੬.

ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਸੰਤ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈਂ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।

ਅਤਃ ਪृਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦਾਧਿਭੂਤਂ ਚਿਰਨ੍ਤਨਮ੍ । ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਕਂ ਨੁ ਪृਚ੍ਛੇऽਹਂ ਮਨੋ ਮੇऽਤਿਚਲਂ ਮੁਨੇ ॥ ੨,੬.

ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੱਤਾਂ ਬਾਰੇ; ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਕਿਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਾਂ? ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਬੇਚੈਨ ਹੈ।

ਨਿਃਸ੍ਪृਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿषਯੇ ਵਿषਯੇष੍ਵਤਿਲਾਲਸਮ੍ । ਮਨਾਗਪਿ ਨ ਸਹਤੇ ਵਿਰਹਂ ਤਿਮਿਰਂ ਬ੍ਰੁਵਤ੍ ॥ ੨,੬.

ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਲਗਾਓ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੀ ਵਿਛੋੜਾ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।

ਮੋਹਿਤਂ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਭਾਵੈਃ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਯਥਾ ਸਮਾਯਾਤਿ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਮਿਵ ਭੂਸੁਰ ॥ ੨,੬.

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਾਲਤਾਂ ਨਾਲ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਨ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੇਤਰ ਹੈ; ਹੇ ਭੂਸੁਰ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ?

ਵਿਵੇਕਪ੍ਰਵਣਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕृਪਯਾ ਵਦ । ऋषਿਰੁਵਾਚ । ਮਨਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਬਲਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਵਿਕਾਰਂ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ ॥ ੨,੬.

ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਵਿਵੇਕ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਬਣਦਾ ਹੈ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸੁਭਾਵਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਵਸ਼ਂ ਨਯਨ੍ਤਿ ਕਰਿਣਂ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਮਪਿ ਹਸ੍ਤਿਪਾਃ । ਤਥਾਪਿ ਸਾਧੁਸਙ੍ਗਤ੍ਯਾ ਸਾਧਨੈਰਪ੍ਯਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ ॥ ੨,੬.

ਹਾਥੀਪਾਲ ਵੀ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਤੀਵ੍ਰੇਣ ਭਕ੍ਤਿਯੋਗੇਨ ਵਿਚਾਰੇਣ ਵਸ਼ਂ ਨਯੇਤ੍ । ਇਤਿਹਾਸਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਕਾਰਕਮ੍ ॥ ੨,੬.

ਤਿੱਖੀ ਭਗਤੀ, ਯੋਗ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇਵੇਗੀ।

ਨਾਰਦੋऽਕਥਯਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਸ੍ਵਵृਤ੍ਤਗਤਜਨ੍ਮਨਃ । ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ । ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਦਾਸੀਪੁਤ੍ਤ੍ਰਃ ਪੁਰਾ ਮੁਨੇ ॥ ੨,੬.

ਨਾਰਦ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਤੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਦਾਸੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।

ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਬਾਲਭਾਵੇऽਪਿ ਪਾਠਿਤੋ ਨਿਤਰਾਮਹਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸਙ੍ਗਤਿਰ੍ਜਾਤਾ ਮਹਤਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ ॥ ੨,੬.

ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਤੇ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਮਿਲੀ।

ਪ੍ਰਾਵृਟ੍ਕਾਲੇ ਮਮ ਗृਹੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨਾਂ ਭਾਗ੍ਯਯੋਗਤਃ । ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਾਨੁਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯੇਣ ਦਮੇਨ ਚ ॥ ੨,੬.

ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ, ਆਗਿਆਕਾਰੀ, ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਸੰਯਮ ਰਾਹੀਂ

ਸਨ੍ਤੋषਂ ਪਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕृਪਯਾ ਤ੍ਵਿਦਮਬ੍ਰੁਵਨ੍ । ਮਨੀषਾ ਨਿਰ੍ਮਲਾ ਯੇਨ ਜਾਤਾ ਮਮ ਸ਼ੁਭਾਰ੍ਥਿਨੀ ॥ ੨,੬.

ਉੱਚਾ ਸੰਤੋਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦਇਆ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਗਏ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੱਤ, ਚੰਗੀ ਚਾਹਤ ਵਾਲੀ, ਜਨਮ ਲੈ ਗਈ।

ਯਯਾ ਵਿष੍ਣੁਮਯਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ਤ੍ਮਨ੍ਯੇਵ ਦਦृਸ਼ਿਵਾਨ੍ । ਮੁਨਯ ਊਚੁਃ । ਸ਼ृਣੁ ਵਤ੍ਸ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਮੋ ਹਿਤਾਯ ਤਵ ਬਾਲਕ ॥ ੨,੬.

ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਮਈ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਵੇਖਿਆ। ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਸੁਣੋ ਪਿਆਰੇ ਬੱਚੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਇਹ ਦੱਸਾਂਗੇ।'

ਯੇਨ ਵੈ ਧ੍ਰਿਯਮਾਣੇਨ ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਸੁਖਂ ਭਵੇਤ੍ । ਦੇਵਤਿਰ੍ਯਙ੍ਮਨੁष੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਸਾਰੇ ਵਿਵਿਧਾ ਜਨਾਃ ॥ ੨,੬.

ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤੇ, ਜਾਨਵਰ, ਮਨੁੱਖ—ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