ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਕਰਾਗ੍ਰੈਃ ਸ੍ਵੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਧਾਰਯਨ੍ 23.
ਉਹ ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਦਸ ਹਥਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ੈਃ ਕਰੈਰ੍ਵਾਮਕੈਸ਼੍ਚ ਭੁਜਂਗਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਸੂਤ੍ਰਕਮ੍ 23.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੱਪ ਅਤੇ ਮਾਲਾ ਫੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਚ੍ਛਾਜ੍ਞਾਨਕ੍ਰਿਯਾਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੋ ਹਿ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ 23.
ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ, ਜਿਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖ ਹਨ, ਉਸ ਕੋਲ ਇੱਛਾ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ।
ਇਹਾਹੋਰਾ ਵਚਾਰੇਣ ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਜੀਵਤਿ 23.
ਇਸ ਰੀਤ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦਿਨਤ੍ਰਯਸ੍ਯ ਚਾਰੇਣ ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਸ ਜੀਵਤਿ 23.
ਇਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਗਣਾਦਿਕਾਃ ਪੂਜਾਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਦਾਃ ਪਰਾਃ 24.
ਮੈਂ ਗਣਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਚਾ ਸੁੱਖ ਤੇ ਸਵਰਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗਾਮਾਦਿਹृਦਯਾਦ੍ਯਂਗਂ ਦੁਰ੍ਗਾਯਾ ਗੁਰੁਪਾਦੁਕਾਃ 24.
ਦੇਵੀ ਦਾ ਦਿਲ ਤੇ ਅੰਗ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੈਰ ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹ੍ਰृਦਾਦਿਕਂ ਨਵ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੋ ਰੁਦ੍ਰਚਣ੍ਡਾ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਯਾ 24.
ਦਿਲ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਕਰਕੇ, ਨੌ ਸ਼ਕਤੀਆਂ—ਰੁਦ੍ਰ, ਚੰਡਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੰਡਾ—ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਣ੍ਰੂਪਾ ਚਣ੍ਡਿਕਾਖ੍ਯਾ ਦੁਰ੍ਗੇਦੁਰ੍ਗੇऽਥ ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਿ 24.
ਚੰਡਿਕਾ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ, ਜੋ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਦਾਸ਼ਿਵਮਹਾਪ੍ਰੇਤਪਦ੍ਮਾਸਨਮਥਾਪਿ ਵਾ ੴ ਹ੍ਰਾਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕ੍ਸ਼ੇਂ ਕ੍ਸ਼ੈਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਂ ਸ੍ਕੀਂ ਰੋਂ ਸ੍ਫੇਂ ਸ੍ਫੀਂ ਸ਼ਾਂ ਪਦ੍ਮਾਸਨਂ ਚ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਂ ਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਹ੍ਰृਦਯਾਦਿਕਮ੍ ।। 24.
ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ, ਮਹਾ ਪ੍ਰੇਤ, ਕਮਲ ਆਸਨ, ਅਤੇ ਉਚਾਰਣ: ਓਂ ਹ੍ਰਾਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕ੍ਸ਼ੇਂ ਕ੍ਸ਼ੈਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਂ ਸਕੀਂ ਰੋਂ ਸ੍ਫੇਂ ਸ੍ਫੀਂ ਸ਼ਾਂ; ਕਮਲ ਆਸਨ, ਮੂਰਤ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਦਿਲ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੀਠਾਮ੍ਬੁਜੇ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹਯਾਦੀਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ 24.
ਕਮਲ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਾਮੁਣ੍ਡਾ ਚਣ੍ਡਿਕਾ ਪੂਜ੍ਯਾ ਭੈਰਵਾਖ੍ਯਾਂਸ੍ਤਤੋ ਯਜੇਤ੍ 24.
ਚਾਮੁੰਡਾ ਅਤੇ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਭੈਰਵ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਭੈਰਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਪਾਲੀ ਭੀषਣਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਹਾਰਸ਼੍ਚਾष੍ਟ ਭੈਰਵਾਃ 24.
ਕਪਾਲੀ, ਭੀਸ਼ਣ, ਸੰਹਾਰ ਅਤੇ ਅੱਠ ਭੈਰਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਟੁਕਂ ਦੁਰ੍ਗਯਾ ਵਿਘ੍ਨਰਾਜੋ ਗੁਰੁਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਃ 24.
ਵਟੁਕਾ, ਦੁਰਗਾ, ਵਿਘਨਰਾਜਾ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਖੇਤ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂ ਵਰਦਾਕ੍ਸ਼ਸੂਤ੍ਰਪੁਸ੍ਤਾਭਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ 24.
ਜੋ ਸਫੈਦ ਹੈ, ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਪੁਸਤਕ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇ ਮੂਦਰਾ ਨਾਲ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਦਿਪੂਜਾਨਿਰੂਪਣਂ ਨਮ੍ ਚਤੁਰ੍ਵਿਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਗਾਰੁੜ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ, ਪਹਿਲੀ ਅੰਸ਼ਾਖਾ, ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਚੌਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਐਂ ਕ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਸ੍ਫੇਂ ਕ੍ਸ਼ੌਂ ਅਨਨ੍ਤਸ਼ਕ੍ਤਿਪਾਦੁਕਾਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਨਮਃ ।। 25.
