ਅਰ੍ਘ੍ਯਪਾਤ੍ਰਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਦਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਯਜੇਤ੍ ।। 23.
ਅਰਘਿਆ ਪਾਤਰ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਪਦ੍ਮਸਂਸ੍ਥਂ ਚ ਹੌਂ ਸ਼ਿਵਾਯ ਤਤੋ ਬਹਿਃ 23.
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਮਲ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਧਿਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਫਿਰ ਹੌਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਂ ਵਾਸ੍ਤ੍ਵਧਿਪਤਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਗਣਂ ਗੁਰੁਮ੍ 23.
ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ, ਘਰ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਗੁਰੂ।
ਅਧਰ੍ਮ੍ਮਾਦ੍ਯਂ ਚ ਵਹ੍ਨ੍ਯਾਦੌ ਮਧ੍ਯੇ ਪਦ੍ਮਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣਿਕੇ 23.
ਅਧਰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਅੱਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਵਿਚਕਾਰ, ਕਮਲ ਦੇ ਕਰਣਿਕਾ ਵਿੱਚ।
ੴ ਹੌਂ ਕਲਵਿਕਰਿਣ੍ਯੈ ਬਲਵਿਕਰਿਣੀ ਤਤਃ 23.
ਓਂ ਹੌਂ, ਜੋ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਫਿਰ—
ਮਨੋਨ੍ਮਨੀ ਯਜੇਦੇਤਾਃ ਪਠਿਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਰਤਃ 23.
ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚੌਂਕੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਵਾਹਨਂ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਚ ਸਨ੍ਨਿਧਾਨਂ ਨਿਰੋਧਨਮ੍ 23.
ਬੁਲਾਵਾ, ਸਥਾਪਨਾ, ਹਾਜ਼ਰੀ ਅਤੇ ਰੋਕ—
ਆਚਾਮਾਭ੍ਯਙ੍ਗਮੁਦ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨਿਰ੍ਮ੍ਮਥਨਂ ਚਰੇਤ੍ 23.
ਜਲ ਪੀਣਾ, ਲਗਾਉਣਾ, ਮਲਣਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਮਂ ਮੁਖਵਾਸਂ ਚ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਹਸ੍ਤਸ਼ੋਧਨਮ੍ 23.
ਜਲ ਪੀਣਾ, ਮੂੰਹ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਪਾਨ ਅਤੇ ਹੱਥ ਧੋਣਾ—
ਰੂਪਕਲ੍ਪਕੇ ਚੈਕਾਹਜਪੋ ਜਾਪ੍ਯਸਮਰ੍ਪਣਮ੍ 23.
ਚਿੰਨ੍ਹ ਰੂਪ ਮੂਰਤੀ ਲਈ, ਇਕ ਦਿਨ ਦਾ ਜਪ ਅਤੇ ਜਪ ਦੀ ਭੇਟ—
ਅਗ੍ਨੀਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਮਧ੍ਯੇ ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਤਨ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ 23.
ਅੱਗ, ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਰਾਖਾ, ਪੱਛਮੀ-ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਵਿਚਕਾਰ, ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਕਰਮ—
ਗੁਹਾਯਾਤਿਗੁਹ੍ਯਗੋਪ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਗृਹਾਣਾਸ੍ਮਤ੍ਕृਤਂ ਜਪਮ੍ 23.
ਤੂੰ, ਗੁਫਾ ਦਾ ਰਾਖਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ, ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਕੀਤਾ ਜਪ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕਰ੍ਮ ਸਦਾ ਸੁਕृਤਦੁष੍ਕृਤਮ੍ 23.
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ—
ਸ਼ਿਵੋ ਦਾਤਾ ਸ਼ਿਵੋ ਭੋਕ੍ਤਾ ਸ਼ਿਵਃ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਤ੍ 23.
ਸ਼ਿਵ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਹੈ।
ਯਤ੍ਕृਤਂ ਯਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸੁਕृਤਂ ਤਵ(ਤਸ੍ਤਵਮ੍) 23.
ਜੋ ਮੈਂ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਚੰਗਾ ਤੇਰਾ ਹੈ।
ਅਥਾਨ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਸ਼ਿਵਪੂਜਾਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ 23.
