ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਨਿषਾਦਦੇਸ਼ਸ੍ਵਾਦੇਨ ਦੇਵਂ ਬ੍ਰੂਸ੍ਮਾਨਿਦਿਤਮ੍? । ਵਿषਾਦੀਸ਼ਸ੍ਤਤੋ ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ॥ ੧,੨੪੦.

ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਸੁਆਦ ਚੱਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ; ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਤੂੰ ਛੁਡਾਇਆ।

ਵਟਾਰੋਹਿਣਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤਾਯੁਤਾ । ਸ਼ਾਖਾ ਭਿਨ੍ਨਾ ਤ੍ਵਯਾ ਯਤ੍ਰ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਃ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ ॥ ੧,੨੪੦.

ਬੜ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਜੜਾਂ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਟਾਹਲੀ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਤੋੜੀ, ਉਥੇ ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ।

ਤ੍ਵਯਾ ਯਤ੍ਨਕृਤਾ ਕृਤ੍ਵਾਨਖਸ੍ਥੌ ਗਜਕਚ੍ਛਪੌ । ਨਭਸ੍ਪਪਿਨਿਰਾਲਂਬੇ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤੌ ॥ ੧,੨੪੦.

ਤੇਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਹਾਥੀ ਤੇ ਕੱਛੂਆ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਟਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।

ਤ੍ਵਯਾ ਜਿਤਾ ਰਣੇ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਆਹृਤਂ ਤਤ੍ਪੁਰਾ ਸੋਮਂ ਵਾਹ੍ਨਿਂ ਨਿਰ੍ਵਾਪ੍ਯ ਕਾਸ਼੍ਯਪੇ ॥ ੧,੨੪੦.

ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਤੂੰ ਸੋਮ ਲਿਆਇਆ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਲਈ ਅੱਗ ਬੁਝਾ ਦਿੱਤੀ।

ਨਾਗੌ ਦृष੍ਟਿਵਿषੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਜਸਾ ਤੁ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ੁषੌ । ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਗ੍ਰੇਣ ਨ ਸਾ ਭਙ੍ਕ੍ਤ੍ਵਾਵਿਕ੍ਰਵੇਤੌ ਮਨੋਹਤਃ? ॥ ੧,੨੪੦.

ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਅਤੇ ਧੂੜ ਨਾਲ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕਰਕੇ, ਤੇਜ਼ ਚੋਚ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੋੜਿਆ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।

ਆਹृਤ੍ਯਾਪਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸੋਮਂ ਨੀਤਮੇਵ ਨ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਤੇਨ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਧ੍ਵਜਸ੍ਥਾਨਂ ਵਾਹਨਤ੍ਵਂ ਗਤੋ ਹ੍ਯਸਿ ॥ ੧,੨੪੦.

ਸੋਮ ਲਿਆ ਕੇ ਵੀ, ਤੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਲਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੋਂ ਉਪਰ ਸਥਿਤ ਸਵਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ।

ਤ੍ਵਯਾ ਨਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਦਰ੍ਭੇषੁ ਸੋਮਂ ਨਾਗਾਸ਼੍ਚ ਵਞ੍ਚਿਤਾਃ । ਜਹਾਰ ਚਾਮृਤਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਦਨ ॥ ੧,੨੪੦.

ਦਰਬੇ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਤੂੰ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗ ਲਿਆ; ਤੂੰ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਪਾਤਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ।

ਯਤ੍ਰ ਜਿਹ੍ਵਾਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤਾਃ ਪਨ੍ਨਗਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਵਿਨਤਾ ਮੋਚਿਤਾ ਦਾਸ੍ਯਾਤ੍ਕਦ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਜਿਤਾ ਰਣੇ ॥ ੧,੨੪੦.

ਜਿੱਥੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਵੰਡੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਾਤੀ, ਵਿਨਤਾ ਦਾਸੀਪਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਈ ਸੀ।

ਉਚ੍ਚੈਃ ਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ ਕਿਂਵਰ੍ਣਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲ ਇਤ੍ਯੇਵ ਭਾषਤੇ । ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਪੂਰ੍ਵਦृष੍ਟਮੁਵਾਚ ਹ ॥ ੧,੨੪੦.

ਉੱਚੈਸ਼ਰਵਾਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਲਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਤ੍ਵਯਾ ਵਜ੍ਰਪਹਾਰੇਣ ਪਕ੍ਸ਼ਮੁਕ੍ਤਂ ਪੁਰਾ ਸ੍ਵਤਃ? । ਦਧੀਚਵਜ੍ਰਸ਼ਕ੍ਰਾਣਾਂ ਮਾਤੁਰਰ੍ਥਾਯ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ॥ ੧,੨੪੦.

ਵਜਰ ਦੇ ਹਮਲੇ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਪੰਖ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਛੁਟ ਗਿਆ ਸੀ; ਦਧੀਚੀ ਦਾ ਵਜਰ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸੀ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਨਹੀਂ।

ਤਸ੍ਯ ਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਦਾਨੀਤਂ ਹਿ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ । ਤਦਾ ਤਵ ਸੁਪਰ੍ਣੋਤਿ ਨਾਮ ਸ੍ਥਾਨਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ ॥ ੧,੨੪੦.

ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਹ ਪੰਖ ਲਿਆਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਦ ਤੇਰਾ ਨਾਮ 'ਸੁਪਰਨ' ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।

ਧ੍ਯਾਨਮਾਤ੍ਰਾਦ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤੁ ਵਿषਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍ । ਪਠੇਦ੍ਵਾ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭੁਕ੍ਤਿਂ ਮੁਕ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ॥ ੧,੨੪੦.

ਸਿਰਫ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਜ਼ਹਿਰ—ਚਾਹੇ ਜੜੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚਲਦੀ—ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਹ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਸੂਤ ਉਵਾਚ । ਵਸੁਰਾਜੋ ਗਾਰੁਡਂ ਵੈ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ । ਗਰੁਡੋ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਧ੍ਯਾਂਯਨ੍ਸਰ੍ਵਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ॥ ੧,੨੪੦.

ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗਾਰੁੜ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਸੁ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ; ਗਾਰੁੜ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ।

ਤਦੁਕ੍ਤਂ ਗਾਰੁਡਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਯਃ ਪਠੇਨ੍ਨਰਃ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਮਵਾਪ੍ਯਾਥ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ ॥ ੧,੨੪੦.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਰੁੜ ਪੁਰਾਣ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਲੋਕਪਾਦਂ ਪਠਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍ । ਯਸ੍ਯੇਦਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਗੇਹ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵੇਦਿਹ ॥ ੧,੨੪੦.

ਇਸ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਜਾਂ ਅਧੀ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਇਹ ਪੁਰਾਣ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਸਾਰਾ ਸੁਖ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਗਾਰੁਡਂ ਯਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤੇ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤਗਤੋ ਨਯਃ । ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦੇਤਦ੍ਭੁਕ੍ਤਿਂ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਸਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ॥ ੧,੨੪੦.

ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਗਾਰੁੜ ਪੁਰਾਣ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹੀ ਧਰਮ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਦਿਤਃ । ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਕਾਮਾਰ੍ਥੋ ਕਾਮਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ॥ ੧,੨੪੦.

ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੋਰਥ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੋ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਜਯਾਰ੍ਥੋ ਲਭਤੇ ਜਯਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਨਾ ਪਾਪੀ ਪਾਪਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ॥ ੧,੨੪੦.

ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਬੜਾ ਪਾਪੀ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਨ੍ਧ੍ਯਾਪਿ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਤ੍ਰਂ ਕਨ੍ਯਾ ਵਿਨ੍ਦਤਿ ਸਤ੍ਪਤਿਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੇਮਾਰ੍ਥੋ ਲਭਤੇ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਬੋਗਾਰ੍ਥੋ ਬੋਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ॥ ੧,੨੪੦.

ਜੋ ਔਰਤ ਬਾਂਝ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਪਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਭੋਗ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੋਗ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮਙ੍ਗਲਾਰ੍ਥੋ ਮਙ੍ਗਲਾਨਿ ਗੁਣਾਰ੍ਥੋ ਗੁਣਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਕਾਵ੍ਯਾਰ੍ਥੋ ਚ ਕਵਿਤ੍ਵਂ ਚ ਸਾਰਾਰ੍ਥੋ ਸਾਰਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ॥ ੧,੨੪੦.

ਜੋ ਮੰਗਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਗੁਣ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਣ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜ੍ਞਾਨਾਰ੍ਥੋ ਲਭਤੇ ਜ੍ਞਾਨਂ ਸਰ੍ਵਸਂਸਾਰਮਰ੍ਦਨਮ੍ । ਇਦਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਧਨ੍ਯਂ ਗਾਰੁਡਂ ਗਰੁਡੇਰਿਤਮ੍ ॥ ੧,੨੪੦.

ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਗਾਰੁੜ ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਗਾਰੁੜ ਨੇ ਉਚਾਰਿਆ, ਸੁਭਾਗਾ ਤੇ ਧਨਵੰਤ ਹੈ।

ਨਾਕਾਲੇ ਮਰਣਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਲੋਕਮੇਕਂ ਤੁ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ । ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਧਪਠਨਾਦਸ੍ਯ ਦੁष੍ਟਸ਼ਤ੍ਰੁਕ੍ਸ਼ਯੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ॥ ੧,੨੪੦.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਕ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਣ-ਸਮੇਂ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਅੱਧਾ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਮਾੜੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸੂਤਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੌਨਕਸ੍ਤੁਨੌਮਿषੇ ਮੁਨਿਭਿਃ ਕ੍ਰਤੌ । ਅਹਂ ਬ੍ਰਹੇਤਿ ਸਂਧ੍ਯਾਯਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋਭੂਦ੍ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਾਤ੍ ॥ ੧,੨੪੦.

ਸੂਤ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ ਯਜਨ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਸੰਧਿਆਯਨ ਨੇ 'ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮ ਹਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ ਗਾਰੁੜ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਈ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਗਣੇਸ਼ਾਯ ਨਮਃ । ਤਤ੍ਰਾਦਿਮੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਂਸ਼ੇ ਪ੍ਰੇਤਕਾਣ੍ਡੋ ਧਰ੍ਮਕਾਣ੍ਡਨਾਮਾਰਭ੍ਯਤੇ । ਓਂ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ । ਨਾਰਾਯਣਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਰਂ ਚੈਵ ਨਰੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਦੇਵੀਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਚੈਵ ਤਤੋ ਜਯਮੁਦੀਰਯੇਤ੍ ॥ ੨,੧.ਮ ॥ ਧਰ੍ਮਨ੍ਦृਢਬਦ੍ਧਮੂਲੋ ਵੇਦਸ੍ਕਨ੍ਧਃ ਪੁਰਾਣਸ਼ਾਖਾਢ੍ਯਃ । ਕ੍ਰਤੁਕੁਸੁਮੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਫਲੋ ਮਧੁਸੂਦਨਪਾਦਪੋ ਜਯਤਿ ॥ ੨,੧.

ਨੈਮਿषੇऽਨਿਮਿषਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸ਼ੌਨਕਾਦ੍ਯਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਕਰ੍ਮਣਾਮਨ੍ਤਰੇ ਸੂਤਂ ਸ੍ਵਾਸੀਨਮਿਦਮਬ੍ਰੁਵਨ੍ ॥ ੨,੧.

ਨੈਮੀਸ਼ ਦੇ ਅਨਿਮਿਸ਼ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਸ਼ੌਨਕ ਆਦਿ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੂਤ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ।

ਸੂਤ ਜਾਨਾਸਿ ਸਕਲਂ ਵਸ੍ਤੁ ਵ੍ਯਾਸਪ੍ਰਸਾਦਤਃ । ਤੇਨ ਨਃ ਸਨ੍ਦਿਹਾਨਾਨਾਂ ਸਨ੍ਦੇਹਂ ਛੇਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ॥ ੨,੧.

ਸੂਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ, ਸਾਡੀਆਂ ਸ਼ੰਕਾਵਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਯਥਾ ਤृਣਜਲੌਕੇਤਿ ਨ੍ਯਾਯਮਾ ਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕਞ੍ਚਨ । ਦੇਹਿਨੋऽਨ੍ਯਤਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਂ ਕੇਚਿਤ੍ਤ੍ਵੇਵਂ ਵਦਨ੍ਤਿ ਹਿ ॥ ੨,੧.

ਕਈ ਲੋਕ ਤ੍ਰਿੰਨ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਨੌਕਾ ਦੀ ਉਪਮਾ ਦੇ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿੰਦ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕੇਚਿਤ੍ਪੁਨਰ੍ਯਾਤਨਾਨਾਂ ਯਾਮੀਨਾਮੁਪਭੋਗਤਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦੇਹਾਨ੍ਤਰਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਂ ਵਦਨ੍ਤਿ ਕਿਮੁ ਤਤ੍ਰਸਤ੍ ॥ ੨,੧.

ਕਈ ਹੋਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ, ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਜ਼ਾ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਸੱਚ ਕੀ ਹੈ?

ਸੂਤ ਉਵਾਚ । ਸਾਧੁ ਪृष੍ਟਂ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਭਵਤਾਂ ਪੁਨਃ । ਸਨ੍ਦੇਹੋ ਨੋਪਪਦ੍ਯੇਤ ਲੋਕਾਰ੍ਥਂ ਕਿਲ ਪृਚ੍ਛਤਾਮ੍ ॥ ੨,੧.

ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ! ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਸੁਣੋ। ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।