ਐਂ ਕ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਸ੍ਫੇਂ ਕ੍ਸ਼ੌਂ—ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਦੁਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਨਮਸਕਾਰ।
ਐਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਫ੍ਰੌਂ ਕ੍ਸ਼ੌਂ ਆਧਾਰਸ਼ਕ੍ਤਿਪਾਦੁਕਾਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਨਮਃ 25.
ਐਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਫ੍ਰੌਂ ਕ੍ਸ਼ੌਂ—ਆਧਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਦੁਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਨਮਸਕਾਰ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਹੁਂ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਦੇਵਪਾਦੁਕਾਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਨਮਃ 25.
ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਹੁਂ, ਮੈਂ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਪੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਪੂਥਿਵੀਤਤ੍ਸਵਰ੍ਣਭੁਵਨਦ੍ਵੀਪਸਮੁਦ੍ਰਦਿਸ਼ਾਮਨਨ੍ਤਾਖ੍ਯਮਾਸਨਂ ਪਦ੍ਮਾਸਨਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਨਮਃ ।। 25.
ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ, ਮੈਂ ਉਹ ਅਨੰਤ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਕਮਲ-ਆਸਨ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਧਰਤੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਟਾਪੂ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਾਦਿ ਕਲਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਦਿਤਤ੍ਤ੍ਵ ਮਨਨ੍ਤਾਦਿਭੁਵਨਮੋਙ੍ਕਾਰਾਦਿਵਰ੍ਣਮ੍ ਏਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਮਕਃ ਪਰਾਮृਤਾਰ੍ਣਵਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤੋ ਦਿਕ੍ਸਮਸ੍ਤषਡਂਗਃ ਸਦਾਸ਼ਿਵਾਰ੍ਣਵਪਯਃ ਪੂਰ੍ਣੋਦਧਿਪਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਾਸ੍ਪਦਾਤ੍ਮਕਃ ਵਿਦ੍ਯੋਮਾਪੂਰ੍ਣਜ੍ਞਤ੍ਵਕਰ੍ਤ੍ਤृਤ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਜ੍ਯੇष੍ਠਾਚਕ੍ਰਰੁਦ੍ਰਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਕਕਰ੍ਣਿਕਃ 25.
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਆਸਨਪੂਜਾਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮ ਪਂਚਵਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਾਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ ਦੇ ਆਚਾਰ ਭਾਗ ਵਿਚ 'ਆਸਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਪਚਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਕਰਨ੍ਯਾਸਃ ਪਦ੍ਮਮੁਦ੍ਰਾਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਨ੍ਯਾਸਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਨੌਂ ਅਨਾਮਿਕਾਯੈ ਨਮਃ ਤੌਂ ਤਰ੍ਜਨ੍ਯੈ ਨਮਃ ਲਾਂ ਕਰਤਲਾਯੈ ਨਮਃ 26.
ਫਿਰ ਕਰ-ਨਿਆਸ ਦੀ ਰੀਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਮਲ ਦੀ ਮੁਦਰਾ ਬਣਾਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਨਿਆਸ ਕਰੀਦੀ ਜਾਵੇ: 'ਨੌਂ'—ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ; 'ਤੌਂ'—ਤਾਰਜਨੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ; 'ਲਾਂ'—ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਥ ਦੇਹਨ੍ਯਾਸਃ ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕਰਾਸ੍ਫਾਲਾਯ ਨਮਃ 26.
ਹੁਣ ਦੇਹ-ਨਿਆਸ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ: 'ਐਂ, ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ'—ਹਥੇਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ੍ਫੈਂ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਸ੍ਫੈਂ ਕੁਬ੍ਜੀਕਾਯੈ ਨਮਃ ਸ੍ਫੌਂ ਕੁਬ੍ਜਿਕਾਯੈ ਪੂਰ੍ਵਵਕ੍ਤ੍ਰਾਯ ਨਮਃ ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕਿਲਿਕਿਲਿ ਪਸ਼੍ਚਿਮਵਕ੍ਤ੍ਰਾਯ ਨਮਃ ੴ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਹृਦਯਾਯ ਨਮਃ ਕ੍ਸ਼ੌਂ (ਕ੍ਸ਼ੇਂ ਐਂ) ਕੁਬ੍ਜਿਕਾਯੈ ਸ਼ਿਰਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਅਘੋਰਾਮੁਖਿ ਕਵਚਾਯ ਹੁਂ ਕਿਲਿਕਿਲਿ ਵਿਚ੍ਚੇ ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਯ ਫਟ੍ ।। 26.