ਹੁਣ, ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਪਵਨਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਾਸ੍ਤ੍ਵਧਿਪੋ ਦ੍ਵਾਰਿ ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਤਸ੍ਤ੍ਵਿਮੇ 23.
ਹਵਾ ਦਾ ਅਸਤਰ, ਜਾਂ ਤੇਰਾ ਰਾਖਾ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ—
ਤੇਜੋ ਵਾਯੁਰ੍ਵ੍ਯੋਮ ਗਂਧੋ ਰਸਰੂਪੇ ਚ ਸ਼ਬ੍ਦਕਃ 23.
ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼, ਸੁਗੰਧ, ਸਵਾਦ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਧੁਨੀ—
ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਜਿਹ੍ਵਾ ਘ੍ਰਾਣਮਨੋ ਬੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚਾਹਂ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਪਿ 23.
ਅੱਖ, ਜੀਭ, ਨੱਕ, ਮਨ, ਬੁੱਧੀ, ਮੈਂ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤ ਵੀ—
ਮਾਯਾ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਵਿਦ੍ਯਾ ਚ ਈਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ 23.
ਮਾਇਆ, ਸ਼ੁੱਧ ਗਿਆਨ, ਈਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ—
ਯਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸ ਹਰਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸੋऽਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਮਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰ ।। 23.
ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਹਰਿ, ਉਹ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ; ਮੈਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ।
ਭੂਤਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਯਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਿਵੋ ਭਵੇਤ੍ 23.
ਮੈਂ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਂਗਲਾ ਦ੍ਵੇ ਚ ਨਾਡ੍ਯੌ ਤੁ ਪ੍ਰਾਣੋऽਪਾਨਸ਼੍ਚ ਮਾਰੁਤੌ 23.
ਪਿੰਗਲਾ ਤੇ ਇਡਾ ਦੋ ਨਾਡੀਆਂ ਹਨ, ਪ੍ਰਾਣ ਤੇ ਅਪਾਨ ਦੋ ਵਾਯੂ ਹਨ।
thumb|ਮਹਾਭੂਤ mahabhuta ਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਲਾਞ੍ਛਿਤਂ ਵਾਯੁਮੇਕੋਦ੍ਧਾਤਗੁਣਾਃ ਸ਼ਰਾਃ 23.
ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ, ਇਕੋ ਉੱਚੀ ਗੁਣ ਵਾਲੀ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯੈ ਹ੍ਰੂਂ ਹ੍ਰਃ ਫਟ੍ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਕੋਟੀਨਾਮੁਚ੍ਛ੍ਰਯਂ ਭੂਮਿਤਨ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ ।। 23.
ਓਂ ਹਰੀਂ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ, ਹ੍ਰੂਂ ਹ੍ਰਹ ਫਟ; ਚੌਰਾਸੀ ਕਰੋੜਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਤੱਤ।
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਭਵਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਚ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ 23.
ਉਸ ਵਿਚ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰ. ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍ ੭੪.੧੮, ਵਿष੍ਣੁਧਰ੍ਮੋਤ੍ਤਰਪੁਰਾਣਮ੍ ੩.੧੫੨.੪, ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍ ੧.੧੦ ਵਾਮਾਦੇਵੀ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਚ ਸੁषੁਮ੍ਨਾ ਧਾਰਿਕਾ ਤਥਾ 23.
ਵਾਮਾਦੇਵੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੈ, ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਵੀ ਧਾਰਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਉਦ੍ਧਾਤਾਸ਼੍ਚ ਗੁਣਾ ਵੇਦਾਃ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਤਥੈਵ ਚ 23.
ਉੱਚੇ ਗੁਣ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਧਿਆਨ ਵੀ ਹਨ।
ਪਦ੍ਮਾਂਕਿਤਂ ਦ੍ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਕਕੋਟਿਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਮੌ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ 23.
ਪਦਮ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਨੂੰ, ਬਾਈਂ ਕਰੋੜ ਫੈਲਾਅ ਵਾਲਾ, ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਲੁਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਪਦ੍ਮਂ ਚ ਅਘੋਰੋ ਵਿਦ੍ਯਯਾਨ੍ਵਿਤਃ 23.
ਤਾਲੂ ਸਥਾਨ ਤੇ ਕਮਲ, ਅਘੋਰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।