ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਮृਤ੍ਤਿਕਾਭਿਸ੍ਤੁ ਦਰ੍ਭੈਰ੍ਵਾ ਵृषਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਮੋਚਯੇਤ੍ । ਯਦਿष੍ਟਂ ਜੀਵਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਦੇਕਾਦਸ਼ੇऽਹਨਿ ॥ ੨,੫.

ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਵੱਛਾ ਬਣਾਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੀਵਤ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਵੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਿਨ ਇਹ ਰਸਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਮृਤਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਧੇਨ੍ਵਾਦਿਕਂ ਤਥਾ । ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਬਹੂਨ੍ ਭੋਜਯੀਤ ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਵਿਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ ॥ ੨,੫.

ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਪਲੰਗ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਭੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਤृਤੀਯਾਂ षੋਡਸ਼ੀਂ ਵਚ੍ਮਿ ਵੈਨਤੇਯ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤਾਮ੍ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸ੍ਯਾਨਿ ਆਦ੍ਯਂ षਾਣ੍ਮਾਸਿਕਂ ਤਥਾ ॥ ੨,੫.

ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਸੋਲ੍ਹੀ ਰਸਮ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣ। ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਯਾਦਗਾਰੀ ਰਸਮਾਂ ਹਨ, ਪਹਿਲੀ ਛੇ ਮਹੀਨੇ 'ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਂ ਚੈਵ ਤृਤੀਯਾ षੋਡਸ਼ੀ ਮਤਾ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹੇ ਤ੍ਰਿਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ षਣ੍ਮਾਸੇ ਮਾਸਿਕੇऽਬ੍ਦਿਕੇ ॥ ੨,੫.

ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਸੋਲ੍ਹੀ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਸਪੀੰਡਿਕਰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਿਨ, ਤਿੰਨ ਪੱਖਾਂ ਬਾਅਦ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਸਾਲ 'ਤੇ ਕਰੀਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਤृਤੀਯਾਂ षੋਡਸ਼ੀਮੇਨਾਂ ਵਦਨ੍ਤਿ ਮਤਭੇਦਤਃ । ਯਸ੍ਯੈਤਾਨਿ ਨ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਪ੍ਰੇਤਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ षੋਡਸ਼ ॥ ੨,੫.

ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਸੋਲ੍ਹੀ ਰਸਮ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਇਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਸੋਲ੍ਹਾ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਨਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ,

ਪਿਸ਼ਾਚਤ੍ਵਂ ਸ੍ਥਿਰਂ ਤਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤੈਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਸ਼ਤੈਰਪਿ । ਏਕਾਦਸ਼ੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਵਾ ਦਿਨੇ ਆਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ॥ ੨,੫.

ਉਹ ਆਤਮਾ ਪੱਕਾ ਭਟਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਸੈਂਕੜੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਕਰੀਦੀਆਂ ਜਾਣ। ਪਹਿਲੀ ਰਸਮ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਜਾਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਿਨ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

ਮਾਸਾਦੌ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਞ੍ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਮृਤਤਿਥੌ ਖਗ । ਏਕੇਨਾਹ੍ਨਾ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਾਪਿ ਹੀਨੇषੁ ਵਿਨਤਾਸੁਤ ॥ ੨,੫.

ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਅਤੇ ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤਰੀਕ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਮ ਕਰੀਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਰਹਿ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਕ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਮਾਸषਣ੍ਮਾਸਵਰ੍षੇषੁ ਤ੍ਰਿਪਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਯਥਸ੍ਯਾਤ੍ਸਾਪਿਣ੍ਡ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षੇ ਤਦਰ੍ਧਕੇ ॥ ੨,੫.

ਮਹੀਨੇ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ, ਸਾਲ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਪੱਖਾਂ 'ਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਕਰੀਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਪੀੰਡਿਕਰਨ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਸਾਲ ਹੋਣ 'ਤੇ ਕਰੀਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤ੍ਰਿਪਕ੍ਸ਼ੇऽਭ੍ਯੁਦਯੇ ਵਾਪਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹੇऽਥ ਵਾ ਨृਣਾਮ੍ । ਆਨਨ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਕੁਲਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਪੁਂਸਾਞ੍ਚੈਵਾਯੁषਃ ਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍ ॥ ੨,੫.

ਤਿੰਨ ਪੱਖਾਂ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਿਨ ਜਾਂ ਮਰਦਾਂ ਲਈ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਫਰਜ਼ਾਂ ਦੀ ਅੰਤਹੀਨਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਛੋਟੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ,

ਅਸ੍ਥਿਰਤ੍ਵਾਚ੍ਛਰੀਰਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹੇ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ । ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣੇष੍ਵੇਵਂ ਵਿਧਿਂ ਪਕ੍ਸ਼ੀਨ੍ਦ੍ਰ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ ॥ ੨,੫.

