ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਾਦਿ ਕਲਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਦਿਤਤ੍ਤ੍ਵ ਮਨਨ੍ਤਾਦਿਭੁਵਨਮੋਙ੍ਕਾਰਾਦਿਵਰ੍ਣਮ੍ ਏਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਮਕਃ ਪਰਾਮृਤਾਰ੍ਣਵਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤੋ ਦਿਕ੍ਸਮਸ੍ਤषਡਂਗਃ ਸਦਾਸ਼ਿਵਾਰ੍ਣਵਪਯਃ ਪੂਰ੍ਣੋਦਧਿਪਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਾਸ੍ਪਦਾਤ੍ਮਕਃ ਵਿਦ੍ਯੋਮਾਪੂਰ੍ਣਜ੍ਞਤ੍ਵਕਰ੍ਤ੍ਤृਤ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਜ੍ਯੇष੍ਠਾਚਕ੍ਰਰੁਦ੍ਰਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਕਕਰ੍ਣਿਕਃ 25.
ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ—ਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਧਰਤੀ ਆਦਿ ਤੱਤ, ਅਨੰਤ ਆਦਿ ਲੋਕ, ਓਂ ਆਦਿ ਅੱਖਰ—ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਮੂਲ ਰੂਪ ਹੈ, ਪੂਰਨ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਸਮੁੰਦਰ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮੂਲ, ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਛੇ ਅੰਗ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਪੂਰਨ ਸਮੁੰਦਰ, ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਤੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਲੱਛਣ, ਜੇਠਾ ਚੱਕਰ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਕੇਂਦਰ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਆਸਨਪੂਜਾਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮ ਪਂਚਵਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਾਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ ਦੇ ਆਚਾਰ ਭਾਗ ਵਿਚ 'ਆਸਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਪਚਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਕਰਨ੍ਯਾਸਃ ਪਦ੍ਮਮੁਦ੍ਰਾਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਨ੍ਯਾਸਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਨੌਂ ਅਨਾਮਿਕਾਯੈ ਨਮਃ ਤੌਂ ਤਰ੍ਜਨ੍ਯੈ ਨਮਃ ਲਾਂ ਕਰਤਲਾਯੈ ਨਮਃ 26.
ਫਿਰ ਕਰ-ਨਿਆਸ ਦੀ ਰੀਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਮਲ ਦੀ ਮੁਦਰਾ ਬਣਾਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਨਿਆਸ ਕਰੀਦੀ ਜਾਵੇ: 'ਨੌਂ'—ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ; 'ਤੌਂ'—ਤਾਰਜਨੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ; 'ਲਾਂ'—ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਥ ਦੇਹਨ੍ਯਾਸਃ ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕਰਾਸ੍ਫਾਲਾਯ ਨਮਃ 26.
ਹੁਣ ਦੇਹ-ਨਿਆਸ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ: 'ਐਂ, ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ'—ਹਥੇਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ੍ਫੈਂ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਸ੍ਫੈਂ ਕੁਬ੍ਜੀਕਾਯੈ ਨਮਃ ਸ੍ਫੌਂ ਕੁਬ੍ਜਿਕਾਯੈ ਪੂਰ੍ਵਵਕ੍ਤ੍ਰਾਯ ਨਮਃ ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕਿਲਿਕਿਲਿ ਪਸ਼੍ਚਿਮਵਕ੍ਤ੍ਰਾਯ ਨਮਃ ੴ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਹृਦਯਾਯ ਨਮਃ ਕ੍ਸ਼ੌਂ (ਕ੍ਸ਼ੇਂ ਐਂ) ਕੁਬ੍ਜਿਕਾਯੈ ਸ਼ਿਰਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਅਘੋਰਾਮੁਖਿ ਕਵਚਾਯ ਹੁਂ ਕਿਲਿਕਿਲਿ ਵਿਚ੍ਚੇ ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਯ ਫਟ੍ ।। 26.
