ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਓਂ ਮੋਦਾਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਪ੍ਰਮੋਦਾਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਸੁਮੁਖਾਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਦੁਰ੍ਮੁਖਾਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਵਿਘ੍ਨਾਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਵਿਘ੍ਨਕਰ੍ਤਾਰਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਛਨ੍ਦਾਂਸਿ ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਵੇਦਾਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਓषਧਯਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਸਨਾਤਨਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਇਤਰਾਚਾਰ੍ਯਾਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਃਸਾਵਯਵਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਦੇਵਾਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਅਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਦੇਵਾਨ੍ਧਕਾਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਸਾਗਰਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਨਾਗਾਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਪਰ੍ਵਤਾਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਸਰਿਨ੍ਮਨੁष੍ਯਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਸੁਪਰ੍ਣਾਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਭੂਤਾਨਿ ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਭੂਤਗ੍ਰਾਮਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਮਰੀਚਿਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਆਤ੍ਰਿਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਅਙ੍ਗਿਰਾਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਪੁਲਹਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਕ੍ਰਤੁਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਨਾਰਦਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ ! ਓਂ ਭृਗੁਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਰੈਵਤਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਧਵਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਅਨਿਲਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ । ਓਂ ਪ੍ਰਭਾਸਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਾਮ੍ ॥ ੧,੨੧੫.

ਓਂ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਚੰਗੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਮਾੜੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਛੰਦ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਵੇਦ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਹੋਰ ਅਧਿਆਪਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਸਾਲ ਤੇ ਉਸਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਦੇਵਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਹਨੇਰੇ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਵੇ। ਓਂ, ਨਾਗ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਪਹਾੜ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਦਰਿਆ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਯਕਸ਼ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਪਿਸਾਚ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਸੁਪਰਨ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਚਾਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੀਵ-ਸਮੂਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਦਕਸ਼ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਮਰੀਚੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਅਤ੍ਰਿ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਅੰਗਿਰਸ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਪੁਲਸਤ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਪੁਲਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਕ੍ਰਤੁ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਨਾਰਦ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਰੈਵਤ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਚਾਕਸ਼ੁ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਮਹਾਂ ਤੇਜੀ ਵਾਲੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਧ੍ਰੁਵ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਧਵ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਅਨਿਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਪ੍ਰਭਾਸ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ।

ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤੀ । ਓਂ ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਸੋਮਪਾਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਓਂ ਬਰ੍ਹਿषਦਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਯਮਾਯ ਨਮਃ । ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਨਮਃ । ਮृਤ੍ਯਵੇ ਨਮਃ । ਅਨ੍ਤਕਾਯ ਨਮਃ । ਵੈਵਸ੍ਵਤਾਯ ਨਮਃ । ਕਾਲਾਯ ਨਮਃ । ਸਰ੍ਵਭੂਤਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਨਮਃ । ਔਦੁਮ੍ਬਰਾਯ ਨਮਃ! ਦਧ੍ਨਾਯ ਨਮਃ । ਨੀਲਾਯ ਨਮਃ । ਪਰਮੇष੍ਠਿਨੇ ਨਮਃ । ਵृਕੋਦਰਾਯ ਨਮਃ । ਚਿਤ੍ਰਾਯ ਨਮਃ । ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਾਯ ਨਮਃ ॥ ੧,੨੧੫.

ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤੀ। ਓਂ, ਅਗਨਿਸ਼ਵਾਤ ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਸੋਮਪਾ ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਓਂ, ਬਰਹਿਸ਼ਦ ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਯਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅੰਤਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕਾਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਔਦੁੰਬਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦਧਨਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨੀਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਚਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਸ੍ਤਮ੍ਬਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਜਗਤ੍ਤृਪ੍ਯਤੁ । ਓਂ ਪਿਤृਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮਃ । ਓਂ ਪਿਤਾਮਹੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮਃ । ਓਂ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮਃ । ਓਂ ਮਾਤृਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਾਨਮਃ । ਓਂ ਪਿਤਾਮਹੀਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮਃ । ਓਂ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹੀਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮਃ । ਓਂ ਮਾਤਾਮਹੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮਃ । ਓਂ ਪ੍ਰਮਾਤਾਮਹੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮਃ । ਓਂ ਵृਦ੍ਧਪ੍ਰਮਾਤਾਮਹੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਾਨਮਃ ਤृਪ੍ਯਤਾਮਿਤਿ । ਉਦੀਰਤਾਮਵਰ ਉਤ੍ਪਰਾਸੋ ਉਨ੍ਮਧ੍ਯਮਾਃ ਪਿਤਰਃ ਸੋਮ੍ਯਾਸਃ । ਅਸੁਂਯ ਈਯੁਰਵृਕਾ ऋਤਜ੍ਞਾਸ੍ਤੇਨੋऽਵਨ੍ਤੁਪਿਤਰੋਹਵੇषੁ । ਗੋਤ੍ਰੋਚ੍ਚਾਰਣੇਨ ਪ੍ਰਥਮਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪਿਤੁਃ । ਓਂ ਅਙ੍ਗਿਰਸੋ ਨਃ ਪਿਤਰੋਦृ । ਅਥਰ੍ਵਾਣੋਭृਗਵਃਦृ । ਤੇषਾਂ ਵਯਂ ਸੁਮਤੌ ਯਜ੍ਞਿਯਾਨਾਂ ਅਪਿ ਭਦ੍ਰੇ ਸੌਮਨਸੇ ਸ੍ਯਾਮ । ਓਂ ਆਯਨ੍ਤੁ ਨਃ ਪਿਤਰਃ ਸੌਮ੍ਯਾਸੋਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਃ ਪਥਿਭਿਰ੍ਦੇਵਯਾਨੈਃ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਸ੍ਵਧਯਾ ਮਦਨ੍ਤੋऽਧਿਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਤੇऽਵਨ੍ਤ੍ਵਸ੍ਮਾਨ੍ ॥ ੧,੨੧੫.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਤੰਭ ਤੱਕ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਵੇ। ਓਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਵਧਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਂ, ਦਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਧਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਂ, ਪਰਦਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਧਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਂ, ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਵਧਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਂ, ਦਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵਧਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਂ, ਪਰਦਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵਧਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਂ, ਮਾਤਾ-ਪੱਖ ਵਾਲੇ ਦਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਧਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਂ, ਮਾਤਾ-ਪੱਖ ਵਾਲੇ ਪਰਦਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਧਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਂ, ਵੱਡੇ ਮਾਤਾ-ਪੱਖ ਵਾਲੇ ਪਰਦਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਧਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਹੇ ਓਹੋ ਪਿਤਰੋ, ਜੋ ਹੇਠਲੇ, ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ, ਚਲੇ ਗਏ, ਜਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਬੁਲਾਵੇ 'ਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਗੋਤ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲੀ ਅੰਜਲੀ ਪਿਤਾ ਲਈ। ਓਂ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਰ ਅੰਗਿਰਸ ਹਨ। ਅਥਰਵਨ ਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੀ ਸਾਡੇ ਪਿਤਰ ਹਨ। ਉਹ ਯੋਗ ਪਿਤਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ, ਅਸੀਂ ਭਲੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ। ਓਂ, ਸਾਡੇ ਸੋਹਣੇ ਅਗਨਿਸ਼ਵਾਤ ਪਿਤਰ, ਦੇਵ ਮਾਰਗਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਇਸ ਯਜਨ 'ਚ ਆਉਣ, ਸਵਧਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ।