'ਐਂ, ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ, ਹ੍ਰੀਂ, ਸ੍ਫੈਂ'—ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; 'ਸ੍ਫੈਂ'—ਕੁਬਜਿਕਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; 'ਸ੍ਫੌਂ'—ਕੁਬਜਿਕਾ ਦੇ ਪੂਰਬਲੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; 'ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕਿਲਿਕਿਲੀ'—ਪੱਛਮੀ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; 'ਓਂ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ'; 'ਕ੍ਸ਼ੌਂ (ਕ੍ਸ਼ੇਂ, ਐਂ)'—ਕੁਬਜਿਕਾ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; 'ਅਘੋਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ'—ਕਵਚ ਨੂੰ ਹੂੰ; 'ਕਿਲਿਕਿਲੀ ਵਿਚੇ'—ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਫਟ।
ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਅਖਣ੍ਡਮਣ੍ਡਲਾਕਾਰਮਹਾਸ਼ੂਲਮਣ੍ਡਲਮਾਯ ਨਮਃ ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਸੋਮਮਣ੍ਡਲਾਯ ਨਮਃ ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਮਹਾਕੌਲਮਣ੍ਡਲਾਯ ਨਮਃ ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਸਾਮਮਣ੍ਡਲਾਯ ਨਮਃ ਏਵਂ ਮਣ੍ਡਲਾਨਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਪੂਜ੍ਯਮ੍ ।। 26.
'ਐਂ, ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ'—ਅਖੰਡ ਮੰਡਲ ਆਕਾਰ ਮਹਾ-ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; 'ਐਂ, ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ'—ਚੰਦ੍ਰ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; 'ਐਂ, ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ'—ਮਹਾ-ਕੌਲ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; 'ਐਂ, ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ'—ਸਾਮ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਮੰਡਲਾਂ ਦੀ ਲੜੀਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਕਰਨ੍ਯਾਸਾਦਿਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਾਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ ਦੇ ਆਚਾਰ ਭਾਗ ਵਿਚ 'ਕਰ-ਨਿਆਸ ਆਦਿ ਰੀਤਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਛੱਬੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਨਾਗਾਦਿਵਿਵਿਧਵਿषਹਰ ਮਨ੍ਤ੍ਰਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਾਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ ਦੇ ਆਚਾਰ ਭਾਗ ਵਿਚ 'ਨਾਗ ਆਦਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜ਼ਹਿਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਸਤਾਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਗੋਪਾਲਪੂਜਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀਮ੍ 28.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਗੋਪਾਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਹਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ—ਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਧਰਤੀ ਆਦਿ ਤੱਤ, ਅਨੰਤ ਆਦਿ ਲੋਕ, ਓਂ ਆਦਿ ਅੱਖਰ—ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਮੂਲ ਰੂਪ ਹੈ, ਪੂਰਨ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਸਮੁੰਦਰ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮੂਲ, ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਛੇ ਅੰਗ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਪੂਰਨ ਸਮੁੰਦਰ, ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਤੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਲੱਛਣ, ਜੇਠਾ ਚੱਕਰ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਕੇਂਦਰ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ੴ ਕਣਿਚਿਕੀਣਿਕਕ੍ਰਾਣੀ ਚਰ੍ਵਾਣੀ ਭੂਤਹਾਰਿਣਿ ਫਣਿਵਿषਿਣਿ ਵਿਰਥਨਾਰਾਯਯਣਿ ਉਮੇ ਦਹਦਹ ਹਸ੍ਤੇ ਚਣ੍ਡੇ ਰੌਦ੍ਰੇ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਿ ਮਹਾਮੁਖਿ ਜ੍ਵਾਲਾਮੁਖਿ ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣਿ ਸ਼ੁਕਮੁਣ੍ਡੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਹਨਹਨ ਸਰ੍ਵਨਾਸ਼ਿਨਿ ਸ੍ਵੇਦਯ ਸਰ੍ਵਾਂਗਸ਼ੋਣਿਤਂ ਤਨ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਾਸਿ ਮਨਸਾ ਦੇਵਿ ਸਮ੍ਮੋਹਯਸਮ੍ਮੋਹਯ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਹृਦਯੇ ਜਾਤਾ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਹ੍ਰृਦਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾ 27.
ਓਂ ਕਣਿਚਿਕੀਣਿਕਾ, ਕ੍ਰਾਣੀ, ਚਰਵਾਣੀ, ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸੱਪ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੀ, ਵਿਰਥਨਾਰਾਯਣੀ, ਉਮਾ, ਸਾੜ, ਸਾੜ, ਹੱਥ ਵਿਚ, ਚੰਡੇ, ਰੌਦਰੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਵੱਡੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਸ਼ੰਖ-ਕਰਨੀ, ਤੋਤੇ ਵਾਲੀ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਮਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਖੂਨ ਨਾਲ ਪਸੀਨਾ ਪਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਦੇਖ, ਦੇਵੀ, ਮੋਹਿਤ ਕਰ, ਮੋਹਿਤ ਕਰ, ਜੋ ਰੁਦਰ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਜੰਮੀ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।