ਸਰੀਰ ਦੀ ਅਸਥਿਰਤਾ ਕਰਕੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਿਨ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚੰਗੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਸਪੀੰਡਿਕਰਨ ਦੀ ਰੀਤ ਸੁਣ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।

ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਵਿਧਾਨੇਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਦਪਿ ਕਾਸ਼੍ਯਪ । ਤਿਲਗਨ੍ਧੋਦਕੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਤ੍ਰਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ ॥ ੨,੫.

ਇਹ ਰਸਮ ਵੀ ਇਕੋ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚਾਰ ਪਾਤਰ ਤਿਲ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਪਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਕਂ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਪਾਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਤਥਾ । ਸੇਚਯੇਤ੍ਪਿਤृਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਪ੍ਰੇਤਪਾਤ੍ਰਂ ਖਗ ਤ੍ਰਿषੁ ॥ ੨,੫.

ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਪਾਤਰ ਪੂਰਵਜਾਂ ਲਈ। ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਤਿੰਨ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਚਤੁਰੋ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਨ੍ਤੇषੁ ਸਮਾਪਯੇਤ੍ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਵੈ ਪ੍ਰੇਤਃ ਪਿਤृਸਾਮਾਨ੍ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ ॥ ੨,੫.

ਚਾਰ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਰਸਮ ਪਿਛਲੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਤਃ ਪਿਤृਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰੇਤੇ ਖਗੇਸ਼੍ਵਰ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਧਰ੍ਮੈਰਸ਼ੇषੈਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵਾਨਰ੍ਚਯੇਤ੍ਪਿਤॄਨ੍ ॥ ੨,੫.

ਜਦ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਏਕਚਿਤ੍ਯਾਰੋਹਣੇ ਚ ਏਕਾਹ੍ਨਿ ਮਰਣੇ ਤਥਾ । ਸਾਪਿਣ੍ਡ੍ਯਨ੍ਤੁ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮृਤੇ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੨,੫.

ਜਦ ਇੱਕ ਚਿਤਾ 'ਤੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੌਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਰਸਮ ਨੂੰ ਔਰਤ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਰੀਦਾ ਜਾਂਦਾ। ਪਰ ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਔਰਤ ਲਈ ਇਹ ਰਸਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਪਾਕੈਕ੍ਯਮਥ ਕਾਲੈਕ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤ੍ਰੈਕ੍ਯਞ੍ਚ ਭਵੇਤ੍ਖਗ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਦੌ ਸਹ ਦਾਹੇ ਚ ਪਤਿਪਤ੍ਨ੍ਯੋਰ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ॥ ੨,੫.

ਖਗ, ਪਕਾਉਣ, ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਇਕਤਾ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਜਾਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਦੌਰਾਨ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।

ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਮृਤਤਿਥੇਰਨ੍ਯਤਿਥੌ ਚਿਤਿਮਥਾਰੁਹੇਤ੍ । ਤਾਂਮृਤਾਹਨਿ ਤੁ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪृਥਕ੍ਪਿਣ੍ਡੇਨ ਯੋਜਯੇਤ੍ ॥ ੨,੫.

ਜੇ ਪਤੀ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਤਨੀ ਉਸ ਦੀ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦਾ ਦਿਨ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਵੱਖਰੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਵੇ।

ਪ੍ਰਤ੍ਯਬ੍ਦਞ੍ਚ ਯੁਗਪਤ੍ਤੁ ਸਮਾਪਯੇਤ੍ ॥ ੨,੫.

ਹਰ ਸਾਲ ਇਹ ਰਿਵਾਜ ਇਕੱਠੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਪੂਰੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਯਸ੍ਯ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਦਰ੍ਵਾਕ੍ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਂ ਭਵੇਤ੍ । ਮਾਸਿਕਞ੍ਚੋਦਕੁਮ੍ਭਞ੍ਚ ਦੇਯਂ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਵਤ੍ਸਰਮ੍ ॥ ੨,੫.

ਜੇ ਸਪੀੰਡੀਕਰਣ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਰਿਵਾਜ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਸਾਲ ਦੇ ਬਾਕੀ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।

ਨਵਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਪਿਣ੍ਡਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਯਪਿ ਚ षੋਡਸ਼ । ਏਕੇਨੈਵ ਤੁ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਂਵਿਭਕ੍ਤਧਨੇष੍ਵਪਿ ॥ ੨,੫.

ਨੌਂ ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ, ਸਪੀੰਡੀਕਰਣ ਅਤੇ ਸੋਲਾਂ ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਇਕੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਲੋਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਵਿਰਾਸਤ ਵੰਡੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।

ਪਿਤਾਮਹੀਭਿਃ ਸਾਪਿਣ੍ਡ੍ਯਂ ਤਥਾ ਮਾਤਾਮਹੈਃ ਸਹ । ਉਕ੍ਤਂ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾਪਿ ਸਾਪਿਣ੍ਡ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੇषਯਭੇਦਤਃ ॥ ੨,੫.

ਸਪੀੰਡਿਆ ਪਿਤਾਮਹੀਆਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਾਤਾਮਹਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ; ਪਤਨੀ ਦਾ ਪਤੀ ਨਾਲ ਵੀ ਸਪੀੰਡਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੇ ਫਰਕ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਨਵਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਸ੍ਯ ਤੇ ਕਾਲਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਕਾਸ਼੍ਯਪ । ਮਰਣਾਹ੍ਨਿ ਮृਤਿਸ੍ਥਾਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਨ੍ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ ॥ ੨,੫.

ਕਾਸ਼ਿਆਪ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਨੌਂ ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਮੌਤ ਦੇ ਦਿਨ, ਮੌਤ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਦ੍ਵਿਤੀਯਞ੍ਚ ਤਤੋ ਮਾਰ੍ਗੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮੋ ਯਤ੍ਰ ਕਾਰਿਤਃ । ਤਤਃ ਸਞ੍ਚਯਨਸ੍ਥਾਨੇ ਤृਤੀਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮੁਚ੍ਯਤੇ ॥ ੨,੫.

ਦੂਜਾ ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਜਿੱਥੇ ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਤੀਜਾ ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਪਞ੍ਚਮੇ ਸਪ੍ਤਮੇ ਤਦ੍ਵਦष੍ਟਮੇ ਨਵਮੇ ਤਥਾ । ਦਸ਼ਮੈਕਾਦਸ਼ੇ ਚੈਵ ਨਵ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਵੈ ਖਗ ॥ ੨,੫.

ਪੰਜਵੇਂ, ਸਤਵੇਂ, ਅਠਵੇਂ, ਨੌਂਵੇਂ, ਦਸਵੇਂ ਅਤੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਦਿਨ ਵੀ, ਖਗ, ਨੌਂ ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਨਵ ਚੈਤਾਨਿ ਤृਤੀਯਾ षੋਡਸ਼ੀ ਸ੍ਮृਤਾ । ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਵਿਧਾਨੇਨ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਮਨੁਜੈਸ੍ਤਥਾ ॥ ੨,੫.

ਇਹ ਨੌਂ ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਸੋਲਾਂਵਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਕੋਦੀਸ਼ਟ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਪ੍ਰਥਮੇऽਹ੍ਨਿ ਤृਤੀਯੇ ਵਾ ਪਞ੍ਚਮੇ ਸਪ੍ਤਮੇ ਤਥਾ । ਨਵਮੈਕਾਦਸ਼ੇ ਚੈਵ ਨਵਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ॥ ੨,੫.

ਪਹਿਲੇ, ਤੀਜੇ, ਪੰਜਵੇਂ, ਸਤਵੇਂ, ਨੌਂਵੇਂ ਅਤੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਦਿਨ ਨੌਂ ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਹੈ।

ਉਚ੍ਯਨ੍ਤੇ षਡਿਮਾਨੀਹ ਨਵ ਸ੍ਯੁਰਪਿ ਯਾਗੇਤਃ । ਉਕ੍ਤਾਨਿ ਤੇ ਮਯਾ ਤਾਨਿ ऋषੀਣਾਂ ਮਤਭੇਦਤਃ ॥ ੨,੫.

ਇੱਥੇ ਛੇ ਵੀ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਚਾਹ ਵਜੋਂ ਨੌਂ ਵੀ ਕਰੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਇਹ ਰਿਵਾਜ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।

ਰੂਢਿਪਕ੍ਸ਼ੋ ਮਮਾਭੀष੍ਟੋ ਯੋਗਃ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦਿਹੇष੍ਯਤੇ । ਆਦ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਦਾਤਵ੍ਯਸ੍ਤਥੈਵੈਕਂ ਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍ ॥ ੨,੫.

ਮੈਨੂੰ ਰੁੜੀ ਹੋਈ ਪਰੰਪਰਾ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਲੋਕ ਜੋਗਿਕ ਢੰਗ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਪੜਾ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰੇਤਾਯ ਪਿਣ੍ਡੋ ਦਾਤਵ੍ਯੋ ਭੁਕ੍ਤਵਤ੍ਸੁ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ । ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਸ੍ਤਤ੍ਰਾਭਿਰਣ੍ਯੇਤਿ ਯਜਮਾਨਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾ ॥ ੨,੫.

ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰੇਤ ਨੂੰ ਚਾਵਲ ਦੀ ਗੋਲੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਕਹਿ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਇਹ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।'