ਯਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸ ਹਰਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸੋऽਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਮਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰ ।। 23.
ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਹਰਿ, ਉਹ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ; ਮੈਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ।
ਭੂਤਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਯਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਿਵੋ ਭਵੇਤ੍ 23.
ਮੈਂ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਂਗਲਾ ਦ੍ਵੇ ਚ ਨਾਡ੍ਯੌ ਤੁ ਪ੍ਰਾਣੋऽਪਾਨਸ਼੍ਚ ਮਾਰੁਤੌ 23.
ਪਿੰਗਲਾ ਤੇ ਇਡਾ ਦੋ ਨਾਡੀਆਂ ਹਨ, ਪ੍ਰਾਣ ਤੇ ਅਪਾਨ ਦੋ ਵਾਯੂ ਹਨ।
thumb|ਮਹਾਭੂਤ mahabhuta ਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਲਾਞ੍ਛਿਤਂ ਵਾਯੁਮੇਕੋਦ੍ਧਾਤਗੁਣਾਃ ਸ਼ਰਾਃ 23.
ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ, ਇਕੋ ਉੱਚੀ ਗੁਣ ਵਾਲੀ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯੈ ਹ੍ਰੂਂ ਹ੍ਰਃ ਫਟ੍ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਕੋਟੀਨਾਮੁਚ੍ਛ੍ਰਯਂ ਭੂਮਿਤਨ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ ।। 23.
ਓਂ ਹਰੀਂ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ, ਹ੍ਰੂਂ ਹ੍ਰਹ ਫਟ; ਚੌਰਾਸੀ ਕਰੋੜਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਤੱਤ।
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਭਵਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਚ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ 23.
ਉਸ ਵਿਚ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰ. ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍ ੭੪.੧੮, ਵਿष੍ਣੁਧਰ੍ਮੋਤ੍ਤਰਪੁਰਾਣਮ੍ ੩.੧੫੨.੪, ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍ ੧.੧੦ ਵਾਮਾਦੇਵੀ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਚ ਸੁषੁਮ੍ਨਾ ਧਾਰਿਕਾ ਤਥਾ 23.
ਵਾਮਾਦੇਵੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੈ, ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਵੀ ਧਾਰਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਉਦ੍ਧਾਤਾਸ਼੍ਚ ਗੁਣਾ ਵੇਦਾਃ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਤਥੈਵ ਚ 23.
ਉੱਚੇ ਗੁਣ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਧਿਆਨ ਵੀ ਹਨ।
ਪਦ੍ਮਾਂਕਿਤਂ ਦ੍ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਕਕੋਟਿਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਮੌ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ 23.
ਪਦਮ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਨੂੰ, ਬਾਈਂ ਕਰੋੜ ਫੈਲਾਅ ਵਾਲਾ, ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਲੁਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਪਦ੍ਮਂ ਚ ਅਘੋਰੋ ਵਿਦ੍ਯਯਾਨ੍ਵਿਤਃ 23.
ਤਾਲੂ ਸਥਾਨ ਤੇ ਕਮਲ, ਅਘੋਰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਰੁਦ੍ਰਹੇਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਰੁਦ੍ਧਾਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਗੁਣਾ ਰਕ੍ਤਵਰ੍ਣਕਮ੍ 23.
ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਉੱਚਾ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ।
ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਚ ਸਮੁਤ੍ਸੇਧਂ ਰੁਦ੍ਰਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ 23.
ਵਿਸਤਾਰ ਤੇ ਉੱਚਾਈ, ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਤੱਤ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੂਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਕृਕਰੋ ਵਾਯੁਰ੍ਦੇਵ ਈਸ਼੍ਵਰਕਾਰਣਮ੍ 23.
ਕੂਰਮਾ, ਕ੍ਰਿਕਰ, ਵਾਯੂ, ਦੇਵਤਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਕਾਰਨ।
ਬਿਂਦ੍ਵਙ੍ਕਿਤਂ ਚਾष੍ਟਕੋਟਿਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਚੋਚ੍ਛ੍ਰਯਸ੍ਤਥਾ 23.
ਬਿੰਦੂ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ, ਅੱਠ ਕਰੋੜ ਫੈਲਾਅ ਤੇ ਉੱਚਾਈ ਵਾਲਾ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਤਿ ਸਰਸਿਜੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਤੀਤਾਸ੍ਤਥੇਸ਼੍ਵਰਾਃ 23.
ਬਾਰਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਿਖੇਸ਼ਾਨਕਾਰਣਂ ਚ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ 23.
ਚੋਟੀ ਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
षੋਡਸ਼ਕੋਟਿਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਕੋਚ੍ਛ੍ਰਯਮ੍ 23.
ਸੋਲਾਂ ਕਰੋੜ ਫੈਲਾਅ, ਪਚੀਹ ਉੱਚਾਈ ਵਾਲਾ।
ਗੁਣਯੋ ਗੁਰੁਰ੍ਬੀਜਗੁਰੁਃ ਸ਼ਕ੍ਤਯਨਂਤੌ ਚ ਧਰ੍ਮ੍ਮਕਃ 23.
ਗੁਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਗੁਰੂ, ਬੀਜ ਗੁਰੂ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ।
ਅਧੋਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਵਦਨੇ ਦ੍ਵੇ ਚ ਪਦ੍ਮਕਰ੍ਣਿਕਕੇਸਰਮ੍ 23.
ਉਪਰਲੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਦੋ ਮੂੰਹ, ਕਮਲ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗ ਤੇ ਰੇਸ਼ਾ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਿਵਾਸਨੇ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਰ੍ਹੀ ਹੌਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦੇਹਾਯ ਨਮਃ 23.
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਸਨ ਤੇ ਤੱਤ, ਰੂਪ, ਹੀ ਹੌਂ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਕਰਾਗ੍ਰੈਃ ਸ੍ਵੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਧਾਰਯਨ੍ 23.
ਉਹ ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਦਸ ਹਥਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ੈਃ ਕਰੈਰ੍ਵਾਮਕੈਸ਼੍ਚ ਭੁਜਂਗਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਸੂਤ੍ਰਕਮ੍ 23.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੱਪ ਅਤੇ ਮਾਲਾ ਫੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਚ੍ਛਾਜ੍ਞਾਨਕ੍ਰਿਯਾਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੋ ਹਿ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ 23.
ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ, ਜਿਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖ ਹਨ, ਉਸ ਕੋਲ ਇੱਛਾ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ।
ਇਹਾਹੋਰਾ ਵਚਾਰੇਣ ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਜੀਵਤਿ 23.
ਇਸ ਰੀਤ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦਿਨਤ੍ਰਯਸ੍ਯ ਚਾਰੇਣ ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਸ ਜੀਵਤਿ 23.
ਇਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਗਣਾਦਿਕਾਃ ਪੂਜਾਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਦਾਃ ਪਰਾਃ 24.
ਮੈਂ ਗਣਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਚਾ ਸੁੱਖ ਤੇ ਸਵਰਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗਾਮਾਦਿਹृਦਯਾਦ੍ਯਂਗਂ ਦੁਰ੍ਗਾਯਾ ਗੁਰੁਪਾਦੁਕਾਃ 24.
ਦੇਵੀ ਦਾ ਦਿਲ ਤੇ ਅੰਗ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੈਰ ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹ੍ਰृਦਾਦਿਕਂ ਨਵ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੋ ਰੁਦ੍ਰਚਣ੍ਡਾ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਯਾ 24.
ਦਿਲ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਕਰਕੇ, ਨੌ ਸ਼ਕਤੀਆਂ—ਰੁਦ੍ਰ, ਚੰਡਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੰਡਾ—ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਣ੍ਰੂਪਾ ਚਣ੍ਡਿਕਾਖ੍ਯਾ ਦੁਰ੍ਗੇਦੁਰ੍ਗੇऽਥ ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਿ 24.
ਚੰਡਿਕਾ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ, ਜੋ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਦਾਸ਼ਿਵਮਹਾਪ੍ਰੇਤਪਦ੍ਮਾਸਨਮਥਾਪਿ ਵਾ ੴ ਹ੍ਰਾਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕ੍ਸ਼ੇਂ ਕ੍ਸ਼ੈਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਂ ਸ੍ਕੀਂ ਰੋਂ ਸ੍ਫੇਂ ਸ੍ਫੀਂ ਸ਼ਾਂ ਪਦ੍ਮਾਸਨਂ ਚ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਂ ਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਹ੍ਰृਦਯਾਦਿਕਮ੍ ।। 24.
ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ, ਮਹਾ ਪ੍ਰੇਤ, ਕਮਲ ਆਸਨ, ਅਤੇ ਉਚਾਰਣ: ਓਂ ਹ੍ਰਾਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕ੍ਸ਼ੇਂ ਕ੍ਸ਼ੈਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਂ ਸਕੀਂ ਰੋਂ ਸ੍ਫੇਂ ਸ੍ਫੀਂ ਸ਼ਾਂ; ਕਮਲ ਆਸਨ, ਮੂਰਤ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਦਿਲ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।