'ਐਂ, ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ, ਹ੍ਰੀਂ, ਸ੍ਫੈਂ'—ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; 'ਸ੍ਫੈਂ'—ਕੁਬਜਿਕਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; 'ਸ੍ਫੌਂ'—ਕੁਬਜਿਕਾ ਦੇ ਪੂਰਬਲੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; 'ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕਿਲਿਕਿਲੀ'—ਪੱਛਮੀ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; 'ਓਂ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ'; 'ਕ੍ਸ਼ੌਂ (ਕ੍ਸ਼ੇਂ, ਐਂ)'—ਕੁਬਜਿਕਾ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; 'ਅਘੋਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ'—ਕਵਚ ਨੂੰ ਹੂੰ; 'ਕਿਲਿਕਿਲੀ ਵਿਚੇ'—ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਫਟ।
ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਅਖਣ੍ਡਮਣ੍ਡਲਾਕਾਰਮਹਾਸ਼ੂਲਮਣ੍ਡਲਮਾਯ ਨਮਃ ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਸੋਮਮਣ੍ਡਲਾਯ ਨਮਃ ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਮਹਾਕੌਲਮਣ੍ਡਲਾਯ ਨਮਃ ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਸਾਮਮਣ੍ਡਲਾਯ ਨਮਃ ਏਵਂ ਮਣ੍ਡਲਾਨਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਪੂਜ੍ਯਮ੍ ।। 26.
'ਐਂ, ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ'—ਅਖੰਡ ਮੰਡਲ ਆਕਾਰ ਮਹਾ-ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; 'ਐਂ, ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ'—ਚੰਦ੍ਰ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; 'ਐਂ, ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ'—ਮਹਾ-ਕੌਲ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; 'ਐਂ, ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ'—ਸਾਮ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਮੰਡਲਾਂ ਦੀ ਲੜੀਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਕਰਨ੍ਯਾਸਾਦਿਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਾਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ ਦੇ ਆਚਾਰ ਭਾਗ ਵਿਚ 'ਕਰ-ਨਿਆਸ ਆਦਿ ਰੀਤਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਛੱਬੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਨਾਗਾਦਿਵਿਵਿਧਵਿषਹਰ ਮਨ੍ਤ੍ਰਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਾਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ ਦੇ ਆਚਾਰ ਭਾਗ ਵਿਚ 'ਨਾਗ ਆਦਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜ਼ਹਿਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਸਤਾਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਗੋਪਾਲਪੂਜਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀਮ੍ 28.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਗੋਪਾਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਹਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼ਙ੍ਖਪਦ੍ਮਨਿਧੀ ਚੈਵ ਸਾਰਙ੍ਗਃ ਸ਼ਰਭਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾ 28.
ਸ਼ੰਖ, ਕਮਲ, ਖਜ਼ਾਨੇ, ਹਿਰਨ, ਸ਼ਰਭ ਤੇ ਲੱਖਮੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਬਲਪ੍ਰਬਲੌ ਜਯਸ਼੍ਚ ਵਿਜਯੋ ਯਜੇਤ੍ 28.
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਬਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਭਲਾ, ਜਯਾ ਤੇ ਵਿਜਯਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯਾਗ੍ਨ੍ਯਾਦਿਕੋਣੇषੁ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਨਾਰਦਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ 28.
ਖੇਤਰ ਦੇ ਅੱਗਣੀ ਕੋਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਨਾਰਦ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵੇ ਵਿष੍ਣੁਂ ਵਿष੍ਣੁਤਪੋ ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ 28.
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਤਪ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨਨ੍ਤਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਧਰ੍ਮਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਵੈਰਾਗ੍ਯਮਗ੍ਨਿਤਃ 28.
ਅਨੰਤ, ਧਰਤੀ, ਧਰਮ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੈਰਾਗ, ਇਹ ਸਭ ਅੱਗ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਪ੍ਰਕृਤਾਤ੍ਮਨੇ ਰਜਸੇ ਮੋਹਰੂਪਿਣੇ 28.
ਸਤ੍ਤਵ ਲਈ—ਮੂਲ ਸਰੂਪ; ਰਜਸ ਲਈ—ਮੋਹ ਦਾ ਰੂਪ।
ਵਿਦ੍ਯਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਰਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯੇਨ੍ਦੁਵਹ੍ਨਿਮਣ੍ਡਲਮ੍ 28.
ਸੱਚੀ ਗਿਆਨ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਗੋਪੀਜਨਵਲ੍ਲਭਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤੋ ਮਨੁਰੁਚ੍ਯਤੇ 28.
ਗੋਪੀ ਜਨ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਲਈ 'ਸਵਾਹਾ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਕਂ ਚਕ੍ਰਮਸੁਰਾਰਿਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ 28.
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਚਕਰ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਹੈ।
ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਚ ਸੁਨਨ੍ਦਾ ਨਾਗ੍ਨਜਿਤ੍ਯਪਿ 28.
ਰੁਕਮਿਨੀ, ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਸੁਨੰਦਾ ਅਤੇ ਨਾਗਨਜਿਤੀ ਵੀ।
ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਦ੍ਮਂ ਮੁਸਲਂ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ 28.
ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ, ਕਮਲ, ਹਲ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮੁਕੁਟਂ ਵਲਮਾਲਾਂ ਚ ਐਂਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾਨ੍ਧ੍ਵਜਮੁਖ੍ਯਕਾਨ੍ ਜਪ੍ਯਾਦ੍ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਪੂਜਨਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਨ੍ਪੁਯਾਤ੍
ਮੁਕੁਟ, ਵਲਮਾਲਾ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿ ਧਵਜਾਂ ਦੀ ਜਪ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਿਨੀਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮੁਖ੍ਯਕਾਮ੍ 29.
ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕ੍ਲੀਂ ਹ੍ਰੂਂ ੴ ਨਮਃ 29.
ਓਂ ਹ੍ਰੀੰ ਸ਼੍ਰੀੰ ਕਲੀੰ ਹ੍ਰੂਂ ਓਂ ਨਮਹ।
ੴ ਸ਼੍ਰੀਂ (ਸ਼੍ਰੀਃ) ਸ਼੍ਰੀਧਰਾਯ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਨਾਯ ਨਮਃ 29.
ਓਂ ਸ਼੍ਰੀੰ, ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ।
ੴ ਵਿष੍ਣਵੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਨਾਯ ਨਮਃ 29.
ਓਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਨਾ ਮਂਤ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਕਾਃ 29.
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰ ਹਰ ਇਕ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਸਨਂ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਮਂਤ੍ਰਂ ਚ ਹੋਮਾਦ੍ਯਂਗषਡਂਗਕਮ੍ 29.
ਆਸਨ, ਮੂਰਤੀ ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਹੋਮ ਆਦਿ ਛੇ ਅੰਗ।
ਸ਼ਰਂ ਪਾਸ਼ਂ ਚਾਂਕੁਸ਼ਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਗਰੁਡਸਂਯੁਤਮ੍ 29.
ਤੀਰ, ਫੰਨਾ, ਅੰਕੁਸ਼, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ-ਗਰੁੜ ਦੇ ਨਾਲ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਂਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਿਨੀ(ਸ਼੍ਰੀਧਰ) ਪੂਜਨਵਿਧਿਰ੍ਨਾਮੈਕੋਨਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਰੁੜ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ, ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ, 'ਤ੍ਰੈਲੋਕਯ ਮੋਹਿਨੀ (ਸ਼੍ਰੀਧਰ) ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀ' ਨਾਮਕ ਉਣਤੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ੴ ਕਣਿਚਿਕੀਣਿਕਕ੍ਰਾਣੀ ਚਰ੍ਵਾਣੀ ਭੂਤਹਾਰਿਣਿ ਫਣਿਵਿषਿਣਿ ਵਿਰਥਨਾਰਾਯਯਣਿ ਉਮੇ ਦਹਦਹ ਹਸ੍ਤੇ ਚਣ੍ਡੇ ਰੌਦ੍ਰੇ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਿ ਮਹਾਮੁਖਿ ਜ੍ਵਾਲਾਮੁਖਿ ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣਿ ਸ਼ੁਕਮੁਣ੍ਡੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਹਨਹਨ ਸਰ੍ਵਨਾਸ਼ਿਨਿ ਸ੍ਵੇਦਯ ਸਰ੍ਵਾਂਗਸ਼ੋਣਿਤਂ ਤਨ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਾਸਿ ਮਨਸਾ ਦੇਵਿ ਸਮ੍ਮੋਹਯਸਮ੍ਮੋਹਯ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਹृਦਯੇ ਜਾਤਾ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਹ੍ਰृਦਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾ 27.
ਓਂ ਕਣਿਚਿਕੀਣਿਕਾ, ਕ੍ਰਾਣੀ, ਚਰਵਾਣੀ, ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸੱਪ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੀ, ਵਿਰਥਨਾਰਾਯਣੀ, ਉਮਾ, ਸਾੜ, ਸਾੜ, ਹੱਥ ਵਿਚ, ਚੰਡੇ, ਰੌਦਰੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਵੱਡੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਸ਼ੰਖ-ਕਰਨੀ, ਤੋਤੇ ਵਾਲੀ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਮਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਖੂਨ ਨਾਲ ਪਸੀਨਾ ਪਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਦੇਖ, ਦੇਵੀ, ਮੋਹਿਤ ਕਰ, ਮੋਹਿਤ ਕਰ, ਜੋ ਰੁਦਰ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਜੰਮੀ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।