ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਊਢਾਮੇਵ ਸ੍ਵਕਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮੁਦ੍ਵਹੇਦ੍ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੁਮਾਨ੍ । ਵਰ੍षੇ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੇ ਪਕ੍ਸ਼ਿਨ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਵਾ ਗਤੇ ਸਤਿ

ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁੜ ਵਿਆਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪੰਛੀ, ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਜਾਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਬੀਤ ਜਾਣ ਤੇ.

ਅਜ੍ਞਾਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੋषਿਤਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਕृਤਿਂ ਦਹੇਤ੍ । ਰਜਸ੍ਵਲਾਸੂਤਿਕਯੋਰ੍ਵਿਸ਼ੇषਂ ਮਰਣੇ ਸ਼ृਣੁ

ਅਣਜਾਣ ਜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਗਏ ਲਈ, ਪਤਲੇ ਬਣਾਕੇ ਦਾਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਰਜੋਵਾਲਾ ਜਾਂ ਜੱਚ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਰੀਤ.

ਸੂਤਿਕਾਯਾਂ ਮृਤਾਯਾਨ੍ਤੁ ਏਵਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯਾਜ੍ਞਿਕਾਃ । ਕੁਮ੍ਭੇ ਸਲਿਲਮਾਦਾਯ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਚ

ਜਦੋਂ ਜੱਚ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਯਾਜ਼ਕ ਪਾਣੀ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਤੱਤ ਲੈ ਕੇ ਰੀਤ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਪੁਣ੍ਯਾਭਿਰਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਾਪੋ ਵਾਚਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਲਭੇਤ੍ਤਤਃ । ਸ਼ਤਸੂਰ੍ਪੋਦਕੇਨਾਦੌ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ

ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਸੌ ਘੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਤੇਨੈਵ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦਾਹਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਗੇਸ਼੍ਵਰ । ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗਵ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਰਜਸ੍ਵਲਾਮ੍

ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਘਰ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਗਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਰਜਸਵਲਾ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤਰਾਕृਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਹਯੇਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਮृਤਸ੍ਯ ਪਞ੍ਚਕੇ ਦਾਹਵਿਧਿਂ ਵਚ੍ਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮੇ

ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਪਤਲੀ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੰਜ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।

ਆਦੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਧਨਿष੍ਠਾਰ੍ਧਮੇਤਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪਞ੍ਚਕਮ੍ । ਰੇਵਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸਦਾ ਦੂष੍ਯਮਸ਼ੁਭਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਭਵੇਤ੍

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਪੰਜ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਰੇਵਤੀ ਤੱਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਟਾਲਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਦਾਹਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿषਾਦਃ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਤੁषੁ । ਨ ਜਲਂ ਦੀਯਤੇ ਤੇषੁ ਅਸ਼ੁਭਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਭਵੇਤ੍

ਉਸ ਸਮੇਂ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪਞ੍ਚਕਾਨਨ੍ਤਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਨ੍ਯਥਾ । ਪੁਤ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਗੋਤ੍ਰਿਣਾਂ ਤਸ੍ਯ ਸਨ੍ਤਾਪੋऽਪ੍ਯੁਪਜਾਯਤੇ

ਪੰਜ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੁੱਖ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਗृਹੇ ਹਾਨਿਰ੍ਭਵਤ੍ਯੇਵ ऋਕ੍ਸ਼ੇष੍ਵੇषੁ ਮृਤਸ੍ਯ ਚ । ਅਥ ਵਾ ऋਕ੍ਸ਼ਮਦ੍ਯੇ ਚ ਦਾਹਸ੍ਤੁ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਃ

ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇਕਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਮਾਨੁषਾਣਾਨ੍ਤੁ ਸ ਵਾ ਆਹੁਤਿਪੂਰ੍ਵਕਃ । ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਵਿਧਿਰਤਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍

ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਹਵਨ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਕਰਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਵਸ੍ਥਾਨਸਮੀਪੇ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਤਲਾਸ੍ਤਤਃ । ਦਰ੍ਭਕॢਪ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਚਤ੍ਵਾਰ ऋਕ੍ਸ਼ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਃ

ਜਿੱਥੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਚਾਰ ਪਤਲੀਆਂ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਤਤੋ ਦਾਹਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਤਲਕੈਃ ਸਹ । ਸੂਤਕਾਨ੍ਤੇ ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਤ੍ਰੈਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਪੌष੍ਟਿਕਮ੍

ਫਿਰ ਉਹ ਪਤਲੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੁਤਕ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਪਞ੍ਚਕੇषੁ ਮृਤੋ ਯੋऽਸੌ ਨ ਸਤਿਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ । ਤਿਲਾਨ੍ ਗਾਞ੍ਚ ਸੁਵਰ੍ਣਞ੍ਚ ਤਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਘृਤਂ ਦਦੇਤ੍

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਉਸ ਲਈ ਤਿਲ, ਗਾਂ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾਪਯੇਦ੍ਦਾਨਂ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਭੋਜਨੋਪਾਨਹੌਚ੍ਛਤ੍ਤ੍ਰਂ ਹੇਮਮੁਦ੍ਰਾ ਚ ਵਾਸਸੀ

ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਿਘਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਭੋਜਨ, ਜੁੱਤੇ, ਛਤਰੀ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾ ਅਤੇ ਕਪੜੇ।

ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਦੀਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਪਾਤਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮੋਚਨਃ । ਮਯਾਤੇऽਯਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਵਿਧਿਃ ਪਞ੍ਚਹਰਃ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਸਂਯਮਿਨ੍ਯਾਂ ਯਥਾਯਾਨਂ ਯਥਾਵਰ੍षਂ ਮृਤਕ੍ਰਿਯਾ

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਪੰਜ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦੇ ਕਰਮ ਰੁੱਤ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਯਾਤਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੫ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ । ਏਵਂ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਨਰਂ ਪ੍ਰੇਤਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਿਲੋਦਕਮ੍ । ਅਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਨੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵ੍ਰਜੇਯੁਃ ਪृष੍ਠਤੋ ਨਰਾਃ ॥ ੨,੫.

ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ فرمایا: ਮ੍ਰਿਤਕ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਅੱਗੇ ਚੱਲਣ ਅਤੇ ਮਰਦ ਪਿੱਛੇ ਪੈਰ ਰੱਖਣ।

ਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਨ੍ਨਿਮ੍ਬਪਤ੍ਰਾਣਿ ਰੁਦਨ੍ਤੋ ਨਾਮਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਚਾਚਮਨਂ ਪਾषਾਣੋਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤੇ ॥ ੨,੫.

ਉਹ ਨੀਂਬ ਦੇ ਪੱਤੇ ਚਬਾਉਣ, ਰੋਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ; ਫਿਰ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਆਚਮਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਤੇ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਗृਹਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਤਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਪਿਣ੍ਡਕਾਃ । ਭਵੇਯੁਰ੍ਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰਂ ਵੈ ਯਤ ਆਸ਼ੌਚਕਂ ਖਗ ॥ ੨,੫.

ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਦਸ ਦਿਨ ਦਾ ਸੁਤਕ ਮਨਾਉਣ।

ਕ੍ਰੀਤਲਬ੍ਧਾਸ਼ਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਪੇਯੁਸ੍ਤੇ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਅਕ੍ਸ਼ਾਰਲਵਣਾਨ੍ਨਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਨਿਮਜ੍ਜੇਯੁਸ਼੍ਚ ਤੇ ਤ੍ਰ੍ਯਹਮ੍ ॥ ੨,੫.

ਸਾਰੇ ਖਰੀਦੇ ਜਾਂ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਖਾਣੇ ਖਾਣ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੌਣਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਬਿਨਾ ਲੂਣ ਤੇ ਮਸਾਲਿਆਂ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਨ੍ਹਾਉਣ।

ਅਮਾਂਸਭੋਜਨਾਸ਼੍ਚਾਧਃ ਸ਼ਯੀਰਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ । ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਨ ਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਾ ਦਾਨਾਧ੍ਯਯਨਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ॥ ੨,੫.

ਉਹ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਣ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੌਣ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਰਹਿਣ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹਣ, ਅਤੇ ਦਾਨ-ਪਾਠ ਤੋਂ ਬਚਣ।

ਮਲਿਨਾਸ਼੍ਚਾਧੋਮੁਖਾਸ਼੍ਚ ਦੀਨਾ ਭੋਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਅਙ੍ਗਸਂਵਾਹਨਂ ਕੇਸ਼ਮਾਰ੍ਜਨਂ ਵਰ੍ਜਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ॥ ੨,੫.

ਉਹ ਗੰਦੇ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਉਦਾਸ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਵਿਹਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਮਲਣ ਜਾਂ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਰਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਮृਨ੍ਮਯੇ ਪਤ੍ਰਜੇ ਵਾਪਿ ਭੁਞ੍ਜੀਰਂਸ੍ਤੇ ਚ ਭਾਜਨੇ । ਉਵਾਸਨ੍ਤੁ ਤੇ ਕੁਰ੍ਯੁਰੇਕਾਹਮਥ ਵਾ ਤ੍ਰ੍ਯਹਮ੍ ॥ ੨,੫.

ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਵੱਖਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਗਰੁਡ ਉਵਾਚ । ਆਸ਼ੌਚਿਨ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਸ਼ੌਚਸ੍ਯ ਚ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ । ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕਿਂ ਕਿਯਤ੍ਕਾਲਂ ਭਾਵ੍ਯਂ ਵਾ ਤਦ੍ਯੁਤੈਰ੍ਨਰੈਃ ॥ ੨,੫.

ਗਰੁੜ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਇਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਦੇ ਲਕੜਣ ਕੀ ਹਨ, ਇਹ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਮਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?'

ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ । ਅਪਨੋਦ੍ਯਨ੍ਤ੍ਵਿਦਂ ਕਾਲਾਦਿਭਿਰਾਸ਼ੁ ਨਿषੇਧਕृਤ੍ । ਪਿਣ੍ਡਾਧ੍ਯਯਨਦਾਨਾਦੇਃ ਪੁਙ੍ਗਤੋऽਤਿਸ਼ਯੋ ਹਿ ਤਤ੍ ॥ ੨,੫.

ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਰੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਭੋਗ, ਪਾਠ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ।'

ਦਸ਼ਾਹਂ ਸ਼ਾਵਮਾਸ਼ੌਚਂ ਸਪਿਣ੍ਡੇषੁ ਵਿਧੀਯਤੇ । ਜਨਨੇऽਪ੍ਯੇਵਮੇਵ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਿਪੁਣਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍ ॥ ੨,੫.

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਪਿੰਡ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਰਨ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਦਸ ਦਿਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਹੀ ਨਿਯਮ ਹੈ।

ਜਨ੍ਮਨ੍ਯੇਕੋਦਕਾਨਾਨ੍ਤੁਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਾਚ੍ਛੁਦ੍ਧਿਰਿष੍ਯਤੇ । ਸ਼ਾਵਸ੍ਯ ਸ਼ੇषਾਚ੍ਛੁਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਰ੍ਯਹਾਦੁਦਕਦਾਯਿਨਃ ॥ ੨,੫.

ਜਨਮ ਸਮੇਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ ਹੀ ਸਾਂਝਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਬਾਅਦ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਮਰਨ ਸਮੇਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਬਾਅਦ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਆਦਨ੍ਤਜਨਨਤ੍ਸਦ੍ਯ ਆ ਚੌਲਾਨ੍ਨੈਸ਼ਿਕੀ ਸ੍ਮृਤਾ । ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮਾ ਵ੍ਰਤਾਦੇਸ਼ਾਦ੍ਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰਮਤਃ ਪਰਮ੍ ॥ ੨,੫.

ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਜਾਂ ਪਹਿਲੀ ਮੁੰਡਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਰਾਤ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ, ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਦਸ ਰਾਤਾਂ।

ਆਸ਼ੌਚਂ ਤੇ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਤ੍ਪ੍ਰਕृਤਂ ਬ੍ਰੁਵੇ । ਜਲਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵਮਾਕਾਸ਼ੇ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਞ੍ਚ ਮृਨ੍ਮਯੇ ॥ ੨,੫.

ਮੈਂ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਨਿਯਮ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ; ਪਾਣੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਧ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ।