ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਯਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਨਿਰਾਲਮ੍ਬ ਜਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤ ਸਨਾਤਨ । ਜਯ ਨਾਥ ਜਗਤ੍ਪੁष੍ਟ (ਤ੍ਪੂਜ੍ਯ) ਜਯ ਵਿष੍ਣੋ ਨਮੋऽਸ੍ਤੂਤੇ ॥ ੧,੨੩੪.

ਨਿਰਭਰ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਪੂਜਨਯ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੈ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।

ਤ੍ਵਂ ਗੁਰੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਰੇ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਮਨ੍ਤ੍ਰਮਣ੍ਡਲਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਨ੍ਯਾਸਮੁਦ੍ਰਾਸਮਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਪੁष੍ਪਾਦਿਸਾਧਨਮ੍ ॥ ੧,੨੩੪.

ਤੁਸੀਂ ਗੁਰੂ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹਰੀ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਿਸ਼ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੀਕਸ਼ਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਚਕ੍ਰ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਨਿਆਸ ਤੇ ਮੂਦਰਾਂ ਦੇ ਰੀਤ, ਤੇ ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਸਾਧਨ ਵੀ ਹੋ।

ਤ੍ਵਮਾਧਾਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹ੍ਯਨਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕੂਰ੍ਮਃਸ੍ਤ੍ਵਂ ਧਰਾਮ੍ਬੁਜਮ੍ । ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਨਾਦਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਵੇਦਿਮਣ੍ਡਲਸ਼ਕ੍ਤਯਃ ॥ ੧,੨੩੪.

ਤੁਸੀਂ ਆਸਰਾ ਹੋ, ਅਨੰਤ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੂਰਮਾ ਹੋ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਕਮਲ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ, ਗਿਆਨ ਆਦਿ ਹੋ, ਤੇ ਵੇਦਿ ਮੰਡਲ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੀ ਹੋ।

ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਭੋ ਛਲਭृਦ੍ਰਾਮਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਨਃ ਸ ਖਰਾਨ੍ਤਕਃ । ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਸ਼੍ਚਦੇਵਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ॥ ੧,੨੩੪.

ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਹੋ, ਧਨੁਧਾਰੀ, ਖਰਾ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੱਚੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਾਲੇ ਹੋ।

ਤ੍ਵਂ ਨृਸਿਂਹਃ ਪਰਾਨਨ੍ਦੋ ਵਰਾਹਸ੍ਤ੍ਵਂ ਧਰਾਧਰਃ । ਤ੍ਵਂ ਸੁਪਰ੍ਣਸ੍ਤਥਾ ਚਕ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਗਦਾ ਸ਼ਙ੍ਖ ਏਵ ਚ ॥ ੧,੨੩੪.

ਤੁਸੀਂ ਨਰਸਿੰਘ, ਸਰਵੋਚ ਆਨੰਦ, ਵਾਰਾਹ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਸੁਪਰਨ (ਗਰੁੜ), ਚਕ੍ਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਵੀ ਹੋ।

ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੀਃ ਪ੍ਰਭੋ ਤ੍ਵਂ ਮੁष੍ਟਿਸਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਂ ਮਾਲਾ ਦੇਵ ਸ਼ਾਵਤੀ । ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਃ ਕੌਸ੍ਤੁਭਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗੋ ਤ੍ਵਂ ਚ ਤਥੇषੁਧਿਃ ॥ ੧,੨੩੪.

ਤੁਸੀਂ ਸ਼੍ਰੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੁਸ਼ਟੀ, ਮਾਲਾ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ, ਕੌਸਤੁਭ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁ ਤੇ ਤੀਰ-ਭਰਿਆ ਕਵਰ ਵੀ ਹੋ।

ਤ੍ਵਂ ਖਡ੍ਗਚਰ੍ਮਣਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤ੍ਵਂ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਸ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰਭੋ । ਤ੍ਵਂ ਵੇਧਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਧਾਤਾ ਚ ਤ੍ਵਂ ਯਮਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ ॥ ੧,੨੩੪.

ਤੁਸੀਂ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਨਾਲ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਰਚਨਹਾਰ, ਵਿਧਾਤਾ, ਯਮ ਤੇ ਅਗਨੀ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਹੋ।

ਤ੍ਵਂ ਧਨੇਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਮੀਸ਼ਾਨਸ੍ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਮਪਾਂਪਤਿਃ । ਤ੍ਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋऽਧਿਪਤਿਃ ਸਾਧ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਯੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਸ਼ਾਕਰਃ ॥ ੧,੨੩੪.

ਤੂੰ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਧਿਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵਾਯੂ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈਂ।

ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਤ੍ਵਂ ਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ । ਤ੍ਵਂ ਦੈਤ੍ਯਾ ਦਾਨਵਾ ਨਾਗਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਖਗਾਃ ॥ ੧,੨੩੪.

ਤੂੰ ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁੜੀਆਂ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਦੈਤ, ਦਾਨਵ, ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ਸ ਤੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਹੈਂ।

ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਯਰਸਃ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਮਰਾਃ । ਭੂਤਾਨਿ ਵਿषਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਤ੍ਵਮਵ੍ਯਕ੍ਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਚ ॥ ੧,੨੩੪.

ਤੂੰ ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਸਿੱਧ, ਪਿਤਰ ਤੇ ਮਹਾ ਮਾਰਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹੈਂ।

ਮਨੋਬੁਦ੍ਧਿਰਹਙ੍ਕਾਰਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹृਦੀਸ਼੍ਵਰਃ । ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵषਟ੍ਕਾਰਸ੍ਤ੍ਵਮੋਙ੍ਕਾਰਃ ਸਮਿਤ੍ਕੁਸ਼ਾਃ ॥ ੧,੨੩੪.

ਤੂੰ ਮਨ, ਬੁੱਧੀ, ਅਹੰਕਾਰ, ਖੇਤਰ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਤੇ ਦਿਲ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਯਜ, ਵਸ਼ਟ ਉਚਾਰ, ਓਮ ਅੱਖਰ ਤੇ ਸਮਿਤ ਕੁਸ਼ ਹੈਂ।

ਤ੍ਵਂ ਵੇਦੀ ਤ੍ਵਂ ਹਰੇ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਤ੍ਵਂ ਯੂਪਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ । ਤ੍ਵਂ ਪਤ੍ਨੀ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਾਲਾ ਸ੍ਤ੍ਰੁਕ੍ਚ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਤੁਵਃ ॥ ੧,੨੩੪.

ਤੂੰ ਵੇਦੀ ਹੈਂ, ਹਰੀ, ਤੂੰ ਦীক্ষਾ ਹੈਂ, ਯੂਪ ਹੈਂ, ਤੇ ਅੱਗ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਪਤਨੀ, ਪੁਰੋਡਾਸ਼, ਸ਼ਾਲਾ, ਸਤ੍ਰੁਕ ਤੇ ਸਤੁਤੀ ਹੈਂ।

ਗ੍ਰਾਵਾਣਃ ਸਕਲਂ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸਦਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਤ੍ਵਂ ਸੂਰ੍ਪਾਦਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮੁਸਲੋਲੂਖਲੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ॥ ੧,੨੩੪.

ਤੂੰ ਪੱਥਰ, ਸਭ ਸਦੱਸ, ਸਦਾਖਿਨ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸੂਰਪ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮੋਸਲ, ਓਲੂਖਲ ਤੇ ਧ੍ਰੁਵ ਹੈਂ।

ਤ੍ਵਂ ਹੋਤਾ ਯਜਮਾਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਪਸ਼ੁਯਾਜਕਃ । ਤ੍ਵਮਧ੍ਵਰ੍ਯੁਸ੍ਤ੍ਵਮੁਦ੍ਗਾਤਾ ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ॥ ੧,੨੩੪.

ਤੂੰ ਹੋਤਾ, ਯਜਮਾਨ, ਧਾਨ ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਯਾਜਕ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਅਧਵਰਯੁ, ਉਦਗਾਤਾ, ਯਜਨ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ ਹੈਂ।

ਦਿਕ੍ਪਾਤਾਲਮਹਿ ਵ੍ਯੋਮ ਦ੍ਯੌਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਕਾਰਕਃ । ਦੇਵਤਿਰ੍ਯਙ੍ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਜਗਦੇਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍ ॥ ੧,੨੩੪.

ਤੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਪਾਤਾਲ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਤਾਰੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਦੇਵ, ਪਸ਼ੂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ ਹੈਂ।

ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦੇਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਮਖਿਲਂ ਜਗਤ੍ । ਤਵ ਰੂਪਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਂਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍ ॥ ੧,੨੩੪.

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਪੂਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੇ ਜਗਤ — ਇਹ ਸਭ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ ਪਰਗਟ ਹੋਇਆ।

ਨਾਥਯਨ੍ਤੇ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਦੈਵੇਰਪਿ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ । ਕਸ੍ਤਞ੍ਜਾਨਾਤਿ ਵਿਮਲਂ ਯੋਗਗਮ੍ਯਮਤੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍ ॥ ੧,੨੩੪.

ਸੁਰਗ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ, ਜੋ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਕੌਣ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਮਿਲਣ ਯੋਗ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈਂ?

ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪੁਰੁषਂ ਨਿਤ੍ਯਮਵ੍ਯਕ੍ਤਮਜਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਪ੍ਰਲਯੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਰਹਿਤਂ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਪਿਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ॥ ੧,੨੩੪.

ਅਮਰ ਪੁਰਖ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਅਜਨਮਾ, ਅਬਿਨਾਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੈ ਨਾਂ ਉਤਪੱਤੀ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮਾਨਨ੍ਦਮਜਰਂ ਪਰਮ੍ । ਬੋਧਰੂਪਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਣਮਦ੍ਵੈਤਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ॥ ੧,੨੩੪.

ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ, ਆਨੰਦਮਈ, ਅਜਰ, ਪਰਮ, ਗਿਆਨ ਰੂਪ, ਅਟੱਲ, ਸ਼ਾਂਤ, ਪੂਰਨ, ਅਦਵੈਤ ਤੇ ਅਬਿਨਾਸੀ ਹੈ।

ਅਵਤਾਰੇषੁ ਯਾ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਵਿਦੂਰੇ ਦੇਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ । ਪਰਂ ਭਾਵਂਮਜਾਨਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਭਜਨ੍ਤਿ ਦਿਵੌਕਸਃ ॥ ੧,੨੩੪.

ਅਵਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਰੂਪ ਦੂਰੋਂ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਪਰਮ ਸੁਰਤ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਾਸੀ।

ਕਥਂ ਤ੍ਵਾਮੀਦृਸ਼ਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ । ਅਰਾਧਯਿਤੁਮੀਸ਼ਾਨ ਮਨੋਗਮ੍ਯਮਗੋਚਰਮ੍ ॥ ੧,੨੩੪.

ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪੂਜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਇੰਨਾ ਸੁਖਮ ਹੈਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਮਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਪਰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ?

ਇਹ ਯਨ੍ਮਣ੍ਡਲੇ ਨਾਥ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕ੍ਰਮੈਃ । ਪੁष੍ਪਧੂਪਾਦਿਭਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਭੂਤਯਃ ॥ ੧,੨੩੪.

ਜਿੱਥੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।

ਸਂਕਰ੍षਣਾਦਿਭੇਦੇਨ ਤਵ ਯਤ੍ਪੂਜਿਤਾ ਮਯਾ । ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਨ ਕृਤਂ ਮਯਾ ॥ ੧,੨੩੪.

ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਆਦਿ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪੂਜਾ ਮੈਂ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਸਭ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ।

ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਵਿਭੋ ਸਮ੍ਯਕ੍ਕਰ੍ਤੁਂ ਪੂਜਾਂ ਯਥੋਦਿਤਾਮ੍ । ਯਤ੍ਕृਤਂ ਜਪਹੋਮਾਦਿ ਅਸਾਧ੍ਯਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ ॥ ੧,੨੩੪.

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਜਪ, ਹੋਮ ਆਦਿ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਅਧੂਰਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ।

ਵਿਨਿष੍ਪਾਦਯਿਤੁਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਅਤ ਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਕ੍ਸ਼ਮਯਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਦਿਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵਾਵਸ੍ਥਾਸੁ ਚੇष੍ਟਤਃ ॥ ੧,੨੩੪.

ਇਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਫੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਦਿਨ, ਰਾਤ, ਸੰਧਿਆ ਤੇ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ।

ਅਚਲਾ ਤੁ ਹਰੇ ! ਭਕ੍ਤਿਸ੍ਤਵਾਙ੍ਘ੍ਰਿਯੁਗਲੇ ਮਮ । ਸ਼ਰਿਰੇ ਨ (ਣ) ਤਥਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਨ ਚ ਧਰ੍ਮਾਦਿਕੇषੁ ਚ ॥ ੧,੨੩੪.

ਹੇ ਹਰੀ! ਮੇਰੀ ਤੇਰੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵੱਲ ਭਕਤੀ ਕਦੇ ਨ ਡੋਲਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਧਰਮ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਐਸਾ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ।

ਯਥਾ ਤ੍ਵਯਿ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਪ੍ਰੀਤਿਂਰਾਤ੍ਯਨ੍ਤਿਕੀ ਮਮ । ਕਿਂ ਤੇਨ ਨ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਾਦਿਸਾਧਨਮ੍ ॥ ੧,੨੩੪.

ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪੂਰਾ ਪਿਆਰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਕਰਮ ਜਾਂ ਸਵਰਗ, ਮੁਕਤੀ ਆਦਿ ਦੇ ਸਾਧਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।

ਯਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੌ ਦृਢਾ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦੇ । ਪੂਜਾਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤਥਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਕਃ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਤਵਾਚ੍ਯੁਤ ॥ ੧,੨੩੪.

ਹੇ ਅਚ੍ਯੁਤ! ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੱਲ ਪੱਕੀ ਭਕਤੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਸਤੁਤੀ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ?

ਸ੍ਤੁਤਂ ਤੁ ਪੂਜਿਤਂ ਮੇऽਦ੍ਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਇਤਿ ਚਕ੍ਰਧਾਰਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਯਾ ਸਮ੍ਯਗੁਦਾਹृਤਮ੍ । ਸ੍ਤੌਹਿ ਵਿष੍ਣੁਂ ਮੁਨੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ ॥ ੧,੨੩੪.

ਅੱਜ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੈਂ ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰ।