ਪृਥਕ੍ਚਿਤਾਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਨ ਪ੍ਰਿਯਾ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਾਦ੍ਯਾਃ ਸਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਆਰੋਹੇਯੁਰਪੀਹ ਤਾਃ
ਵੱਖਰੀ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ; ਪਰ ਖਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮ-ਜਾਤੀ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਇੱਥੇ ਵੀ ਚੜ੍ਹ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚਾਣ੍ਡਾਲੀਮਵਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਤਃ ਸਮੋ ਵਿਧਿਃ । ਅਗਰ੍ਭਿਣੀਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਬਾਲਤਾਕ੍ਮੇ(ਕਾ)ਨਾਮਪਿ
ਚੰਡਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਹੱਦ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਹ ਨਿਯਮ ਸਭ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਗਰਭਵਤੀ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।
ਦਹਨਸ੍ਯ ਵਿਧਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਾਮਾਨ੍ਯੇਨ ਮਯਾ ਖਗ । ਵਿਸ਼ੇषਮਪਿ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕਞ੍ਚਿਤ੍ਕਿਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਪੰਛੀਏ, ਮੈਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਦੀ ਰੀਤ ਸਧਾਰਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਕੀ ਤੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਖਾਸ ਗੱਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਗਰੁਡ ਉਵਾਚ । ਪ੍ਰੋषਿਤੇ ਤੁ ਮृਤੇ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਯਸ੍ਥ੍ਨਿਨਾਸ਼ਮੁਪੇਯੁषਿ । ਕਥਂ ਦਾਹਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਸ੍ਤਨ੍ਮੇ ਵਦ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਗਰੁੜ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜਦ ਮਾਲਕ ਦੂਰ ਹੋਣ ਤੇ ਮਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ । ਅਸ੍ਥੀਨਿ ਚੇਨ੍ਨ ਲਭ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰੋषਿਤਸ੍ਯ ਨਰਸ੍ਯ ਚ । ਤੇषਾਞ੍ਚ ਹਿ ਗਤਿਸ੍ਥਾਨਂ ਵਿਧਾਨਂ ਕਥਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ, ਜੋ ਦੂਰ ਮਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਮਿਲਦੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਥਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸ਼ृਣੁ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਰਂ ਗੋਪ੍ਯਂ ਪਤ੍ਯੁਰ੍ਦੁਰ੍ਮਰਣੇषੁ ਯਤ੍ । ਲਙ੍ਘਨੈਰ੍ਯੇ ਮृਤਾ ਜੀਵਾਂ ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ਚਾਭਿਘਾਤਿਤਾਃ
ਸੁਣੋ ਤਾਰਕਸ਼, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਹੈ ਜੋ ਅਣਜਾਣੇ ਮੌਤਾਂ ਮਰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਡਿੱਗਣ, ਦੰਦੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਕੱਟ ਜਾਂ ਮਾਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਹਾਦਸਿਆਂ ਨਾਲ ਮਰਦੇ ਹਨ।
ਕਣ੍ਠਗ੍ਰਹੇ ਵਿਲਗ੍ਨਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਨਾਂ ਤੁਣ੍ਡਘਾਤਿਨਾਮ੍ । ਵਿषਾਗ੍ਨਿਵृषਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵਿषੂਚ੍ਯਾ ਚਾਤ੍ਮਘਾਤਕਾਃ
ਜੋ ਗਲੇ ਘੁੱਟਣ ਨਾਲ, ਚੋਚ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਜ਼ਹਿਰ, ਅੱਗ, ਬਲਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮਰਦੇ ਹਨ—
ਪਤਨੋਦ੍ਬਨ੍ਧਨਜਲੈਰ੍ਮृਤਾਨਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਿਮ੍ । ਸਰ੍ਪਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਃ ਸ਼ृਙ੍ਗਿਭਿਸ਼੍ਚ ਉਪਸਰ੍ਗੋਪਲੋਦਕੈਃ
ਜੋ ਡਿੱਗਣ, ਫੰਨਣ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਣ, ਸੱਪ ਜਾਂ ਬਾਘ ਦੀ ਹਮਲਾ, ਸਿੰਗ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ, ਕਿਸੇ ਮੁਸੀਬਤ ਜਾਂ ਗੰਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਸੁਣੋ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸ਼੍ਵਾਪਦੈਸ਼੍ਚੈਵ ਪਤਨੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਵੈਦ੍ਯੁਤੈਃ । ਨਖੈਰ੍ਲੋਹੈਰ੍ਗਿਰੇਃ ਪਾਤੈਰ੍ਭਿਤ੍ਤਿਪਾਤੈਰ੍ਭृਗੋਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ, ਬਿਜਲੀ, ਨਖ, ਲੋਹਾ, ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ, ਕੰਧ ਡਿੱਗਣ ਜਾਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਰਦੇ ਹਨ—
ਕਟ੍ਵਾਯਾਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਚੌਰਚਾਣ੍ਡਾਲਤਸ੍ਤਥਾ । ਉਦਕ੍ਯਾਸ਼ੁਨਕੀਸ਼ੂਦ੍ਰਰਜਕਾਦਿਵਿਭੂषਿਤਾਃ
ਜੋ ਰੇਤ ਵਿੱਚ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਚੋਰ ਜਾਂ ਚੁਹੜਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ, ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਾਲਿਆਂ, ਕੁੱਤੇ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ, ਧੋਬੀਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਮਰਦੇ ਹਨ—
ਊਰ੍ਧ੍ਵੋਚਛਿष੍ਟਾਧਰੋਚ੍ਛਿष੍ਟੋਭਯੋਚ੍ਛਿष੍ਟਾਸ੍ਤੁ ਯੇ ਮृਤਾਃ । ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਘਾਤੈਰ੍ਮृਤਾ ਯੇ ਚਾਸ੍ਯਸ਼੍ਵਸ੍ਪृष੍ਟਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਜੋ ਉਪਰਲੇ ਜਾਂ ਹੇਠਲੇ ਜਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਗਧੇ ਜਾਂ ਘੋੜੇ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਮਰਦੇ ਹਨ—
ਤਤ੍ਤੁ ਦੁਰ੍ਮਰਣਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਯਚ੍ਚ ਜਾਤਂ ਵਿਧੈਂ ਵਿਨਾ । ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਨਰਕਾਨ੍ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਭਾਗਿਨਃ
ਇਹ ਸਭ ਮੌਤਾਂ ਅਣਜਾਣੀਆਂ ਮੌਤਾਂ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੀਤਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਦੁਖ ਭੋਗ ਕੇ ਭਟਕਦੇ ਆਤਮਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤੇषਾਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਦਾਹਂ ਸੂਤਕਂ ਨੋਦਕਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਨ ਵਿਧਾਨਂ ਮृਤਾਦ੍ਯਞ੍ਚ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾ ਦੌਰ੍ਧ੍ਵਦੈਹਿਕਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਾ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਸੁਤਕ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰੀਤ, ਨਾ ਮਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ, ਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਅੰਤਿਮ ਕਰਮ।
ਨ ਪਿਣ੍ਡਦਾਨਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਮਾਦਾਚ੍ਚੇਤ੍ਕਰੋਤਿ ਹਿ । ਨੋਪਤਿष੍ਠਤਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪਿੰਡ (ਚਾਵਲ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ) ਨਹੀਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ; ਜੇ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਤੱਕ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ—ਸਭ ਕੁਝ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
ਅਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਤੈਃ ਪੌਤ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਪਿਣ੍ਡੈਃ ਸ਼ੁਭਮਿਚ੍ਛੁਭਿਃ । ਨਾਰਾਯਣਬਲਿਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਲੋਕਗਰ੍ਹਾਭਿਯਾ ਖਗ
ਇਸ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਜੇ ਉਹ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਨਾਰਾਇਣ ਬਲੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪੰਛੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਣ।
ਤਥਾ ਤੇषਾਂ ਭਵੇਚ੍ਛੌਚਂ ਨਾਨ੍ਯਥੇਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦ੍ਯਮਃ । ਕृਤੇ ਨਾਰਾਯਣਬਲਾਵੌਰ੍ਧ੍ਵਦੇਹਿਕਯੋਗ੍ਯਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਨਾਰਾਇਣ ਬਲੀ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਸੁਦ੍ਧਿਕਰਂ ਕਰ੍ਮ ਤਦ੍ਭਵੇਨ੍ਨ ਤਦਨ੍ਯਥਾ । ਨਾਰਾਯਣਬਲਿਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕ੍ਪਯੇਤ੍
ਇਹ ਕਰਮ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਰੀਤ ਨਹੀਂ। ਨਾਰਾਇਣ ਬਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਗ੍ਰੇ ਕਾਰਯੇਦ੍ਬਿਪ੍ਰੈਰ੍ਯੇਨ ਪੂਤੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਪੂਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਤਰ੍ਪਣਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਪੌਰਾਣਵੈਦਿਕੈਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਅੱਗੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਰਾਣ ਤੇ ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੌषਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤੈਰ੍ਮਿਸ਼੍ਰੈਰ੍ਵਿष੍ਣੁਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ । ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਸੂਕ੍ਤੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਵੈष੍ਣਵੈਰਪਿ
