ਰੁਦ੍ਰਹੇਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਰੁਦ੍ਧਾਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਗੁਣਾ ਰਕ੍ਤਵਰ੍ਣਕਮ੍ 23.
ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਉੱਚਾ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ।
ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਚ ਸਮੁਤ੍ਸੇਧਂ ਰੁਦ੍ਰਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ 23.
ਵਿਸਤਾਰ ਤੇ ਉੱਚਾਈ, ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਤੱਤ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੂਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਕृਕਰੋ ਵਾਯੁਰ੍ਦੇਵ ਈਸ਼੍ਵਰਕਾਰਣਮ੍ 23.
ਕੂਰਮਾ, ਕ੍ਰਿਕਰ, ਵਾਯੂ, ਦੇਵਤਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਕਾਰਨ।
ਬਿਂਦ੍ਵਙ੍ਕਿਤਂ ਚਾष੍ਟਕੋਟਿਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਚੋਚ੍ਛ੍ਰਯਸ੍ਤਥਾ 23.
ਬਿੰਦੂ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ, ਅੱਠ ਕਰੋੜ ਫੈਲਾਅ ਤੇ ਉੱਚਾਈ ਵਾਲਾ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਤਿ ਸਰਸਿਜੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਤੀਤਾਸ੍ਤਥੇਸ਼੍ਵਰਾਃ 23.
ਬਾਰਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਿਖੇਸ਼ਾਨਕਾਰਣਂ ਚ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ 23.
ਚੋਟੀ ਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
षੋਡਸ਼ਕੋਟਿਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਕੋਚ੍ਛ੍ਰਯਮ੍ 23.
ਸੋਲਾਂ ਕਰੋੜ ਫੈਲਾਅ, ਪਚੀਹ ਉੱਚਾਈ ਵਾਲਾ।
ਗੁਣਯੋ ਗੁਰੁਰ੍ਬੀਜਗੁਰੁਃ ਸ਼ਕ੍ਤਯਨਂਤੌ ਚ ਧਰ੍ਮ੍ਮਕਃ 23.
ਗੁਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਗੁਰੂ, ਬੀਜ ਗੁਰੂ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ।
ਅਧੋਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਵਦਨੇ ਦ੍ਵੇ ਚ ਪਦ੍ਮਕਰ੍ਣਿਕਕੇਸਰਮ੍ 23.
ਉਪਰਲੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਦੋ ਮੂੰਹ, ਕਮਲ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗ ਤੇ ਰੇਸ਼ਾ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਿਵਾਸਨੇ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਰ੍ਹੀ ਹੌਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦੇਹਾਯ ਨਮਃ 23.
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਸਨ ਤੇ ਤੱਤ, ਰੂਪ, ਹੀ ਹੌਂ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਕਰਾਗ੍ਰੈਃ ਸ੍ਵੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਧਾਰਯਨ੍ 23.
ਉਹ ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਦਸ ਹਥਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ੈਃ ਕਰੈਰ੍ਵਾਮਕੈਸ਼੍ਚ ਭੁਜਂਗਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਸੂਤ੍ਰਕਮ੍ 23.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੱਪ ਅਤੇ ਮਾਲਾ ਫੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਚ੍ਛਾਜ੍ਞਾਨਕ੍ਰਿਯਾਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੋ ਹਿ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ 23.
ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ, ਜਿਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖ ਹਨ, ਉਸ ਕੋਲ ਇੱਛਾ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ।
ਇਹਾਹੋਰਾ ਵਚਾਰੇਣ ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਜੀਵਤਿ 23.
ਇਸ ਰੀਤ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦਿਨਤ੍ਰਯਸ੍ਯ ਚਾਰੇਣ ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਸ ਜੀਵਤਿ 23.
ਇਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਗਣਾਦਿਕਾਃ ਪੂਜਾਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਦਾਃ ਪਰਾਃ 24.
ਮੈਂ ਗਣਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਚਾ ਸੁੱਖ ਤੇ ਸਵਰਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗਾਮਾਦਿਹृਦਯਾਦ੍ਯਂਗਂ ਦੁਰ੍ਗਾਯਾ ਗੁਰੁਪਾਦੁਕਾਃ 24.
ਦੇਵੀ ਦਾ ਦਿਲ ਤੇ ਅੰਗ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੈਰ ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹ੍ਰृਦਾਦਿਕਂ ਨਵ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੋ ਰੁਦ੍ਰਚਣ੍ਡਾ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਯਾ 24.
ਦਿਲ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਕਰਕੇ, ਨੌ ਸ਼ਕਤੀਆਂ—ਰੁਦ੍ਰ, ਚੰਡਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੰਡਾ—ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਣ੍ਰੂਪਾ ਚਣ੍ਡਿਕਾਖ੍ਯਾ ਦੁਰ੍ਗੇਦੁਰ੍ਗੇऽਥ ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਿ 24.
ਚੰਡਿਕਾ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ, ਜੋ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਦਾਸ਼ਿਵਮਹਾਪ੍ਰੇਤਪਦ੍ਮਾਸਨਮਥਾਪਿ ਵਾ ੴ ਹ੍ਰਾਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕ੍ਸ਼ੇਂ ਕ੍ਸ਼ੈਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਂ ਸ੍ਕੀਂ ਰੋਂ ਸ੍ਫੇਂ ਸ੍ਫੀਂ ਸ਼ਾਂ ਪਦ੍ਮਾਸਨਂ ਚ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਂ ਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਹ੍ਰृਦਯਾਦਿਕਮ੍ ।। 24.
ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ, ਮਹਾ ਪ੍ਰੇਤ, ਕਮਲ ਆਸਨ, ਅਤੇ ਉਚਾਰਣ: ਓਂ ਹ੍ਰਾਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕ੍ਸ਼ੇਂ ਕ੍ਸ਼ੈਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਂ ਸਕੀਂ ਰੋਂ ਸ੍ਫੇਂ ਸ੍ਫੀਂ ਸ਼ਾਂ; ਕਮਲ ਆਸਨ, ਮੂਰਤ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਦਿਲ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੀਠਾਮ੍ਬੁਜੇ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹਯਾਦੀਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ 24.
ਕਮਲ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਾਮੁਣ੍ਡਾ ਚਣ੍ਡਿਕਾ ਪੂਜ੍ਯਾ ਭੈਰਵਾਖ੍ਯਾਂਸ੍ਤਤੋ ਯਜੇਤ੍ 24.
ਚਾਮੁੰਡਾ ਅਤੇ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਭੈਰਵ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਭੈਰਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਪਾਲੀ ਭੀषਣਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਹਾਰਸ਼੍ਚਾष੍ਟ ਭੈਰਵਾਃ 24.
ਕਪਾਲੀ, ਭੀਸ਼ਣ, ਸੰਹਾਰ ਅਤੇ ਅੱਠ ਭੈਰਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਟੁਕਂ ਦੁਰ੍ਗਯਾ ਵਿਘ੍ਨਰਾਜੋ ਗੁਰੁਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਃ 24.
ਵਟੁਕਾ, ਦੁਰਗਾ, ਵਿਘਨਰਾਜਾ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਖੇਤ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂ ਵਰਦਾਕ੍ਸ਼ਸੂਤ੍ਰਪੁਸ੍ਤਾਭਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ 24.
ਜੋ ਸਫੈਦ ਹੈ, ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਪੁਸਤਕ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇ ਮੂਦਰਾ ਨਾਲ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਦਿਪੂਜਾਨਿਰੂਪਣਂ ਨਮ੍ ਚਤੁਰ੍ਵਿਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਗਾਰੁੜ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ, ਪਹਿਲੀ ਅੰਸ਼ਾਖਾ, ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਚੌਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਐਂ ਕ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਸ੍ਫੇਂ ਕ੍ਸ਼ੌਂ ਅਨਨ੍ਤਸ਼ਕ੍ਤਿਪਾਦੁਕਾਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਨਮਃ ।। 25.
ਐਂ ਕ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਸ੍ਫੇਂ ਕ੍ਸ਼ੌਂ—ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਦੁਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਨਮਸਕਾਰ।
ਐਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਫ੍ਰੌਂ ਕ੍ਸ਼ੌਂ ਆਧਾਰਸ਼ਕ੍ਤਿਪਾਦੁਕਾਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਨਮਃ 25.
ਐਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਫ੍ਰੌਂ ਕ੍ਸ਼ੌਂ—ਆਧਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਦੁਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਨਮਸਕਾਰ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਹੁਂ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਦੇਵਪਾਦੁਕਾਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਨਮਃ 25.
ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਹੁਂ, ਮੈਂ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਪੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਪੂਥਿਵੀਤਤ੍ਸਵਰ੍ਣਭੁਵਨਦ੍ਵੀਪਸਮੁਦ੍ਰਦਿਸ਼ਾਮਨਨ੍ਤਾਖ੍ਯਮਾਸਨਂ ਪਦ੍ਮਾਸਨਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਨਮਃ ।। 25.
ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ, ਮੈਂ ਉਹ ਅਨੰਤ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਕਮਲ-ਆਸਨ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਧਰਤੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਟਾਪੂ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।