ਮਤਿਪੂਰ੍ਵਮਮਤ੍ਯਾ ਚ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਤਨਿष੍ਕृਤਿਂ ਸ਼ृਣੁ । ਕृਤ੍ਵਾਗ੍ਨਿਮੁਦਕਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਂ ਵਹਨਂ ਕਥਾਮ੍
ਹੁਣ, ਸੋਚ ਸਮਝ ਕੇ ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਸੁਣੋ: ਅੱਗ ਬਣਾਉਣਾ, ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਛੂਹਣਾ, ਲਿਜਾਣਾ ਤੇ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਨਾ.
ਰਜ੍ਜੁਚ੍ਛੇਦਾਸ਼੍ਰੁਪਾਤਞ੍ਚ ਤਪ੍ਤਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ । ਏषਾਮਨ੍ਯਤਮਂ ਪ੍ਰੇਤਂ ਯੋ ਵਹੇਤ੍ਤੁ ਦੇਹਤ ਵਾ
ਰੱਸੀ ਕੱਟਣ, ਅੰਸੂ ਵਹਾਉਣ ਜਾਂ ਤਪਤ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਵੀ ਮੁਰਦੇ ਨੂੰ ਲਿਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਕਟੋਦਕਕ੍ਰਿਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਚ੍ਛ੍ਰ ਸਾਨ੍ਤਪਨਂ ਚਰੇਤ੍ । ਨਿਮਿਤ੍ਤੇ ਲਘੁਨਿ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਮਹਨ੍ਮਹਤਿ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਮੁਰਦੇ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਸਾਂਤਪਨ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਛੋਟੇ ਕਾਰਨ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਵੱਡੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ.
ਗਰੁਡ ਉਵਾਚ । ਕृਚ੍ਛ੍ਰਸ੍ਯ ਤਪ੍ਤਕृਚ੍ਛ੍ਰਸ੍ਯ ਤਥਾ ਸਾਨ੍ਤਪਨਸ੍ਯ ਚ । ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਸ੍ਵਾਮਿਂਸ੍ਤ੍ਰਯਾਣਾਮਪਿ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਗਰੁੜ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਸੁਵਰਤ, ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ, ਤਪਤਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਤੇ ਸਾਂਤਪਨ — ਇਹ ਤਿੰਨਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸਵਾਮੀ.
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ । ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਸਾਯਂ ਤ੍ਰ੍ਯਹਮਦ੍ਯਾਦਯਾਚਿਤਮ੍ । ਉਪਵਾਸਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਹਞ੍ਚੈਵ ਏष ਕृਚ੍ਛ੍ਰ ਉਦਾਹृਤਃ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਮੰਗੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ — ਇਹ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ.
ਤਪ੍ਤਕ੍ਸ਼ੀਰਘृਤਾਮ੍ਬੂਨਾਮੇਕੈਕਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਪਿਬੇਤ੍ । ਏਕਰਾਤ੍ਰੋਪਵਾਸਸ਼੍ਚ ਤਪ੍ਤਕृਚ੍ਛ੍ਰ ਉਦਾਹृਤਃ
ਹਰ ਦਿਨ ਤਪਤ ਦੁੱਧ, ਘੀ ਤੇ ਪਾਣੀ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਪੀਣਾ; ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ — ਇਹ ਤਪਤਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਹੈ.
ਗੋਮੂਤ੍ਰਂ ਗੋਮਯਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਦਧਿ ਸਰ੍ਪਿਃ ਕੁਸ਼ੋਦਕਮ੍ । ਜਗ੍ਧ੍ਵਾ ਪਰੇऽਹ੍ਨ੍ਯੁਪਵਸੇਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਸਾਨ੍ਤਪਨਞ੍ਚਰਨ੍
ਗਾਂ ਦਾ ਮੂਤਰ, ਗੋਬਰ, ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ, ਘੀ ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ ਪਾਣੀ ਖਾ ਕੇ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ — ਇਹ ਸਾਂਤਪਨ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਹੈ.
ਮਯਾ ਤੇऽਯਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਦੁਰ੍ਮृਤਸ੍ਯ ਵਿਧਿਃ ਖਗ । ਤਦਾ ਮृਤਂ ਵਿਜਾਨੀਯਾਦ੍ਦੀਪਨਿਰ੍ਵਾਣਮਾਗਤਃ
ਹੇ ਪੰਛੀ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਗਲਤ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰੀਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਚਿਰਾਗ ਬੁਝ ਜਾਣ ਤੇ ਮਰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਸਮਝੋ.
