ੴ ਕ੍ਸ਼੍ਵ (ਕ੍ਸ਼੍ਣਂ) ਨਮਃ ੴ ਮਰ ਮਰ ਮਾਰਯਮਾਰਯ ਸ੍ਵਾਹਾ 20.
ਓṃ ਕ੍ਸ਼ਵਾ (ਕ੍ਸ਼ਣṃ) ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ ਮਾਰ ਮਾਰ, ਮਾਰਣ ਮਾਰਣ, ਸਵਾਹਾ।
ਸ਼ੂਲਂ ਚਾष੍ਟਸ਼ਤੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਭ੍ਰਾਮਣਾਚ੍ਛਤ੍ਰੁਵृਂਦਹृਤ੍ 20.
ਸ਼ੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਪਾਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਣ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰਕੇ ਪੂਰਿਤਾ ਮਂਤ੍ਰਾਃ ਕੁਮ੍ਭਕੇਨ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਃ ਏਵਮਾਪ੍ਯਾਯਿਤਾ ਮਂਤ੍ਰਾ ਭृਤ੍ਯਵਤ੍ਫਲਦਾਯਕਾਃ ।। 20.
ਪੂਰਕ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਕੁੰਭਕ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੀਤੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਨੌਕਰ ਵਾਂਗ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਂਚਵਕ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਚ੍ਚਨਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪृਥਗ੍ਯਦ੍ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍
ਮੈਂ ਪੰਜ-ਮੁਖੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਸ੍ਯ ਚਾਹ੍ਵਾਨਮਨੇਨ ਪ੍ਰਥਮਂ ਚਰੇਤ੍
ਸਦਿਓਜਾਤ ਦੀ ਸੱਤ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ऋਦ੍ਧਿਰ੍ਧृਤਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਮੇਧਾ ਕਾਨ੍ਤਿਃ ਸ੍ਵਧਾ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਸਫਲਤਾ, ਵਧਤ, ਢੀਕਤਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਬੁੱਧੀ, ਚਮਕ, ਸਵਧਾ ਅਤੇ ਟਿਕਾਅ।
ਰਜਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਰਤਿਃ ਪਾਲ੍ਯਾ ਕਾਨ੍ਤਿ ਸ੍ਤृष੍ਣਾ ਮਤਿਃ ਕ੍ਰਿਯਾ
ਰਜ, ਰੱਖਿਆ, ਰਸ, ਜੋ ਰੱਖਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਸੋਭਾ, ਪਿਆਸ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਕਰਮ।
ਮਨੋਨ੍ਮਨੀ ਅਘੋਰਾ ਚ ਤਥਾ ਮੋਹਾ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਕਲਾਃ
ਮਨੋਨਮਨੀ, ਅਘੋਰਾ, ਮੋਹ, ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਕਲਾ।
ੴ ਹੈਂ ਤਤ੍ਪੁਰੁषਾਯੈਵ (षਾਯ) ਨਿਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਨ ਕੇਵਲਾ
ਓਂ, ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਹੀ ਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ, ਸਥਿਰਤਾ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ।
ੴ ਹੌਂ ਈਸ਼ਾਨਾਯ ਨਮੋ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾ ਚ ਨਿਰਞ੍ਜਨਾ .
ਓਂ, ਹੌਂ, ਈਸ਼ਾਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਕਰਂ ਪਰਮ੍ 22.
ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਚੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਹ੍ਰਸ੍ਵਾਨਿ ਦੀਰ੍ਘਾਣ੍ਯਂਗਾਨਿ ਬਿਨ੍ਦੁਨਾ 22.
ਪੰਜ ਛੋਟੇ ਅੱਖਰ, ਲੰਬੇ ਅੱਖਰ, ਅੰਗ ਅਤੇ ਬਿੰਦੂ ਨਾਲ।
षष੍ਠੇਨਾਧੋ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਹੌਮਿਤ੍ਯੇਵਾਖਿਲਾਰ੍ਥਦਃ 22.
ਛੇਵਾਂ ਅੱਖਰ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਮੰਤ੍ਰ 'ਹੌਂ' ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਮੁਦ੍ਰਾ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਰਾਂਗਨ੍ਯਾਸਮਾਚਰੇਤ੍ 22.
ਸਭ ਲਈ ਵੱਡੀ ਮুদ্রਾ, ਹੱਥ ਅਤੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਨਿष੍ਠਾਮਾਦਿਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਰ੍ਜਨ੍ਯਂਗਾਨਿ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ 22.
ਛੋਟੇ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਤर्जਨੀ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਵੈਰਾਗ੍ਯਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਾਦਿ ਹृਦਾਰ੍ਚਯੇਤ੍ 22.
ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਧਰਮ, ਗਿਆਨ, ਵੈਰਾਗ, ਸਰਵੋਚਤਾ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਚਾਮਂ ਸ੍ਨਪਨਂ ਪੂਜਾਮੇਕਾਧਾਰਣਤੁਲ੍ਯਕਾਮ੍ ? 22.
ਜਲ ਪੀਣਾ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਤੇ ਪੂਜਾ ਇੱਕ ਹੀ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਰ੍ਮ੍ਮਣਾਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਨ੍ਯਾਸਂ ਹृਦਾ ਚਰੇਤ੍ 22.
ਕਵਚ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਾਦਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿष੍ਕृਤਿਂ ਚਾਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਮ੍ 22.
ਗਰਭਾਧਾਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਤੀ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਣ੍ਡਲੇ ਸ਼ਮ੍ਭੁਂ ਪਦ੍ਮਗਰ੍ਭੇ ਗਵਾਂਕਿਤਮ੍ 22.
ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ, ਕਮਲ ਦੀ ਗੋਦ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਖਾਕ੍ਸ਼ੀਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯ੍ਯਗਂ ਸਰ੍ਵਖਾਦਿਵੇਦੇਨ੍ਦੁ (ਦੇਵੇਨ੍ਦੁ) ਵਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍ 22.
ਆਕਾਸ਼, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਸਾਰੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੇ ਚਲਣ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰ ਪਰਾਯੁਸ੍ਥੋ ਤ੍ਦृਦਯਾਦਿਗਣੋਚ੍ਯਤੇ 22.
ਅੱਗ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਸਰਵੋਚ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਇਹ ਹਿਰਦੇ ਆਦਿ ਸਮੂਹ ਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪਞ੍ਚਤਤ੍ਤ੍ਵੇ ਸ੍ਥਿਤਾਂ ਭੂਮ੍ਯਾਦਿਕਾਂ ਪਰੇ 22.13 ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਤੀਤਂ ਭਵੇਦ੍ਧੋਮ ਤਤ੍ਪਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਮਵ੍ਯਯਮ੍ 22.
ਮੈਂ ਦীক্ষਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸਰਵੋਚ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ; ਜਦ ਹੋਮ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾ(ਪ੍ਰ)ਸਾਦੇਨ ਸ਼ਿਵਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ 22.
ਪੂਰੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹੋਮਯੇਦਸ੍ਤ੍ਰਬੀਜੇਨ ਏਵਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਸਮਾਪ੍ਯੇਤ੍ 22.
ਅਸਤਰ-ਬੀਜ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦীক্ষਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਸ੍ਕਾਰਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਤ੍ਵਂ ਜਾਯਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ।। 22.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵਤਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਧਰ੍ਮ੍ਮਕਾਮਾਦਿਸਾਧਨਮ੍ 23.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਹੋਰ ਮਨੋਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ।
ੴ ਹਾਂ ਆਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਵਿਦ੍ਯਾਤਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਹੀਂ ਤਥਾ 23.
ਓਂ ਹਾਂ, ਆਤਮਕ ਤੱਤ ਲਈ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਤੱਤ ਲਈ, ਅਤੇ ਹੀਂ ਵੀ।
ਭਸ੍ਮਸ੍ਨ੍ਨਾਨਂ ਤਰ੍ਪਣਂ ਚ ੴ ਹਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰਕਾਃ 23.
ਭਸਮ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ: ਓਂ ਹਾਂ ਸਵਾਹਾ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਲਈ ਹੈ।
ਸ੍ਵਧਾਨ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਪਿਤਰਃ ਸ੍ਵਧਾਨ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪਿਤਾਮਹਾਃ 23.
ਸਵਧਾ ਨਾਲ ਅੰਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ, ਅਤੇ ਸਵਧਾ ਨਾਲ ਅੰਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪਿਤਾਮਹ ਵੀ।