ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿष੍ਮਾਨ੍ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਪਰਃ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ

ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗਿਆਰਾਂ ਸ੍ਰਾਧ ਰਸਮਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਧਾਨੇ ਏਕੈਕਾਗ੍ਰੇ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਤੋਯਵ੍ਰੀਹਿਯਵਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੋਧੂਮਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗਵਃ

ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਣੀ, ਚਾਵਲ, ਜੌ, ਗਹੂੰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਅੰਗੂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਹਵਿष੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਸ਼ੁਭਂ ਮੁਦ੍ਰਾਂ ਛਤ੍ਰੋष੍ਣੀषੇ ਚ ਦਾਪਯੇਤ੍ । ਦਾਪਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਸਂਸ੍ਯਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਸਮਾਨ੍ਵਿਤਮ੍

ਸੁਭ ਅੰਨ, ਮੋਹਰ, ਛਤਰੀ ਅਤੇ ਪੱਗ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਜਰੂਰੀ ਸਮਾਨ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਵਸ੍ਤ੍ਰੋਪਾਨਹਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦਦ੍ਯਾਦष੍ਟਵਿਧਂ ਪਦਮ੍ । ਦ੍ਪਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਵਞ੍ਚਨਮ੍

ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਜੁੱਤੀ ਸਮੇਤ ਅੱਠ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਦੇਣੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੰਡ ਵਿੱਚ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।

ਭੂਮੌ ਸ੍ਥਿਤੇषੁ ਪਿਣ੍ਡੇषੁ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਧਾਨਤਃ

ਜਦੋਂ ਪਿੰਡ ਭੂਮੀ ਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦ-ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਙ੍ਖੇ ਖਡ੍ਗੇऽਥ ਵਾ ਤਾਮ੍ਰੇ ਤਰ੍ਪਣਞ੍ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਧ੍ਯਾਨਧਾਰਣਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਮਵਨੀਂ ਗਤਃ

ਸ਼ੰਖ, ਤਲਵਾਰ ਜਾਂ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ।

ऋਚਾ ਵੈ ਦਾਪਯੇਦਰ੍ਘਮਰ੍ਘੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਯਮਃ ਪ੍ਰੇਤਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਮਃ

ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਅਰਘਿਆ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਰੁਦਰ, ਯਮ ਅਤੇ ਪਰੇਤ — ਇਹ ਪੰਜ ਹਨ।

ਪृਥਕ੍ਕੁਮ੍ਭੇ ਤਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਵਸ੍ਤ੍ਰਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਾਨਿ ਪृਥਙ੍ਮੁਦ੍ਗਾਃ ਪਦਾਨਿ ਚ

ਫਿਰ, ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕੱਪੜੇ, ਯਜਨੋਪਵੀਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੂੰਗ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਪਞ੍ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਜਲਧਾਰਾਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਿਣ੍ਡੇਪਿਣ੍ਡੇ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍

ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪੰਜ ਸ੍ਰਾਧ ਰਸਮਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਫਿਰ ਹਰ ਪਿੰਡ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਣੀ ਚੁਕਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਙ੍ਖੇ ਵਾ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇ ਵਾ ਅਲਾਭੇ ਮृਨ੍ਮਯੇ ਪਿ ਵਾ । ਤਿਲੋਦਕਂ ਸਮਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵੋषਧਿਮਸਨ੍ਵਿਤਮ੍

ਸ਼ੰਖ ਜਾਂ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਂ ਤਿਲੈਃ ਪੂਰ੍ਣਂ ਸਹਿਰਣ੍ਯਂ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮੁਖ੍ਯਾਯ ਪਦਦਾਨਂ ਤਥੈਚ

ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਬਰਤਨ ਤਿਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਸਮੇਤ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਵੀ।

ਯਮੋਦ੍ਦੇਸ਼ੇਤਿਲਾਂਲ੍ਲੌਹਂ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ । ਏਵਂ ਵਿष੍ਣੁਬਲਿਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਧਾਨਤਃ

ਯਮ ਲਈ ਤਿਲ ਅਤੇ ਲੋਹਾ, ਫਿਰ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਭੇਟ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸਮੁਦ੍ਧਰਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣ ਨਾਗਦਂਸ਼ਾਨ੍ਮृਤੋ ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਸ੍ਤਨ੍ਤੁ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ

ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਜਲਦੀ ਉੱਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣ, ਜੇ ਕੋਈ ਸੱਪ ਦੇ ਡਸਣ ਨਾਲ ਮਰ ਗਿਆ ਹੋ ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਿਯਮ।

ਸੁਵਰ੍ਣਭਾਰਨਿष੍ਪਨ੍ਨਂ ਨਾਗਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਥੈਵ ਗਾਮ੍ । ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਿਤੁਰਾਨृਣ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍

ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਸੱਪ ਬਣਾਕੇ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਵੀ, ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਪਿਤਾ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਏਵਂ ਸਰ੍ਪਬਲਿਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਪਦੋषਾਦ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪੁਤ੍ਤਲਕਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੋषਧਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਪ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸੱਪ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਪਤਲੇ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਪਲਾਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਵृਨ੍ਤਾਨਾਂ ਵਿਭਾਗਂ ਸ਼ृਣੁ ਕਾਸ਼੍ਯਪ । ਕृष੍ਣਾਜਿਨਂ ਸਮਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਕੁਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁषਾਕृਤਿਮ੍

ਹੁਣ ਸੁਣ, ਹੇ ਕਾਸ਼ਯਪ, ਪਲਾਸ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ: ਕਾਲੀ ਹਿਰਨ ਦੀ ਖਾਲ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਕੁਸ਼ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਬਣਾਉ।

ਸ਼ਤਤ੍ਰਯੇਣ षष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਵृਨ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋऽਸ੍ਥਿਸਞ੍ਚਯਃ । ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤਾਨਿ ਵृਨ੍ਤਾਨਿ ਅਙ੍ਗੇष੍ਵੇषੁ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍

ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਠ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਸੰਚਾ ਬਣਾਉਣਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਡੰਡੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣੇ ਹਨ।

ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਚ੍ਛਿਰੋਭਾਗੇ ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਂ ਦਸ਼ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ । ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯੁਰਃ ਸ੍ਥਲੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਞ੍ਜਠਰੇ ਤਥਾ

ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਚਾਲੀ ਹੱਡੀਆਂ, ਗਰਦਨ ਵਿੱਚ ਦਸ, ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀਹ ਅਤੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੀਹ ਹੱਡੀਆਂ ਰੱਖੋ।

ਬਾਹੁਦ੍ਵਯੇ ਸ਼ਤਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਟਿਦੇਸ਼ੇ ਚ ਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍ । ਊਰੁਦ੍ਵਯੇ ਸ਼ਤਞ੍ਚਾਪਿ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਜ੍ਜਙ੍ਘਾਦ੍ਵਯੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍

ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌ ਹੱਡੀਆਂ, ਕਮਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੀਹ, ਦੋ ਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌ ਅਤੇ ਦੋ ਪਿੰਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੀਹ ਹੱਡੀਆਂ ਰੱਖੋ।

ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚਤੁष੍ਟਯਂ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨੇ षਡ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵृषਾਣਦ੍ਵਯੇ । ਦਸ਼ ਪਾਦਾਙ੍ਗੁਲੀਭਾਗੇ ਏਵਮਸ੍ਥੀਨਿ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍

ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਹੱਡੀਆਂ, ਦੋ ਵੱਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਛੇ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹੱਡੀਆਂ ਰੱਖੋ।

ਨਾਰਿਕੇਲਂ ਸ਼ਿਰਃ ਸ੍ਥਾਨੇਂ ਤੁਮ੍ਬਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਤਾਲੁਕੇ । ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਂ ਮੁਖੇ ਦਦ੍ਯਾਜ੍ਜਿਹ੍ਵਾਯਾਂ ਕਦਲੀਫਲਮ੍

ਸਿਰ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਨਾਰੀਅਲ, ਤਾਲੂ ਤੇ ਲੌਕੀ, ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਰਤਨ ਅਤੇ ਜੀਭ ਤੇ ਕੇਲੇ ਦਾ ਫਲ ਰੱਖੋ।

ਅਨ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਨਾਲਿਕਂ ਤਦ੍ਯਾਦ੍ਵਾਲੁਕਾਙ੍ਘ੍ਰਾਣੇ ਏਵ ਚ । ਵਸਾਯਾਂ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧਰਿਤਾਲਮਨਃ ਸ਼ਿਲਾਃ

ਅੰਤੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਲਕਾ, ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਰੇਤ, ਚਰਬੀ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਹਰਿਤਾਲ ਤੇ ਮਨਾ ਸ਼ਿਲਾ ਵੀ ਰੱਖੋ।

ਪਾਰਦਂ ਰੇਤਸਃ ਸ੍ਥਾਨੇ ਪੁਰੀषੇ ਪਿਤ੍ਤਲਂ ਤਥਾ । ਮਨਃ ਸ਼ਿਲਾ ਤਥਾ ਗਾਤ੍ਰੇ ਤਿਲਪਕ੍ਵਨ੍ਤੁ ਸਨ੍ਧਿषੁ

ਬੀਜ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਪਾਰਾ, ਮਲ ਵਿੱਚ ਪਿਤਲ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਮਨਾ ਸ਼ਿਲਾ ਅਤੇ ਜੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਦਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਰੱਖੋ।

ਯਵਪਿष੍ਟਂ ਯਥਾ ਮਾਂਸੇ ਮਧੁ ਸ਼ੋਣਿਤਮੇਵ ਚ । ਕੇਸ਼ੇषੁ ਚ ਜਟਾਜੂਟਂ ਤ੍ਵਚਾਯਾਞ੍ਚ ਮृਗਤ੍ਵਚਮ੍

ਮਾਸ ਲਈ ਜੌ ਦੇ ਆਟਾ, ਲਹੂ ਲਈ ਸ਼ਹਦ, ਵਾਲਾਂ ਲਈ ਜਟਾ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਲਈ ਹਿਰਣ ਦੀ ਚਮੜੀ ਰੱਖੋ।

ਕਰ੍ਣਯੋਸ੍ਤਾਲਪਤ੍ਰਞ੍ਚ ਸ੍ਤਨਯੋਸ਼੍ਚੈਵ ਗੁਞ੍ਜਿਕਾਃ । ਨਾਸਾਯਾਂ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਞ੍ਚ ਕਮਲਂ ਨਾਭਿਮਣ੍ਡਲੇ

ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਲ ਪੱਤ, ਛਾਤੀਆਂ ਤੇ ਗੂੰਜੀ ਦੇ ਦਾਣੇ, ਨੱਕ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ ਕਮਲ ਅਤੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਵੀ ਕਮਲ ਰੱਖੋ।

ਵृਨ੍ਤਾਕਂ ਵृषਣਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵੇ ਲਿਙ੍ਗੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਗृਞ੍ਜਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਘृਤਂ ਨਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਦੇਯਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕੌ ਪੀਨੇ ਚ ਤ੍ਰਪੁਸ੍ਮृਤਮ੍

ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਜੋੜ ਤੇ ਬੈਂਗਣ, ਲਿੰਗ ਤੇ ਕਾਲਾ ਜੀਰਾ, ਨਾਭੀ ਤੇ ਘੀ ਅਤੇ ਪਿਛਵाड़ੇ ਤੇ ਟਿਨ ਰੱਖੋ।

ਮੌਕ੍ਤਿਕਂ ਸ੍ਤਨਯੋਰ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕੁਙ੍ਕੁਮੇਵ ਵਿਲੇਪਨਮ੍ । ਕਰ੍ਪੂਰਾਗੁਰੁਧੂਪੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਭੈਰ੍ਮਾਲ੍ਯੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧਿਭਿਃ

ਛਾਤੀਆਂ ਤੇ ਅਤੇ ਸਿਰ ਤੇ ਮੋਤੀ, ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਕੁੰਕੁਮ, ਅਤੇ ਕਪੂਰ, ਅਗਰ ਦੀ ਧੂਪ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਰੱਖੋ।

ਪਰਿਧਾਨਂ ਪਟ੍ਟਸੂਤ੍ਰਂਹृਦਯੇ ਚੈਵ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ । ऋਦ੍ਧਿਵृਦ੍ਧੀ ਭੁਜੌ ਦ੍ਵੌ ਚ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭ੍ਯਾਞ੍ਚ ਕਪਰ੍ਦਕਮ੍

ਕਪੜਾ ਵਜੋਂ ਰੇਸ਼ਮੀ ਧਾਗਾ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਵਧਾਈ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਸਾਂਪ ਦੀ ਖੋਲ ਰੱਖੋ।

ਦਨ੍ਤੇषੁ ਦਾਡਿਮੀਬੀਜਾਨ੍ਯਙ੍ਗੁਲੀषੁ ਚ ਚਮ੍ਪਕਮ੍ । ਸਿਨ੍ਦੂਰਂ ਨੇਤ੍ਰਕੋਣੇ ਚ ਤਾਮ੍ਬੂਲਾਦ੍ਯੁਪਹਾਰਕਮ੍

ਦੰਦਾਂ ਲਈ ਦਾਦੀਮ ਦੇ ਬੀਜ, ਉਂਗਲੀਆਂ ਤੇ ਚੰਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਕੋਣ ਤੇ ਸਿੰਧੂਰ ਅਤੇ ਪਾਨ ਆਦਿ ਭੇਟ ਰੱਖੋ।