ਅਗ੍ਨਿਦਾਹਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੂਤਕਞ੍ਚ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍ । ਦਸ਼ਾਹਂ ਗਰ੍ਤਪਿਣਾਡਞ੍ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇਤਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਫਿਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਦਾਹ ਕਰਨਾ ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਸੁਤਕ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦਸ ਦਿਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਤੇ ਮੁਰਦੇ ਲਈ ਖੱਡਾ ਵੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਏਵਂ ਵਿਧਿਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰੇਤਸ਼੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਕ੍ । ਮृਤਭ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਕृਤੇਃ ਕृਤੇ ਦਾਹੇ ਸ ਵੈ ਯਦਿ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੀਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਮੁਰਦਾ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਨਾ ਮਰੇ ਲਈ ਰੀਤ ਕਰੀ ਜਾਵੇ ਤੇ ਦਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ—
ਆਯਾਤਿ ਤੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਜ੍ਜਨਂ ਘृਕੁਣ੍ਡਕੇ । ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿਸਂਸ੍ਕਾਰਾਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਪੁਨਰੇਵ ਤੁ
ਤਾਂ ਘੜਕੁੰਡਾ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜਨਮ ਤੇ ਹੋਰ ਸੰਸਕਾਰ ਮੁੜ ਕਰਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ.
ਊਢਾਮੇਵ ਸ੍ਵਕਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮੁਦ੍ਵਹੇਦ੍ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੁਮਾਨ੍ । ਵਰ੍षੇ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੇ ਪਕ੍ਸ਼ਿਨ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਵਾ ਗਤੇ ਸਤਿ
ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁੜ ਵਿਆਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪੰਛੀ, ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਜਾਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਬੀਤ ਜਾਣ ਤੇ.
ਅਜ੍ਞਾਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੋषਿਤਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਕृਤਿਂ ਦਹੇਤ੍ । ਰਜਸ੍ਵਲਾਸੂਤਿਕਯੋਰ੍ਵਿਸ਼ੇषਂ ਮਰਣੇ ਸ਼ृਣੁ
ਅਣਜਾਣ ਜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਗਏ ਲਈ, ਪਤਲੇ ਬਣਾਕੇ ਦਾਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਰਜੋਵਾਲਾ ਜਾਂ ਜੱਚ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਰੀਤ.
ਸੂਤਿਕਾਯਾਂ ਮृਤਾਯਾਨ੍ਤੁ ਏਵਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯਾਜ੍ਞਿਕਾਃ । ਕੁਮ੍ਭੇ ਸਲਿਲਮਾਦਾਯ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਜਦੋਂ ਜੱਚ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਯਾਜ਼ਕ ਪਾਣੀ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਤੱਤ ਲੈ ਕੇ ਰੀਤ ਕਰਦੇ ਹਨ.
ਪੁਣ੍ਯਾਭਿਰਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਾਪੋ ਵਾਚਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਲਭੇਤ੍ਤਤਃ । ਸ਼ਤਸੂਰ੍ਪੋਦਕੇਨਾਦੌ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਸੌ ਘੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨੈਵ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦਾਹਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਗੇਸ਼੍ਵਰ । ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗਵ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਰਜਸ੍ਵਲਾਮ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਘਰ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਗਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਰਜਸਵਲਾ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤਰਾਕृਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਹਯੇਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਮृਤਸ੍ਯ ਪਞ੍ਚਕੇ ਦਾਹਵਿਧਿਂ ਵਚ੍ਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮੇ
ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਪਤਲੀ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੰਜ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਆਦੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਧਨਿष੍ਠਾਰ੍ਧਮੇਤਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪਞ੍ਚਕਮ੍ । ਰੇਵਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸਦਾ ਦੂष੍ਯਮਸ਼ੁਭਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਪੰਜ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਰੇਵਤੀ ਤੱਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਟਾਲਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਦਾਹਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿषਾਦਃ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਤੁषੁ । ਨ ਜਲਂ ਦੀਯਤੇ ਤੇषੁ ਅਸ਼ੁਭਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਕਾਨਨ੍ਤਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਨ੍ਯਥਾ । ਪੁਤ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਗੋਤ੍ਰਿਣਾਂ ਤਸ੍ਯ ਸਨ੍ਤਾਪੋऽਪ੍ਯੁਪਜਾਯਤੇ
ਪੰਜ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੁੱਖ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਗृਹੇ ਹਾਨਿਰ੍ਭਵਤ੍ਯੇਵ ऋਕ੍ਸ਼ੇष੍ਵੇषੁ ਮृਤਸ੍ਯ ਚ । ਅਥ ਵਾ ऋਕ੍ਸ਼ਮਦ੍ਯੇ ਚ ਦਾਹਸ੍ਤੁ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਃ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇਕਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਮਾਨੁषਾਣਾਨ੍ਤੁ ਸ ਵਾ ਆਹੁਤਿਪੂਰ੍ਵਕਃ । ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਵਿਧਿਰਤਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਹਵਨ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਕਰਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਵਸ੍ਥਾਨਸਮੀਪੇ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਤਲਾਸ੍ਤਤਃ । ਦਰ੍ਭਕॢਪ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਚਤ੍ਵਾਰ ऋਕ੍ਸ਼ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਚਾਰ ਪਤਲੀਆਂ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤੋ ਦਾਹਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਤਲਕੈਃ ਸਹ । ਸੂਤਕਾਨ੍ਤੇ ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਤ੍ਰੈਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਪੌष੍ਟਿਕਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਪਤਲੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੁਤਕ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਪਞ੍ਚਕੇषੁ ਮृਤੋ ਯੋऽਸੌ ਨ ਸਤਿਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ । ਤਿਲਾਨ੍ ਗਾਞ੍ਚ ਸੁਵਰ੍ਣਞ੍ਚ ਤਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਘृਤਂ ਦਦੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਉਸ ਲਈ ਤਿਲ, ਗਾਂ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾਪਯੇਦ੍ਦਾਨਂ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਭੋਜਨੋਪਾਨਹੌਚ੍ਛਤ੍ਤ੍ਰਂ ਹੇਮਮੁਦ੍ਰਾ ਚ ਵਾਸਸੀ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਿਘਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਭੋਜਨ, ਜੁੱਤੇ, ਛਤਰੀ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾ ਅਤੇ ਕਪੜੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਦੀਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਪਾਤਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮੋਚਨਃ । ਮਯਾਤੇऽਯਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਵਿਧਿਃ ਪਞ੍ਚਹਰਃ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਸਂਯਮਿਨ੍ਯਾਂ ਯਥਾਯਾਨਂ ਯਥਾਵਰ੍षਂ ਮृਤਕ੍ਰਿਯਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਪੰਜ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦੇ ਕਰਮ ਰੁੱਤ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਯਾਤਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੫ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ । ਏਵਂ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਨਰਂ ਪ੍ਰੇਤਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਿਲੋਦਕਮ੍ । ਅਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਨੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵ੍ਰਜੇਯੁਃ ਪृष੍ਠਤੋ ਨਰਾਃ ॥ ੨,੫.
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ فرمایا: ਮ੍ਰਿਤਕ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਅੱਗੇ ਚੱਲਣ ਅਤੇ ਮਰਦ ਪਿੱਛੇ ਪੈਰ ਰੱਖਣ।
ਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਨ੍ਨਿਮ੍ਬਪਤ੍ਰਾਣਿ ਰੁਦਨ੍ਤੋ ਨਾਮਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਚਾਚਮਨਂ ਪਾषਾਣੋਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤੇ ॥ ੨,੫.
ਉਹ ਨੀਂਬ ਦੇ ਪੱਤੇ ਚਬਾਉਣ, ਰੋਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ; ਫਿਰ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਆਚਮਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਗृਹਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਤਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਪਿਣ੍ਡਕਾਃ । ਭਵੇਯੁਰ੍ਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰਂ ਵੈ ਯਤ ਆਸ਼ੌਚਕਂ ਖਗ ॥ ੨,੫.
ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਦਸ ਦਿਨ ਦਾ ਸੁਤਕ ਮਨਾਉਣ।