ਸਰ੍ਵੌषਦਿਯੁਤਂ ਪ੍ਰੇਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਯਥੋਦਿਤਾਮ੍ । ਸਾਗ੍ਨਿਕੇ ਚਾਪਿ ਵਿਧਿਨਾ ਯਜ੍ਞਪਾਤ੍ਰਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਸਭ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਤਲਾ ਬਣਾਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਯਜਨ ਪਾਤਰ ਰੱਖੋ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਪੁਨਨ੍ਤੁ ਮ ਸ਼ਿਰ ਇਮਂ ਮੇ ਵਰੁਣੇਨ ਚ । ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਪਾਵਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਦਕੈਃ
ਇਸ ਸਿਰ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ; ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪੱਥਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ।
ਵਿष੍ਣੁਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਗੌਃ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀ । ਤਿਲਾ ਲੌਹਂ ਹਿਰਣ੍ਯਞ੍ਚ ਕਰ੍ਪਾਸਂ ਲਵਣਂ ਤਥਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਸੁਭਾਵਨ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਤਿਲ, ਲੋਹਾ, ਸੋਨਾ, ਕਪਾਸ ਅਤੇ ਲੂਣ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਸਪ੍ਤਧਾਨ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਰ੍ਗਾਵ ਏਕੈਕਂ ਪਾਵਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਤਿਲਪਾਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਦਦਾਨਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਗਾਂ — ਹਰ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਤਿਲ ਦਾ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਵੀ ਦਿਓ।
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰੇਤਮੁਕ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਪ੍ਰੇਤਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧृਦਿ ਵਿष੍ਣੁਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪ੍ਯਚ
ਪ੍ਰੇਤ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਸੰਬੰਧੀ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰੇਤ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਕਰਵਾਓ।
ਏਵਂ ਪੁਤ੍ਤਲਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਹਯੇਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਦ੍ਧਯੇ ਤੁ ਸਂਸ੍ਕਰ੍ਤਾ ਪੁਤ੍ਰਾਦਿਰ੍ਨਿष੍ਕृਤਿਂ ਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਤਲਾ ਬਣਾਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜੋ; ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਤੀ ਕਰੇ।
ਤ੍ਰੀਨ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਨ੍षਡ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਚ ਤਥਾ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਾਪਿ ਚ । ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰੇਣ ਵਿਪ੍ਰਵਤ੍ਸ੍ਮृਤਃ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਤਿੰਨ, ਛੇ, ਬਾਰਾਂ ਤੇ ਪੰਦਰਾਂ — ਇਹ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੁਤਾਬਕ ਮਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ.
ਅਸ਼ਕ੍ਤੌ ਗੋਹਿਰਣ੍ਯਾਦਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਮ੍ਨਾਯਂ ਚਰੇਦਪਿ । ਆਤ੍ਮਨੋऽਨਧਿਕਾਰਿਤ੍ਵੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮੇਵਂ ਚਰੇਦ੍ਵੁਨ੍ਧਃ
ਜੇ ਗਾਂ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨਿਯਮਤ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਆਪਣੇ ਵਲੋਂ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.
ਅਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਤੁ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯਾਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮੇਵ ਚ । ਨੋਪਤਿष੍ਠਤਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਕੁਝ ਦਾਨ ਕਰੇ ਜਾਂ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ ਦਾਨ ਕਰੇ ਪਰ ਖੁਦ ਸ਼ੁੱਧ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਅੰਤਰ ਵਿਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਸਮ੍ਪਾਦ੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦਹਨਾਦ੍ਯੌਰ੍ਧ੍ਵਦੇਹਿਕਮ੍ । ਅਕृਤ੍ਵਾ ਨਿष੍ਕृਤਿਂ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰੁਤੇ ਦਹਨਾਦਿਕਮ੍
ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਇਹ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ.
ਮਤਿਪੂਰ੍ਵਮਮਤ੍ਯਾ ਚ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਤਨਿष੍ਕृਤਿਂ ਸ਼ृਣੁ । ਕृਤ੍ਵਾਗ੍ਨਿਮੁਦਕਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਂ ਵਹਨਂ ਕਥਾਮ੍
ਹੁਣ, ਸੋਚ ਸਮਝ ਕੇ ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਸੁਣੋ: ਅੱਗ ਬਣਾਉਣਾ, ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਛੂਹਣਾ, ਲਿਜਾਣਾ ਤੇ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਨਾ.
ਰਜ੍ਜੁਚ੍ਛੇਦਾਸ਼੍ਰੁਪਾਤਞ੍ਚ ਤਪ੍ਤਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ । ਏषਾਮਨ੍ਯਤਮਂ ਪ੍ਰੇਤਂ ਯੋ ਵਹੇਤ੍ਤੁ ਦੇਹਤ ਵਾ
ਰੱਸੀ ਕੱਟਣ, ਅੰਸੂ ਵਹਾਉਣ ਜਾਂ ਤਪਤ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਵੀ ਮੁਰਦੇ ਨੂੰ ਲਿਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਕਟੋਦਕਕ੍ਰਿਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਚ੍ਛ੍ਰ ਸਾਨ੍ਤਪਨਂ ਚਰੇਤ੍ । ਨਿਮਿਤ੍ਤੇ ਲਘੁਨਿ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਮਹਨ੍ਮਹਤਿ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਮੁਰਦੇ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਸਾਂਤਪਨ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਛੋਟੇ ਕਾਰਨ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਵੱਡੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ.
ਗਰੁਡ ਉਵਾਚ । ਕृਚ੍ਛ੍ਰਸ੍ਯ ਤਪ੍ਤਕृਚ੍ਛ੍ਰਸ੍ਯ ਤਥਾ ਸਾਨ੍ਤਪਨਸ੍ਯ ਚ । ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਸ੍ਵਾਮਿਂਸ੍ਤ੍ਰਯਾਣਾਮਪਿ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਗਰੁੜ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਸੁਵਰਤ, ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ, ਤਪਤਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਤੇ ਸਾਂਤਪਨ — ਇਹ ਤਿੰਨਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸਵਾਮੀ.
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ । ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਸਾਯਂ ਤ੍ਰ੍ਯਹਮਦ੍ਯਾਦਯਾਚਿਤਮ੍ । ਉਪਵਾਸਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਹਞ੍ਚੈਵ ਏष ਕृਚ੍ਛ੍ਰ ਉਦਾਹृਤਃ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਮੰਗੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ — ਇਹ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ.
ਤਪ੍ਤਕ੍ਸ਼ੀਰਘृਤਾਮ੍ਬੂਨਾਮੇਕੈਕਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਪਿਬੇਤ੍ । ਏਕਰਾਤ੍ਰੋਪਵਾਸਸ਼੍ਚ ਤਪ੍ਤਕृਚ੍ਛ੍ਰ ਉਦਾਹृਤਃ
ਹਰ ਦਿਨ ਤਪਤ ਦੁੱਧ, ਘੀ ਤੇ ਪਾਣੀ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਪੀਣਾ; ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ — ਇਹ ਤਪਤਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਹੈ.
ਗੋਮੂਤ੍ਰਂ ਗੋਮਯਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਦਧਿ ਸਰ੍ਪਿਃ ਕੁਸ਼ੋਦਕਮ੍ । ਜਗ੍ਧ੍ਵਾ ਪਰੇऽਹ੍ਨ੍ਯੁਪਵਸੇਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਸਾਨ੍ਤਪਨਞ੍ਚਰਨ੍
ਗਾਂ ਦਾ ਮੂਤਰ, ਗੋਬਰ, ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ, ਘੀ ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ ਪਾਣੀ ਖਾ ਕੇ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ — ਇਹ ਸਾਂਤਪਨ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਹੈ.
ਮਯਾ ਤੇऽਯਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਦੁਰ੍ਮृਤਸ੍ਯ ਵਿਧਿਃ ਖਗ । ਤਦਾ ਮृਤਂ ਵਿਜਾਨੀਯਾਦ੍ਦੀਪਨਿਰ੍ਵਾਣਮਾਗਤਃ
ਹੇ ਪੰਛੀ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਗਲਤ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰੀਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਚਿਰਾਗ ਬੁਝ ਜਾਣ ਤੇ ਮਰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਸਮਝੋ.
ਅਗ੍ਨਿਦਾਹਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੂਤਕਞ੍ਚ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍ । ਦਸ਼ਾਹਂ ਗਰ੍ਤਪਿਣਾਡਞ੍ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇਤਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਫਿਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਦਾਹ ਕਰਨਾ ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਸੁਤਕ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦਸ ਦਿਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਤੇ ਮੁਰਦੇ ਲਈ ਖੱਡਾ ਵੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਏਵਂ ਵਿਧਿਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰੇਤਸ਼੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਕ੍ । ਮृਤਭ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਕृਤੇਃ ਕृਤੇ ਦਾਹੇ ਸ ਵੈ ਯਦਿ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੀਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਮੁਰਦਾ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਨਾ ਮਰੇ ਲਈ ਰੀਤ ਕਰੀ ਜਾਵੇ ਤੇ ਦਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ—
ਆਯਾਤਿ ਤੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਜ੍ਜਨਂ ਘृਕੁਣ੍ਡਕੇ । ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿਸਂਸ੍ਕਾਰਾਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਪੁਨਰੇਵ ਤੁ
ਤਾਂ ਘੜਕੁੰਡਾ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜਨਮ ਤੇ ਹੋਰ ਸੰਸਕਾਰ ਮੁੜ ਕਰਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ.
ਊਢਾਮੇਵ ਸ੍ਵਕਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮੁਦ੍ਵਹੇਦ੍ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੁਮਾਨ੍ । ਵਰ੍षੇ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੇ ਪਕ੍ਸ਼ਿਨ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਵਾ ਗਤੇ ਸਤਿ
ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁੜ ਵਿਆਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪੰਛੀ, ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਜਾਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਬੀਤ ਜਾਣ ਤੇ.
ਅਜ੍ਞਾਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੋषਿਤਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਕृਤਿਂ ਦਹੇਤ੍ । ਰਜਸ੍ਵਲਾਸੂਤਿਕਯੋਰ੍ਵਿਸ਼ੇषਂ ਮਰਣੇ ਸ਼ृਣੁ
ਅਣਜਾਣ ਜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਗਏ ਲਈ, ਪਤਲੇ ਬਣਾਕੇ ਦਾਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਰਜੋਵਾਲਾ ਜਾਂ ਜੱਚ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਰੀਤ.
ਸੂਤਿਕਾਯਾਂ ਮृਤਾਯਾਨ੍ਤੁ ਏਵਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯਾਜ੍ਞਿਕਾਃ । ਕੁਮ੍ਭੇ ਸਲਿਲਮਾਦਾਯ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਜਦੋਂ ਜੱਚ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਯਾਜ਼ਕ ਪਾਣੀ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਤੱਤ ਲੈ ਕੇ ਰੀਤ ਕਰਦੇ ਹਨ.
ਪੁਣ੍ਯਾਭਿਰਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਾਪੋ ਵਾਚਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਲਭੇਤ੍ਤਤਃ । ਸ਼ਤਸੂਰ੍ਪੋਦਕੇਨਾਦੌ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਸੌ ਘੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨੈਵ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦਾਹਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਗੇਸ਼੍ਵਰ । ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗਵ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਰਜਸ੍ਵਲਾਮ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਘਰ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਗਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਰਜਸਵਲਾ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤਰਾਕृਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਹਯੇਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਮृਤਸ੍ਯ ਪਞ੍ਚਕੇ ਦਾਹਵਿਧਿਂ ਵਚ੍ਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮੇ
ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਪਤਲੀ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੰਜ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਆਦੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਧਨਿष੍ਠਾਰ੍ਧਮੇਤਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪਞ੍ਚਕਮ੍ । ਰੇਵਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸਦਾ ਦੂष੍ਯਮਸ਼ੁਭਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਪੰਜ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਰੇਵਤੀ ਤੱਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਟਾਲਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਦਾਹਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿषਾਦਃ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਤੁषੁ । ਨ ਜਲਂ ਦੀਯਤੇ ਤੇषੁ ਅਸ਼ੁਭਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਕਾਨਨ੍ਤਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਨ੍ਯਥਾ । ਪੁਤ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਗੋਤ੍ਰਿਣਾਂ ਤਸ੍ਯ ਸਨ੍ਤਾਪੋऽਪ੍ਯੁਪਜਾਯਤੇ
ਪੰਜ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੁੱਖ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।