ਸਭ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੇ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਤਂ ਵਿष੍ਣੁਮਿਤਿ ਸ੍ਮਰਨ੍ । ਅਨਾਦਿਨਿਧਨੋ ਦੇਵਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਅਮਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਹੈ, ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰੇਤਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦੋ ਭਵ । ਤਰ੍ਪਣਸ੍ਯਾਵਸਾਨੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵੀਤਰਾਗੋ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ
ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰ, ਜੋ ਅਮਰ ਹੈਂ ਅਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤਰਪਣ ਦੀ ਰਸਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤੂੰ ਵਿਅਸਨ ਅਤੇ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾ।
ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿष੍ਮਾਨ੍ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਪਰਃ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗਿਆਰਾਂ ਸ੍ਰਾਧ ਰਸਮਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਧਾਨੇ ਏਕੈਕਾਗ੍ਰੇ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਤੋਯਵ੍ਰੀਹਿਯਵਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੋਧੂਮਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗਵਃ
ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਣੀ, ਚਾਵਲ, ਜੌ, ਗਹੂੰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਅੰਗੂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਹਵਿष੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਸ਼ੁਭਂ ਮੁਦ੍ਰਾਂ ਛਤ੍ਰੋष੍ਣੀषੇ ਚ ਦਾਪਯੇਤ੍ । ਦਾਪਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਸਂਸ੍ਯਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਸਮਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਸੁਭ ਅੰਨ, ਮੋਹਰ, ਛਤਰੀ ਅਤੇ ਪੱਗ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਜਰੂਰੀ ਸਮਾਨ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰੋਪਾਨਹਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦਦ੍ਯਾਦष੍ਟਵਿਧਂ ਪਦਮ੍ । ਦ੍ਪਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਵਞ੍ਚਨਮ੍
ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਜੁੱਤੀ ਸਮੇਤ ਅੱਠ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਦੇਣੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੰਡ ਵਿੱਚ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।
ਭੂਮੌ ਸ੍ਥਿਤੇषੁ ਪਿਣ੍ਡੇषੁ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਧਾਨਤਃ
ਜਦੋਂ ਪਿੰਡ ਭੂਮੀ ਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦ-ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਙ੍ਖੇ ਖਡ੍ਗੇऽਥ ਵਾ ਤਾਮ੍ਰੇ ਤਰ੍ਪਣਞ੍ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਧ੍ਯਾਨਧਾਰਣਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਮਵਨੀਂ ਗਤਃ
ਸ਼ੰਖ, ਤਲਵਾਰ ਜਾਂ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ।
ऋਚਾ ਵੈ ਦਾਪਯੇਦਰ੍ਘਮਰ੍ਘੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਯਮਃ ਪ੍ਰੇਤਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਮਃ
ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਅਰਘਿਆ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਰੁਦਰ, ਯਮ ਅਤੇ ਪਰੇਤ — ਇਹ ਪੰਜ ਹਨ।
ਪृਥਕ੍ਕੁਮ੍ਭੇ ਤਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਵਸ੍ਤ੍ਰਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਾਨਿ ਪृਥਙ੍ਮੁਦ੍ਗਾਃ ਪਦਾਨਿ ਚ
ਫਿਰ, ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕੱਪੜੇ, ਯਜਨੋਪਵੀਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੂੰਗ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਞ੍ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਜਲਧਾਰਾਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਿਣ੍ਡੇਪਿਣ੍ਡੇ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪੰਜ ਸ੍ਰਾਧ ਰਸਮਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਫਿਰ ਹਰ ਪਿੰਡ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਣੀ ਚੁਕਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।