ਓਂ ਊਰ੍ਜਂ ਵਹਨ੍ਤੀਰਮृਤਂ ਘृਤਂ ਪਯਃ ਕੀਲਾਲਂ ਪਰਿਸ੍ਨੁਤਂ ਸ੍ਵਧਾ ਸ੍ਥ ਤਰ੍ਪਯਤ ਮੇ ਪਿਤॄਨ੍ । ਓਂ ਪਿਤृਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮਃ । ਓਂ ਪਿਤਾਮਹੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮਃ । ਓਂ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਾਨ ਨਮਃ । ਓਂ ਮਾਤਾਮਹੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮਃ । ਓਂ ਪ੍ਰਮਾਤਾਮਹੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮਃ । ਓਂ ਵृਦ੍ਧਪ੍ਰਮਾਤਾਮਹੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮਃ । ਪਿਤਾਮਹਸ੍ਯਦृ । ਓਂ ਅਕ੍ਸ਼ਨ੍ਪਿਤਰੋ ਅਮੀਮਦਨ੍ਤ ਪਿਤਰੋ ਅਮੀ ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤਃ ਪਿਤਰਃ ਸ਼ੁਂ(ਸ੍ਵ) ਧਧ੍ਵਂ ਪਿਬੇਹ ਪਿਤਰੋऽਪਿ ਵਾਨਤ੍ਰਯਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਰਯਾਂਸ਼੍ਚ ਭਵਨਪਵਿਤ੍ਰਤ੍ਵਾ ਰਥਪਤਿ ਤੇ ਜਾਤਵੇਦਾਃ ਸ੍ਵਧਾਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞਂ ਸੁਕृਤਂ ਜੁਪਸ੍ਵ? । ਓਂ ਣਦੁਵਾਤਾ ऋਤਾਯਤੇ ਮਧੁ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤਿ ਸਿਨ੍ਧਵਃ । ਮਾਧ੍ਵੀਰ੍ਨਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵੋषਧੀਰ੍ਮਧੁਨਕ੍ਤਮੁਤੋषਸੋ ਮਧੁਮਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਰਜਃ । ਮਧੁ ਦ੍ਯੌਰਸ੍ਤੁ ਨਃ ਪਿਤਾ ਮਧੁ ਮਾਨ੍ਨੋ ਵਨਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਧੁਭਾਮਸ੍ਤੁ ਸੂਰ੍ਯੋ ਮਾਧ੍ਵੀਰ੍ਗਾਵੋ ਭਵਨ੍ਤੁ ਨਃ ॥ ੧,੨੧੫.

ਓṃ, ਜੋ ਪੋਸ਼ਣ, ਅਮਰਤਾ, ਘਿਉਂ, ਦੁੱਧ, ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਹੋਰ ਮਿੱਠੇ ਪਦਾਰਥ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸ੍ਵਧਾ ਹੋ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੋ। ਓṃ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਵਧਾ ਸਮੇਤ ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ, ਦਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸ੍ਵਧਾ ਸਮੇਤ ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ, ਪਰਦਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸ੍ਵਧਾ ਸਮੇਤ ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ, ਨਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸ੍ਵਧਾ ਸਮੇਤ ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ, ਪਰਨਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸ੍ਵਧਾ ਸਮੇਤ ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ, ਵੱਡੇ ਪਰਨਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸ੍ਵਧਾ ਸਮੇਤ ਨਮਸਕਾਰ। ਦਾਦਿਆਂ ਲਈ: ਓṃ, ਪਿਤਰ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ੍ਵਧਾ ਪੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੀਣ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ, ਰਥ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਸ੍ਵਧਾ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਯਜਨ ਕਰ। ਓṃ, ਹਵਾ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਦਰਿਆ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠੀਆਂ ਹੋਣ, ਰਾਤਾਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਹੋਣ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰੇਤ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ, ਅਸਮਾਨ ਸਾਡਾ ਪਿਉ ਹੋਵੇ, ਦਰੱਖਤ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਹੋਣ, ਸੂਰਜ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠੀਆਂ ਹੋਣ।

ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਸ੍ਯਾਞ੍ਜਲਿਦਾਨਮ੍ । ਓਂ ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਰਸਾਯ ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰਃ ਸ਼ੁष੍ਮਾਯ ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਜੀਵਾਯ ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰਃ ਸ੍ਵਧਾਯੈ ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਘੋਰਾਯ ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਮਨ੍ਯਵੇ । ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਗृਹਾਨ੍ਨ ਪਿਤਰੋ ਦਤ੍ਤਃ । ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਦਧ੍ਮੇ ਤਦ੍ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਵਾਸਃ । ਮਾਤਾਮਹਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਰਞ੍ਜਲਿਦृ । ਤਤੋ ਮਾਤ੍ਰਾਦੀਨਾਨ੍ਦृ ॥ ੧,੨੧੫.

ਪਰਦਾਦਿਆਂ ਲਈ ਅੰਜਲੀ ਦੀ ਭੇਟ: ਓṃ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਸੀਂ ਤਾਕਤ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਸੀਂ ਸ੍ਵਧਾ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਸੀਂ ਭਿਆਨਕ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਸੀਂ ਗੁੱਸਾ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਘਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦੱਤੇ ਹੋਏ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦਹੀਂ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕਪੜੇ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਾਨਿਆਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅੰਜਲੀ। ਫਿਰ ਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੨੧੬ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ । ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹੋਮਲਕ੍ਸ਼ਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲ੍ਯ ਚਾਗ੍ਨਿਂ ਪਰ੍ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਯਓਂ ਕ੍ਰष੍ਯਾਦਮਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਹਿਣੋਮਿ ਦੂਰਂ ਯਮਰਾਜ੍ਯਂ ਗਚ੍ਛਤੁ ਰਿਪ੍ਰਵਾਹਃ । ਇਹੈਵਾਯਮਿਤਰੋ ਜਾਤਵੇਦਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਹਵ੍ਯਂ ਵਹਤੁ ਪ੍ਰਜਾਨਤ੍ । ਓਂ ਪਾਵਕ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਇਦਮਾਸਨਂ ਅਰਣੀਗਰ੍ਭਸਂਸ੍ਕृਤਤੇਜੋਰੂਪ ਮਹਾਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਂ ਪ੍ਰਤਿਬੋਧਯਾਮਿ । ਓਂ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੇ ਨ ਉਭਯਂ ਆਪ੍ਰਯਾਤੁ ਪਰਾਵਤਃ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਨ ਸ੍ਵਦ੍ਯੁਤੀਰੂਪਪृष੍ਠੋ ਦਿਵਿ ਪृष੍ਠੋऽਸ਼੍ਵਿ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪृष੍ਠਾ ਵਿਵੇਵਾ ਓषਧੀਚਾਵਿਵੇਸ਼ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਃ ਸਹਸਾ ਪृष੍ਠੋऽਗ੍ਨਿਃ ਨਮੋ ਦਿਵ੍ਯ ਸ षष੍ਠਾਂ ਨਕ੍ਤਮ੍ ॥ ੧,੨੧੬.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਹੋਮ ਦੇ ਚੰਗੇ ਲੱਛਣ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਅੱਗ ਬਾਲ ਕੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਕੇ, 'ਓṃ, ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ; ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਧਾਰ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਚਲੀ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਜਾਤਵੇਦ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਵਨ ਚੜ੍ਹਾਵੇ।' ਓṃ, ਪਾਵਕ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਆਸਨ ਹੈ, ਜੋ ਅਰਣੀ ਦੀ ਗੋਦ ਤੋਂ ਬਣੀ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਰੂਪ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਓṃ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਅੱਗ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਚਾਨਕ ਪਿੱਠ ਤੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਛੇਵੇਂ ਨੰਬਰ ਤੇ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਹੋਵੇ।

ਓਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਸੋਮਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਅਗ੍ਨਿषੋਮਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨਿਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਅਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਓषਧਿਵਨਸ੍ਪਤਿਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਗ੍ਰਹ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਦੇਵਦੇਵਤਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੁषੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਯਮਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਯਮਪੁਰੁषਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਭੂਤੇਭ੍ਯੋ ਦਿਵਾਚਾਰਿਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਵਸੁਧਾਪਿਤृਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਯੇ ਭੂਤਾ ਪ੍ਰਚਰਨ੍ਤਿ ਦੀਨਾਚ ਨਿਮਿਹਨ੍ਤੋ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ । ਤੇਭ੍ਯੋ ਬਲਿਂ ਪੁष੍ਟਿਕਾਮੋ ਦਦਾਮਿ ਮਯਿ ਪੁष੍ਟਿਂ ਪੁष੍ਟਿਪਤਿਰ੍ਦਦਾਤੁ । ਓਂ ਆਚਾਣ੍ਡਾਲਪਤਿਰ੍ਦਦਾਤੁ ਆਚਾਣ੍ਡਾਲਪਤਿਤਵਾਯਸੇਭ੍ਯਃ ॥ ੧,੨੧੬.

ਓਂ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਸੋਮ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਅਗਨਿ ਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਜੜੀਆਂ ਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਦੇਵ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਯਮ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਯਮ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ। ਓਂ, ਜਿਹੜੇ ਜੀਵ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗਰੀਬੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਾ ਮਾਲਕ ਪੋਸ਼ਣ ਬਖ਼ਸ਼ੇ। ਓਂ, ਚੁੱਕਰੇ ਦੇ ਮਾਲਕ ਚੁੱਕਰੇਆਂ ਤੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਵੇ।

ਗਾਯਤ੍ਤ੍ਰੀਚ੍ਛਨ੍ਦੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ऋषਿਸ੍ਤ੍ਰਿਪਾਤ੍ । ਸਮੁਦ੍ਰਾਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯੌ ਲੋਚਨੌ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮੁਖਮ੍ । ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਹृਦਯਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੁਦ੍ਰੌ ਸ਼ਿਰਃ । ਰੁਦ੍ਰਃ ਸ਼ਿਖਾ । ਉਪਨਯ ਨੇ ਵਿਨਿਯੋਗਃ । ਓਂ ਭੂਃ ਪਾਦੇ । ਭੁਵਃ ਜਾਨੁਤਿ । ਸ੍ਵਃ ਹृਦਯੇ । ਮਹਃ ਸ਼ਿਰਸਿ । ਜਨਃ ਸ਼ਿਖਾਯਾਮ੍ । ਤਪਃ ਕਣ੍ਠੇ । ਸਤ੍ਯਂ ਲਲਾਟੇ । ਓਂ ਹृਦਯਾਯ ਨਮਃ । ਓਂ ਭੂਃ ਸ਼ਿਰਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਭੁਵਃ ਸ਼ਿਖਾਯੈ ਵੌषਟ੍ । ਓਂ ਸ੍ਵਃ ਕਵਚਾਯ ਹੁਂ । ਓਂ ਭੂਰ੍ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਃ ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਯ ਫਟ੍ ॥ ੧,੨੧੭.

ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਪੇਟ ਹਨ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਅਗਨਿ ਮੂੰਹ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਿਲ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਰੁਦਰ ਸਿਰ ਹਨ, ਰੁਦਰ ਚੋਟੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਪਨਯਨ ਲਈ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਓਂ, ਭੂਹ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਭੁਵਹ ਗੋਡਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਸਵਹ ਦਿਲ ਉੱਤੇ, ਮਹਾ ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਜਨ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਤਪਾ ਗਲੇ ਉੱਤੇ, ਸਤਿ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ। ਓਂ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਂ, ਭੂਹ, ਸਿਰ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਓਂ, ਭੁਵਹ, ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਵੌਸ਼ਟ। ਓਂ, ਸਵਹ, ਕਵਚ ਨੂੰ ਹੁੰ। ਓਂ, ਭੂਭੁਵਹਸਵਹ, ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਫਟ।

ਮਹੇਰਣਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸੇ । ਓਂ ਯੋ ਵਃ ਸ਼ਿਵਤਮੋ ਰਸਃ । ਤਸ੍ਯ ਭਾਜਯੇਤੇਹ ਨਃ । ਅਸ਼ਤੀਰਿਵ ਮਾਤਰਃ । ਓਂ ਤਸ੍ਮਾ ਅਰਙ੍ਗਮਾਮ ਵੋ ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜਿਨ੍ਵਥ । ਆਪੋ ਜਨ ਯਥਾ ਚ ਨਃ । ਓਂ ਸੁਮਿਤ੍ਰਿਯਾ ਨ ਆਪ ਓषਧਯਃ ਸਨ੍ਤੁ ਓਂ ਦੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਸਨ੍ਤੁ ਯੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਞ੍ਚ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਃ । ਓਂ ਦ੍ਰੁਪਦਾਦਿਵਮੁਮੁਚਾਨਃ ਸ੍ਵਿਨ੍ਨਃ ਸ੍ਨਾਤੋ ਮਲਾਦਿਵ । ਪੂਤਂ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣੇਵਾਜ੍ਯਮਾਪਃ ਸ਼ੁਨ੍ਧਨ੍ਤੁ ਮੈਨਸਃ । ਓਂ ऋਤਂ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚਾਭੀਦ੍ਧਾਤ੍ਤਪਸੋऽਧ੍ਯਜਾਯਤ । ਤਤੋਰਾਤ੍ਰ੍ਯਜਾਯਤ । ਤਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰੋਰ੍ऽਣਵਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦਰ੍ਣਵਾਦਧਿਸਂਵਤ੍ਸਰੋ ਅਜਾਯਤ । ਅਹੌਰਾਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਦਧਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਮਿषਤੋ ਵਸ਼ੀ । ਸੂਰ੍ਯਾਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੌ ਧਾਤਾ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਮਕਲ੍ਪਯਤ੍ । ਦਿਵਂ ਚ ਪृਥਿਵੀਂ ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਥੋ ਸ੍ਵਃ ॥ ੧,੨੧੭.

ਮਹੇਰਣੇ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ, ਓਂ: ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਰਸ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਓਂ: ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਵਾਧਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਜਲੋ, ਸਾਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਦਿਓ। ਓਂ: ਜਲ ਅਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਭਲੇ ਹੋਣ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਭਲੇ ਨਾ ਹੋਣ। ਓਂ: ਜਿਵੇਂ ਪਸੀਨਾ ਤੇ ਮੈਲ ਧੋਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਜਲ ਸਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਘੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਓਂ: ਤਪ ਤੋਂ ਸੱਚ ਤੇ ਹਕੀਕਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ; ਫਿਰ ਰਾਤ ਹੋਈ; ਫਿਰ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣਿਆ; ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਸਾਲ ਬਣਿਆ; ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਬਣੇ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਅੰਗ ਤੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਵੀ ਬਣਾਏ।

ਗਾਯਤ੍ਤ੍ਰ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ऋषਿਰ੍ਗਾਯਤ੍ਤ੍ਰੀਛਨ੍ਦਃ । ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਜਪੇ ਵਿਨਿਯੋਗਃ । ਓਂ ਉਦੁਤ੍ਯਂ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਦੇਵਂ ਵਹਨ੍ਤਿ ਕੇਤਵਃ । ਦृਸ਼ੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ । ਓਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਦੇਵਾਨਾਮੁਦਗਾਦਨੀਕਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯਾਗ੍ਨੇਃ । ਆਪ੍ਰਾ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਸੂਰ੍ਯ ਆਤ੍ਮਾ ਜਗਤਸ੍ਤਸ੍ਥੁषਸ਼੍ਚ । ਓਂ ਤਚ੍ਚਕ੍ਸ਼ਰ੍ਦੇਵਹਿਤਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਚ੍ਛੁਕ੍ਰਮੁਚ੍ਚਰਤ੍ । ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਂ ਜੀਵੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍ । ਸ਼ृਣੁਯਾਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍ । ਓਂ ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੁਤ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖੋਵਿਸ਼੍ਵਤੋ ਬਾਹੁਰੁਤ ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ੍ਪਾਤ੍ । ਸਂਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਧਮਤਿ ਸਂਪਤ੍ਰੈਦ੍ਯਾਰ੍ਵਾਭੂਮੀ ਜਨਯਨ੍ਦੇਵ ਏਕਃ । ਦੇਵਾ ਗਾਤੁਵਿਦੋ ਨਾਙ੍ਗਵਿਦ੍ਵਾਨਾਦ੍ਭਮਿਤਮਨਸਸ੍ਪਤ ਇਮਂ ਦੇਵਯਜ੍ਞਂ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਤੇਧਾਃ ਜਪੇਤ੍ ॥ ੧,੨੧੭.

ਗਾਇਤਰੀ: ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਹੈ, ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਇਹ ਜਪ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੈ। ਓਂ: ਕਿਰਣਾਂ ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ। ਓਂ: ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਜੋ ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਅੱਗ ਦਾ ਨੇਤਰ ਹੈ। ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਅੰਗ ਪਹੁੰਚੇ; ਸੂਰਜ ਸਾਰੀ ਚਲਦੀ ਤੇ ਰੁਕੀ ਹੋਈ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਓਂ: ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਨੇਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸੋ ਸਾਲ ਵੇਖੀਏ, ਸੋ ਸਾਲ ਜੀਵਣ, ਸੋ ਸਾਲ ਸੁਣੀਏ। ਓਂ: ਜਿਸਦਾ ਨੇਤਰ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਚਿਹਰਾ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਬਾਂਹਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਪੈਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਦਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਕ ਰੱਬ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਰਚਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤੇ ਰਾਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਗਿਆਨੀ ਨਹੀਂ; ਮਨ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਇਹ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। 'ਸਵਾਹਾ' ਨਾਲ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੋ।